Σε πέντε μήνες φυλάκιση καταδικάστηκαν προχτές στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Τρικάλων δέκα αγρότες από τα χωριά Πηγή και Ζάρκο επειδή αγωνίστηκαν διεκδικώντας το δικαίωμα να καλλιεργούν τα χωράφια τους και να παραμείνουν στα χωριά τους. Συγκεκριμένα οι αγρότες καταδικάστηκαν, ερήμην δικηγόρου υπεράσπισης, με την κατηγορία της «παρακώλυσης των συγκοινωνιών» κατά τη διάρκεια αγροτικού συλλαλητηρίου που έγινε στις 27 Σεπτέμβρη 2000, στην πλατεία Ρήγα Φεραίου των Τρικάλων. Οι αγρότες άσκησαν έφεση και αφέθηκαν ελεύθεροι.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συλλαλητήριο είχε γίνει με τρακτέρ που παρατάχθηκαν δεξιά και αριστερά στο δρόμο, ο οποίος είχε κλείσει από τους ίδιους τους αστυνομικούς!!!
H προχτεσινή καταδικαστική απόφαση σε βάρος των αγωνιστών αγροτών ήρθε μία μέρα μετά από την άγριες επιθέσεις που δέχτηκαν οι απεργοί ναυτεργάτες στο λιμάνι του Πειραιά και είναι μία από τις χιλιάδες που έχουν ληφθεί στα δικαστήρια της χώρας. Και εντάσσεται στην επιχείρηση της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει όλους όσοι αγωνίζονται για την ανατροπή της αντιλαϊκή - αντιδημοκρατικής πολιτικής που εφαρμόζει...
«Δεν έχουμε στον ήλιο μοίρα». Για τον Χρ. Λίτσα, πρόεδρο του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αργυροπουλίου Τυρνάβου και μέλος του ΔΣ της Ομοσπονδίας Κτηνοτροφικών Συλλόγων Νομού Λάρισας, δεν υπάρχουν άλλα λόγια να μας περιγράψει την τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο κτηνοτροφικός κόσμος του νομού, ύστερα από τις καταστροφές που προκάλεσε ο παγετός του περασμένου χειμώνα. Κι αναφέρεται ιδιαίτερα στους κτηνοτρόφους της Επαρχίας Τυρνάβου, που μαζί με τους αγρότες της περιοχής, είναι από τα μεγάλα «θύματα» του παγετού.
Το «πέρασμα» του παγετού ήταν φονικό, καθώς κοπάδια χιλιάδων ζώων, κατά κύριο λόγο γιδοπρόβατα, ψόφησαν, στάβλοι και στάνες καταστράφηκαν. Οι κόποι και οι στερήσεις μιας ζωής, που όπως λένε οι κτηνοτρόφοι «δεν έχεις το δικαίωμα ούτε ν' αρρωστήσεις», πήγαν στράφι. Ο Χρ. Λίτσας επισημαίνει ότι «σε επίπεδο νομού οι απώλειες σε μεγάλα ζώα φτάνουν στο 20%, σε αρνιά στο 55% και σε γάλα 70%». «Είναι χαρακτηριστικό - συνεχίζει - ότι στο Αργυροπούλι το ποσοστό των ζημιών φτάνει στο 40% και συγκεκριμένα οι απώλειες των μεγάλων ζώων φτάνουν στο 30%, των αρνιών στο 50% και του γάλατος στο 80%».
Κοντεύει μισός χρόνος από τότε που ο παγετός προκάλεσε τεράστιες καταστροφές στο φυτικό και ζωικό κεφάλαιο της Επαρχίας Τυρνάβου. Τότε η κυβέρνηση έδινε υποσχέσεις «περί έγκαιρων και δίκαιων αποζημιώσεων». Οι ίδιες ψεύτικες υποσχέσεις δόθηκαν ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια των μεγάλων αγροτικών κινητοποιήσεων, στις οποίες οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι του Τυρνάβου είχαν δώσει δυναμικά το «παρών» τους, διεκδικώντας τα δίκαια αιτήματά τους. Σ' αυτά τα κυβερνητικά ψέματα, μάλιστα, είχαν «πατήσει» και ορισμένοι συνδικαλιστές της ΝΔ - ανάμεσά τους και ο Θ. Νασίκας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Κτηνοτροφικών Συλλόγων Νομού Λάρισας - για να πείσουν τους αγρότες να διαλύσουν τα μπλόκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εν λόγω συνδικαλιστές είχαν χαρακτηρίσει ικανοποιητικές τις υποσχέσεις και, μάλιστα, είχαν προσκαλέσει και υποδεχτεί τον γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Κ. Λαλιώτη στον Τύρναβο.
