Κάλεσμα πλατιάς συμμετοχής στις διαδηλώσεις που οργανώνει η «Δράση: Θεσσαλονίκη 2003» στη συμπρωτεύουσα, με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, μεταφέρουν στους χώρους δουλιάς, σε εργοστάσια και γραφεία, σε συνοικίες, οι κομμουνιστές της Αθήνας, υλοποιώντας ένα πλούσιο πρόγραμμα δράσης.
Τις αμέσως επόμενες μέρες θα πραγματοποιηθούν, μεταξύ άλλων, και οι παρακάτω περιοδείες:
- Σήμερα, Πέμπτη, 12 Ιούνη, στις 3.30 το μεσημέρι, στο «Πράκτικερ» Ταύρου, με τον Τάκη Τσιόγκα, βουλευτή του ΚΚΕ.
- Σήμερα, Πέμπτη, 12/6, περιοδεία στους εργατοϋπαλλήλους του Δήμου Γλυφάδας, στις 6.30 π.μ., θα κάνει ο Γ. Μαυρίκος, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
- Επίσης, σήμερα, Πέμπτη, 12/6, ο Κ. Μπότσης, μέλος της ΕΠ της ΚΟΑ, θα περιοδεύσει στους εργάτες του Δήμου Ηλιούπολης, στις 7 το πρωί.
- Στις 17/6, στην «ΕΛΑΪΣ», στις 7.30 το πρωί, θα περιοδεύσει ο Π. Γρατσάνης, μέλος της ΕΠ της ΚΟΑ.
Ανοιχτή συγκέντρωση-συζήτηση για τα αίτια της ανεργίας και την αντιμετώπισή της πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Εργατικού Κέντρου της πόλης
Οι θέσεις του ΚΚΕ για τις αιτίες της ανεργίας και οι διεκδικητικές προτάσεις του για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των ανέργων συζητήθηκαν στη συγκέντρωση που διοργάνωσε η ΝΕ Λάρισας του Κόμματος, στην πλατεία Εργατικού Κέντρου, και στην οποία συμμετείχαν εκατοντάδες άνεργοι, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, αλλά και πολλοί σπουδαστές. Στην ομιλία του ο Τ. Τσιαπλές, Γραμματέας της ΝΕ Λάρισας του ΚΚΕ, περιέγραψε - με την παρουσίαση συγκεκριμένων στοιχείων - την εκρηκτική κατάσταση που διαμορφώνεται στο νομό, με τα απανωτά «λουκέτα» επιχειρήσεων και τη διόγκωση της ανεργίας, που αγγίζει, πλέον, το 22%! «Οι άνεργοι στο νομό μας - σημείωσε - φτάνουν στους 20.000. Χιλιάδες είναι οι νέοι και οι νέες που αναζητούν μια σταθερή δουλιά, και στην προσπάθεια αυτή, πολλές φορές γίνονται αντικείμενα αισχρής εκμετάλλευσης και εξαγοράς, από τους βουλευτές, πολιτικάντηδες και τοπικούς άρχοντες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που ευθύνονται για το πρόβλημα. Από το 1990 μέχρι σήμερα έκλεισαν 56 εργοστάσια και βιοτεχνίες, που απασχολούσαν πάνω από 50 άτομα η καθεμία, με αποτέλεσμα να απολυθούν περισσότεροι από 5.500, χώρια οι μικρότερες, χώρια αυτές που μειώνουν το προσωπικό με απολύσεις. Μια σειρά από βιομηχανίες-βιοτεχνίες έχουν κλείσει εδώ και έχουν μεταφερθεί, με επιδότηση, σε άλλες βαλκανικές χώρες. Η υποαπασχόληση μεγαλώνει, το ίδιο και η εντατικοποίηση της δουλιάς για όσους έχουν ακόμα. Αρκετοί εργοδότες θέτουν το προσωπικό σε αναγκαστική άδεια χωρίς αποδοχές, καθυστερούν τις πληρωμές, απασχολούν παράνομα όσους είναι στο ταμείο ανεργίας».
