Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ την Παρασκευή, στη σχολή ορυχείων της ΔΕΗ, στην Κοζάνη
Στιγμιότυπο από την περιοδεία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σε χώρους δουλειάς της ΔΕΗ στην Κοζάνη |
«Κανονικά, θα έπρεπε εμείς να σας ρωτήσουμε αν θυμάστε τι λέγαμε εδώ και πολλά χρόνια - όχι την τελευταία διετία - και ιδιαίτερα με βάση την εμπειρία του χώρου σας, τι σημαίνει απελευθέρωση της αγοράς της ενέργειας, που ήταν βασικό στοιχείο της Συνθήκης του Μάαστριχτ και της πολιτικής της ΕΕ. Να σας ρωτήσουμε αν όλα όσα σας είχαμε πει αυτά τα χρόνια επαληθεύτηκαν, αν κάπου πέσαμε έξω, αν κάπου ήμασταν υπερβολικοί και πώς σκέφτεστε σήμερα τα πράγματα. Αλλά επιτρέψτε μου να σταθώ σε μερικά πράγματα και νομίζω τα πιο ουσιαστικά μπορούν να γίνουν συζήτηση.
Βεβαίως, εμείς κάνουμε προσαρμογές στη δραστηριότητά μας στην εκλογική μάχη - σε 25 μέρες είναι εκλογές - αλλά, κακά τα ψέματα, το κριτήριο της ψήφου δεν μπορεί να διαμορφώνεται με την εμπειρία των 25 ημερών. Λογικά, πρέπει να διαμορφώνεται μέσα σε μια πιο μακροχρόνια περίοδο, γιατί ως συνήθως η προεκλογική περίοδος είναι μια περίοδος όπου εκεί άλλα αποκρύπτονται, φτιάχνεται μια ατζέντα αντιπαράθεσης ανάμεσα στα κόμματα, που είναι πολύ μακριά από αυτό που απασχολεί τους εργαζόμενους.
Τα εκατομμύρια των μεταναστών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη θα πολλαπλασιαστούν. Ανάλογα με τις εξελίξεις που θα έχουμε σε Συρία, Ιράν, στη Λιβύη αναζωπυρώνεται ο εμφύλιος, ανάλογα με τις εξελίξεις στη Βόρεια Αφρική. Οσο και να κλείσεις τα σύνορα και να βάλεις και τείχη, είναι ένα εκρηκτικό πρόβλημα. Και στις τελευταίες 20 μέρες το έριξε η κυβέρνηση - σας το λέω ειλικρινά - για να πιάσει ψήφους. Ιδιαίτερα στην Αττική, που το πρόβλημα ζορίζει πολύ, αυτών που λένε πετάξτε τους έξω από την Αττική και όπου να 'ναι, πάτε τους στην Κοζάνη, πάτε τους στη Θράκη, ξέρω γω, πετάξτε τους στη θάλασσα. Και για να δημιουργεί κινητικότητα σε ένα θέμα, το οποίο είναι και επικίνδυνο και σύνθετο.
`Η θα έχετε παρατηρήσει πηγαίνοντας για τις εκλογές κάθε μέρα βγαίνει και ένα σκάνδαλο. Υπαρκτό. Στο ΙΚΑ που έδιναν, ξέρω γω, πλαστά φάρμακα, οι τυφλοί που έπαιρναν επιδόματα. Είναι υπαρκτά. Τα λαδώματα στην Επιτροπή Ανταγωνισμού του υπουργείου Ανάπτυξης. Υπαρκτά προβλήματα. Τα οποία, σας λέω, ακόμα κι αν δεν τα ξέρεις, ξέροντας όχι την κυβέρνηση, ξέροντας σε τι κράτος είμαστε, τι σημαίνει εξουσία των μονοπωλίων, ξέροντας όλα αυτά, υποπτεύεσαι ότι πολλά υπάρχουν, αλλά δεν είσαι και σε θέση να τα αποδείξεις.
Και συνήθως αυτά τα σκάνδαλα είναι γνωστά πιο πριν και βγαίνουν και την κατάλληλη στιγμή, στην προεκλογική περίοδο, για να περάσουν την άποψη ότι το χρέος που έχει η Ελλάδα είναι κατά βάση προϊόν σκανδάλων. Ε, δεν είναι προϊόν σκανδάλων κατά βάση. Αμα πάρουμε αυτά που πήγαν στα σκανδαλάκια και στα σκάνδαλα και στις μίζες, είναι ένα πολύ μικρό ποσό σε σύγκριση με τη νόμιμη κλοπή που γίνεται στις τσέπες των εργαζομένων, με τη νόμιμη κλοπή του μόχθου του ανθρώπου, με τη νόμιμη υπονόμευση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας και σε σχέση και με την αιτία του δανεισμού.
