Χρόνια προσπάθησαν να περάσουν στον κόσμο την άποψη ότι η ανατροπή του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε σήμανε και το τέλος για το όραμα δισεκατομμυρίων ανθρώπων του πλανήτη, ώστε μέσα από μια τέτοια παραδοχή να εδραιωθεί μια απέραντη ηττοπάθεια.
Λογάριασαν και πάλι χωρίς τους σιδερένιους νόμους της οικονομίας που εκφράζονται και σήμερα στο προσκήνιο της γειτονιάς μας ως ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός.
Πραγματικότητα που όχι μόνο επιβεβαιώνει τις διαχρονικά σταθερές θέσεις του ΚΚΕ για το ποιος είναι ο εχθρός, αλλά και επιβάλλει στο λαϊκό κίνημα να πάρει τα μέτρα του ακριβώς ενάντια σ' αυτόν τον εχθρό.
Τώρα, λοιπόν, που τα βουβάλια χορεύουν στη γειτονιά μας, τώρα που αναγκαστικά οι λαοί οδηγούνται από την ίδια την εμπειρία τους να δουν στην αυλή τους τον εχθρό, όχι ως «ελευθερωτή δημοκράτη», αλλά σαν μηχανή πολέμου, τώρα, οι «φίλοι του λαού» εντείνουν την αντικομμουνιστική τους εκστρατεία.
Τίποτα το νέο. Προβλέψιμοι ήταν και παραμένουν. Απλά ξεβρακώνονται και ίσως δεν το καταλαβαίνουν καν. Τόσο τυφλοί στην αποστολή τους.
Παραδοσιακός ο σκόπελος που έχουν να αντιμετωπίσουν. Ενα ΚΚΕ που όχι μόνο δε λέει να γίνει ΠΑΣΟΚ, αλλά και επιμένει να δείχνει τον αντίπαλο στον ιμπεριαλισμό και κατά συνέπεια να καλεί ευθέως σε λαϊκή συσπείρωση όχι για τη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά για ανάληψη της εξουσίας από αυτούς που έχουν όφελος να ζήσουν χωρίς τους καπιταλιστές.
Ο σκόπελος αντιμετωπίζεται παραδοσιακά με δύο τρόπους: Ο ένας είναι ο κλασικός αντικομμουνισμός - εδώ διαπρέπουν οι σοσιαλδημοκράτες - που ακόμα επιχαίρει ελέω αντεπανάστασης. Ο άλλος είναι ο επίσης κλασικός οπορτουνισμός, που στο όνομα δήθεν της αριστεράς κάνει υποτίθεται και αριστερή κριτική. Κολοκύθια τούμπανα, δηλαδή. Ασκείται σε μια βλακώδη κριτική στο ΚΚΕ, γιατί στην αποστολή του οπορτουνισμού το ΚΚΕ είναι και το πραγματικό εμπόδιο.
Σιγά μη δεν ξέρει ο Πρετεντέρης τη διαφορά ανάμεσα στην αντεπανάσταση και την κατάρρευση. Πρέπει να ονομάσει κατάρρευση την ανατροπή για να δώσει χαρακτήρα νομοτέλειας στην ανατροπή. Και σιγά επίσης μη δεν ξέρει ο Βούτσης τη διαφορά ανάμεσα στην ταξική ενότητα που επιδιώκει το ΚΚΕ και την πολιτική ενότητα οπορτουνιστών - σοσιαλδημοκρατών για να αντιμετωπιστεί ο κομμουνιστικός κίνδυνος, που πρεσβεύουν ο ίδιος, το κόμμα του και προπαντός οι ξεσχολισμένοι τροτσκιστές σύμμαχοί τους.
Ασχετο: Στη μια σελίδα γράφουν για πόση ασφάλεια παρέχει η ιδιωτική παιδεία, όπως πριν έγραφαν το ίδιο και για την ιδιωτική ασφάλιση. Στην άλλη σελίδα δηλώνουν την ανησυχία τους γιατί η μπάλα παίρνει και το ταμείο των δημοσιογράφων. Και βγαίνει ο Σόμπολος της θεωρίας περί κυκλοφοριακού χάους από τις διαδηλώσεις να καλέσει τον κλάδο σε επαγρύπνηση. Αν θέλουν οι δημοσιογράφοι να κάνουν κάτι για το ταμείο τους, ας αρχίσουν γκρεμίζοντας την ηγεσία των εργατοπατέρων στο σωματείο τους. Για να τους πιστέψει και κάνας άνθρωπος από αυτούς που βρίζουν κάθε μέρα.
Ωραιότεροι όλων, παλιοί συνάδελφοι που διά πάσαν νόσον ανακαλύπτουν κι ένα φταίχτη Στάλιν. Ε, όπου να 'ναι θα ζητήσουν και θα 'χουν δίκιο να αντιμετωπιστεί η αστική τάξη με το μόνο τρόπο που μπορεί να αντιμετωπιστεί: Ως τάξη που πρέπει να εξαφανιστεί από προσώπου Γης για να δουν άσπρη μέρα οι εργάτες.