Λίγο καιρό μετά τη διάλυση των μπλόκων αποδείχτηκε ότι η κυβέρνηση έλεγε ψέματα. Οι υποσχέσεις πάρθηκαν πίσω και από τότε η κυβέρνηση χρησιμοποιεί διάφορα άλλα τερτίπια, επιχειρώντας να πείσει τους αγρότες και κτηνοτρόφους του Τυρνάβου για το δήθεν ενδιαφέρον της.
Ομως, όπως σημειώνει ο Χρ. Λίτσας, «όχι μόνο δεν έχουν δοθεί οι αποζημιώσεις, αλλά ούτε η καταγραφή των ζημιών δεν έχει γίνει και πολλοί κτηνοτρόφοι ακόμα περιμένουν τα κλιμάκια του ΕΛΓΑ, τον οποίο και πληρώνουν». Προσθέτει, επίσης, ότι «έξι μήνες μετά δεν μπορεί να γίνει σωστή καταγραφή, καθώς τα ζώα που ψόφησαν έχουν πεταχτεί, όπως είναι φυσικό». Επισημαίνει, δε, ότι «οι περισσότεροι από τους πληγέντες αγρότες έχουν χρέη στην τράπεζα και αδυνατούν να τα εξοφλήσουν, δεδομένου ότι περιμένουν ακόμα να πάρουν επιδοτήσεις από το 2000 και το 2001». Και καταλήγοντας τονίζει ότι «οι αγρότες και κτηνοτρόφοι μόνο με τον αγώνα μπορούν να δικαιωθούν».
Στο «Ρ» μίλησε και ο Δ. Σαΐτης, κτηνοτρόφος από το Αργυροπούλι Τυρνάβου, ο οποίος επισημαίνει πως «δεν πιστεύει πια στις κυβερνητικές υποσχέσεις, αφού ούτε ο ΕΛΓΑ φάνηκε ακόμα για να καταγράψει τις ζημιές». Και ολοκληρώνοντας λέει ότι οι κτηνοτρόφοι πρέπει ν' αγωνιστούν για να νικήσουν.
Δεν υπάρχει «πατάκι» σωτηρίας και εξιλέωσης στις κυβερνητικές αυθαιρεσίες σε βάρος των βαμβακοπαραγωγών
Εφτασαν τα πράγματα σε σημείο να ψάχνει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας τις απαντήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε ερωτήσεις ελλήνων ευρωβουλευτών, προκειμένου να «πιαστεί» από κάποιες «διατυπώσεις» μπας και πειστεί η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι δεν πρέπει να επιδοτηθούν 200.000 τόνοι βαμβακιού της σοδειάς του 2001! Χτες, λοιπόν, ο υπουργός Γεωργίας Γ. Δρυς ανακοίνωσε μια απάντηση που δόθηκε πέρσι τον Νοέμβρη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε μια ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Γ. Πατάκη με θέμα: «Απόπειρα μείωσης επιδοτούμενης ποσότητας βαμβακιού στην Ελλάδα.»
Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που ανακάλυψε τώρα ο υπουργός Γεωργίας και η οποία όπως είπε χτες θα χρησιμοποιηθεί στο νομικό οπλοστάσιο της κυβέρνησης στη διαχειριστική επιτροπή της ΕΕ στις 12 του Ιούνη, για να μην επιδοτηθούν 200.000 τόνοι βαμβακιού, είναι η εξής: «Σύμφωνα με το άρθρο 17, παράγραφος 4 του κανονισμού 1051/2001 του Συμβουλίου σχετικά με την επιδότησης της παραγωγής βάμβακος, τα Κράτη- μέλη είναι διατεθειμένα στο εξής από εδώ και πέρα, υπέρ της δυνατότητας περιορισμού, από την περίοδο 2001 - 2002, των εκτάσεων που δικαιούνται επιδοτήσεως, παίρνοντας υπόψη τα έγκυρα αντικειμενικά κριτήρια, παρόλο που πρέπει να σημειώσουμε ότι τα κριτήρια αυτά δεν αφορούν όλα τα περιβαλλοντικά θέματα. Οταν στις εκτάσεις οι οποίες, εν δυνάμει των συγκεκριμένων κριτηρίων - διατάξεων, δε δικαιούνται επιδοτήσεων, το βαμβάκι που παράγεται μπορεί να εκκοκκιστεί αλλά δεν επωφελείται επιδοτήσεως, αλλά ούτε υποβάλλεται στην υποχρέωση αναφορικά με την ελάχιστη τιμή. Εν πάση περιπτώσει, η παραγωγή βάμβακος δεν μπορεί να είναι ολοκληρωτικά επιδοτούμενη εντός του νέου Κοινοτικού Κανονισμού.»
