814 μ.χ. Πεθαίνει ο Καρλομάγνος, αυτοκράτορας των Φράγκων (από το 768) και μεγάλου τμήματος της Δυτικής Ευρώπης.
1823. Μετά τη λύση της πολιορκίας του Μεσολογγίου και νικημένοι από τον Γ. Καραϊσκάκη στα Αγραφα, οι Τουρκαλβανοί του Κιουταχή αναγκάζονται να περάσουν τον Αχελώο, χάνοντας 500 άνδρες τους, που πνίγηκαν στα φουσκωμένα νερά.
1871. Στο γαλλοπρωσικό πόλεμο, οι Πρώσοι κυριεύουν το Παρίσι.
1887. Στο Παρίσι, αρχίζει να χτίζεται ο πύργος του Αϊφελ, προκειμένου να στολίσει τη διεθνή έκθεση του Παρισιού το 1889.
1928. Πεθαίνει ο Ισπανός πολιτικός και συγγραφέας Βισέντε Μπλάσκο Ιμπάνεζ, γνωστός για τους «Τέσσερις ιππότες της αποκάλυψης».
1935. Η Ισλανδία γίνεται η πρώτη χώρα που νομιμοποιεί την έκτρωση.
1986. Επτά αστροναύτες βρίσκουν το θάνατο όταν εκρήγνυται το διαστημόπλοιο «Τσάλετζερ» 72 δευτερόλεπτα μετά την εκτόξευσή του από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ.
1997. Μετά είκοσι χρόνια η Νοτιοαφρικανική αστυνομία ομολογεί τη δολοφονία του Στιβ Μπίκο (έγινε το 1977).
|
Ανθόπουλος: Ονομα και πράγμα. «Ανθός»! «Μπουμπούκι» σκέτο!
Πόρτο - παράς
«Ωραίοι» είναι αυτοί της ΝΔ. Εμείς - λένε - δε θα κάνουμε σκάνδαλα, δε θα έχουμε διαφθορά, δε θα κάνουμε διαπλοκή. Μπράβο παιδιά! Εσείς - δηλαδή - θα ξεπουλάτε το δημόσιο πλούτο... «τίμια»!
Πολύ σωστά το είπε ο Ανθόπουλος: Στήριζα και στηρίζω το ΠΑΣΟΚ. Αυτό άλλωστε έκανα και με την επίμαχη τροπολογία!
Τι άλλο να πει ο άνθρωπος;
Ποιος είναι αυτός που έλεγε
ότι «τα μαθητοδικεία έχουν παιδαγωγικό χαρακτήρα και ο ρόλος της Δικαιοσύνης ήταν παιδαγωγικός, αφού επέδειξε ιδιαίτερη ευαισθησία και παιδαγωγικό καθήκον»! (2/2/2000)
ότι οι μαθητικές κινητοποιήσεις ήταν... κομμουνιστικός δάκτυλος αφού - όπως υποστήριζε στη Βουλή - οι αγώνες των μαθητών ήταν «επιχειρησιακό σχέδιο συγκεκριμένου κομματικού φορέα»,
και ότι η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου κατά των μαθητών επιβλήθηκε από το ΠΑΣΟΚ επειδή οι διευθυντές των σχολείων είχαν «συναισθηματικό κώλυμα» και δεν κάρφωναν τους μαθητές τους! (23/2/2000)
Σωστά καταλάβατε. Ο κ. Ανθόπουλος ήταν. Με την ιδιότητα του υφυπουργού Παιδείας, τότε. Δεν του έφτανε, δηλαδή που προωθούσε την αντι - εκπαιδευτική «μεταρρύθμιση», αλλά «Κουκουεδολογούσε» κιόλας: Ασυστόλως! Ο... «τροπολογιάκιας». Τέτοια φοβερή περίπτωση ΠΑΣΟΚου ο άνθρωπος. Κι όπως απέδειξε ο βίος του, η γνωστή διαφήμιση του ταιριάζει γάντι: Για να είσαι (και) αντικομμουνιστής, πράγματι, «δε θέλει κόπο. Θέλει..."τρόπο"».
Ωραία πράγματα! Η τροπολογία Πάχτα έδωσε χρώμα στην προεκλογική περίοδο.
-- «Κοιτάξτε και τους δικούς σας» ο ένας.
«Πάχτας», ανταπαντά ο άλλος.
«Εμείς τους καθαρίσαμε τους βρώμικους» οι μεν.
«Εμείς δεν έχουμε Ανθόπουλους» οι δε.
Η «πολιτική» επανήλθε στο προσκήνιο των τηλεοπτικών παραθύρων. Στις τηλεοπτικές εκπομπές, οι εκπρόσωποι των δύο μεγάλων κομμάτων, συναγωνίζονται για το ποιος είναι πιο βρώμικος. Για τα προβλήματα του κόσμου; Κουβέντα. Τους βολεύει, άλλωστε, και τους δυο.
«Μωραί παρθέναι» εμφανίζονται κατά δεκάδες στα τηλεοπτικά πατζούρια και ορκίζονται ότι δε γνωρίζουν τίποτε για τη διακόρευση. Βουλευτές (επί ή στις παρυφές της εξουσίας), δημοσιογράφοι (άξιος ο μισθός τους), μαϊντανοί και γλάστρες των τοκ σόου, δεν έχουν, λένε, ακούσει ποτέ στο παρελθόν, για το «πώς γίνονται αυτές οι δουλιές». Πώς δηλαδή οι επιχειρηματίες, μια μεγάλη επιχείρηση, ένας όμιλος επιχειρήσεων, τα συγκροτημένα συμφέροντα με λίγα λόγια, καταφέρνουν και νομοθετούν!
Δε χρειάζεται να «παροικείς την Ιερουσαλήμ». Αρκεί να είσαι κάτοικος του Λεκανοπεδίου της Αττικής. Μια ματιά φτάνει για να αντιληφθεί κανείς πώς εξυπηρετήθηκε το δημόσιο συμφέρον τα τελευταία πενήντα χρόνια. Χρειάστηκαν εκατοντάδες νόμοι και τροπολογίες για τόσο τσιμέντο και τσιμινιέρες. Νομότυπα έγινε η καταστροφή, νόμιμα θησαύρισαν οι «ημέτεροι», με τη «βούλα» των νομοσχεδίων και των τροπολογιών.
Οι υπηρέτες του δημόσιου, κυβερνήτες και επίδοξοι κυβερνήτες αυτού του τόπου - και τα λιβανιστήρια τους - κάνουν σαν να είναι η πρώτη φορά που είδαν και άκουσαν μια τροπολογία να συγγράφεται από το νομικό επιτελείο μιας επιχείρησης και να παραδίδεται σε κάποιους βουλευτές για προώθηση. Πρώτη φορά ακούν για φωτογραφικές διατάξεις οι οποίες κατά διαβολική σύμπτωση βολεύουν κάποιους. Δεν έχει ακούσει κανείς απ' όλους αυτούς τίποτε για βουλευτές, πολιτευτές, ή δημοσιογράφους που βρίσκονται κοντά, μα πολύ κοντά, σε μαύρα λογιστήρια ισχυρών οικονομικών συμφερόντων...
«Αγιοι» άνθρωποι. «Αθώοι»!