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Αγώνας για ΑΝΤΙΠΛΗΜΜΥΡΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ και ενάντια στην εγκληματική πολιτική της εμπορευματοποίησης της γης
ΤΑ ΝΕΑ: Στο στόχαστρο γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Μυρίζει μπαρούτι το ασφαλιστικό
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: ΣΟΚ σ' όλες τις συντάξεις
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Με αποθεματικά υγιών Ταμείων η ενίσχυση των ελλειμματικών
ΕΘΝΟΣ: ΣΥΝΤΑΞΗ με 39 χρόνια δουλειάς
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΤΕΛΟΣ
Η ΑΥΓΗ: Με την κάμερα στον κρόταφο
Ο ΛΟΓΟΣ: ΕΠΙ ΤΑΠΗΤΟΣ ο νέος εκλογικός νόμος
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Κλυδωνισμοί στις αγορές
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΣΤΑ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΤΣΕΠΩΝΟΥΝ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
ΕΣΤΙΑ: Διαρκείς αλλαγές νόμων και θεσμών
ΤΟ ΒΗΜΑ: Υπουργός «φάντασμα» σώζει τη ΔΕΗ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Εισαγγελέας για τις «αμαρτωλές» συμβάσεις στην Ολυμπιακή
«Το κόστος της ιδιωτικής εκπαίδευσης δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητο, ωστόσο αρκετοί είναι οι γονείς που δηλώνουν διατεθειμένοι να κάνουν μικρές ή μεγάλες θυσίες προκειμένου να έχουν τα παιδιά τη μόρφωση και την ασφάλεια που πρέπει» (το ρεπορτάζ στα ΝΕΑ).
«Η ΕΣΗΕΑ (...) διά στόματος του προέδρου της κ. Π. Σόμπολου τονίζει: "ο δημοσιογραφικός κόσμος είναι αντίθετος με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης για το Ασφαλιστικό. Ο κλάδος βρίσκεται σε αναταραχή. Δε θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα, εάν οι ενδείξεις των κυβερνητικών προθέσεων δεν αλλάξουν. Καλώ τους συναδέλφους να βρίσκονται σε αγωνιστική ετοιμότητα» (το ρεπορτάζ στο ΕΘΝΟΣ).
«Ο πόλεμος έχει αρχίσει από καιρό (...) Τώρα φτάνει και στη δική σου πόρτα. Στο Ταμείο σου, στα χρόνια που πρέπει να δουλέψεις, όλο και περισσότερο για όλο και λιγότερα, για να μην αυξηθούν λιγότερο τα κέρδη των τραπεζών και χάσει η Βενετιά βελόνι - απ' την τρύπα του οποίου ευκολότερα περνάει τριχιά, παρά οι τρίχες που μας πιπιλίζουν το μυαλό. Διότι ασκούν τρομοκρατία, άγρια, βάρβαρη ιδεολογική τρομοκρατία, όπως για το Ασφαλιστικό μας έχουν βάλει στη μέση (...)Λένε ψέματα. Φέρ' ειπείν για την παιδεία και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Κι αυτοί που λένε αυτά τα ψέματα, είναι οι ίδιοι που λένε ψέματα για τα Ασφαλιστικά Ταμεία, για το Σχέδιο Ανάν, για το περιβάλλον (...) - είμαστε σε πόλεμο, σε βαθύ ταξικόν αγώνα» (ο Στάθης Σ. στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΒΟΥΒΑΛΙΩΝ: «Η "πράσινη ενέργεια" θα είναι το επόμενο πεδίο αναμέτρησης Μόσχας - Ουάσιγκτον (...) το αμερικανικό ενδιαφέρον (...) εκφράστηκε (...) το βέβαιο είναι ότι το επόμενο διάστημα θα είναι η περίοδος λεπτών ισορροπιών για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις εν όψει και της αναμενόμενης μονομερούς ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου» (το ρεπορτάζ στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ).
ΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΤΩΝ «ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ»: «Αυτό που παίζεται (...) είναι και το αν θα δημιουργηθεί επιτέλους και στη χώρα μας μια σύγχρονη ευρωπαϊκή κεντροαριστερή παράταξη σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα χωρίς λαϊκισμούς και μεσσιανισμούς (...) οι «παραδόσεις» όμως το καθυστερούν. Το κόστος της καθυστέρησης μπορεί να αποδειχθεί μεγάλο» (ο Ρ. Σωμερίτης στο ΒΗΜΑ).
Η ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ: «Είναι αλήθεια ότι η αναφορά των γεγονότων ως "νίκη της αντεπανάστασης" αποτελεί ήδη μια αρχή ερμηνείας. Στο μυαλό τους, οι "κακοί" παραμένουν οι άλλοι. Ακόμη και αν ισχύει αυτό, όμως, το βασικό πολιτικό γεγονός της περιόδου 1989-1990 παραμένει ανερμήνευτο» (ο Γ. Πρετεντέρης στο ΒΗΜΑ).
ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑ ΤΗΣ: «Η ανθενωτική πολιτική της ηγεσίας του ΚΚΕ είναι εγκληματικά ανεύθυνη, ανιστόρητη και απρόσμενη χορηγός προς τον ισχυρά δοκιμαζόμενο δικομματισμό» (ο Ν. Βούτσης του ΣΥΝ στην ΑΥΓΗ).