1927 Το ΚΚΕ οργανώνει συγκεντρώσεις προς τιμήν της επετείου της Παρισινής Κομμούνας και της ίδρυσης της Κομμουνιστικής Διεθνούς.
1930 Δημοσιεύεται απόφαση της ευρείας Ολομέλειας του Προεδρείου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κομμουνιστικής Διεθνούς σχετικά με την οικονομική κρίση στην Αμερική και σε άλλες χώρες.
1947 Δολοφονείται στη Θεσσαλονίκη ο Γ. Ζέβγος, μέλος του ΠΓ του ΚΚΕ, από πληρωμένα όργανα του παρακράτους.
1956 Ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Τυνησίας.
1965 Σε καταγγελία της σύμβασής του με το Δημόσιο για την «Ολυμπιακή» προβαίνει ο Αριστοτέλης Ωνάσης, λόγω των οικονομικών δυσχερειών και της ανάγκης κρατικής ενίσχυσης για την ανανέωση του στόλου της εταιρίας.
1977 Ο Ζακ Σιράκ εκλέγεται πρώτος δήμαρχος Παρισίων μετά την Κομμούνα του 1871, που είχε καταργήσει το δημαρχιακό αξίωμα.
1977 Πανωλεθρία υφίσταται η Ιντιρα Γκάντι στις ινδικές βουλευτικές εκλογές, που διεξάγονται εν μέσω βιαιοτήτων και κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Το Κόμμα του Κογκρέσου χάνει την εξουσία και η ίδια δεν εκλέγεται βουλευτής.
Αλεφαντίαση...
Πρόκειται για το ίδιο κόμμα, του οποίου ο αρχηγός (και τότε υπουργός Εξωτερικών), έλεγε στο ΕΓ του ΠΑΣΟΚ, στις 7/4/2003, θέλοντας να δικαιολογήσει την απόλυτη σύμπλευσή του με τους Αμερικανούς στον πόλεμο του Ιράκ:
«Ως κυβέρνηση είμαστε υποχρεωμένοι να χειριζόμαστε την εξωτερική πολιτική, με βάση τους συσχετισμούς και τη νέα πραγματικότητα που δημιουργείται»...
Είναι το ίδιο κόμμα, του οποίου ο γραμματέας δήλωνε, την παραμονή της εισβολής των Αμερικανών στο Ιράκ:
«Συντεταγμένη η κοινωνία των ηνωμένων εθνών να δώσει τη μάχη για την επικράτηση της δημοκρατίας σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη (...). Αν χρειαστεί και με πόλεμο κατά των δικτατορικών καθεστώτων, και με πόλεμο»! (Μ.Χρυσοχοΐδης, «ΒΗΜΑ», 9/2/2003)...
***
Πρόκειται για το ίδιο κόμμα, που ως κυβέρνηση, κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ, εισηγήθηκε και υπέγραψε την απόφαση της Συνόδου Κορυφής των Αθηνών (17/4/2003), με την οποία η ΕΕ νομιμοποίησε και αποδέχτηκε πλήρως την αμερικανοβρετανική κατοχή και εισβολή στο Ιράκ, την οποία έφτασε να χαρακτηρίσει «ανθρωπιστική» (!). Ελεγε η απόφαση που, όπως ομολόγησε τότε ο ίδιος, ήταν «πρωτοβουλία» του κ. Παπανδρέου:
«Σε αυτό το στάδιο η συμμαχία έχει την ευθύνη να εξασφαλίσει ένα ασφαλές περιβάλλον (στο Ιράκ), που να περιλαμβάνει την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας... Ο λαός του Ιράκ έχει τώρα την ευκαιρία να δημιουργήσει ένα νέο μέλλον για τη χώρα του και να επανενταχθεί στη διεθνή κοινότητα»...
***
Πρόκειται για το κόμμα, που ως κυβέρνηση έστειλε Ελληνες στρατιώτες στο Κόσσοβο. Στη Βοσνία. Στο Αφγανιστάν. Το κόμμα που χρηματοδοτεί «μη κυβερνητικές οργανώσεις», οι οποίες ήδη έχουν στείλει Ελληνες που συμμετέχουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Ιράκ. Είναι το κόμμα που παραχώρησε στους Αμερικανούς τη βάση της Σούδας, με αποτέλεσμα, όσον αφορά την εμπλοκή της Ελλάδας στην εισβολή στο Ιράκ:
«Κατά το κρίσιμο διάστημα της επίθεσης στο Ιράκ (20 Μαρτίου - 30 Απριλίου), 5.270 αεροσκάφη των ΗΠΑ και των συμμάχων τους προσγειώθηκαν ή περνώντας από τον εθνικό εναέριο χώρο μας έδωσαν αναφορά πορείας στη Σούδα! Ανάμεσά τους 3.963 μεταφορικά και 307 μαχητικά, και σταθερά κάθε μέρα απογειώνονταν / προσγειώνονταν 22-28 κατασκοπευτικά, ηλεκτρονικού πολέμου, ιπτάμενα τάνκερ και ραντάρ, ανθυποβρυχιακά και άλλα αεροσκάφη. Στο ναυτικό σκέλος της βάσης, από την αρχή του έτους, που άρχισε η προετοιμασία, μέχρι το τέλος των επιχειρήσεων έδεσαν στη Σούδα και υποστηρίχτηκαν (πυρομαχικά, καύσιμα, τρόφιμα, συντήρηση κλπ.) 196 πλοία - ανάμεσά τους δυο αεροπλανοφόρα, 16 υποβρύχια (και πυρηνοκίνητα), 56 φρεγάτες κ.ο.κ. Μάλιστα, αν πάμε πιο πίσω, στην αφετηρία της αμερικανικής αντιτρομοκρατικής εκστρατείας (11-9-2001), τα πλοία ξεπερνούν τα 750... Οι αριθμοί αυτοί είναι κυρίως ο λόγος που ο Πρόεδρος Μπους ήταν αποφασισμένος να περιλάβει την Ελλάδα στις χώρες που δημόσια θα ευχαριστούσε. Αυτό, ωστόσο, απετράπη ύστερα από ελληνική παρέμβαση, καθώς εκτιμήθηκε ότι ένα δημόσιο "ευχαριστώ" του κ. Μπους θα επιδρούσε αρνητικά στην ελληνική κοινή γνώμη» («ΝΕΑ», 14/6/2003).
***
Ενα από τα πιο «αξιολάτρευτα» χαρακτηριστικά αυτού του κόμματος και της ηγεσίας του, του ΠΑΣΟΚ, είναι τούτο: Το θράσος τους!