Αποσπάσματα από τη χτεσινή συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στο «Real FM» και στον Ν. Χατζηνικολάου
-- Θα ξεκινήσω ζητώντας ένα σχόλιό σας για τη χτεσινή «πρωτοβουλία», εντός εισαγωγικών βάζω τη λέξη, της Γερμανίδας καγκελαρίου για το θέμα της ανεργίας των νέων...
-- Ναι, νομίζω ότι γενικότερα στην ΕΕ σήμερα συζητούνται αλλαγές σ' αυτό το μείγμα διαχείρισης της κρίσης στην Ευρωζώνη. Και βέβαια όχι μόνο η κ. Μέρκελ αλλά και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες, ο ίδιος ο πρόεδρος της Κομισιόν ο κ. Μπαρόζο δήλωσε ότι πρέπει κάπως να χαλαρώσουν ορισμένα μέτρα και βέβαια να αναδειχτούν ζητήματα όπως η χρηματοδότηση επενδυτικών προγραμμάτων και άλλα τέτοια. Δηλαδή, είναι μια γενικότερη στάση κι απ' αυτή την άποψη θα πρέπει να την προσεγγίσουμε καλύτερα για το επόμενο διάστημα, για το τι θα συμβεί και βεβαίως τι επιπτώσεις θα έχει για τη χώρα μας, κυρίως φυσικά για τους εργαζόμενους, για τα λαϊκά στρώματα.
-- Την ίδια ώρα που κάνουν κουβέντες για χαλάρωση λιτότητας, μου έγραφε μια ακροάτρια πριν και νομίζω έχει βάση αυτό, ότι το θέμα της ανεργίας των νέων χρησιμοποιείται από την άλλη πλευρά και σαν επιχείρημα για να καταργηθούν εργασιακά δικαιώματα.
-- Μα φυσικά αυτά τα κονδύλια, αυτά τα προγράμματα ενίσχυσης, υποτίθεται για την ανεργία των νέων, δίνονται για ουσιαστική ενίσχυση, για ζεστό χρήμα να το πω έτσι, της μεγαλοεργοδοσίας, δηλαδή για χρήμα που θα φέρει φτηνό εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις. Τι θα γίνει πρακτικά; Θα απολύουν εργαζόμενους με συγκροτημένα δικαιώματα, με κάποιες κατακτήσεις από το παρελθόν, για να προσλαμβάνουν νέους χωρίς αυτά τα δικαιώματα, χωρίς απαιτήσεις, με ορισμένα τέτοια προγράμματα, χωρίς ασφαλιστικά δικαιώματα, πολύ χαμηλές αμοιβές.
Και βεβαίως, αυτό συζήτησαν και χτες οι Ευρωπαίοι ηγέτες εκεί με πρωτοβουλία της κ. Μέρκελ βέβαια, αλλά ήταν όλοι εκεί παρόντες και ο πρωθυπουργός της χώρας. Απ' αυτή την άποψη, βεβαίως μας ανησυχεί και το αναδεικνύουμε ως ζήτημα, γιατί δεν πρόκειται βεβαίως να λύσει και το πρόβλημα της ανεργίας.
Χτες κάναμε μια συγκέντρωση στη Νίκαια του Πειραιά που θέσαμε αυτά τα ζητήματα και τις προτάσεις του ΚΚΕ γι' αυτά τα ζητήματα. Γιατί, κοιτάξτε να δείτε, δεν πιστεύουμε, ούτε κανείς άνθρωπος πιστεύει σήμερα, που έχει στοιχειώδη γνώση των οικονομικών εξελίξεων και των πραγμάτων, μαζί με όλους αυτούς που τα βιώνουν καθημερινά, ότι μπορεί να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας όντας μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, μένοντας μέσα στην ΕΕ, με όλους αυτούς τους όρους, τις προϋποθέσεις και τους νόμους που έχουν τεθεί σε ισχύ και προ μνημονίου και μετά.
-- Πιστεύετε επομένως ότι πρέπει να φύγουμε από την Ευρωζώνη, να επιστρέψουμε στο εθνικό νόμισμα;
-- Πιστεύουμε ότι πρέπει να φύγουμε από την ΕΕ, αποδέσμευση από την ΕΕ, φυσικά με άλλους όρους και προϋποθέσεις. Δηλαδή χρειάζεται μια κυβέρνηση, μια εξουσία, η οποία να έχει και να πάρει στα χέρια της εργαλεία. Για παράδειγμα, αν αφήσεις άθικτους τους μονοπωλιακούς ομίλους, αυτούς που έχουν τη μεγάλη κερδοφορία και αυτούς που είναι κλάδοι και επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας για την οικονομία της χώρας, δεν θα έχεις αυτά τα απαραίτητα εργαλεία, ώστε να σχεδιάσεις την οικονομία, να κατανείμεις πόρους, να κατανείμεις εργατικό δυναμικό, να λύσεις προβλήματα ανάπτυξης, έτσι ώστε να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας.
