KAROL JAREK |
«Η τέχνη δεν μπορεί να κυβερνιέται από την περίσκεψη και τη σύνεση». Αυτό ισχυρίζεται η Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς, η διασημότερη φάλτσα σοπράνο στην ανθρώπινη ιστορία, προκειμένου να δικαιολογήσει την εμμονή της να τραγουδά δημοσίως, και μάλιστα Μότσαρτ. Πολλά χρόνια μετά το θάνατό της, ο ακομπανιατέρ της στο πιάνο, ένας διαλυμένος ψυχολογικά μουσικός, ο Κόσμε Μακ Μουν, προσπαθεί ακόμα να εξηγήσει το φαινόμενο Τζένκινς. Μια σπουδή πάνω στο ανέφικτο ιδεώδες της μουσικής, της τυραννίας του «σωστού» και του «λάθους». Το ζήτημα της πίστης και της έλλειψής της, η φθορά που προκαλούν η αρρώστια και η αποτυχία και η τέχνη ως αντίδοτο κατά του θανάτου και της ερωτικής απουσίας.
Ενα φανταστικό ενθύμιο της Αμερικής των χρόνων 1929 - 1944, όπου δύο τελείως διαφορετικοί άνθρωποι, που ο καθένας κουβαλά το δικό του στίγμα, συναντιούνται και ενώνονται μέσα στη μουσική βρίσκοντας καταφύγιο μακριά από το φόβο και την αποδοκιμασία.
Μετάφραση: Γιάννος Περλέγκας - Προμηθέας Αλειφερόπουλος. Σκηνικά / κοστούμια: Λουκία Χουλιάρα. Κίνηση: Δήμητρα Ευθυμιοπούλου. Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος. Επιμέλεια ήχου / βίντεο: Αφροδίτη Ρήγα. Παίζουν: Ναταλία Τσαλίκη, Προμηθέας Αλειφερόπουλος.