Από τη χτεσινή κινητοποίηση στο υπουργείο Εργασίας |
Το Συνδικάτο Εργαζομένων Επισιτισμού - Τουρισμού - Ξενοδοχείων Αττικής προκήρυξε στάση εργασίας για τους εργαζόμενους στον Επισιτισμό και οργάνωσε χτες το απόγευμα κινητοποίηση έξω από το υπουργείο Εργασίας, θέτοντας στο προσκήνιο τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι όσον αφορά τους όρους αμοιβής και εργασίας τους.
Στο πλευρό των εργαζομένων βρέθηκε ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής του Κόμματος.
Η χτεσινή κινητοποίηση ήταν η πρώτη από μια σειρά πρωτοβουλίες για την εκρηκτική κατάσταση που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι.
«Η τεράστια κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων που δραστηριοποιούνται και στον κλάδο μας, είναι αποτέλεσμα της απλήρωτης δουλειάς, της κατάργησης του 8ωρου και του 5ήμερου, των άθλιων μισθών, της κατάργησης της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στον Επισιτισμό», αναφέρει το Συνδικάτο.
Στην κατεύθυνση της διεκδίκησης ενός πλαισίου αιτημάτων, έχει προκηρύξει απεργία για όλους τους εργαζομένους του κλάδου την Τετάρτη 19/6, ενώ για την προετοιμασία της προχωρά σε Γενική Συνέλευση τη Δευτέρα 10/6, στις 4.30 μ.μ., στο ξενοδοχείο «Royal Olympic».
Στο πλαίσιο της κινητοποίησης, αντιπροσωπεία συναντήθηκε με εκπρόσωπο του ΣΕΠΕ, ο οποίος παρέπεμψε σε τριμερείς και «ελέγχους».
«Από εμάς δε θα ξεμπερδέψουν», ξεκαθάρισε ο Νίκος Παπαγεωργίου και κάλεσε τους εργαζόμενους να στείλουν μήνυμα σε εργοδότες, αλυσίδες εστίασης, εστιάτορες και ξενοδόχους, καθώς και στις κυβερνήσεις τους, ότι δεν δέχονται να τους ξεζουμίζουν.
«Δεν συμβιβαζόμαστε με αυτήν την κατάσταση. Παλεύουμε και διεκδικούμε Συλλογική Σύμβαση και μέτρα προστασίας», τόνισε απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους ο Αλέκος Περράκης, μέλος της διοίκησης του Συνδικάτου. Οπως εξήγησε, η «δίκαιη ανάπτυξη» που υπόσχονται κυβέρνηση και εργοδότες, ισοδυναμεί για τους εργαζόμενους με ανασφάλιστη δουλειά, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ωράρια - λάστιχο, ρεπό με το σταγονόμετρο και ατελείωτο τρέξιμο. Υπενθύμισε πως «σε έναν κλάδο που έχουν σκάσει στα κέρδη μεγαλοεστιάτορες και οργανωμένες αλυσίδες», οι εργαζόμενοι δουλεύουν χωρίς Συλλογική Σύμβαση.
«Το φρένο είναι χρήσιμο μόνο στο δρόμο, μόνο στην οδήγηση. Δεν μπορούμε να φρενάρουμε τις ανάγκες μας, δεν φρενάρουμε τις διεκδικήσεις μας», τόνισε ο Βασίλης Χουλιάρας, διανομέας σε μεγάλη αλυσίδα εστίασης. Μιλώντας στους συγκεντρωμένους, αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι διανομείς: Ο «κανόνας» που επικρατεί είναι να δουλεύουν με δικά τους μηχανάκια, να επωμίζονται σε μεγάλο βαθμό το κόστος της συντήρησης, να βρίσκονται στο δρόμο 10 και 12 ώρες τη μέρα. Οπως τόνισε, όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν το έδαφος στο οποίο καταγράφονται τα συχνά εργατικά «ατυχήματα», που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν κοστίσει τη ζωή εργαζομένων. «Για τους διανομείς μέτρα προστασίας, κόντρα στα κέρδη της εργοδοσίας», ήταν το σύνθημα με το οποίο «απάντησαν» οι εργαζόμενοι στην παρέμβασή του.