Η υποκρισία, το θράσος και η κοροϊδία της κυβέρνησης σε βάρος των βαμβακοπαραγωγών και εν προκειμένω του υπουργού Γεωργίας και όλων των παρατρεχάμενων, δεν έχει όρια. Ο Γ. Δρυς επιχειρώντας να δημιουργήσει εντυπώσεις αποπροσανατολισμού «κατηγόρησε»... χτες τον Πατάκη ότι δεν ενημέρωσε το υπουργείο Γεωργίας για τη συγκεκριμένη απάντηση της Κομισιόν! Αλήθεια, έχει καμία υποχρέωση ο Πατάκης να ενημερώνει τον Γ. Δρυ για τις απαντήσεις που δίνει η Κομισιόν στις ερωτήσεις του; `Η μήπως ο υπουργός Γεωργίας έχει την καλοσύνη... και σπεύδει ταχέως να ενημερώσει τον Πατάκη για κάθε απάντηση ή έγγραφο της Κομισιόν που λαμβάνει; Οσο για την ουσία της συγκεκριμένης απάντησης της Κομισιόν ο Γ. Δρυς δήλωσε χτες πως δεν έχει να κάνει κανένα σχόλιο...
Το θέμα βέβαια είναι ότι κυβέρνηση και Κομισιόν ψήφισαν από κοινού πέρσι, έναν απολύτως καταστροφικό κανονισμό για το βαμβάκι. Και η κυβέρνηση για να αποκρύψει τις ολέθριες επιπτώσεις προχώρησε σε κάθε λογής αυθαιρεσίες, σε βάρος των βαμβακοπαραγωγών. Στα αξιοσημείωτα πάντως είναι ότι χτες και με αφορμή τη συγκεκριμένη ερώτηση του Πατάκη και την αντίστοιχη απάντηση της Κομισιόν ο Γ. Δρυς ρωτήθηκε ανάμεσα σε άλλα από τον «Ρ»: «Τα εντός ΟΣΔΕ βαμβάκια που χαρακτηρίστηκαν μη επιλέξιμα και που δεν ξέρουμε και τι ποσότητες είναι, θα πληρωθούν κανονικά;» Και η απάντηση ήταν: «Ολα τα βαμβάκια τα οποία είναι εντός ΟΣΔΕ και είναι σύμφωνα με τα περιβαλλοντικά μέτρα με τον κανονισμό και την ΚΥΑ, θα πληρωθούν.» Με άλλα λόγια είπε ότι θα επιδοτηθεί μόνο μια παραγωγή 1.148.357 τόνοι που η κυβέρνηση και ο μηχανισμός του ΠΑΣΟΚ προαποφάσισε, αλλά τα υπόλοιπα εντός ΟΣΔΕ βαμβάκια, όχι!
Εκτός αυτών ο Γ. Δρυς έκανε χτες κραυγαλέα αλληλοαναιρούμενες δηλώσεις. Είπε, για παράδειγμα: «Τονίσαμε στην Επιτροπή τις βασικές αδυναμίες που έχει ο καινούριος κανονισμός, ένας κανονισμός που ψηφίστηκε δημοσιεύτηκε στην επίσημη εφημερίδα της 1η Ιουνίου, όταν είχε τελειώσει η σπορά τον Απρίλιο ή τα Μάιο, ουσιαστικά οι αγρότες έμαθαν τις τελικές λεπτομέρειες μετά την ψήφιση. Είπαμε ότι εφαρμοστικός κανονισμός βγήκε τον Σεπτέμβριο του 2001, είπαμε ότι κανονισμός αλληλοσυγκρούεται σε διάφορα άρθρα του.» Αλήθεια όμως, η κυβέρνηση και ο προκάτοχος του Γ. Δρυ δεν ανακοίνωσαν μέσω του Βαγ. Αργύρη, τη λήψη διοικητικών μέτρων περιορισμού πέρσι στις 15 Μάη, ενώ ήδη είχε σπαρθεί το βαμβάκι; Και τα λεγόμενα εκτός ΟΣΔΕ βαμβάκια, δεν τα πέταξε αυθαίρετα και με το έτσι θέλω απ' έξω η κυβέρνηση, αφού ήδη είχαν σπαρθεί και δηλωθεί; Και τι παραπάνω από τα παραπάνω έθεσε στην ερώτηση ή αν θέλετε στις ερωτήσεις του, προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Πατάκης;
Τελικά, μήπως ο Γ. Δρυς συμφωνεί με ένα μέρος του πολιτικού προβληματισμού του Γ. Πατάκη και με τα προβλήματα που θέτει στις ερωτήσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αλλά ντρέπεται να ομολογήσει ότι ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ έχει δίκιο;