Αρα, αυτά είναι δέσμη μέτρων, να το πω έτσι απλά, είναι προϋποθέσεις απαραίτητες για να μπορέσεις να κάνεις αυτά. Αν φύγεις και πας σε ένα άλλο νόμισμα, δραχμή ή όπως ονομαστεί, δε λύνεις το πρόβλημα αυτό. Η έξοδος από την Ευρωζώνη δε σου λύνει, αντίθετα μπορεί να χειροτερεύσει και θα χειροτερεύσει για ένα χρονικό διάστημα κατά πολύ και το βιοτικό επίπεδο του λαού και το πρόβλημα της ανεργίας. Και βεβαίως θα μένουν σε ισχύ και όλα αυτά τα μέτρα που υπάρχουν.
Αρα, άμα αυτό το δεις ξεκομμένο, δε λύνεις κανένα πρόβλημα. Αλλωστε αυτά τα ζητήματα συζητούνται ακόμα και σε κύκλους της αστικής τάξης, των βιομηχάνων, της ΕΕ. Είναι πιθανά σενάρια και ανάλογα τις εξελίξεις καθόλου δεν αποκλείεται και να ωθήσουν την Ελλάδα άλλες χώρες σε έξοδο από το ευρώ, από την Ευρωζώνη.
-- Τώρα θέλω να ρωτήσω, για ποιο λόγο εξακολουθεί το Κόμμα σας και έχει κάθετα αρνητική στάση απέναντι στις προσκλήσεις, εντός εισαγωγικών, του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλ. Τσίπρα, για αριστερό μέτωπο την επομένη των εκλογών, για αριστερή κυβέρνηση με τη συμμετοχή και των δύο κομμάτων την επομένη των εκλογών.
-- Καταρχήν να σας πω ότι, επανειλημμένα το έχουμε πει, θα το πω άλλη μια φορά, δεν πρόκειται για λύση. Οποιαδήποτε κυβέρνηση την επομένη των εκλογών, έτσι όπως είναι η κατάσταση σήμερα, όπως είναι οι συσχετισμοί των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων, δεν είναι λύση. Η πρόταση του ΚΚΕ είναι εντελώς διαφορετική απ' αυτή που προτείνουν άλλες δυνάμεις, όπως κι αν ονομάζονται αυτές.
Εμείς μιλάμε γιατί πρέπει σήμερα να οικοδομηθεί μια λαϊκή συμμαχία. Η λαϊκή συμμαχία είναι κατά τη γνώμη μας η πιο ρεαλιστική και η πιο πλατιά ενωτική πολιτική που υπάρχει σήμερα από πολιτική δύναμη στη χώρα μας. Εδώ χωρούν οι πάντες, αρκεί να είναι εργαζόμενοι, εργάτες, άνεργοι, μικροβιοτέχνες, επαγγελματίες, φτωχά λαϊκά στρώματα, αγρότες, γυναίκες, νέοι.
Δεν μπορεί να καθορίζεις και να χωρίζεις τον ελληνικό λαό σε αριστερούς, σε δεξιούς και σε κεντρώους, να χωρίζεις σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς, δήθεν, όπου χωρούν εδώ οι πάντες. Δεν είναι λύση στο πρόβλημα. Και μετά φτιάχνεις μια «σούπα», μια κυβέρνηση η οποία διαχειρίζεται το σύστημα, χωρίς να υπάρχει καμία άλλη προϋπόθεση για παράδειγμα σαν αυτές που σας ανέφερα πριν.
-- Θεωρείτε, καταλαβαίνω, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς θα διαχειριστεί το σύστημα αν βρεθεί με το τιμόνι της χώρας στα χέρια του...
-- Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει εξελιχθεί και μάλιστα να σας πω και πέρα από τις προβλέψεις μας τις περσινές, ταχύτατα, με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς απ' ό,τι κι εμείς οι ίδιοι περιμέναμε, σε ένα κόμμα του στυλ του παλιού ΠΑΣΟΚ και μάλιστα ένα κακέκτυπο ΠΑΣΟΚ, παίρνοντας -να το πω ξανά- τα πιο αρνητικά στοιχεία που είχε το ΠΑΣΟΚ που γνωρίσαμε και που βέβαια ξέρουμε πού κατέληξε διαχρονικά...
-- Θέλω ένα σχόλιό σας γι' αυτό που συμβαίνει στην Αίγυπτο...