Αναφερόμενος στο διαβόητο «Πρόγραμμα Ολοκληρωμένης Παρέμβασης για την αντιμετώπιση της ανεργίας» - πρόκειται για πρόγραμμα επιδότησης των επιχειρηματιών του νομού που κοστίζει στον ΟΑΕΔ περί τα 13 δισ. δρχ. - επισήμανε πως δεν έχει προσφέρει τίποτα προς την κατεύθυνση αντιμετώπισης του προβλήματος. Στη συνέχεια κι απαντώντας σε όσους ισχυρίζονται ότι για τη διόγκωση της ανεργίας φταίνε και τα «μεγάλα μεροκάματα», αναφέρθηκε σε συγκεκριμένα στοιχεία, σημειώνοντας: «Μια γαζώτρια, παντρεμένη κι ανάλογα με τα χρόνια δουλιάς, παίρνει μεροκάματο από 25,7 μέχρι 30 ευρώ μεικτά (21 έως 25 καθαρά), ένας εργατοτεχνίτης μετάλλου από 21,5 μέχρι 25 ευρώ και στην κλωστοϋφαντουργία παίρνουν από 23 μέχρι 27 ευρώ, καθαρά». Αντιθέτως - όπως σημείωσε - τα κέρδη, τα εισοδήματα και οι περιουσίες της οικονομικής ολιγαρχίας συνεχώς αυξάνονται. Κι ανέφερε: «Η συντριπτική πλειοψηφία των βιομηχανιών, των κατασκευαστικών και μεγαλοεισαγωγικών-εμπορικών επιχειρήσεων του Νομού Λάρισας, σύμφωνα με τους ισολογισμούς που δημοσιεύουν, παρουσιάζουν σημαντικές αυξήσεις κερδών που φτάνουν έως και 350%, ενώ υπάρχει επιχείρηση που έχει αύξηση στα κέρδη 3.500%!».
Μετά την ομιλία του Τ. Τσιαπλέ ακολούθησαν ερωτήσεις και παρεμβάσεις πολλών από τους παρευρισκομένους κι ιδιαιτέρως από νέους. Οι ερωτήσεις αφορούσαν σε θέματα που έχουν να κάνουν με τη σχέση τεχνολογίας κι ανεργίας, ανταγωνισμού και ανεργίας, με το πόσο ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες σήμερα είναι οι προτάσεις του Κόμματος για τους ανέργους, με το πώς μπορεί να οργανωθεί και να συντονιστεί ο αγώνας κατά της πολιτικής που «γεννάει» και «τρέφει» την ανεργία κ.ά. Στις ερωτήσεις απάντησε η Ελένη Μπέλλου, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, η οποία τόνισε ότι για την αντιμετώπιση των προβλημάτων απαιτείται σύγκρουση των εργαζομένων και των ανέργων με τα μεγάλα συμφέροντα, χρειάζεται σωστή οργάνωση κι αποτελεσματικός συντονισμός των αγώνων όλων των λαϊκών στρωμάτων, είναι ανάγκη να συγκροτηθεί το Λαϊκό Μέτωπο. Συγκεκριμένα, τόνισε ότι το ΚΚΕ προτείνει στην εργατική τάξη και στα άλλα λαϊκά στρώματα, να συγκροτήσουν το Λαϊκό Μέτωπο, προκειμένου να αποκτήσει αποτελεσματικότητα η λαϊκή πάλη. Η Ελένη Μπέλλου εξήγησε πώς και γιατί οι καπιταλιστές εκμεταλλεύονται και τη νέα τεχνολογία υπέρ της τσέπης τους και σε βάρος των συμφερόντων των εργαζομένων και ανέλυσε πώς το κυνήγι για το καπιταλιστικό κέρδος οδηγεί στην κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων και στη διόγκωση της ανεργίας.
Τις εγκαταστάσεις της Αμυγδαλέζας επισκέφθηκε αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Ορέστη Κολοζώφ, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
Η συγκεκριμένη Διεύθυνση αποτελεί ένα βασικό κρίκο της ΕΛΑΣ, αφού στεγάζει τα συνεργεία μεταφορικών και τεχνικών μέσων όλων των αστυνομικών μονάδων από τη Στερεά Ελλάδα μέχρι την Κρήτη. Ωστόσο, η αδιαφορία της κυβέρνησης είναι κραυγαλέα, αφού, πέρα από μικροβελτιώσεις, τα βασικά προβλήματα στα συνεργεία παραμένουν και οδηγούνται σε πλήρη εγκατάλειψη. Η αντιπροσωπεία διαπίστωσε ότι οι υποσχέσεις της κυβέρνησης για βελτίωση του κτιριακού και μηχανολογικού εξοπλισμού, για μέτρα προστασίας της υγείας των εργαζομένων, δεν υλοποιήθηκαν στο σύνολό τους. Επιπλέον, το προσωπικό μειώνεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, μολονότι τα οχήματα που επισκευάζονται έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, αγγίζοντας αριθμητικά τις τέσσερις με πέντε χιλιάδες ετησίως. Κάποιοι συνταξιοδοτούνται και άλλοι φεύγουν με μετατάξεις χωρίς να αντικαθίστανται, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε προσωπικό.
Σχολιάζοντας τις σχετικές επισημάνσεις των εργαζομένων, ο Ορέστης Κολοζώφ υπογράμμισε ότι η απαξίωση παραγωγικών μονάδων του Δημοσίου είναι πάγια τακτική της κυβέρνησης, ώστε, με το πρόσχημα της «υπολειτουργίας» να παραδίνονται σε ιδιώτες που κάνουν «χρυσές δουλιές», στο πλαίσιο της ιδιωτικοποίησης σημαντικών τομέων του Δημοσίου.
Οι εργαζόμενοι αναφέρθηκαν με αγανάκτηση στις συνθήκες εργασίας. Τόνισαν πως, ουσιαστικά είναι συγχρόνως τεχνίτες και αστυνομικοί αφού, τη μια μέρα μπορεί να επισκευάζουν ένα περιπολικό και την επόμενη να έχουν υπηρεσία σε γήπεδο! Τέλος, κατήγγειλαν την αυθαίρετη εξαίρεσή τους από τα «μάχιμα», καθώς και το ότι δεν τους καταβάλλεται ούτε τεχνικό επίδομα, ούτε επίδομα βαρέων και ανθυγιεινών, παρ' όλο που καθημερινά έρχονται σε επαφή με βλαβερά υλικά, καταλύτες, βαφές κτλ., με υπαρκτές συνέπειες σε βάρος τους. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις όπου οι οικονομικές δυσκολίες τούς αναγκάζουν να πιάνουν δεύτερη δουλιά ή να δουλεύουν τα Σάββατα. «Εχουμε δώσει πολλά εκατομμύρια κέρδος στο δημόσιο, δε στάθηκε ποτέ κανείς από πάνω μας, από την πολιτική ηγεσία», τόνισαν με οργή.
Ο Ορέστης Κολοζώφ σημείωσε από τη μεριά του ΚΚΕ ότι και οι εργαζόμενοι στα Σώματα Ασφαλείας πληρώνουν τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής, επισημαίνοντας παράλληλα τις ευθύνες της ΝΔ. Υπογράμμισε πως χρειάζεται να αναπτυχθεί αγώνας ενάντια στη νέα επιδρομή σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Τέλος, κάλεσε τους εργαζόμενους να βγάλουν πολιτικά συμπεράσματα και να συμβάλουν στο ν' αλλάξει ο συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων, να στηρίξουν με την ψήφο τους το ΚΚΕ, ώστε να ενισχυθεί και μέσα στη Βουλή η φωνή τους.
Εκτενή αποσπάσματα από την εισήγηση που παρουσίασε χτες το βράδυ ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στην εκδήλωση που οργάνωσαν οι Αχτίδες Βιομηχανίας, Εμπορίου και Υπηρεσιών της ΚΟΑ του Κόμματος
Με μια περιγραφή της κατάστασης που βιώνει η εργατική τάξη, άρχισε την ομιλία του στη συγκέντρωση ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.
«Σήμερα, είπε, αυτή την ώρα που μιλάμε, μισό εκατομμύριο άνεργοι στη χώρα μας και περισσότεροι από 16 εκατομμύρια στην Ευρωπαϊκή Ενωση ανεβαίνουν το γολγοθά τους ψάχνοντας μάταια για μια θέση εργασίας, αναζητώντας τρόπους επιβίωσης, επιβίωσης των οικογενειών τους. Ο,τι κι αν κάνουν, σοσιαλδημοκρατικά, παραδοσιακά συντηρητικά και κεντροαριστερά κόμματα, δεν μπορούν να κρύψουν αυτή την ανίατη αρρώστια του συστήματος.
Το δικαίωμα στη δουλιά είναι βασικό ανθρώπινο δικαίωμα,όρος ζωής, και αυτό το καταπατά ο καπιταλισμός. Το καταπατά η πολιτική που διαχειρίζεται τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας.
