Αποψη από το προεδρείο της σύσκεψης |
διαχείριση των υδάτινων πόρων στη Θεσσαλία.
Στο «Φρούριο» της Λάρισας όπου πραγματοποιήθηκε η σύσκεψη παραβρέθηκαν και κατέθεσαν τις απόψεις και τις θέσεις τους εκπρόσωποι πολλών φορέων κι ανάμεσά τους ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κ. Αγοραστός, ο πρόεδρος της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Θεσσαλίας, Ρ. Κομήτσας, δήμαρχοι, περιφερειακοί και δημοτικοί σύμβουλοι, ο πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Ελλάδας, Γ. Γεωργιάδης, ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, Τ. Τσιαπλές και εκπρόσωποι εργατικών συνδικάτων, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας ΕΒΕ Καρδίτσας, Γ. Παληγιάννης, ο πρόεδρος της Ενωσης Συνεταιρισμών Λάρισας - Τυρνάβου - Αγιάς, Χρ. Σιδερόπουλος, ο πρόεδρος του Γεωπονικού Συλλόγου Λάρισας, Δ. Σοφολόγης.
Στη σύσκεψη όλοι τάχθηκαν υπέρ της ολοκλήρωσης του έργου εκτροπής του Αχελώου, υπογραμμίζοντας ότι η μεταφορά νερού προς τη Θεσσαλία θα την σώσει από την απειλή της ερημοποίησης και θα συμβάλλει, καθοριστικά, στην παραγωγική, περιβαλλοντική και ενεργειακή αναβάθμιση της περιοχής, με ευεργετικά αποτελέσματα για όλη την Ελλάδα. Κι όλοι συμφώνησαν πως χρειάζεται να δραστηριοποιηθούν όλες οι δυνάμεις για να αντιμετωπιστούν τα εμπόδια που εξακολουθούν να μπαίνουν για την ολοκλήρωση του έργου.
Βεβαίως, εκφράστηκαν διαφορές απόψεων τόσο ως προς το ποιος φταίει για τη μη ολοκλήρωση της εκτροπής του Αχελώου - π.χ., ορισμένοι εκπρόσωποι φορέων προσπάθησαν να υποβαθμίσουν τις ευθύνες της ΕΕ και να «αθωώσουν» την ΚΑΠ - όσο και για το συνολικό ζήτημα διαχείρισης των υδάτινων πόρων.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η παρέμβαση του προέδρου του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, ο οποίος στάθηκε στην πολιτική εμπορευματοποίησης - ιδιωτικοποίησης του νερού, τονίζοντας: «Στην καπιταλιστική κοινωνία που ζούμε δεν είναι αυτονόητο πως το νερό, ως φυσικό, είναι και κοινωνικό αγαθό. Αντιθέτως, και το νερό έχει μετατραπεί σε ακριβό εμπόρευμα για το λαό. Επομένως το νερό ως κοινωνικό αγαθό είναι προς διεκδίκηση και χρειάζεται κοινό μέτωπο αγώνα, πάλη «από τα κάτω», των εργατών, των μικρομεσαίων αγροτών και των άλλων λαϊκών στρωμάτων για την εξασφάλιση καλής ποιότητας νερού για την ύδρευση και την άρδευση, καθώς και για τις ανάγκες της ενέργειας και της βιομηχανίας. Βεβαίως, πολύ σοβαρό ζήτημα είναι ποιος θα ελέγχει το νερό και δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι, στα αμέσως επόμενα χρόνια, θα οξυνθούν περισσότερο οι ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις για τον έλεγχο του νερού, κάτι που εγκυμονεί μέγιστους κινδύνους για την ειρήνη και στην περιοχή μας».
Τη σύσκεψη «άνοιξε» ο Β. Μπούτας, πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας και την εισήγηση των τριών Ομοσπονδιών παρουσίασε ο Ρίζος Μαρούδας, πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας,
Σε ό,τι αφορά στη μη ολοκλήρωση της εκτροπής του Αχελώου, στην εισήγηση σημειώνεται ότι:
* Το έργο δεν ολοκληρώθηκε γιατί τα κόμματα που κυβερνούσαν, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, υποκριτικά και κυρίως για ψηφοθηρικούς λόγους ήταν υπέρ της εκτροπής. Από την άλλη η εκτροπή του Αχελώου συνάντησε και συναντά την λυσσαλέα αντίδραση κομμάτων όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και έχει τη σημασία του ιδιαίτερα σήμερα που είναι αξιωματική αντιπολίτευση και φτάνει ως το σημείο να ζητάει την κατεδάφιση των έργων που έχουν γίνει ως τώρα για την εκτροπή.
* Κοινή συνισταμένη αυτών των κομμάτων, ήταν και είναι η προσήλωση και η συμφωνία τους με την ΚΑΠ, με τις αναδιαρθρώσεις που προτείνει. Συνεπώς η εκτροπή του Αχελώου, οι δυνατότητες ανάπτυξης της παραγωγής που θα έφερνε, έρχονταν σε αντίθεση με τις βασικές κατευθύνσεις της ΚΑΠ για τη χώρα. Ετσι την εκτροπή την «έφαγε η μαρμάγκα»...