-- Βέβαια, είναι νωρίς ακόμα, θέλει παρακολούθηση το ζήτημα και με την Αίγυπτο, γιατί πρέπει να σκεφτούμε γενικότερα την περιοχή και στη Βόρεια Αφρική και Μέση Ανατολή, Ανατολική Μεσόγειο, Τουρκία, οι εξελίξεις και οι κινητοποιήσεις που γίνονται. Ομως, μπορούμε και απ' αυτά που βλέπουμε να σχολιάσουμε ορισμένα ζητήματα. Για παράδειγμα τι μας απασχολεί, που το θέτουμε και για συζήτηση να κατανοηθεί περισσότερο...
-- Κύριε Γραμματέα, πάντως 2,5 χρόνια μετά την Αραβική Ανοιξη, όπως τότε την έλεγαν ξαναβλέπουμε τανκς στους δρόμους στην Αίγυπτο...
-- Καταρχήν να δούμε ότι οι κινητοποιήσεις οι μεγάλες στην Αίγυπτο πριν 2 χρόνια και βέβαια οι πολιτικές δυνάμεις που ευνοήθηκαν από αυτή τη λεγόμενη Αραβική Ανοιξη, που τόσο προβλήθηκε τότε, η κυβέρνηση Μόρσι δηλαδή που ήρθε ως αποτέλεσμα, διέψευσαν όλες αυτές τις ελπίδες του αιγυπτιακού λαού. Γιατί οι κινητοποιήσεις, οι διαμαρτυρίες είχαν βάση αντικειμενική και την οικονομική κατάσταση, τις εξελίξεις στο πολιτικό σύστημα, όλα αυτά βεβαίως είχαν βάση.
Ομως η κυβέρνηση, όντας υπερασπιστής του ίδιου δρόμου ανάπτυξης με την προηγούμενη, επέβαλλε αντεργατική πολιτική, πολιτική στήριξης του συστήματος των μονοπωλίων, των μεγάλων συμφερόντων. Και φυσικά δεν έλυσε το πρόβλημα της κρίσης, το πολιτικό σύστημα της Αιγύπτου.
Δηλαδή οξύνθηκαν αυτά τα χρόνια -και είναι ακόμα οξυμένες- οι αντιθέσεις, οι ανταγωνισμοί ανάμεσα σε μερίδες της ίδιας της αστικής τάξης της Αιγύπτου. Και βέβαια οι αντιθέσεις αυτές οφείλονται και στο ποιο από αυτά τα τμήματα θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα για την εξασφάλιση αυτών των πλουτοπαραγωγικών πηγών, που έχει η Αίγυπτος και η ευρύτερη περιοχή.
-- Ενα ακόμα σχόλιό σας θέλω και αυτό αφορά τη Χρυσή Αυγή και τα ποσοστά της που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν να φουσκώνουν...
-- Η Χρυσή Αυγή είναι ένα μόρφωμα, πολύ επικίνδυνο, δηλητηριάζει την ελληνική κοινωνία τους εργαζόμενους. Κατά τη γνώμη μας παίζει ρόλο στην αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού. Τους έχουμε επανειλημμένα ονομάσει τσιράκια του συστήματος, είναι βγαλμένοι δηλαδή μέσα από τη μήτρα του συστήματος. Αξιοποιούνται δυστυχώς για να περάσει αυτή η θεωρία των δύο άκρων, που είναι μια βολική θεωρία για να χτυπηθεί το κίνημα, για να χτυπηθούν ουσιαστικά οι ριζοσπαστικές ιδέες που υπάρχουν στο κίνημα.
Και βέβαια η πρακτική τους η καθημερινή. Στην ουσία αυτοί έχουν τα «δουλεμπορικά» γραφεία που στέλνουν εργαζόμενους, άνεργους, παιδιά που ψάχνουν να βρουν δουλειά, για κάποια ευρώ τη μέρα, σε διάφορους επιχειρηματίες με τους οποίους συναλλάσσονται. Και έχουμε συγκεκριμένες καταγγελίες εργατικών σωματείων, άλλων ομοσπονδιών. Για παράδειγμα στην περιοχή των Οινοφύτων, στη Χαλκίδα, τη Βοιωτία, στην Πελοπόννησο, αλλά και αλλού, γίνονται όργια τέτοιας δουλεμπορικής ουσιαστικά αντιμετώπισης των ανέργων και των νέων.
Και βέβαια να σας θυμίσω, το ξέρετε, ότι πρόσφατα ζητούσε μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο, ζητάνε σκληρά μέτρα και στον ιδιωτικό τομέα για να λειτουργήσει. Λοιπόν όλα αυτά δείχνουν ότι είναι ένα κόμμα, ένα μόρφωμα, άκρως επικίνδυνο. Πολύ περισσότερο που δηλητηριάζει το λαό με τις ναζιστικές ιδέες, με το φασισμό, με τις φασιστικές αντιλήψεις που τόσα δεινά έχουν φέρει στην ανθρωπότητα, τόσα δεινά έχει περάσει αυτός εδώ ο τόπος.