Χωρίς το δανεισμό αυτό δε θα υπήρχε και η καπιταλιστική κερδοφορία τη δεκαετία του '90 και του 2000 μέχρι το 2006 - 2007. Αλλωστε, δεν υπάρχει καπιταλιστική χώρα που να μην είναι υπερχρεωμένη. Αν δείτε όλες τις στατιστικές, θα δείτε ότι η σχέση των ιδίων κεφαλαίων που έχουν οι επιχειρηματίες και των δανείων, είναι υπέρ των δανείων. Αυτός είναι ο καπιταλισμός. Εν πάση περιπτώσει. Τα σκάνδαλα είναι υπαρκτά. Αλλά κι αυτά χρησιμοποιούνται για να δείξουν ότι τώρα αρχίζει η διαφάνεια, η εντιμότητα βγαίνει στην επιφάνεια κ.λπ. Κι άλλα θα είναι σκάνδαλα, που δεν μπορούμε να τα υποπτευθούμε, ή που δεν μπορούμε να τα αποδείξουμε.
Εμείς θεωρούμε ότι ο λαός κριτήριο για τη συμμετοχή του σε μια μορφή πάλης - έτσι τις βλέπουμε τις εκλογές, έτσι πρέπει να τις δει κι ο λαός - πρέπει να είναι όχι μόνο το 2008 που ξέσπασε η κρίση, μέχρι το 2012, αλλά και πιο πριν. Η κρίση δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Αναμενόμενη - για μας τουλάχιστον - και φυσική θα έλεγα, μπορεί να είναι ταξικά άδικη και τραγωδία, φυσιολογική με την έννοια ότι στο σύστημα που ζούμε είναι στο DNA του, δεν μπορεί να αποφευχθεί. Οπως δεν έχει αποφευχθεί και σε πιο ισχυρές χώρες. Αλλοι την περνάνε πιο βαριά, άλλοι λίγο πιο ελαφριά, κι όποιος την περνάει ελαφριά, θα την περάσει βαριά στον επόμενο κύκλο της κρίσης.
Επομένως, θεωρούμε ότι πρέπει να συνοδέψει στην κάλπη ένα πολύ πιο ουσιαστικό πολιτικό κριτήριο, απ' ό,τι μέχρι τώρα. Δεν πρέπει ο εργαζόμενος να βλέπει μόνο το κόμμα. Βέβαια, στην κάλπη κατεβαίνουν κόμματα. Πρέπει να βλέπει ποιες κοινωνικές ομάδες εκφράζουν αυτά τα κόμματα. `Η εκφράζουν κυρίως, για να μην πω αποκλειστικά. Πρέπει να βλέπει ότι πίσω από την κάλπη δεν είναι μόνος. Τα αποτελέσματα της κάλπης τα παρακολουθούν οι κεφαλαιοκράτες, τα μονοπώλια, οι επιχειρηματικοί όμιλοι.
Τα παρακολουθούν μεσαίοι επιχειρηματίες, που έχουν συμφέρον όμως να είναι κοντά στους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους. Τα παρακολουθεί η Κομισιόν, το ΔΝΤ κ.λπ. Και είναι ένα κριτήριο αυτοί ποιο κόμμα στηρίζουν. Δε στηρίζουν ένα. Και τώρα που ο δικομματισμός δεν μπορεί να εναλλάσσεται, στηρίζουν κόμματα και κυβερνήσεις συνεργασίας. Υπάρχουν, λοιπόν, πολλά σενάρια στην Ελλάδα στις εκλογές και αν κανείς διαβάζει τα μονόστηλα κυρίως των εφημερίδων και τα άρθρα της σύνταξης, μπορεί να καταλάβει.
Το πρώτο σενάριο είναι μια κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Προτιμούν συνεργασία, γιατί τη θεωρούν πιο ισχυρή την κυβέρνηση και πιο χειραγωγήσιμο το λαό. Εάν δεν τα καταφέρουν για τον α' ή β' λόγο, προτιμούν πια την κυβέρνηση ενός κόμματος με συγγενικές δυνάμεις ή του άλλου κόμματος με συγγενικές δυνάμεις. Ξαναλέμε, η πρώτη τους επιλογή καρδιάς είναι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, σε ένα συνδυασμό και ένα συντονισμό μεταξύ τους. Αυτό δε λέει κάτι; Το ΔΝΤ τοποθετήθηκε χτες και όλοι. Οταν βγαίνει ο Σόιμπλε και λέει ο ελληνικός λαός δε θέλει να κυβερνηθεί, είναι σαν να λέει ψηφίστε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αυτοί μπορούν να κυβερνήσουν.