* Ο πραγματικός ένοχος είναι η συμφωνία των κυβερνήσεων, όπως και της σημερινής τρικομματικής συγκυβέρνησης, με τις στρατηγικές επιλογές της ΕΕ. Πρόκειται για εκείνο το δρόμο ανάπτυξης, όπου το νερό, η ηλεκτρική ενέργεια, τα τρόφιμα, η γη, οι δασικές εκτάσεις αποτελούν εμπορεύματα.
Ως προς τα οφέλη από την εκτροπή του Αχελώου, αναφέρεται ότι μπορεί να συνεισφέρει πολύπλευρα ώστε:
* Να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα της υποβάθμισης της ποσότητας και ποιότητας των υπόγειων υδροφορέων της Θεσσαλίας.
* Να αναβαθμισθεί η ποιότητα και να εξασφαλισθεί η αναγκαία ποσότητα νερών στον ποταμό Πηνειό, ώστε να προστατευθούν οι οικολογικές λειτουργίες του και η αξιόλογη φυσική περιοχή των εκβολών του (Δέλτα Πηνειού).
* Να εξασφαλισθεί η ύδρευση των μεγάλων αστικών συγκροτημάτων της Θεσσαλίας (κυρίως Λάρισας και Βόλου).
* Να εξασφαλισθεί και να αυξηθεί η άρδευση των ανεπαρκώς σήμερα αρδευομένων εκτάσεων της Θεσσαλίας.
* Να μειωθεί η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας με την αξιοποίηση του ανεκμετάλλευτου υδροδυναμικού καθώς και την πολλαπλή κοινωνική ωφέλεια των μεγάλων υδροηλεκτρικών έργων που διαφυλάσσουν πολύτιμους υδατικούς πόρους στους υδροταμιευτήρες τους κατά τη χειμερινή περίοδο, για να τους διαθέσουν κατά τη θερινή.
Για τη «διαβούλευση» που οργανώνει η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, υπό την αιγίδα του ΥΠΕΚΑ, τονίζεται ότι στόχο έχει να προετοιμαστεί η κοινή γνώμη της περιοχής για μείωση των αρδευόμενων καλλιεργειών της Θεσσαλίας και πάγωμα του έργου της εκτροπής του Ανω ρου του Αχελώου.
Τα σχέδια του υπουργείου Περιβάλλοντος προβλέπουν μείωση των αρδευόμενων εκτάσεων κατά 270.000, ή ακόμη και 550.000 στρέμματα με αναδιάρθρωση καλλιεργειών. Το τρίτο, και υποτίθεται, «καλό σχέδιο» προβλέπει να μη γίνει μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων με τη μεταφορά 250 εκατ. m νερού/έτος από την εκτροπή του Αχελώου.
Η Θεσσαλία παρουσιάζει αυξανόμενο έλλειμμα στους υδάτινους πόρους, κυρίως στα υπόγεια ύδατα, αφού οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις αρδεύονται κατά 70% με υπόγεια νερά μέσω 33.000 γεωτρήσεων, από τις οποίες τα 2/3 είναι ιδιωτικές και μόνο 30% από την αξιοποίηση των επιφανειακών υδάτων που χύνονται στη θάλασσα από την απουσία έργων υποδομής όπως φράγματα, ταμιευτήρες, λιμνοδεξαμενές κλπ.
Ως προς την οδηγία - πλαίσιο της ΕΕ για νερά (2000/60), με την οποία εναρμονίστηκε η ελληνική νομοθεσία, ήδη απ' το 2003 επισημάνθηκε ότι αντιπαραθέτει τεχνητά την προτεραιότητα της χρήσης του νερού για ύδρευση με τις χρήσεις του νερού σε κλάδους της παραγωγής, όπως των τροφίμων και της ενέργειας, δηλαδή κλάδους εξίσου απαραίτητους για την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.
Στην πραγματικότητα, με το μανδύα της προστασίας του υδατικού περιβάλλοντος και της καλής κατάστασης των υδατικών σωμάτων, μεθοδεύεται η αύξηση της τιμολόγησης του νερού, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα.
Η λεγόμενη νομιμοποίηση των γεωτρήσεων που βρίσκεται σε εξέλιξη και ολοκληρώνεται στα μέσα του Δεκέμβρη 2012, οδηγεί στην εγκατάσταση υδρομετρητών σε κάθε γεώτρηση. Ετσι οι αγρότες εκτός από το συνεχώς αυξανόμενο λογαριασμό της ΔΕΗ, θα πληρώνουν και με το κυβικό το πότισμα των χωραφιών τους αυξάνοντας κατακόρυφα το κόστος παραγωγής.
Η αύξηση της τιμής του νερού συμβαδίζει με τα σχέδια των μονοπωλίων σ' ολόκληρη την ΕΕ για την ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης που δεν αφορά μόνο τις μεγάλες εταιρείες αλλά και τις μικρότερες (ΔΕΥΑ). Ιδιωτικοποίηση που θα οδηγήσει σε νέες δραματικές αυξήσεις των τιμολογίων λαϊκής κατανάλωσης, επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων στον κλάδο και αξιοποίηση του υδατικού δυναμικού με γνώμονα την κερδοφορία των συγκεκριμένων μονοπωλιακών ομίλων.
Τέλος, οι Ομοσπονδίες προτείνουμε τη συγκρότηση Ενιαίου Κρατικού Φορέα που θα υλοποιεί ολοκληρωμένη πολιτική διαχείρισης του νερού με γνώμονα τη λαϊκή ευημερία, η οποία θα αξιοποιεί και τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας και θα διασφαλίσει :