Βολεύεται, όπως φαίνεται, ο επίσημος ΣΥΝ με τη στάση Πόντιου Πιλάτου, που έχει υιοθετήσει έναντι της Κούβας και της αντικουβανικής εκστρατείας του διεθνούς ιμπεριαλισμού. Πρόσφατα, ψήφισε λευκό σε ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου εναντίον της Κούβας. Και προχτές, ο Αλ. Αλαβάνος σε συνέντευξή του στην «Αυγή» κάνει λόγο για «προβλήματα ελευθεριών», τα οποία, βέβαια, δικαιολογεί με «τη συνεχή υπονόμευση και το μποϊκοτάζ από τις ΗΠΑ».
Αυτά σε ό,τι αφορά στην επίσημη θέση, γιατί η ανεπίσημη βρίσκεται μερικές σελίδες παρακάτω στην προχτεσινή και πάλι «Αυγή», όπου σε άρθρο, που καταλαμβάνει μια ολόκληρη σελίδα της εφημερίδας και φέρει τον τίτλο «όχι άλλα δάκρυα για την Κούβα», καταδικάζεται το κουβανικό καθεστώς, ως δικτατορικό και ζητείται η απερίφραστη καταγγελία του, όπως είχε κάνει παλιότερα «η ανανεωτική αριστερά για τα αλήστου μνήμης καθεστώτα του "υπαρκτού σοσιαλισμού"». Σημειώνει σχετικά ο αρθρογράφος: «Ποιες είναι λοιπόν οι διαφορές, ποιο είναι το κρίσιμο στοιχείο που μας εμποδίζει, σήμερα, να καταγγείλουμε και το καθεστώς της Κούβας ως ενελεύθερο, άδικο, καταπιεστικό και ψευδεπίγραφο ως προς τον σοσιαλισμό, όπως είχαμε κάνει με τόσα άλλα στο παρελθόν;» Πράγματι, έχει δίκιο ο αρθρογράφος, αυτές είναι οι παραδόσεις της «ανανεωτικής αριστεράς». Μια ζωή δίνει «αριστερά επιχειρήματα» στην αντισοσιαλιστική εκστρατεία του ιμπεριαλισμού.
Η ...υπερκομματική «Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη» των Γ. Μπουτάρη, Ν. Ζαχαριάδη, Κ. Αβραμόπουλου, Αν. Κουράκη και Λ. Παπαδόπουλου πήρε το χρίσμα του Σπύρου Βούγια, νυν επικεφαλής της παράταξης του ΠΑΣΟΚ στο Δήμο της Θεσσαλονίκης. Στην εκδήλωση της «Πρωτοβουλίας» που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή, ο Σπ. Βούγιας έκανε μια «πρόποση», και είπε με νόημα: «Θα έχουμε καλή σοδειά φέτος. Θα μιλήσουμε για την ανάπτυξη μιας δυναμικής, ευρωπαϊκής μεγαλούπολης. Θα σταθούμε δίπλα σας, θα σας βοηθήσουμε, για να κάνουμε το όνειρό μας πραγματικότητα».
Κατά τα άλλα, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει αποφασίσει ακόμη τι θα πράξει στο Δήμο Θεσσαλονίκης ενόψει των δημοτικών εκλογών.
Σημειώνουμε το γεγονός, γιατί - εκτός πολλών άλλων - δυο μέρες πριν οι τρεις υπουργοί της κυβέρνησης δώσουν τη γνωστή παράσταση αποκάλυψης των υποκλοπών, η κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία με τη γνωστή αμερικανική πολυεθνική «Μάικροσοφτ» και το αφεντικό της, τον Μπιλ Γκέιτς. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της συμφωνίας αυτής, η «Μάικροσοφτ» αναλαμβάνει την επέκταση και εκσυγχρονισμό της μηχανοργάνωσης σε ολόκληρο τον δημόσιο τομέα και παίρνει υπό την «εποπτεία» της τις σχετικές έρευνες στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας. Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση παρέδωσε την εφαρμογή και ανάπτυξη των νέων τεχνολογιών στον δημόσιο τομέα στη «Μάικροσοφτ». Τι σημαίνει αυτό; Παίρνοντας υπόψη τον αυξανόμενο συνεχώς ρόλο των υπολογιστικών συστημάτων, σημαίνει ότι το ελληνικό δημόσιο και ό,τι αυτό συνεπάγεται γίνονται όμηροι της αμερικανικής πολυεθνικής...
Οι «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» γνώριζαν, εδώ και χρόνια, ότι οι «Βιλανάκηδες» - μια οικογένεια Τσιγγάνων - λειτουργούσαν σαν να είχαν «αστυνομικό άσυλο» στη Λάρισα. Παρά το γεγονός ότι υπήρχαν υπόνοιες, ενδείξεις, ακόμα και καταγγελίες ότι πίσω από διάφορες παρανομίες κρύβονταν κάποια από τα μέλη αυτής της οικογένειας, η τοπική αστυνομία - είτε από αδιαφορία, είτε και από φόβο - το 'παιζε ανήξερη και στεκόταν, εν πολλοίς, αμέτοχη. Και ξαφνικά η Αστυνομική Διεύθυνση το 'βαλε αμέτι - μουχαμέτι να «ξεμπερδέψει», μια και καλή, με τους «Βιλανάκηδες». Μάλιστα, τις προάλλες, στάλθηκαν 70 πάνοπλοι αστυνομικοί και τρεις εισαγγελείς για να συλλάβουν τον Κυριάκο - καταζητείται μετά την απόδρασή του από τα δικαστήρια - πλην, όμως, «τζίφος η δουλιά», αφού ο καταζητούμενος δε βρέθηκε εκεί όπου τον ήθελαν οι αστυνομικές πληροφορίες.