Βεβαίως, στην ατζέντα έχουν πέσει και άλλες, επειδή τα δύο κόμματα χάνουν, έχει δημιουργηθεί στο πολιτικό επίπεδο μια φιλοδοξία, ποιος θα πάρει την πίτα αυτών των δύο κομμάτων. Και μάλιστα, χρησιμοποιούνται εδώ και δημοσκοπικά στοιχεία ούτως ώστε να δημιουργηθεί η εντύπωση στο λαό ότι μπορεί να υπάρχει και μια άλλη κυβέρνηση, που να μην είναι δοκιμασμένα τα παλιά υλικά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Υπάρχει πιθανότητα μιας άλλης κυβέρνησης; Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε προβλέψεις μαντείας, ούτε στεκόμαστε μόνο στα δημοσκοπικά προϊόντα, γιατί συνήθως - αυτό είναι το κακό - τις τελευταίες μέρες ο λαός αναδιπλώνεται κάτω από το φόβο της ακυβερνησίας, της έτσι κι αλλιώς κι αλλιώτικα. Κακά τα ψέματα, και ενώ έχουν αποφασίσει να μην τους ξαναψηφίσουν, τους ξαναψηφίζουν ή κάνουν αποχή, που είναι υπέρ τους. Επομένως, εμάς δε μας ενδιαφέρει να κάνουμε πρόβλεψη, μας ενδιαφέρει όμως να είναι καθαρό το τοπίο στο λαό.
Εμείς έχουμε την εξής θέση, με βάση τα σημερινά δεδομένα, γιατί τα δεδομένα αυτά για να τα ανατρέψεις εντελώς έπρεπε να υπάρχει μια κοινωνική αναμέτρηση πολύ πιο ισχυρή από ό,τι υπήρχε, ένα οργανωμένο κίνημα πολύ πιο ισχυρό, οργανωμένο στους τόπους δουλειάς, μια ταξική πάλη πολύ πιο οξυμένη απ' ό,τι υπήρξε, όχι ότι δεν υπήρξε άνοδος του κινήματος. Επομένως, με τα σημερινά δεδομένα, τα οποία εμείς δεν μπορούμε να τα ανατρέψουμε από μόνοι μας, εκτός αν βγάλει ο λαός απότομα συμπεράσματα, όποια κυβέρνηση κι αν προκύψει από την κάλπη, όχι μόνο δεν πρόκειται να λύσει κανένα πρόβλημα, η κατάσταση θα πάει χειρότερα. Ο,τι κι αν υπόσχεται κι όποιες προθέσεις και να υπάρχουν.
Και αυτό βγαίνει και από αυτά που λένε τα ίδια τα κόμματα στα προγράμματά τους. Αλλα λένε ότι πρέπει να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις, γιατί αν δεν εφαρμόσουμε τις αποφάσεις που έχουν παρθεί κι έχουν υπογραφεί, η Ελλάδα θα καταστραφεί χειρότερα. Είναι το γνωστό δίλημμα το τρομοκρατικό. Αλλοι λένε ότι, κοιτάξτε να δείτε, μια διαφορετική κυβέρνηση που θα έχει, ξέρω γω, την αριστερά κορμό και με κάτι αντιμνημονιακές δυνάμεις, αυτή η κυβέρνηση θα καταργήσει το μνημόνιο.
Αυτό είναι απάτη. Και το λέμε καθαρά. Είναι το άκρον άωτον της υφαρπαγής ψήφου. Και να το εξηγήσω. Αποκόπτουν από το όλο πρόβλημα το μνημόνιο. Καταρχήν, αυτή τη στιγμή δεν έχουμε το μνημόνιο. Το μνημόνιο, αν θέλετε, το αρχικό σε σχέση με αυτά που έχουν συμφωνηθεί τώρα, είναι όχι καλό, ταξικά άδικο και βάρβαρο, αλλά είναι κατώτερο σε επικινδυνότητα. Γιατί τώρα έχουμε τη δανειακή σύμβαση. Και δεν έχουμε μόνο τη δανειακή σύμβαση που δένει την Ελλάδα για 30 χρόνια. Εχουν απειλήσει ότι αν γίνει πολιτική διαπραγμάτευση στη δανειακή σύμβαση, δηλαδή διαπραγμάτευση από τα πάνω, τότε έχουν τη δυνατότητα να ζητήσουν πίσω τα πρόσθετα δάνεια που έδωσαν μέχρι και να κάνουν κατάσχεση σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία στην Ελλάδα, τα οποία είναι δημόσια ή ιδιωτικά. Αυτά δεν τα λέμε εμείς, τα λένε οι ίδιοι.