Με το δικό τους πανό πήραν μέρος στη συγκέντρωση οι εργαζόμενοι στο εστιατόριο της Εστίας των Νέων Εστιών ΕΜΠ. Με αφορμή των απόλυση τριών συναδέλφων τους, μαζί με τον Σύλλογο Οικοτρόφων Νέων Εστιών ΕΜΠ, βρίσκονται τις μέρες αυτές σε κινητοποιήσεις. Χτες έκαναν παρέμβαση στην πρυτανεία και σήμερα, στις 11 π.μ., έχουν προγραμματίσει αντίστοιχη παρέμβαση στο ΙΝΕΔΙΒΙΜ. «Εξω οι εργολάβοι από τις Εστίες. Μόνιμη και σταθερή δουλειά. Καμία απόλυση», είναι τα αιτήματα που έχουν αποτυπώσει στο πανό τους.
Οπως επισημαίνει ο Παναγιώτης Τρουλλινός, μέλος της Σωματειακής Επιτροπής του Συνδικάτου, διεκδικούν «να μπει ένα τέλος στις εργολαβίες, ένα τέρμα στην ανασφάλεια» που αντιμετωπίζουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι εργαζόμενοι πετιούνται στην ανεργία στις αρχές Ιούλη, καθώς το εστιατόριο σταματά να λειτουργεί, χωρίς να ξέρουν αν θα επιστρέψουν από Σεπτέμβρη στη δουλειά, αφού αυτό εξαρτάται από τον εργολάβο που θα το αναλάβει. Αντίστοιχα, μόνο η οργάνωσή τους στο Συνδικάτο και η δράση τους έχουν βάλει μέχρι σήμερα εμπόδια στα σχέδια των εργολάβων για απολύσεις και μείωση του προσωπικού. «Σε άλλη Εστία οι εργαζόμενοι από 27 έχουν απομείνει 11», σημειώνει ο Παναγιώτης, καθώς οι εργαζόμενοι είναι ο «εύκολος στόχος» κάθε εργολάβου που θέλει να αυξήσει τα κέρδη του. Ακόμα και χωρίς να έχει μειωθεί ο αριθμός τους, οι ρυθμοί της δουλειάς είναι εντατικοί: 25 εργαζόμενοι δουλεύουν για τη σίτιση έως και 600 ατόμων, ενώ καλούνται να τα κάνουν όλα. Για παράδειγμα, «υπάρχουν συνάδελφοι που δουλεύουν στη λάντζα και παράλληλα καλούνται να κάνουν και τους οδηγούς».
Εκτός από τη συγκέντρωση στο υπουργείο, χτες έγινε παρέμβαση στη διοίκηση του αεροδρομίου για τα προβλήματα των εργαζομένων στις επιχειρήσεις εστίασης που λειτουργούν σε αυτό, με πρωτοβουλία του Παραρτήματος Νοτιοανατολικής Αττικής του Συνδικάτου. Στο επίκεντρο της παρέμβασης βρέθηκαν οι συνθήκες εντατικοποίησης που επικρατούν ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, που η τουριστική σεζόν ανεβάζει την κίνηση, αλλά και η έλλειψη μέτρων προστασίας των εργαζομένων στα καταστήματα. Οπως καταγγέλλουν εργαζόμενοι, σε μια σειρά κουζίνες δεν λειτουργούν εξαερισμός και κλιματισμός, σε άλλες περιπτώσεις υπάρχουν προβλήματα σε ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις, ενώ καθημερινά είναι τα «ατυχήματα», λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά. Ενα ακόμα ζήτημα που τέθηκε, είναι το μεγάλο κόστος της μετακίνησης των εργαζομένων από και προς το αεροδρόμιο, για το οποίο στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν αποζημιώνονται. Η τακτική της διοίκησης του αεροδρομίου είναι να «απαντήσει» σε όλα τα αιτήματα των εργαζομένων με τον ισχυρισμό πως δεν είναι δική της υπόθεση, αλλά του εκάστοτε εργοδότη. Ομως, οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν πως με τον ίδιο τρόπο η εργοδοσία στα καταστήματα τους κάνει «μπαλάκι» στη διοίκηση του αεροδρομίου, όταν θέτουν τα ίδια αιτήματα.
