Στιγμιότυπο από τη Συνάντηση |
«Οι υπουργοί συμφώνησαν ότι Ρωσία, Ινδία και Κίνα, ως χώρες με σημαντική επιρροή σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο και τις αναδυόμενες αγορές, χρειάζεται να δυναμώσουν περαιτέρω τη συνεργασία στα παγκόσμια ζητήματα και την πρακτική συνεργασία». Τα παραπάνω σημειώνει, μεταξύ άλλων, το Κοινό Ανακοινωθέν που εκδόθηκε μετά από τη 13η Συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ρωσίας - Ινδίας - Κίνας (Russia, India, China - RIC).
Οι συγκεκριμένες τριμερείς υπουργικές συναντήσεις έχουν καθιερωθεί στο πλαίσιο ενίσχυσης της συνεργασίας των τριών χωρών, που για λογαριασμό των αντίστοιχων μονοπωλίων αναζητούν κοινά πεδία δράσης σε κάθε περιοχή του πλανήτη. Η προχτεσινή συνάντηση των Σεργκέι Λαβρόφ, Γουάνγκ Γι και Σούσμα Σόρατζ, αντίστοιχα, έγινε σε μια περίοδο που οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί εντείνονται με την πρωταγωνιστική «συμμετοχή» και των συγκεκριμένων τριών δυνάμεων, ενώ παράλληλα βρίσκονται σε εξέλιξη μια σειρά διεργασίες και «επαφές» με άλλα κέντρα όπως τις ΗΠΑ. Ετσι, αν και Πεκίνο, Μόσχα και Νέο Δελχί δηλώνουν στενοί «εταίροι» (στο πλαίσιο και διακρατικών ιμπεριαλιστικών ενώσεων όπως οι BRICS), δε σταματούν οι σχεδιασμοί που προωθεί ξεχωριστά κάθε αστική τάξη, στο πλαίσιο των ιδιαίτερων συμφερόντων της.
Για παράδειγμα, στο πλαίσιο της συνεργασίας για την «περιφερειακή ασφάλεια» σε Ασία - Ειρηνικό, οι τρεις πλευρές συμφώνησαν να δημιουργηθεί ένας «τριμερής συμβουλευτικός μηχανισμός» που θα συνεδριάζει τακτικά ειδικά για θέματα «περιφερειακής ασφάλειας» σε Ασία - Ειρηνικό. Ωστόσο, είναι ενδεικτικό πως η «ασφάλεια» (και) στη συγκεκριμένη περιοχή απασχόλησε πρόσφατα και τη συνάντηση που είχε ο Ινδός πρωθυπουργός Ναρέντρα Μόντι με τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, που μάλιστα έκαναν ειδική αναφορά στην κατάσταση στη Νότια Κινεζική Θάλασσα, όπου η Κίνα πρωταγωνιστεί σε μια σειρά «κόντρες» για τον έλεγχο σε πρώτες ύλες και ενεργειακούς - εμπορικούς «δρόμους».
Οι υπουργοί «διερεύνησαν τις δυνατότητες για συνεργασία στην παραγωγή πετρελαίου και αερίου και τη μεταφορά, όπως και σε άλλους τομείς της Ενέργειας, της υψηλής τεχνολογίας, της προστασίας του περιβάλλοντος και της συνδεσιμότητας (σ.σ. που συνδέεται με την ανάπτυξη υποδομών ώστε να ανοίξουν νέοι δρόμοι για μονοπωλιακές επενδύσεις)».
Στο πλαίσιο αυτό, έγινε ειδική μνεία στους κινεζικούς «Δρόμους του Μεταξιού», αλλά και στην «πολιτική μετάβαση στο Αφγανιστάν», την οποία οι τρεις χώρες παρακολουθούν - όπως επιβεβαιώθηκε - στενά, με την προσδοκία ότι αυτή θα είναι «καθοδηγούμενη από Αφγανούς». Δηλαδή, με την προσδοκία ότι η διείσδυση των μονοπωλίων της Δύσης θα αναχαιτιστεί από τις προσπάθειες των ρωσικών, κινεζικών και ινδικών (και όχι μόνο) επιχειρηματικών συμφερόντων να αποκτήσουν στέρεη «βάση» δράσης στη συγκεκριμένη ασιατική χώρα και να οικοδομήσουν γερούς δεσμούς με την ανερχόμενη αφγανική αστική τάξη.