Eurokinissi |
Ψέμα 1ο: Το Ασφαλιστικό που παρουσιάζει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «είναι ελληνικής έμπνευσης και δεν είναι γραμμένο από την τρόικα» Η αλήθεια είναι ότι το Ασφαλιστικό που παρουσίασε η συγκυβέρνηση είναι γραμμένο από κοινού με το «κουαρτέτο» (Επιτροπή, ΕΚΤ, ΕΜΣ, ΔΝΤ) και βασίζεται στο στρατηγικό σχεδιασμό της ΕΕ, πάνω από μία 20ετία, για την κατεδάφιση των δημόσιων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης.
Αποτέλεσμα όλου αυτού του πολύχρονου σχεδιασμού ήταν η Λευκή Βίβλος για τις συντάξεις με τίτλο «Ατζέντα για επαρκείς, ασφαλείς και βιώσιμες συντάξεις» (COM(2012) 515) που έδωσε η Ευρωπαική Επιτροπή στη δημοσιότητα στις 16-2-2012. Αφορά στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ, των αστικών κυβερνήσεων και των μονοπωλίων, ώστε να απαλλαγούν από το βάρος της κοινωνικής ασφάλισης. Η Λευκή Βίβλος της ΕΕ περιγράφει ακριβώς το Ασφαλιστικό της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, στην εξέλιξη του, από αυτό που παρέλαβε από τις κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: Για να αναφέρουμε μόνο μερικές πλευρές:
1.«Οι ρυθμίσεις χρηματοδότησης (...) πρέπει να καθορίζονται κατά τρόπο ώστε να επιτυγχάνεται μια ισόρροπη σχέση μεταξύ των εισφορών και των δικαιωμάτων»! Αυτό ακριβώς κατοχυρώνει το Ασφαλιστικό της συγκυβέρνησης: καθορισμένες εισφορές ... με νέα χαράτσια σε βάρος των εργαζομένων ....αβέβαιες παροχές στη βάση της ανταποδοτικότητας.
2. «Η επίτευξη καλύτερης ισορροπίας μεταξύ των ετών εργασίας και των ετών σύνταξης απαιτεί τη διενέργεια προσαρμογών στα συνταξιοδοτικά συστήματα, με αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης...» Αύξηση ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 67, που μπορεί να φτάσει και μέχρι τα 70 είναι η πρόβλεψη της κυβέρνησης, στα πρότυπα και της λεγόμενης «ενεργού γήρανσης» της ΕΕ, που προβλέπει δουλειά μέχρι τα βαθιά γεράματα.
3. «Ελαχιστοποίηση των περιπτώσεων πρόωρης συνταξιοδότησης» τόσο για όλους τους εργαζόμενους, όσο και σχετικά με ορισμένα επαγγέλματα, όπως τα βαρέα και ανθυγιεινά.
Γι αυτό άλλωστε δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, αν και στην αντιπολίτευση και παρά τις τότε αντιμνημονιακές κορώνες του, στο ευρωκοινοβούλιο, στις 21-5-2013, ψήφισε «λευκό» στην έκθεση «Προς επαρκή, βιώσιμα και ασφαλή ευρωπαϊκά συνταξιοδοτικά συστήματα», που διακηρύσσει όλο το παραπάνω ευρωενωσιακό πλαίσιο κατεδάφισης των δημόσιων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Η εν λόγω έκθεση αποτελεί άλλη μια απόδειξη για τον αντιδραστικό αντιλαικό χαρακτήρα του Ευρωκοινοβουλίου που η κυβέρνηση επιχειρεί να το παρουσιάσει δήθεν ως «φιλολαικό συνήγορό» της.
Ψέμα 2ο: Η συγκυβέρνηση δηλώνει ότι «θα διαπραγματευτεί σκληρά με το ΔΝΤ και τις «σκληρές του θέσεις « και με τους «θεσμούς» της ΕΕ για να προστατεύσει τις πιο χαμηλές συντάξεις», επιχειρώντας μάλιστα να παρουσιάσει ως «αθώα περιστερά» την ΕΕ. Η αλήθεια είναι όμως ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει και υλοποιεί το σύστημα των «τριών πυλώνων» (βασική σύνταξη φτώχειας, επαγγελματική ανταποδοτική σύνταξη και ιδιωτική ασφάλιση), που αποτελούν στρατηγικό σχέδιο της ΕΕ και του ΔΝΤ. Προβλέπεται από τη Λευκή Βίβλο της ΕΕ για τις συντάξεις, όπου αναφέρεται: «Η συμπληρωματική αποταμίευση συνταξιοδότησης περιλαμβάνει επαγγελματικές και προσωπικές συντάξεις, ασφάλειες ζωής και άλλες μορφές συσσώρευσης περιουσιακών στοιχείων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διατήρηση του βιοτικού επιπέδου μετά τη συνταξιοδότηση. Επιπλέον, υπάρχουν μέσα (π.χ. αντίστροφα ενυπόθηκα δάνεια) που επιτρέπουν τη μετατροπή των περιουσιακών στοιχείων (γενικά, της κατοικίας) σε πρόσθετο εισόδημα συνταξιοδότησης». Γι αυτό τονίζει ότι «τα άτομα στο μέλλον θα πρέπει να εξαρτώνται περισσότερο από την επικουρική συνταξιοδοτική αποταμίευση».