Η εξασφάλιση του δικαιώματος δουλιάς για όλους αποτελεί βασικό κριτήριο για να κρίνει ένας εργαζόμενος ένα κοινωνικοοικονομικό σύστημα, για να τοποθετηθεί απέναντι σε ένα κόμμα και την πολιτική του. Η εξασφάλιση του δικαιώματος δουλιάς για όλους και όχι το αν καταφέρει ένας εργαζόμενος να βρει μια δουλιά ή να διατηρήσει την εργασία του, την ώρα που απολύεται ο συνάδελφός του. Δουλιά για όλους. Αυτό είναι το κριτήριο, γιατί σήμερα ο κάθε εργάτης και, πολύ περισσότερο, οι νέοι εργάτες, οι νέοι εργαζόμενοι μπορεί να βρεθούν στη θέση των ανέργων. Κανένας δε διασφαλίζεται όσο θα εναλλάσσονται στην κυβερνητική εξουσία το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ και το τιμόνι της εξουσίας θα το κρατούν οι δυνάμεις του κεφαλαίου.
Σε καμιά καπιταλιστική χώρα, σε καμιά περίοδο δεν έγινε δυνατόν να εξασφαλιστεί πλήρης-σταθερή εργασία για όλους τους ικανούς προς εργασία ανθρώπους».
Ο ομιλητής αναφέρθηκε εκτενώς στο «γιατί δεν μπορεί ο καπιταλισμός να λύσει το πρόβλημα». Κι αφού εξήγησε γιατί δεν είναι πρόβλημα διαχείρισης τόνισε: «Οι αστικές κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν, δεν μπορούν να λύσουν το πρόβλημα γιατί οι αιτίες είναι βαθύτερες και αφορούν στην ίδια τη φύση του συστήματος, στους νόμους κίνησης και λειτουργίας του».
«Οι καπιταλιστές, συνέχισε, κυνηγούν το κέρδος και ανταγωνίζονται μεταξύ τους. Για να ανταγωνιστούν από καλύτερες θέσεις πρέπει να βελτιώσουν την παραγωγικότητα της εργασίας. Να παράγουν περισσότερα εμπορεύματα και με μικρότερο εργατικό κόστος. Για όλα αυτά καταφεύγουν στον εκσυγχρονισμό της υποδομής, στην εισαγωγή νέας τεχνολογίας και διαθέτουν γι' αυτό περισσότερα κεφάλαια από αυτά που διαθέτουν για την αγορά εργατικής δύναμης, για τη μίσθωση εργαζομένων. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ένα μέρος των εργαζομένων πλεονάζει γιατί αυτό απαιτούν οι ανάγκες των καπιταλιστών και η αύξηση των κερδών τους. Δηλαδή, η εργατική δύναμη σ' αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα είναι εμπόρευμα και σαν εμπόρευμα ένα μέρος του μένει απούλητο!».
Με τον ίδιο απλό τρόπο ο ομιλητής εξήγησε το γιατί στη χώρα μας το πρόβλημα της ανεργίας σπάζει κόκαλα κι αφού ανέλυσε τις συνθήκες όξυνσης του καπιταλιστικού ανταγωνισμού στην Ευρωπαϊκή Ενωση επισήμανε τις πολιτικές ευθύνες όσων ενώ έχουν εγκρίνει την απελευθέρωση της ασυδοσίας του κεφαλαίου, τώρα υποκρίνονται πως νοιάζονται για τους εργάτες. Η κατάσταση, συμπλήρωσε, θα χειροτερέψει. Γι' αυτό χρειάζεται καλή προετοιμασία για να μην περάσει ο εφησυχασμός που καλλιεργεί η κυβέρνηση και οι τοποτηρητές της στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Επέστησε την προσοχή στο γεγονός ότι: «Προκειμένου να αμβλυνθούν οι αντιδράσεις των ανέργων και να καλλιεργηθούν ψευδαισθήσεις προβάλλεται σαν αντίδοτο της ανεργίας η "ανάπτυξη" την οποία διανθίζουν με διάφορες ευχές: "Ανάπτυξη με θέσεις απασχόλησης, ανάπτυξη με πολλές και καλές θέσεις εργασίας". Αυτή τη θέση την προβάλλουν το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΣΥΝ. Την προβάλλει η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ. Η ΝΔ και ο ΣΥΝ κάνουν κριτική στην κυβέρνηση γιατί δεν αξιοποιεί το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, γιατί δεν εξασφαλίζει το σύνολο των εισροών από τα κοινοτικά ταμεία. Παρηγοριά στον άρρωστο. Κοροϊδεύουν τους εργαζόμενους και τους ανέργους».
