Ο αγώνας των ναυτεργατών όχι μόνο δε θίγει - όπως προπαγανδίζει η πλουτοκρατία - αλλά υπερασπίζεται τα λαϊκά συμφέροντα (Πειραιάς, 26-4 απεργοί ναυτεργάτες περιφρουρούν το κρουαζιερόπλοιο «Ζενίθ») |
Στην ουσία ο Κανονισμός αυτός αποτελεί την υλοποίηση της ενιαίας εσωτερικής αγοράς της ΕΕ και των τεσσάρων ελευθεριών κίνησης και κυκλοφορίας του κεφαλαίου, που θέσπισε η Συνθήκη του Μάαστριχτ για τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του, που υπερψήφισαν τα κόμματα του κεφαλαίου ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και του ευρωμονόδρομου ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και τη στηρίζει το ΛΑ.Ο.Σ.
Το καμποτάζ στα πλοία κρουαζιέρας έχει αρθεί για τα πλοία των κρατών - μελών της ΕΕ με τον κοινοτικό κανονισμό 3577/1992 και το άρθρο 165 του Π.Δ. 187/1973 του Κώδικα Δημοσίου Ναυτικού Δικαίου, όπως τροποποιήθηκε από το Π.Δ. 344/2003. Αυτό που απαιτούν σήμερα οι εφοπλιστές και οι μονοπωλιακοί επιχειρηματικοί όμιλοι του κλάδου είναι η άρση του καμποτάζ και για τα πλοία κρουαζιέρας τρίτων χωρών.
Το πράσινο φως για την επίθεση ενάντια στους ναυτεργάτες έδωσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός μιλώντας στο Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ), από όπου προανήγγειλε την κατάργηση του καμποτάζ.
Το πόρισμα αυτής της Επιτροπής, που δόθηκε στη δημοσιότητα στις 12.05.2010, αναμασά τα ψευτοεπιχειρήματα των ναυτιλιακών και τουριστικών μονοπωλιακών ομίλων, και συγκεκριμένα:
Με επιλεκτικά και αποσπασματικά στοιχεία ανεπιτυχώς επιχειρούν να δικαιολογήσουν τις εφοπλιστικές απαιτήσεις.
Ετσι, με προκλητικό τρόπο προβάλλουν τα συμφέροντα των εφοπλιστών ως δήθεν ταυτόσημα με αυτά των ναυτεργατών, των εργαζομένων και των μικρών επαγγελματιών.
Ισχυρίζονται ότι η διατήρηση του καμποτάζ στερεί τη χώρα από έσοδα από τον τουρισμό, ύψους πολλών δισ. ευρώ και χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Για να στηρίξουν τα σαθρά επιχειρήματά τους, οι εφοπλιστές και το πολιτικό τους προσωπικό επικαλούνται μελέτες επιστημονικής φαντασίας, όπως του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΝΕΕ), που αναπαράγονται από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και το ΛΑ.Ο.Σ., για ετήσια έσοδα 1,1 δισ. ευρώ. Μάλιστα, στο σχετικό πόρισμα η Επιτροπή, αν και αναγνωρίζει ότι «δεν είχε λόγω χρονικού περιορισμού τη δυνατότητα να ελέγξει τα κατατεθέντα σ' αυτήν οικονομικά στοιχεία», αποφαίνεται ότι «θεωρούνται σημαντικά».
Δεν υπάρχει καμία μελέτη του ΝΕΕ ούτε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η άρση του καμποτάζ θα φέρει αύξηση των εσόδων από τον τουρισμό, παρά μόνο μπακαλίστικοι υπολογισμοί που πετάχτηκαν στον αέρα για να δημιουργήσουν εντυπώσεις.
Ισχυρίζονται ότι η διατήρηση του καμποτάζ μειώνει την κίνηση στα ελληνικά λιμάνια, ενώ αυτό, σύμφωνα με τα στοιχεία, είναι ψέμα.
Πηγές: Λιμενικές αρχές και φορέων MedCruise, Cruise Europe, CLIA και ECC.
Σημείωση: Τα 20 είναι κυρίως λιμάνια εκκίνησης (homeports). Ο αριθμός επιβατών που περιλαμβάνεται στον Πίνακα 1 αφορά επιβάτες που επιβιβάζονται και αποβιβάζονται, καθώς και επιβάτες που διέρχονται από τα παραπάνω λιμάνια. Οι αριθμοί των δύο κατηγοριών είναι μεταβαλλόμενοι.
