Γρηγοριάδης Κώστας |
Μπορεί τέτοιου είδους θέματα να είναι το «αλατοπίπερο» μιας προεκλογικής εκστρατείας, στην οποία κυριαρχεί η εναγώνια προσπάθεια της πλειοψηφίας των «πρωταγωνιστών» της να κρύψουν τα βασικά που τους ενώνουν, μπας και «τσιμπήσει» κάποιος από τους εναπομείναντες αφελείς. Αλλά η ...«επιστράτευση» των χαρτών της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού για την τεκμηρίωση των διοικητικών ορίων στα οποία ανήκει το μνημείο, οι «κραυγές» του νομάρχη Ηλείας που αντιδρά και οι υπουργικές αποφάσεις αυτού του τύπου παραπέμπουν σε ένα ακόμη «σύμπτωμα», χαρακτηριστικό μιας διαχρονικής πολιτικής που αντιμετωπίζει την πολιτιστική κληρονομιά σαν επιχειρηματικό - τουριστικό αντικείμενο.
Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα «προσπερνάται» από τους διάφορους «φωνασκούντες», αλλά και υπογραμμίζεται ακριβώς με τον τρόπο που αυτοί θέτουν το πρόβλημα: «Αρκετά πια με τα ρουσφέτια του κ. Σαμαρά» δήλωσε το ΠΑΣΟΚ για το θέμα, «δεν μπορεί (...) να μετατρέπει το ιστορικό μνημείο σε αντικείμενο ρουσφετολογικών αναγκών» δήλωσε και ο νομάρχης Ηλείας (ΠΑΣΟΚ). Το αίτημα «για τον τοπογραφικό προσδιορισμό του Ναού» υποβλήθηκε τον περασμένο Ιούλιο «σε ανύποπτη πολιτικά στιγμή» από το νομάρχη Μεσσηνίας, απαντά το ΥΠΠΟ.
Και οι δύο κρύβουν την ουσία. Η οποία είναι ότι η πολιτιστική κληρονομιά (και) στην Πελοπόννησο αποτελεί αντικείμενο «επενδυτικών» σχεδίων διαφόρων ιδιωτικών φορέων, από «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις» και «τουρ - οπερέιτορς» μέχρι «καθαρόαιμες» επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν ως πολιορκητικό κριό την «πολιτιστική χορηγία» και ακόμη την ίδια την ενσωματωμένη στην ιδιωτικοοικονομική διαχείριση «πρασινογάλαζη» Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Γρηγοριάδης Κώστας |