Τις προτάσεις του για «αναθεώρηση» του μνημονίου υπέρ της πλουτοκρατίας παρουσίασε ο Ε. Βενιζέλος
Γρηγοριάδης Κώστας |
Το ΠΑΣΟΚ, σε μια προσπάθεια να μείνει ζωντανό για τα μετεκλογικά παζάρια, έριξε στην προεκλογική «αρένα» των κάλπικων υποσχέσεων τη δική του εκδοχή για την «αναθεώρηση» της δανειακής σύμβασης, με τον Ε. Βενιζέλο να υπόσχεται ότι το ΠΑΣΟΚ «δεν θα προχωρήσει σε άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων (...) δεν θα απολύσει δημοσίους υπαλλήλους» και ότι θα εξασφαλίσει «ρυθμίσεις στα δάνεια των υπερχρεωμένων νοικοκυριών». Οι ίδιες πάνω κάτω υποσχέσεις υπάρχουν και στα κυβερνητικά προγράμματα της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνοντας το προεκλογικό παιχνίδι των εντυπώσεων που παίζουν στις πλάτες του λαού.
Τα «έξι σημεία» για τη «ρεαλιστική αναθεώρηση» της δανειακής σύμβασης που λανσάρει το ΠΑΣΟΚ σαν μονόδρομο «για την έξοδο της χώρας από την κρίση», είναι το τυρί στη φάκα για τα λαϊκά στρώματα, για να επικυρώσουν με την ψήφο τους τη συνέχιση της ταξικής πολιτικής υπέρ της πλουτοκρατίας.
Η μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης αποτελεί για το ΠΑΣΟΚ τον πρώτο και σταθερό πυλώνα για την ανάκαμψη του μεγάλου κεφαλαίου. Ο δεύτερος πυλώνας είναι δομημένος στην πολύπλευρη στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και συνοδεύεται από την παροχή νέων φοροαπαλλαγών, αθρόων επιδοτήσεων, παραπέρα μείωση των εργοδοτικών εισφορών και την εξασφάλιση επιδοτούμενων (και άρα φθηνότερων) εργαζομένων.
Σ' αυτήν την κατεύθυνση, που ευθυγραμμίζεται πλήρως με τη στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020»:
Περιγράφοντας αυτές τις στρατηγικές επιλογές του ΠΑΣΟΚ και σε μια προσπάθεια να παραπλανήσει τους εργαζομένους, ο Ε. Βενιζέλος παρουσίασε την προηγούμενη Δευτέρα στα προεδρεία της ΟΚΕ, της ΓΣΕΕ, της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ την «πρόταση έξι σημείων» του ΠΑΣΟΚ για την αναθεώρηση του μνημονίου, εξειδικευμένη με «έξι πρόσθετα μέτρα», τα οποία, όπως ισχυρίστηκε, «θα μπορούσαν να βοηθήσουν την ενίσχυση του εισοδήματος σε επίπεδο φορολογικό και ασφαλιστικό».
Συγκεκριμένα, πρότεινε:
Στην οργανωμένη επιχείρηση υφαρπαγής της λαϊκής ψήφου εντάσσονται και οι υποσχέσεις που μοίρασε ο Ε. Βενιζέλος προς τους δημοσίους υπαλλήλους για «πάγωμα» των απολύσεων και των μειώσεων των μισθών κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με το προεδρείο της ΑΔΕΔΥ. Φτάνοντας στο σημείο να κάνει λόγο για «αδελφικούς δεσμούς» του ΠΑΣΟΚ με τους δημοσίους υπαλλήλους, προσπάθησε να επανακτήσει τις «συμμαχίες» που έσπασαν ανάμεσα στο κόμμα του και μεγάλο τμήμα των δημόσιων υπαλλήλων και των «πράσινων» συνδικαλιστών, «που κινήθηκε μαζικά στον ΣΥΡΙΖΑ», όπως αναγνωρίζουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ.
«Δεν πρόκειται να γίνουν απολύσεις φυσικά στο Δημόσιο, γιατί δεν έχουμε ανάγκη από απολύσεις», ισχυρίστηκε ο Ε. Βενιζέλος στη διάρκεια της συνάντησης. Βάσει του μνημονίου, όμως, το ΠΑΣΟΚ έχει δεσμευτεί μαζί με τη ΝΔ «να μειώσουμε την απασχόληση στη γενική κυβέρνηση κατά τουλάχιστον 150.000 την περίοδο 2011 - 2015 (...) Εως το τέλος του 2012 δεσμευόμαστε να πετύχουμε 15.000 υποχρεωτικές αποχωρήσεις».
«Δεν θα γίνουν άλλες μειώσεις μισθών και συντάξεων δημοσίων υπαλλήλων, αφού υπάρχει ανάγκη να διατηρηθεί - έως ότου μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε τις μειώσεις και τις αδικίες - το διαθέσιμο εισόδημα», υποστήριξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όμως, έχουν δεσμευτεί βάσει του μνημονίου να προχωρήσουν σε μειώσεις κατά 12% στα αυτοαποκαλούμενα «ειδικά μισθολόγια» του δημόσιου τομέα, αλλά και για τη λήψη «διορθωτικών μέτρων που θα περιλαμβάνουν πρόσθετες στοχευμένες μειώσεις στο μισθολογικό κόστος του δημόσιου τομέα».
Τις επόμενες 15 μέρες μέχρι τις κάλπες, το ΠΑΣΟΚ, μαζί με τις εξαγγελίες για «αναθεώρηση» των μέτρων και «πάγωμα» ορισμένων από τα σφαγιαστικά μέτρα του δεύτερου μνημονίου, θα παίξει και το χαρτί του τρομοκρατικού διλήμματος «ευρώ ή δραχμή». Σε αυτήν την εκβιαστική τακτική θα αξιοποιήσει τις τυχοδιωκτικές και παραπλανητικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ περί «καταγγελίας» του μνημονίου, αλλά με παραμονή στην Ευρωζώνη, για να εμφανίσει σαν μονόδρομο την πρόταση περί «αναθεώρησης» της δανειακής σύμβασης, με ταυτόχρονη εφαρμογή της!
Η διαμάχη ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ γίνεται για τη διεκδίκηση αναβαθμισμένου ρόλου σε μια μετεκλογική «κεντροδεξιά» ή «κεντροαριστερή» κυβέρνηση και καμιά σχέση δεν έχει με τα συμφέροντα του λαού. Οι εργαζόμενοι θα βγουν κερδισμένοι αν γυρίσουν τη πλάτη τους στις διάφορες εκδοχές της «διαπραγμάτευσης» του μνημονίου και στις εκλογές ψηφίσουν ΚΚΕ, οργανώνοντας από την επόμενη κιόλας μέρα την αλλαγή των συσχετισμών στα σωματεία και τους φορείς του κινήματος, υπέρ των ταξικών δυνάμεων.