Παπαγεωργίου Βασίλης |
Η υποψηφιότητα - ανάχωμα του Γ. Δημαρά προβάλλεται απ' το «ΒΗΜΑ» σαν υποψηφιότητα που «τρομάζει την κυβέρνηση». Ποταμός οι συνειρμοί. Οπως αυτός: Οποιος θέλει με την ψήφο του σ' αυτές τις εκλογές να τιμωρήσει και να καταδικάσει την κυβέρνηση και την πολιτική της, τότε δεν έχει παρά να ψηφίσει Γ. Δημαρά... Κομψή υπόδειξη, άκομψη προσπάθεια ψηφοθηρίας απ' την εφημερίδα για λογαριασμό του εν λόγω υποψηφίου.
Σε μια «γωνιά» του ολοσέλιδου αφιερώματος φιλοξενείται και μια αποκαλυπτική «ευχή» στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Εύχονται λοιπόν «ότι η υποψηφιότητα του Γ. Δημαρά θα απορροφήσει περισσότερο τις διαρροές ψηφοφόρων της Αριστεράς, παρά της ΝΔ και του ιδίου του ΠΑΣΟΚ σε περίπτωση που λειτουργήσει και ως μαζικό άλλοθι για όσους πρόσκεινται π.χ. στην πτέρυγα της "αριστερής πρωτοβουλίας" του Γ. Παναγιωτακόπουλου»... Δεν ξέρουμε τι εύχονται τα ανώνυμα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που επικαλείται το «ΒΗΜΑ», το ίδιο όμως κάνει ό,τι περνά απ' το χέρι του, ώστε το ψηφοδέλτιο του Γ. Δημαρά να λειτουργήσει σαν ένα αποτελεσματικό «αμορτισέρ» των κραδασμών που απειλούν το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ για την απορρόφησή τους και για να μη βρουν αυτοί διέξοδο στα ψηφοδέλτια μάχης της «Λαϊκής Συσπείρωσης».
Οι εργαζόμενοι, ωστόσο, δεν τρώνε κουτόχορτο. Μπορούν να ξεχωρίσουν τους λόγους για τους οποίους κάποιος που αποφάσισε να το ρίξει στο αντάρτικο, αφού δεν πήρε το χρίσμα απ' το κόμμα του, προβάλλεται τόσο απ' τα συγκροτήματα του αστικού Τύπου. Κάποιος που το ψηφοδέλτιό του περιλαμβάνει ακόμα και τον πρώην πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ. Κάποιος που δηλώνει:
«Δεν μου αρέσουν οι ετικέτες. Γεννήθηκα και διαπαιδαγωγήθηκα στον πολιτικό και πολιτιστικό χώρο του ΠΑΣΟΚ», δηλαδή ότι υπερηφάνως φέρει την ετικέτα «ΠΑΣΟΚ» με όλα όσα αυτή σηματοδοτεί, εκφράζει, εκπροσωπεί.
«Κατεβαίνω στις εκλογές απέναντι στο μνημόνιο». Θέλει και το γιαλατζί αντάρτικο μια κάποια σημαία. Γιατί είναι ο ίδιος που δεν καταψήφισε το μνημόνιο, δηλώνοντας «παρών» και εμπαίζοντας σήμερα το λαό με δηλώσεις του τύπου «δηλώνω "παρών" στη μάνα μου και στον πατέρα μου που με γέννησαν και με μεγάλωσαν αγωνιζόμενοι κάθε μέρα και νύχτα, για να υπερασπιστώ την αξιοπρέπεια, την τιμή και το δικαίωμα απλών ανθρώπων στη ζωή»... Και τα «υπερασπίστηκε» αρνούμενος να καταψηφίσει το μνημόνιο.
«Η ιστορία δε γράφεται μόνο με τις σοφίες των τεχνοκρατών, αλλά πρωτίστως με το συναίσθημα, τον ηρωισμό και την αυτοθυσία των απλών ανθρώπων»... Κάπως αργά ανακάλυψε ο Γ. Δημαράς τους απλούς ανθρώπους και τους αγώνες τους. Το ΠΑΣΟΚ και η αντιλαϊκή του πολιτική δε γεννήθηκαν τη μέρα υπογραφής του μνημονίου. Προϋπήρχαν και τότε που ο ίδιος ήταν βουλευτής του, άρα συνυπεύθυνος για την πολιτική αυτή. Αλλωστε, ο ίδιος δηλώνει «δεν έγινε ποτέ πρόβατο σε μαντρί» και δεν αμφιβάλλουμε ότι δε χειραγωγήθηκε, εν πλήρη γνώσει και συνειδήσει έπραττε τόσο χρόνια στο μαντρί του ΠΑΣΟΚ.