Οι εκδόσεις προχώρησαν στην έκδοση αυτή, επειδή καλύπτει το ελληνικό βιβλιογραφικό κενό όσον αφορά στη μακρά πορεία (από την εμφάνιση των ομηρικών επών) και τη μεγάλη εξέλιξη της αρχαιοελληνικής και λατινικής ρητορικής, μέχρι και τους τελευταίους εκπροσώπους του είδους κατά την ύστερη αρχαιότητα. Η μετάφραση έγινε από τον Νίκο Νικολούδη. Η επιστημονική επίβλεψη από τον Ιωάννη Αναστασίου.
Το πρώτο μέρος του έργου αποτελεί μια εκτενή, αλλά και περιεκτική ιστόρηση της κλασικής ρητορικής και παράλληλα μια αναθεώρηση και σύμπτυξη των παλαιότερων έργων του Τζ. Κέννεντυ «Η τέχνη της πειθούς στην αρχαία Ελλάδα», «Η τέχνη της Ρητορικής στο ρωμαϊκό κόσμο», «Η ελληνική Ρητορική υπό τους Χριστιανούς αυτοκράτορες». Ο συγγραφέας αναλύει τους λόγους εμφάνισης της ρητορικής ως ιδιαίτερου είδους Λόγου. Τους παλαιότερους τύπους ρητορικών κειμένων. Τις αντιλήψεις για τη ρητορική των Σοφιστών, του Πλάτωνα, του Ισοκράτη, του Αριστοτέλη και των Αττικών ρητόρων του 4ου π.Χ. Την εξέλιξη της ρητορικής στην ελληνιστική περίοδο. Την επινόηση των ρητορικών στάσεων (των επιχειρημάτων που επιδίωκε να προβάλει ο εκάστοτε ομιλητής). Το δεύτερο μέρος αναφέρεται στη λατινική ρητορική, από τους αρχαιότερους Κάτωνα, Κικέρωνα, Κοϊντιλιανό, έως τους Χριστιανούς ρήτορες και την παρακμή της ρητορικής, λόγω των σκοταδιστικών πολιτικοκοινωνικών αλλαγών κατά το Μεσαίωνα.