Και βεβαίως, αυτά δεν τα λένε τα άλλα κόμματα, ότι υπάρχουν γραμμένα μέσα στη σύμβαση. Και ότι ό,τι έσοδα έχει το κράτος προτεραιότητα είναι οι πιστωτές, τα δάνεια. Διότι τώρα οι πιστωτές δεν είναι ιδιώτες, είναι κράτη. Και δεν ξέρω αν είναι καλύτερα ή χειρότερα. Είναι κράτη. Αυτό έγινε με το 50 - 50. Οι πιστωτές πήραν τα λεφτά τους και τώρα το χρέος είναι απέναντι στα κράτη. Αλλά δεν είναι μόνο ότι λένε θα καταργήσουμε το μνημόνιο, δε λένε τη δανειακή συνθήκη. Αλλά εδώ υπάρχουν και άλλα ζητήματα, τα οποία περιλαμβάνονται μέσα στο μνημόνιο, αλλά ισχύουν και χωρίς το μνημόνιο.
Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ υπάρχει πριν το μνημόνιο ως απόφαση. Είναι άλλο πράγμα ότι το μνημόνιο περιλαμβάνει πράγματα που δεν έγιναν πριν, που ματαιώθηκαν γιατί παρενέβη το κίνημα, γιατί δε βρίσκανε αγοραστές, γιατί είναι πολλοί οι λόγοι που δε γίνεται μια πώληση. Και τώρα το μνημόνιο τα βάζει, όχι άλλες δικαιολογίες, πούλα. Επομένως, το να λένε μία κυβέρνηση θα καταργήσει το μνημόνιο, κοροϊδεύουν τον κόσμο, του δημιουργούν αυταπάτες. Και εγώ να σας πω, ακόμη και μόνο το μνημόνιο, που τώρα είναι ξεπερασμένο, να καταργήσεις, αυτό προϋποθέτει σύγκρουση. Και η σύγκρουση θα γίνει μέσα στην Ελλάδα. Με τους επιχειρηματικούς ομίλους. Το εμφανίζουν σαν μια σύγκρουση που θα γίνει στις Βρυξέλλες. Επομένως, αν δείτε το πρόγραμμά τους, αυτά που λένε, επιλεκτικά κάποια ζητήματα που ευαισθητοποιούν το λαό, αλλά δεν είναι έτσι.
Εμείς λέμε το εξής πράγμα: Πρώτον, ο λαός δεν έχει δείξει τη δύναμή του, καθαρά πράγματα. Εχουμε ένα κίνημα ανερχόμενο, αλλά αναντίστοιχο και πολύ πίσω από την μπόρα που περάσαμε και που θα περάσουμε από δω και μπρος. Αυτό που μπορούμε να περιμένουμε από τις εκλογές άμεσα, είναι ο λαός να απεγκλωβιστεί όχι μόνο από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, να απεγκλωβιστεί και από τις βασικές τους επιλογές. Κι από βασικές επιλογές της ΕΕ, η οποία είναι μια λυκοσυμμαχία, που οξύνει τα προβλήματα όλων των λαών και θα μεγαλώνει την ανισότητα ανάμεσα στις χώρες. Δεν πρόκειται ποτέ να υπάρχει εξίσωση.
Επομένως, πρέπει να απεγκλωβιστεί ο λαός. Και πώς θα το δείξει αυτό; Θα το δείξει με την ψήφο. Δε φτάνει μόνο η ψήφος, αλλά θα το δείξει και με την ψήφο. Θεωρούμε, λοιπόν, ότι πρέπει να αποδυναμωθούν πάρα πολύ η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Γιατί είναι κόμματα του κεφαλαίου, καθαρά πράγματα. Και όχι μόνο γιατί είναι άσχημα κόμματα, κακά κόμματα, επειδή κυβέρνησαν κακώς. Και δεύτερον, αυτό που κατά τη γνώμη μας θα δημιουργήσει όρους πίεσης του κινήματος είναι να αναδειχθεί πανίσχυρο το ΚΚΕ».