Η πρόταση της συγκυβέρνησης για το Ασφαλιστικό σημαίνει ότι μειώνεται δραματικά χρόνο με το χρόνο η κρατική στήριξη του ασφαλιστικού συστήματος, ενώ τη στιγμή που έχει ήδη μειωθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια η ασφαλιστική εισφορά των εργοδοτών, στο όνομα μιας μικρής αύξησής της, τους παρέχονται τώρα νέα προνόμια και φοροαπαλλαγές με ταυτόχρονη ενίσχυση της εισφοροδιαφυγής τους με πολλούς τρόπους. Τα κυβερνητικά μέτρα στην ουσία τους καταργούν το δημόσιο, κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης.
Η ΕΕ, χρόνια πριν, προανήγγειλε την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων συνταξιοδοτικών συστημάτων. Τώρα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ανοίγει διάπλατα το δρόμο στα μονοπώλια που δραστηριοποιούνται στο κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης και τους συναφείς κλάδους, σε ένα τομέα που ανέκαθεν θεωρούσαν χρυσοφόρο πεδίο κερδοφορίας. Οι δηλώσεις του προέδρου της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδας, Α. Σαρρηγεωργίου, είναι χαρακτηριστικές: «η ιδιωτική ασφάλιση καλείται να καλύψει το κενό που αφήνει ο περιορισμός των παροχών του κοινωνικού κράτους, λειτουργώντας συμπληρωματικά προς αυτό».
Οι επιχειρηματικοί όμιλοι της ιδιωτικής ασφάλισης βέβαια δεν θα δίνουν σύνταξη, καθώς αυτό που παρέχουν είναι «χρηματοοικονομικό προϊόν». Το όποιο ποσό - «ασφάλιστρο», που με θυσίες θα καταβάλλουν οι λαϊκές οικογένειες στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις θα εξαρτάται από την «αγορά», με τον ορατό κίνδυνο, αν όχι την βεβαιότητα, να μην πάρουν στο τέλος ούτε καν τα χρήματα που έδωσαν, ακόμη και να τα χάσουν όλα, όπως έγινε με την «ΑΣΠΙΣ - ΠΡΟΝΟΙΑ» και δεκάδες άλλες περιπτώσεις «κανονιών» σε χώρες της ΕΕ.
Για την εξέλιξη αυτή η ΕΕ, οι κυβερνήσεις και το κεφάλαιο έχουν προβλέψει εδώ και χρόνια. Ηδη, από το 2009 η Ευρωπαϊκή Ενωση ψήφισε την Οδηγία 2009/138/ΕΚ «σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης» (τη λεγόμενη «SolvencyII» - «Φερεγγυότητα ΙΙ»). Οι σφοδροί ανταγωνισμοί ανάμεσα στις αστικές τάξεις των κρατών μελών της ΕΕ, για την προστασία των επιχειρηματικών ομίλων τους στον κλάδο της ασφάλισης καθυστέρησαν την εφαρμογή της. Η συγκροτημένη επέλαση ΕΕ και κυβερνήσεων στα κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα της εργατικής τάξης, σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, και οι συμβιβασμοί στο εσωτερικό της ΕΕ, οδήγησαν στην εφαρμογή της, από 1-1-2016. Κυρίαρχο στοιχείο της οδηγίας είναι οι αυστηρότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις για τις ασφαλιστικές εταιρείες (και τις εταιρείες αντασφάλισης- που εγγυώνται δηλαδή την κάλυψη των ζημιών τους), γεγονός που μαθηματικά οδηγεί σε εξαγορές-συγχωνεύσεις από τους μεγάλους ομίλους του κλάδου, δηλαδή σε μεγαλύτερη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου, για να μπορούν να ανταποκριθούν στις συνθήκες «αυξημένης πελατείας» που τροφοδοτεί η διάλυση των κοινωνικοασφαλιστικών συστημάτων στην ΕΕ. Για μεγαλύτερη διευκόλυνση της συγκέντρωσης αυτής, αίρονται όλοι οι περιορισμοί κίνησης κεφαλαίων και ελεύθερης εγκατάστασής τους στις χώρες της ΕΕ, ανεξάρτητα από την χώρα καταγωγής τους, ενώ καθιερώνεται η ενιαία ευρωενωσιακή άδεια για όλες τις επιχειρήσεις του είδους και η ενίσχυση των αρμοδιοτήτων της ευρωενωσιακής «Ευρωπαϊκής Ρυθμιστικής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων».
