«Η ΕΕ στηρίζει τη δέσμευση των εταίρων των Δυτικών Βαλκανίων να συνεχίσουν την ενίσχυση των σχέσεων καλής γειτονίας, της περιφερειακής σταθερότητας και της αμοιβαίας συνεργασίας. Πρόκειται, μεταξύ άλλων, για την εξεύρεση και την εφαρμογή οριστικών, ολοκληρωμένων και δεσμευτικών λύσεων για τις διμερείς διαφορές τους που έχουν τις ρίζες τους στο παρελθόν...», σημειώνει ανάμεσα σε άλλα η Διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής ΕΕ - Δυτικών Βαλκανίων. Τα περί «παρελθόντος» και «διμερών» διαφορών είναι άλλωστε και ένα από τα αγαπημένα επιχειρήματα της κυβέρνησης, που αξιοποιεί συχνά - πυκνά σε ό,τι αφορά τις διευθετήσεις που δρομολογεί με ΠΓΔΜ και Αλβανία, όσο και τους συνολικότερους «διαμεσολαβητικούς» ρόλους που αναλαμβάνει στα Δ. Βαλκάνια για να «τρέξουν» τα ευρωατλαντικά σχέδια, καλώντας το λαό να «δει μπροστά», στο «κοινό μέλλον». Λίγο παρακάτω, βέβαια, στο ίδιο κείμενο βρίσκει κανείς σε τι πραγματικά συνίσταται αυτό το «κοινό μέλλον», έτσι όπως το σχεδιάζουν ΗΠΑ - ΕΕ - ΝΑΤΟ: Τα σχέδια για ενίσχυση της «συνδεσιμότητας» στους τομείς των μεταφορών και της Ενέργειας, που κάνουν τα Βαλκάνια πεδίο αντιπαράθεσης καπιταλιστικών κρατών και ιμπεριαλιστικών κέντρων. Είναι αυτά τα σχέδια του κεφαλαίου, που όχι μόνο δεν αποτελούν παράγοντα «σταθερότητας», αλλά όπως χτες άφησαν ερείπια και διαμέλισαν χώρες στην περιοχή, έτσι και σήμερα θέτουν τις βάσεις για ένα νέο κύκλο ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, για φούντωμα των εθνικισμών και των αλυτρωτισμών. Γι' αυτό οι λαοί της περιοχής πρέπει να κάνουν τα δικά τους σχέδια, δυναμώνοντας την αλληλεγγύη και την κοινή πάλη, ενάντια στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς.