1908 Ο Ανρί Φαρμάν πραγματοποιεί το πρώτο αεροπορικό ταξίδι. Κάλυψε 26,5 χλμ. σε μισή ώρα, από την πόλη Μπουί της Γαλλίας έως τη Ρενς.
1910 Πεθαίνει πάμπτωχος και ξεχασμένος σε ένα γηροκομείο της Ζυρίχης ο Ερρίκος Ντινάν. Είχε ιδρύσει το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό και ήταν ο πρώτος που το 1901 είχε τιμηθεί με το Νόμπελ για την ειρήνη. Διέθεσε ολόκληρη την περιουσία του και ολόκληρο το ποσό του βραβείου για τους σκοπούς του Ερυθρού Σταυρού.
1938 Ο Ορσον Ουέλες τρομοκρατεί εκατομμύρια Αμερικανούς όταν μεταδίδει στη ραδιοφωνική του εκπομπή την υποτιθέμενη εισβολή Αρειανών στη Γη.
1960 Γεννιέται ο Αργεντινός ποδοσφαιριστής Ντιέγκο Μαραντόνα, ο οποίος οδήγησε τη χώρα του στη νίκη στον τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου το 1986.
Τι είναι αυτό που συμβαίνει με τους εργαζόμενους - απολυμένους των «stage»;
Αν πιστέψουμε τους φωταγωγημένους διαμορφωτές της κοινής γνώμης, τα «γκόλντεν μπόις» της αντικειμενικής και πλουραλιστικής ενημέρωσης, τα όσα εξελίσσονται εις βάρος χιλιάδων νέων ανθρώπων, δεν είναι παρά η «αναγκαία ανθρωποθυσία» (!) που «πρέπει» να υπάρξει ώστε να κατακτήσουμε τον «παράδεισο» της «αξιοκρατίας», της «αξιοπρέπειας» και της «διαφάνειας»!
Αυτά λένε, αυτά γράφουν, αυτά διαδίδουν από τις εφημερίδες τους και από τα κανάλια τους, και μάλιστα το κήρυγμά τους γίνεται σε τόνο «παρηγορητικό» (!) και με τον εξευγενισμένο εκείνο τρόπο που υπαγορεύει η μειλιχιότητα της άνεσης ότι οι ίδιοι έχουν εξασφαλίσει όχι μόνο το ψωμί, αλλά και το παντεσπάνι τους!
Θαυμάστε, λοιπόν, τη «γενναιότητά τους»!
Πρωταγωνιστές τούτης της εφιαλτικής λογικής, που εισάγει από το «παράθυρο» την προπαγάνδα του «κοινωνικού αυτοματισμού»,
που πασχίζει να «διαιρέσει» τους ανθρώπους και ειδικά τους νέους ανάμεσα στους «αξιοπρεπείς άνεργους» και στους στυγνά πλην «αξιοκρατικά εκμεταλλευόμενους» εργαζόμενους,
που καθίστανται επίσημοι υμνωδοί της αγριότητας και γίνονται φερέφωνα του μακιαβελισμού περί του δήθεν «καλού σκοπού που αγιάζει τα μέσα»
είναι αυτοί που αμείβονται από δύο, τρεις και δεκατρείς μεριές.
Αυτοί που έχουν λύσει κάθε οικονομικό πρόβλημα για σήμερα, για αύριο και για τον αιώνα τον άπαντα.
Και που είναι πανέτοιμοι (εκεί οφείλουν άλλωστε τη χλιδή τους) να ανταποκριθούν στο ρόλο του ιεραπόστολου της «ηθικής», κρατώντας «στοργικά» το χέρι του «σφαχταριού» τη στιγμή ακριβώς της διάπραξης της «ανθρωποθυσίας», για την οποία δεν έχουν καμία, φυσικά, ηθική αναστολή να εξυμνούν το δήμιο!
Είθισται στο κλείσιμο κάθε στρατιωτικής παρέλασης, ο έχων το γενικό πρόσταγμα, να πηγαίνει στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και να του ανακοινώνει το πέρας της παρελάσεως. Το αυτό συνέβη και προχτές στη Θεσσαλονίκη. Το ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση, είναι το γεγονός ότι το πρόσταγμα της προχτεσινής παρέλασης, το είχε ο επιτελάρχης του ΝΑΤΟικού Στρατηγείου Θεσσαλονίκης!
Πρόκειται για το πρώην Γ' Σώμα Στρατού, που πλέον έχει πάψει να υπάρχει σαν εθνικός στρατιωτικός σχηματισμός και έχει μετατραπεί σε ΝΑΤΟικό παράρτημα υπό την ονομασία «HQ -NDC/GR».
Με αυτή την ιδιότητα ο εν λόγω αξιωματικός αναφέρθηκε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και με αυτή την ιδιότητα είχε το πρόσταγμα της παρέλασης. Ως επιτελάρχης, δηλαδή, του ΝΑΤΟικού Στρατηγείου.
Αυτά συνέβησαν σε μια παρέλαση που υποτίθεται ότι γίνεται για να τιμηθεί η επαίτειος του αγώνα του ελληνικού λαού για την ανεξαρτησία και την ελευθερία. Το γενικό πρόσταγμα των ελληνικών στρατιωτικών σχηματισμών που παρέλασαν το είχε το ΝΑΤΟ!
Πρόκειται για συμβολισμό από εκείνους που δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Και μη σπεύσουν ορισμένοι να πουν ότι πάμε να βγάλουμε «από τη μύγα - ξίγκι». Πρώτον, διότι στα θέματα ανεξαρτησίας άλλοι έχουν τη ΝΑΤΟική «μύγα» και όχι εμείς. Και δεύτερον, γιατί στο πώς εννοεί το επίσημο ελληνικό κράτος την 28η Οκτώβρη υπάρχει και σχετική «παράδοση». Αρκεί να θυμηθούμε ότι η ανακοίνωση της έλευσης των ΝΑΤΟικών βάσεων στη χώρα, το 1953, ανήμερα της 28ης Οκτώβρη είχε γίνει...
Δεν πρόκειται για «πολιτική πράξη». Είναι δολοφονία.
Δεν πρόκειται για «κινηματική δράση». Είναι μαφιόζικη δράση.
Δεν πρόκειται για «ένοπλη πρωτοπορία». Είναι συνδικάτο εγκλήματος.
Δεν πρόκειται για «αγωνιστές». Είναι το λούμπεν παρα-κρατικό κατακάθι.
Δεν πρόκειται για «επαναστάτες». Είναι προβοκάτορες.
*
Τηρουμένων όλων των ιστορικών αναλογιών, οι κοινωνίες πισωγύρισαν, δεν έκαναν μισό βήμα μπροστά:
Ούτε με τη δολοφονία του Καποδίστρια. Ούτε με τη δολοφονία του τσάρου Αλέξανδρου του Β'. Ούτε με τη δολοφονία του προέδρου των Γερμανών βιομηχάνων. Ούτε με τη δολοφονία του Αλντο Μόρο.
Πόσο μάλλον με την εκτέλεση ενός αστυνομικού.
Επομένως, παρήλθαν προ πολλού οι χρόνοι που θα μπορούσαν να έχουν το άλλοθι του «χρήσιμου ηλίθιου». Είναι γεννήματα των πρακτόρικων μηχανισμών, που ακόμα κι όταν δεν τους δημιουργούν, κι όταν δεν τους κατασκευάζουν απευθείας, τους αξιοποιούν, τους χρειάζονται, τους τηλε-κατευθύνουν.
*
Ζούμε την περίοδο των τρομονόμων, των τρομοκαμερών, του ελέγχου του DNA, του γενικευμένου ηλεκτρονικού φακελώματος.
Μέσα σε τέτοιες συνθήκες, από ενέργειες όπως αυτή στο αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής, που όχι μόνο
δεν ριζοσπαστικοποιούν αλλά συκοφαντούν, δεν οδηγούν στην ανάταση αλλά στην υπονόμευση, δεν βοηθούν στην ανάπτυξη αλλά στη ναρκοθέτηση, δεν αφυπνίζουν αλλά τρομάζουν, δεν συσπειρώνουν αλλά αποσυσπειρώνουν το λαϊκό και το εργατικό κίνημα από τις εφεδρείες του και από τις νέες ζωντανές δυνάμεις που χρειάζονται για την αναγέννησή του,
ποιος, αλήθεια, ωφελείται;
*
Η απάντηση έχει δοθεί σε όλες τις εποχές και σε όλους τους τόπους:
Κερδισμένοι είναι πάντα οι φορείς της καταστολής, της αστυνομοκρατίας, της διεύρυνσης και της «δικαίωσης» του αυταρχικού οπλοστασίου της εξουσίας, της προώθησης της συναίνεσης σε μέτρα ποινικοποίησης ελευθεριών και δικαιωμάτων.
Είναι κοινό μυστικό. Και όπως έλεγε ο Μπέρναρ Σω «δεν υπάρχουν καλύτερα φυλαγμένα μυστικά από εκείνα που όλοι τα γνωρίζουν»!
Τρομοπράκτορες
Μια ακόμα παρέλαση, άλλου τύπου αυτή, πραγματοποιήθηκε προχτές στη Θεσσαλονίκη. Ολοι οι επίδοξοι αρχηγοί της ΝΔ ήταν παρόντες. Εσπευσαν να τιμήσουν την επέτειο. Το γεγονός, πάντως, οδήγησε κάποιους «κακόγλωσσους» να μιλούν για πασαρέλα, ένεκα των εσωκομματικών διεργασιών στη ΝΔ. Υπερβολές. Αλλωστε πώς μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο, η φετινή σύσσωμη παρουσία τους στην παρέλαση της 28ης Οκτώβρη να οφείλεται στο ότι τους συγκινεί το μήνυμα της επετείου. Πράγμα που προφανώς άλλοι παράγοντες δεν τους επέτρεψαν να το εκδηλώσουν και πέρσι ή πρόπερσι, που δεν τους είδαμε σε τέτοια απαρτία, ούτε στις θέσεις των επισήμων, ούτε μικρόφωνα, μετά το τέλος της παρέλασης ...