Τι έγινε και η αστυνομία πήρε στο «κυνηγητό» τους «Βιλανάκηδες»; Πολλοί υποστηρίζουν ότι το αδίκημα της τοκογλυφίας στο οποίο φέρεται να εμπλέκεται η συγκεκριμένη οικογένεια είναι τέτοιο που δεν επέτρεπε άλλη επιλογή. Κάποιοι, όμως, ψιθυρίζουν ότι η αλλαγή στάσης της τοπικής αστυνομίας οφείλεται σε ρητή διαταγή της ηγεσίας του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, η οποία δέχτηκε πιέσεις γι' αυτό από μεγαλοεπιχειρηματία της Αθήνας, που έχει «μαγαζί» στη Λάρισα. Οι πληροφορίες λένε ότι οι «Βιλανάκηδες» έκαναν το λάθος να «πλησιάσουν» και στο «μαγαζί» αυτού του επιχειρηματία. Και βρήκαν τον μπελά τους...
Σίγουρα, οι επικεφαλής τέτοιου είδους μηχανισμών και παραμηχανισμών θα νιώθουν τώρα στο λαιμό τους την «καυτή ανάσα» των ...ελληνικών ανεξάρτητων αρχών για το απόρρητο των επικοινωνιών, η οποία θα έχει σαν όπλο τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της κυβέρνησης, που θα «θωρακίσουν» τις ατομικές μας ελευθερίες.
Αν αναρωτιέστε, τώρα, πώς συμβιβάζονται τα παραπάνω με την υπεράσπιση και διατήρηση σε πλήρη ισχύ και λειτουργία των δεκάδων νόμων και συμφωνιών, που έχουν νομιμοποιήσει τις κάθε λογής υποκλοπές και παρακολουθήσεις - μαζί με τους ανάλογους μηχανισμούς - η απάντηση είναι απλή: Αλλο τα λόγια κι άλλο τα έργα...
ΤΑ ΠΕΡΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, απόδοσης ευθυνών και διασφάλισης της ασφάλειας του πολίτη, αποτέλεσαν τις χτεσινές υποσχέσεις του πρωθυπουργού. Είναι λόγια. Οσον αφορά τις πράξεις, τα πράγματα ...αλλάζουν. Γιατί τα λόγια, βλέπετε, είναι τσάμπα και τα παίρνει ο αέρας... Τις δεσμεύσεις όμως ποτέ, π.χ., απέναντι στο ΝΑΤΟ.
Ετσι, η κυβέρνηση προχώρησε χτες στη Βουλή στην κύρωση μιας ακόμη συμφωνίας με το ΝΑΤΟ, με βάση την οποία οι δυνάμεις της συμμαχίας μπορούν να μπαινοβγαίνουν όποτε και όπως θέλουν στην Ελλάδα. Οπως λέμε, σαν στο σπίτι τους...
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε μερικά σημεία οι αρμοδιότητές του είναι και ...μεγαλύτερες. Βλέπετε, ο πρωθυπουργός, αν εισηγηθεί μέσω των υπουργών του ένα νόμο, μπορεί κάποιος έστω να προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Στην περίπτωση του διοικητή του ΝΑΤΟ, δεν μπορείς να προσφύγεις πουθενά...
«1. Η Φορολογική Μεταρρύθμιση.
2. Ο Επενδυτικός Νόμος 3299/2004.
3. Οι Συμπράξεις Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα.
4. Η νέα εξαγωγική πολιτική της κυβέρνησης, και
5. Το Πρόγραμμα Ανάπτυξης της περιόδου 2007-2013».
Διαβάστε τώρα και την αντίστοιχη επεξήγησή τους:
1. Δραστική μείωση της ήδη απαράδεκτα μικρής φορολογίας των επιχειρηματικών κερδών.
2. Ακόμη περισσότερα και κάθε λογής προνόμια και «κίνητρα» προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου.
3. Ολοκληρωτική παράδοση δημοσίων έργων, υπηρεσιών, κλπ., στην επιχειρηματική εκμετάλλευση και καταλήστευση.
4. Νέα προνόμια στις επιχειρήσεις εξαγωγών.
5. Συνέχιση και κλιμάκωση της επίθεσης στα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, ώστε να γίνει ακόμη φτηνότερη η εργατική δύναμη, ακόμη μεγαλύτερο το ξεζούμισμά της και πολύ περισσότερα τα επιχειρηματικά κέρδη.