Εξήγησε ότι δε φταίνε οι ρυθμοί ανάπτυξης, που είναι υψηλοί, αλλά ο σκοπός, το ποιος ωφελείται από αυτήν την ανάπτυξη. Το ότι αυτή η ανάπτυξη υπηρετεί το κέρδος και χειροτερεύει την κατάσταση των εργατικών οικογενειών.
Στη συνέχεια αφού έκανε εκτενή αναφορά στο πώς με κάλπικο τρόπο παρουσιάζεται το μοίρασμα της ανεργίας σαν αντιμετώπιση της ανεργίας τόνισε:
«Εχουμε υπόψη μας ότι στο έδαφος της εκμετάλλευσης και της ανεργίας αναπτύσσονται οι προϋποθέσεις του ανταγωνισμού ανάμεσα στους εργάτες, στους εργαζόμενους. Εχουμε υπόψη μας ότι η πίεση της ανεργίας ασκεί επίδραση στον διεκδικητικό αγώνα τόσο των ανέργων όσο και αυτών που έχουν μεροκάματο. Το πρόβλημα δεν είναι εύκολο αλλά η λύση του δε βρίσκεται στο συμβιβασμό και στην υποταγή, γιατί αυτός ο δρόμος οδηγεί στη διατήρηση του προβλήματος που κάθε φορά οι συνέπειές του θα είναι ακόμα σκληρότερες. Καμιά υποχώρηση δεν πρόσφερε στην εργατική τάξη. Αντίθετα, κάθε υποχώρηση δυνάμωσε τα δεσμά της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης». Παρουσιάζοντας ειδικότερα την εμπειρία που συγκεντρώθηκε από τον αγώνα των εργατριών της ΣΙΣΣΕΡ και το γεγονός ότι η πλειοψηφούσα παράταξη του ΣΥΝ καλλιέργησε τη λογική του συμβιβασμού με την εργοδοσία, με αρνητικές συνέπειες για τον αγώνα, ξεκαθάρισε:
«Το ΚΚΕ απευθύνεται με μεγάλη ευθύνη στους εργάτες και στις εργάτριες. Είμαστε και θα είμαστε μαζί τους στον αγώνα ενάντια στις απολύσεις. Είμαστε και θα είμαστε μαζί με τους ανέργους και τις οικογένειές τους, αντιστεκόμενοι στο κλείσιμο εργοστασίων, διεκδικώντας αιτήματα για την προστασία των απολυμένων, των ανέργων. Αυτά όμως τα αιτήματα αφορούν στην επιβίωση, στην ανακούφιση των οικογενειών που έχουν χτυπηθεί. Τι θα γίνει από εκεί και πέρα, ποια είναι η προοπτική, ποια είναι η λύση που μπορεί να εξασφαλίσει το δικαίωμα στη δουλιά για όλους; Αυτό πρέπει να μπει στην ημερήσια διάταξη της συζήτησης με την εργατική τάξη».
Ο ίδιος παρουσίασε αναλυτικά το γιατί και πώς η εργατική τάξη μπορεί να ζήσει καλά, μπορούν να ικανοποιηθούν οι ανάγκες της. Για να τονίσει στη συνέχεια ότι χρειάζονται ριζικές αλλαγές, αλλαγές που περιγράφονται στην πρόταση του ΚΚΕ για τη λαϊκή οικονομία, η οποία με τη σειρά της «χρειάζεται μια εξουσία που θα εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων και θα ασκείται από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της».
Γνωρίζουμε, κατέληξε, ότι υπάρχουν αρνητικοί συσχετισμοί δύναμης, ότι οι καπιταλιστές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι θα υπερασπιστούν με κάθε μέσο το καθεστώς της εκμετάλλευσης, αλλά όλα αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν να οδηγούν στην υποταγή στη βαρβαρότητα αλλά στη συγκέντρωση δυνάμεων για την ανατροπή της. Κι αυτό σημαίνει επίσπευση των προσπαθειών για το κτίσιμο του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου πάλης, δηλαδή της συμμαχίας της εργατικής τάξης, της μικρομεσαίας αγροτιάς, των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης σε συνεργασία με τα κινήματα της νεολαίας και των γυναικών, με κάθε κίνημα που παλεύει ενάντια στα μονοπώλια και στον ιμπεριαλισμό.