Μαϊάμι: το κορυφαίο λιμάνι εκκίνησης (homeport)
Κοζουμέλ: Το πιο δημοφιλές ενδιάμεσο λιμάνι στον κόσμο (port of call)
Οι απαράδεκτες υποδομές στο λιμάνι του Πειραιά και οι τεράστιες ελλείψεις στα υπόλοιπα λιμάνια και στα αεροδρόμια της χώρας λειτουργούν αποτρεπτικά για την προσέγγιση μεγάλων τουριστικών πλοίων και αεροσκαφών για τη μεταφορά και επιβίβαση τουριστών στα κρουαζιερόπλοια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι λίγα μέτρα από τις ακτές της Σαντορίνης στο βυθό της θάλασσας της Καλντέρας παραμένει η τοξική βόμβα του ναυαγίου του κρουαζιερόπλοιου «Sea Diamond» και γι' αυτό υπάρχουν πολιτικές ευθύνες.
Μία από τις πιο σημαντικές στατιστικές δείχνει ότι το νησί της Σαντορίνης είναι στη 12η θέση των 50 κορυφαίων λιμανιών προορισμού κρουαζιέρας για το 2008, υπογραμμίζοντας «τους φόβους για συνωστισμό στο λιμάνι με πολύ περιορισμένες παράκτιες υποδομές και με τόσο πολλές επισκέψεις και επιβάτες».
Σύμφωνα με τα στοιχεία, στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ο ελληνόκτητος στόλος περιλάμβανε 37 τουριστικά πλοία και περίπου 8.500 θέσεις εργασίας, με ετήσια δραστηριότητα στη Μεσόγειο από Μάρτη μέχρι Οκτώβρη και στον κόλπο του Μεξικού τους υπόλοιπους μήνες.
Τα τελευταία χρόνια, ο στόλος αυτός συρρικνώθηκε δραστικά, ουσιαστικά εξαφανίστηκε, αφού πρώτα οι Ελληνες εφοπλιστές μετέφεραν τα κεφάλαια και τη δραστηριότητά τους σε στόλους με σημαίες ευκαιρίας και φτηνότερο ναυτεργατικό δυναμικό, χωρίς μισθολογικά και κοινωνικά δικαιώματα, εξασφαλίζοντας αστρονομικά κέρδη.
Οπως, π.χ., ο «όμιλος Χανδρή» συγκρότησε το 1988 την εταιρεία «Celebrity Cruises», η οποία το 1997 συγχωνεύτηκε με τη «Royal Caribbean International» και στη συνέχεια δημιούργησαν τη «Royal Caribbean Cruises Ltd», η οποία διαχειρίζεται τις εταιρείες «Celebrity», «Royal Caribbean International», «Azamara Club Cruises», «Pullmantur Cruises» και «CDF Croisieres de France», με έδρα το Μαϊάμι, τάση που ακολούθησαν και άλλοι Ελληνες εφοπλιστές. Σήμερα υπάρχουν 3 αμιγώς τουριστικά πλοία με 150 περίπου Ελληνες ναυτεργάτες.
Είναι χαρακτηριστικός ο Πίνακας 2, τον οποίο έχουν συντάξει οι ίδιοι οι εφοπλιστές, για τα 103 κρουαζιερόπλοια που κατέπλευσαν στο λιμάνι της Βαρκελώνης το 2008: Τα 54 από αυτά τα πλοία είναι χαρακτηρισμένα σημαίες ευκαιρίας - καθεστώς γαλέρας - τα 26 είναι σε διπλά νηολόγια, τα 12 με ελαστικές οργανικές συνθέσεις και για τα υπόλοιπα 11 είναι άγνωστο αν οι ναυτεργάτες είναι υπήκοοι της χώρας του νηολογίου των πλοίων.
Ακόμη και με τα στοιχεία της στημένης Επιτροπής του υπουργείου, το 83% της παγκόσμιας κρουαζιέρας ελέγχεται σήμερα από 5 μεγάλες αλυσίδες εταιρειών παροχής υπηρεσιών στο χώρο της κρουαζιέρας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία (Πίνακας 3), κατασκευάζονται 36 κρουαζιερόπλοια σε ναυπηγεία των κρατών - μελών της ΕΕ, εκ των οποίων 18 στην Ιταλία, 10 στη Γερμανία, 5 στη Γαλλία, 2 στη Φινλανδία και 1 στην Ισπανία, συνολικής αξίας 16,127 δισ. ευρώ, ενώ την ίδια ώρα στην Ελλάδα έχει απαξιωθεί ο κλάδος της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας, χιλιάδες εργαζόμενοι είναι άνεργοι και απλήρωτοι για πάνω από ένα χρόνο, όπως στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2008, 42 γραμμές ανήκαν σε επιχειρήσεις που εδρεύουν σε χώρες της Ευρώπης και μόνο 24 εκτός Ευρώπης.