Οπως καταλαβαίνετε, είτε «ανάπτυξη Οικονομίας», είτε «ανάπτυξη επιχειρηματικών κερδών» λένε οι κυβερνώντες είναι ένα και το ίδιο...
Πάνω από τα 2.500 ευρώ σκαρφάλωσε το μηνιαίο κόστος διαβίωσης για μια τετραμελή οικογένεια το 2005, σύμφωνα με το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτών, λόγω των συχνών ανατιμήσεων σε προϊόντα ευρείας κατανάλωσης.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του εν λόγω Κέντρου, ανατιμήθηκαν 3.500 προϊόντα (μεταξύ αυτών τα λάδια, τα γαλακτοκομικά, τα κρασιά κλπ.) και μάλιστα μερικά από αυτά δύο και τρεις φορές μέσα στο 2005. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν το κόστος διαβίωσης μιας τετραμελούς οικογένειας να υπολογίζεται στις 31 Γενάρη 2006 σε 2.515 ευρώ το μήνα, αυξημένο κατά 19,5% σε σχέση με τις 31 Γενάρη 2005, όταν είχε υπολογιστεί σε 2.105 ευρώ (αύξηση κατά 410 ευρώ).
Με βάση τους υπολογισμούς του Κέντρου και με δεδομένη την αύξηση κατά 30 ευρώ το μήνα που πήρε ο μέσος εργαζόμενος μισθωτός για το 2005 (άντε 60 ευρώ μαζί οι εργαζόμενοι σύζυγοι) προκύπτει μείωση της αγοραστικής δύναμης της κάθε τετραμελούς οικογένειας κατά 350 ευρώ το μήνα! Στο μεταξύ τα κέρδη του κεφαλαίου την ίδια περίοδο, αυξήθηκαν αντιστρόφως ανάλογα...
Τι έχουν να πουν άραγε όλοι αυτοί που καυτηριάζουν το αίτημα του ΠΑΜΕ για κατώτερο μισθό 1.300 ευρώ το μήνα; Επιμένουν ότι είναι δήθεν... μαξιμαλιστικό, ουτοπικό και ανέφικτο;
Καθώς η υπόθεση των υποκλοπών παραμένει στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, φίλη της στήλης θυμήθηκε και μας έστειλε μια παλιά, σχετική ιστορία. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 -μας λέει - ζούσε στις ΗΠΑ και συμμετείχε στις διαδηλώσεις εκείνης της εποχής ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ και τις αμερικανοστήριχτες δικτατορίες. Τότε, λοιπόν, κυκλοφορούσε ανάμεσα στους διαδηλωτές το εξής ανέκδοτο:
Κάποιος τηλεφωνάει σ' ένα φίλο του. Κι ενώ μιλάνε ακούγεται ένα φτέρνισμα. Λένε και οι δυο, ταυτόχρονα, ο ένας στον άλλο, γεια σου. Αμέσως μετά, επίσης ταυτόχρονα λένε, μα δε φτερνίστηκα εγώ. Και πάλι, ταυτόχρονα, βγάζουν και οι δυο το ίδιο συμπέρασμα. Ε, καλά, θα φτερνίστηκε αυτός που μας ακούει...
Από τότε έχουν περάσει κοντά 40 χρόνια, αλλά η συστηματική παραβίαση του στοιχειώδους δημοκρατικού δικαιώματος του απορρήτου των συνομιλιών συνεχίζεται αμείωτη, από τις κάθε λογής μυστικές υπηρεσίες και κατασταλτικούς μηχανισμούς της εξουσίας των πολυεθνικών και των πολιτικών τους εκπροσώπων. Η μόνη ουσιαστική αλλαγή είναι το γεγονός, πως η ραγδαία εξέλιξη των τεχνολογιών αποκλείει την περίπτωση «ατυχών» συμβάντων, σαν το προαναφερόμενο...
Η διεξαγωγή του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου ή, αλλιώς, Μουντιάλ, πλησιάζει και οι προετοιμασίες όλων όσοι έχουν σχέση με τη διοργάνωση δίνουν και παίρνουν. Ανάμεσα στους τελευταίους, σύμφωνα με όσα μεταδίδουν τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, συμπεριλαμβάνονται και οι επιχειρήσεις αγοραίου έρωτα. Περισσότερες από 40.000 γυναίκες, απ' όλο τον κόσμο, θα «επιστρατευτούν» κατά τη διεξαγωγή του Μουντιάλ στη Γερμανία, προκειμένου να προσφέρουν ερωτική ευχαρίστηση στους παρευρισκόμενους φιλάθλους... Προφανώς, ένα θέαμα παγκόσμιας απήχησης και, μάλιστα, τόσο ακριβοπληρωμένο, δε γίνεται χωρίς «έρωτα». Αλλωστε, έχουμε πλέον και τις δικές μας, σχετικές εμπειρίες. Κάτι ανάλογο έγινε και στη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Οπως μπορεί να καταλάβει ο καθένας, η εμπορευματοποίηση - εκπόρνευση των «ολυμπιακών ιδεωδών» και του αθλητισμού γενικότερα, πηγαίνουν χέρι χέρι με την εκπόρνευση των γυναικών και όχι μόνον...