Απόδειξη για την προσήλωση στις επιδιώξεις και τα συμφέροντα του κεφαλαίου που υπηρετεί η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αποτελεί και το γεγονός ότι ταυτόχρονα με την προώθηση του εγκλήματός της σε βάρος των κοινωνικοασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, έσπευσε να καταθέσει στις 4 Γενάρη του 2016, σαν πρώτο νομοσχέδιο της χρονιάς την «προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας στην Οδηγία 2009/138/ΕΚ (Φερεγγυότητα ΙΙ)», ώστε να συνδυάσει την πλήρη κατεδάφιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος με την παράδοσή του στους επιχειρηματικούς ομίλους.
Στην Ελλάδα οι εξελίξεις «φωνάζουν» ότι οι σχετικοί μονοπωλιακοί όμιλοι, σε συνεννόηση με την σημερινή και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, προετοιμάζονταν από καιρό. Οι Τραπεζικές Εταιρείες παρουσιάζουν σχεδόν αποκλειστικά Χαρτοφυλάκια Ζωής («συντάξεων»). Ριζικές ανακατατάξεις, που συνδέθηκαν και με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, συντελούνται με περαιτέρω συγκέντρωση στον κλάδο. Σύμφωνα με τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της ΕΕ, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας θα κληθούν να μεταβιβάσουν τα ασφαλιστικά τους χαρτοφυλάκια σε ιδιώτες επενδυτές. Πρόσφατα, ο όμιλος της ERB Eurolife (της Eurobank) πέρασε στον έλεγχο του μεγάλου μονοπώλιου της Καναδικής Fairfax Financial Holding. Η δε Αγροτική Ασφαλιστική, του ομίλου της Τράπεζας Πειραιώς, συμφώνησε να μεταβιβάσει τον έλεγχο της εταιρείας στη γερμανική Ergo, ενώ εξελίξεις αναμένονται και για την Εθνική Ασφαλιστική, θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας.
Τα παραπάνω αποκαλύπτουν την απάτη της κυβέρνησης. Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση στοχεύει στη διασφάλιση κερδοφόρων επενδύσεων του συσσωρευμένου κεφαλαίου στο τομέα της ιδιωτικής ασφάλισης και παροχής υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας, που από κοινού έχει επεξεργαστεί με τα όργανα της ΕΕ,το ΔΝΤ και τον ΟΟΣΑ.
Το 3ο ψέμα της κυβέρνησης για την δήθεν μη «βιωσιμότητα» του ασφαλιστικού συστήματος αποτελεί και την κορύφωση του θράσους της. Το κοινωνικοασφαλιστικό σύστημα δεν είναι «βιώσιμο» με τα μέτρα του μεγάλου κεφαλαίου και του κράτους του, γιατί δεν θέλουν να δίνουν ούτε τα λίγα ψίχουλα που μέχρι τώρα έδιναν για τους απόμαχους της δουλειάς, τους σακατεμένους από την άγρια εκμετάλλευση εργάτες, αφού οι αστικές κυβερνήσεις διαχρονικά λεηλάτησαν - όπως πρόσφατα κι αυτή των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων, για την χρηματοδότηση των μονοπωλίων, που κορυφώθηκε με το«κούρεμα» των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων με το «PSI».
Αυτή η πολιτική πάει χέρι - χέρι με το πετσόκομμα των μισθών, την κατεδάφιση των εργατικών δικαιωμάτων, την ανασφάλιστη εργασία, την εξαθλίωση των εργαζόμενων, όπου θα στηριχθεί η όποια καπιταλιστική ανάκαμψη που υπόσχεται η συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στους επιχειρηματικούς ομίλους για να στηριχθεί η κερδοφορία τους.
Η επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση μας αφορά όλους: εργατοϋπάλληλους, άνεργους, αυτοαπασχολούμενους, φτωχούς αγρότες, τους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών.
Το ΚΚΕ παλεύει για δημόσια, καθολική, υποχρεωτική Κοινωνική Ασφάλιση, για την οικοδόμηση ενιαίου συστήματος που περιλαμβάνει τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις υπηρεσίες πρόληψης και αποκατάστασης της υγείας, τις παροχές και υπηρεσίες Κοινωνικής Πρόνοιας με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης. Αξιοπρεπείς συντάξεις, παροχές υγείας - πρόνοιας, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες.
Ούτε βήμα πίσω από αυτά τα δικαιώματα !
Η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι και οι φτωχοί αγρότες να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αναχαιτίσουν τα μέτρα, να ανατρέψουν την αντιλαϊκή πολιτική και τους φορείς της. Να συμπορευτούν με το ΚΚΕ για την ανασύνταξη του ταξικού εργατικού κινήματος, την ενίσχυση της αντιμονοπωλιακής- αντικαπιταλιστικής πάλης για να ανατρέψουν την εξουσία των μονοπωλίων.