Λένε ότι από το σύνολο των άμεσων δαπανών κρουαζιέρας (2008), η Ιταλία εισέπραξε το 30,4% και η Ελλάδα μόνο 3,3%. Δε λένε όμως ότι στις λεγόμενες άμεσες δαπάνες περιλαμβάνονται και οι δαπάνες ναυπήγησης και επισκευής των πλοίων, οι οποίες αποτελούν το 37% του συνόλου, δηλαδή 5,2 δισ., και ότι η Ιταλία έχει σημαντικό μερίδιο από τις ναυπηγήσεις αυτές.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι 3 μόνο χώρες της ΕΕ, η Ιταλία, η Γερμανία και η Μ. Βρετανία (που δεν είναι τουριστικοί προορισμοί, ως γνωστόν) μοιράζονται το 63% των συνολικών εσόδων από τις άμεσες δαπάνες κρουαζιέρας, ακριβώς γιατί σ' αυτές γίνεται η ναυπήγηση των κρουαζιερόπλοιων.
Μας λένε ότι θα εισρεύσουν εκατομμύρια τουρίστες στην Ελλάδα. Ομως, το 2008 οι επιβάτες κρουαζιέρας σε όλη την Ευρώπη ήταν συνολικά 4,5 εκατομμύρια ενώ στη Νότια Αμερική 10,3 εκατομμύρια. Από αυτά τα 4,5 εκατ., οι 1,48 εκατ. είχαν προορισμό τη Μ. Βρετανία, 910.000 τη Γερμανία, 680.000 την Ιταλία, 500.000 την Ισπανία, 310.000 τη Γαλλία και μόλις 620.000 όλες τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες. Αντίστοιχα ο αριθμός των επιβατών που επιβιβάσθηκαν σε κρουαζιερόπλοια ήταν ανά χώρα επιβίβασης 1,68 εκατ. στην Ιταλία, 1,04 εκατ. στην Ισπανία, 724.000 στη Μ. Βρετανία και 472.000 στην Ελλάδα. Και οι τάσεις αυτές είναι ισχυρές.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κρουαζιέρας (ECC), στη διεθνή διάσκεψη για την κρουαζιέρα στο Μαϊάμι, το Μάρτη του 2010, σχεδόν 4,95 εκατομμύρια επιβάτες έκαναν διακοπές κρουαζιέρας το 2009.
Η βρετανική αγορά έχει διπλασιαστεί στα προηγούμενα εννέα έτη, με 1,53 εκατομμύρια Βρετανούς επιβάτες που πήραν μέρος σε μια κρουαζιέρα το 2009, αριθμός που αντιπροσωπεύει το 31,5% της αγοράς.
Η Γερμανία συνεχίζει να παρουσιάζει ισχυρή αύξηση της δεύτερης θέσης με 1,02 εκατομμύρια επιβάτες και 21% της αγοράς. Η Ιταλία, η μεγαλύτερη αγορά κρουαζιέρας στην Ευρώπη, είδε μια αύξηση 16%, σε 790.000 επιβάτες, ενώ η Ισπανία, με την αυξανόμενη ικανότητα από τα εθνικά εμπορικά σήματά της, παρουσίασε σημαντική αύξηση 26%, σε 627.000 επιβάτες το 2009.
Τα μεσογειακά και ατλαντικά νησιά συνέχισαν να είναι οι δημοφιλέστεροι προορισμοί με 2,8 εκατομμύρια επιβάτες που επισκέφτηκαν την περιοχή το 2009 - ένα μερίδιο αγοράς 57%. Η Βόρεια Ευρώπη παρουσίασε εντυπωσιακή αύξηση, 20%, στον αριθμό επισκεπτών κρουαζιέρας, σε 884.000, ενώ η Καραϊβική Θάλασσα και ο υπόλοιπος κόσμος δέχτηκαν 1,23 εκατομμύρια επιβάτες, αύξηση 19%, κατά τη διάρκεια του προηγούμενου χρόνου. Και οι τάσεις αυτές είναι ισχυρές.
Λένε ότι η άρση του καμποτάζ θα δημιουργήσει χιλιάδες θέσεις εργασίας. Τι λένε όμως τα στοιχεία: Το 2008 οι άμεσα εργαζόμενοι στον τομέα αυτό ήταν συνολικά σε ολόκληρη την Ευρώπη 150.369. Από αυτούς οι 50.528 απασχολούνταν στο ναυπηγοεπισκευαστικό κλάδο και 54.741 στις γραμμές της κρουαζιέρας. Στο εμπόριο ήταν 7.226 και στις ξενοδοχειακές υποδομές ακόμη λιγότεροι, μόλις 4.723.