-- Τελευταίο ερώτημα, αφορά το κόμμα σας. Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι ενώ η ανεργία έχει φτάσει σ' αυτά τα πάρα πολύ υψηλά ποσοστά, η πολιτική και εκλογική επιρροή του ΚΚΕ, δεν έχει αντιστοίχως αυξηθεί; Εμφανίζεται βέβαια μια βελτίωση στις τελευταίες δημοσκοπήσεις, αλλά εγώ δε μιλώ γι' αυτό, μιλώ για το γεγονός ότι με αυτή την εικόνα στην κοινωνία θα έπρεπε το ΚΚΕ να έχει άλλη πολιτική εικόνα...
-- Δε νομίζω ότι ισχύει αυτό, ως εκτίμηση, ότι «θα έπρεπε»... Θεωρητικά βεβαίως θα έπρεπε, όμως, κοιτάξτε να δείτε, ο άνεργος, ο άνθρωπος που είναι με σκυμμένο κεφάλι, σε συνθήκες όπου είναι γενικά αρνητικός ο συσχετισμός δυνάμεων, δηλαδή μιλάμε για ένα κίνημα, για σωματεία, για συλλογικές μορφές οργάνωσης...
-- Μιλάτε για κίνημα, αλλά η νεολαία μιλάει για καναπέ...
-- Μιλάμε για ένα κίνημα, το οποίο στην ουσία οδηγεί στον καναπέ ή στο σκύψιμο του κεφαλιού, αλλά αυτό δεν είναι ευθύνη του ΚΚΕ. Το Κόμμα μας, με τις δυνάμεις που έχουμε, με αυτές που έχει δώσει ο λαός και στη Βουλή και στις διοικήσεις των συνδικαλιστικών οργανώσεων, όπου μπορεί τέλος πάντων να δράσει το ΚΚΕ, αν θέλετε, ξεπερνάμε τον εαυτό μας, για να το πω αλλιώς, σ' αυτά που μπορούμε να κάνουμε.
Το ζήτημα είναι όμως η πλειοψηφία -κι αυτό θα πρέπει να δει ο ελληνικός λαός και η νεολαία, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι- θα πρέπει να δώσουν και να ενισχύσουν -όταν λέμε αλλαγή συσχετισμών και ανασύνταξη του εργατικού κινήματος αυτό εννοούμε-, να δώσουν δύναμη στις δυνάμεις αυτές, όπως το ΚΚΕ, που μπορεί να αλλάξει την κατάσταση ριζικά, που μπορεί να αποκτήσει τη δύναμη αυτή και να την αξιοποιήσει είτε στη Βουλή είτε στους αγώνες, μέσα στους χώρους δουλειάς κλπ, για να υπερασπιστεί συμφέροντα των εργαζομένων, για να υπερασπιστεί τον άνεργο.
Και βλέπετε τι γίνεται, με τις μικρές αυτές δυνάμεις που έχουμε. Αν δεν ήταν το ΚΚΕ, αν δεν ήταν τα εργατικά σωματεία στη Ζώνη, αν δεν ήταν το ΠΑΜΕ, ίσως ο άνεργος μεταλλεργάτης προχτές να είχε χάσει το σπίτι του, ενώ κατορθώσαμε με αυτή τη μικρή κινητοποίηση, με την ανάδειξη του προβλήματος, να σώσουμε το διαμέρισμά του.
-- Αυτό είναι αλήθεια και σας βάλαμε πλάτη κι εμείς από εδώ, από τον «Real FM»...
-- Νομίζουμε πρέπει σ' αυτή την κατάσταση και ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, να αναπτυχθεί η αλληλεγγύη, η ταξική αλληλεγγύη, να μη μένει κανένας μόνος του σ' αυτή την κρίση, σ' αυτή την άσχημη κατάσταση. Αρα λοιπόν απ' αυτή τη σκοπιά νομίζουμε θα πρέπει να δουλέψουμε. Και περισσότερο. Κι εμείς έχουμε ευθύνη φυσικά σ' αυτό ως Κόμμα και τη συνειδητοποιούμε και με τις αποφάσεις του Συνεδρίου μας. Αλλά και ο καθένας να αναλάβει την ευθύνη του. Κι ο καθένας ατομικά και συλλογικά, από τις μαζικές οργανώσεις μέχρι τις συνδικαλιστικές ηγεσίες ή τα άλλα πολιτικά κόμματα.