Αυτών των μονοπωλιακών ομίλων τα συμφέροντα έρχεται να υπηρετήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την άρση του καμποτάζ, θυσιάζοντας τη ζωή και το μέλλον χιλιάδων ναυτεργατών που θα μείνουν άνεργοι και όσοι θα καταφέρνουν να προσληφθούν θα εργάζονται χωρίς συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα, με μισθούς πείνας, σε συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης.
Για να χρυσώσει το χάπι της πλήρους κατάργησης του καμποτάζ και της παροχής νέων προνομίων στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επαναφέρει την από το 2003 πρότασή της για την κατάργηση του Γραφείου Εύρεσης Ναυτικής Εργασίας (ΓΕΝΕ) και την ίδρυση οργανισμού απασχόλησης εμπορικού ναυτικού για να χρηματοδοτεί τις εργοδοτικές εισφορές των εφοπλιστών υπέρ του ΝΑΤ, να καταβάλλονται τα έξοδα εισιτηρίων για τον επαναπατρισμό των ναυτεργατών σύμφωνα με παλαιότερη αξίωση των εφοπλιστών, κ.ά.
Συμπερασματικά, πάει πολύ αυτοί - εφοπλιστές, ΕΕ, κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και τα δεκανίκια τους - που έχουν καταδικάσει σε ανεργία και φτώχεια εκατομμύρια εργαζόμενους - και στη χώρα μας - με απύθμενο θράσος να ισχυρίζονται ότι δήθεν για τη μείωση του τουρισμού, για την κάμψη της επιχειρηματικής δραστηριότητας ευθύνονται οι εργατικοί αγώνες!
Η ΕΕ από κοινού με τις κυβερνήσεις και τα κόμματα του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου ικανοποιούν τις απαιτήσεις των εφοπλιστών επιφέροντας ισχυρό πλήγμα στους ναυτεργάτες και στους εργαζόμενους που χρησιμοποιούν τις θαλάσσιες μεταφορές. Αυτό δείχνουν τα στοιχεία σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.
Το ΚΚΕ είναι ριζικά αντίθετο και αντιπαλεύει με όλες του τις δυνάμεις την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ, αντιπαλεύει τη ναυτιλιακή πολιτική και την απελευθέρωση των κρουαζιερόπλοιων και της ακτοπλοΐας.
Κριτήριο αυτής της πολιτικής είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου, γενικότερα της πλουτοκρατίας.
Το ΚΚΕ πρωτοστατεί στην οργάνωση και στην πάλη των ναυτεργατών για κάθε πρόβλημα, για να ανοίξει ο δρόμος για μία άλλου είδους ανάπτυξη, που στο επίκεντρό της θα έχει τον εργαζόμενο, την ικανοποίηση των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Το ΚΚΕ παλεύει για Ενιαίο Δημόσιο Φορέα Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας, ενταγμένο στον κεντρικό - πανεθνικό σχεδιασμό.
Ο Ενιαίος Δημόσιος Φορέας Ναυπηγικής Βιομηχανίας, με την εφαρμογή της ανάλογης κλαδικής αναπτυξιακής πολιτικής, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά, σχεδιασμένα στην κατασκευή, επισκευή και συντήρηση των πλοίων, με επέκταση σε άλλους τομείς των μεταφορών, της εθνικής άμυνας, στο πλαίσιο των αναγκών της λαϊκής οικονομίας.
Βασικό εργαλείο για την προώθηση της ναυτιλιακής πολιτικής είναι η δημιουργία Δημόσιου Ενιαίου Οργανισμού Ναυτιλίας στο πλαίσιο κρατικού ενιαίου φορέα μεταφορών - στον οποίο θα ενταχθούν τα ακτοπλοϊκά πλοία και τα πορθμεία, τα τουριστικά και τα ποντοπόρα πλοία, τα ρυμουλκά και κάθε είδους βοηθητικά σκάφη.
Ολοι στη μάχη για την επιτυχία της απεργίας των ναυτεργατών στις 31 του Μάη 2010 και τη συνέχιση του αγώνα.
Ο απεργοσπαστικός μηχανισμός θα σπάσει τα μούτρα του.
Η κυνική απειλή των εκπροσώπων των μεγαλεμπόρων Αθήνας - Πειραιά σε βάρος των ναυτεργατών αποτελεί κήρυξη πολέμου ενάντια στην εργατική τάξη και γενικότερα στους εργαζόμενους.
Το δίκιο θα κριθεί στους καταπέλτες των πλοίων.