«Οι επιχειρηματικοί όμιλοι στα ξενοδοχεία και την εστίαση, με τα κόμματα και τις κυβερνήσεις που τους στηρίζουν, ετοιμάζουν νέα επίθεση στα δικαιώματά μας! Νέο ξεζούμισμα, με ατέλειωτη δουλειά, με σπαστά ωράρια στις κουζίνες, 7ήμερο, μη υποχρεωτική εφαρμογή των ΣΣΕ, ομηρία με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και "δουλεμπορικά" παντού», τονίζει το Συνδικάτο. «Οσο περισσότερα κέρδη αποκομίζουν από τη δουλειά μας κάθε χρόνο, τόσο χειρότερες συνθήκες διαμορφώνονται για εμάς τους εργαζόμενους», σημειώνει και καλεί σε απεργία στις 19 Ιούνη.
Στο πλαίσιο διεκδικήσεων που έχει διαμορφώσει, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα εξής αιτήματα: Υπογραφή και εφαρμογή Συλλογικών Συμβάσεων με αυξήσεις. 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, με δυο συνεχόμενα ρεπό. Επαναφορά και διεύρυνση των βαρέων και ανθυγιεινών και του εφάπαξ. Μέτρα προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς.
Αναλυτικά, τα αιτήματα του Συνδικάτου έχουν ως εξής:
Οι αρχαιρεσίες συνεχίζονται καθημερινά μέχρι και τις 14 Ιούνη. Μέχρι και την Κυριακή το πρόγραμμα αρχαιρεσιών έχει ως εξής:
Οι αρχαιρεσίες διαρκούν μέχρι και τις 14 Ιούνη και ο στόχος που μπαίνει είναι να γίνει το σωματείο ακόμα πιο μαζικό, ακόμα πιο αποτελεσματικό στη μάχη για την οργάνωση του εργαζομένων του κλάδου, ενάντια στην αντεργατική επίθεση των επιχειρηματικών ομίλων και των κυβερνήσεών τους.
Στην εκλογοαπολογιστική συνέλευση που προηγήθηκε, στις 30 Μάη, η εισήγηση και οι τοποθετήσεις «φώτισαν» την πλούσια δράση που ανέπτυξε το ΣΕΤΗΠ κατά τη διάρκεια της διετίας που πέρασε, στον κλάδο συνολικά και στις επιχειρήσεις ξεχωριστά, αναδεικνύοντας και με αυτόν τον τρόπο τη σημασία να γίνει ακόμα πιο δυνατό, ακόμα περισσότεροι εργαζόμενοι να συμμετέχουν στις αρχαιρεσίες και στη δράση που θα αναπτύξει το επόμενο διάστημα.
Εισηγητικά, ο πρόεδρος του σωματείου, Αλέκος Περράκης, θύμισε ορισμένες από τις κορυφαίες στιγμές της δράσης του ΣΕΤΗΠ, όπως η διαμόρφωση σχεδίου κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, για πρώτη φορά στην ιστορία του κλάδου, που συμβάλλει στην ενιαιοποίηση της δράσης των εργαζομένων και αναδεικνύει την αναγκαιότητα πανελλαδικής κλαδικής οργάνωσης. Αναφέρθηκε στις μάχες για την υπεράσπιση του απεργιακού δικαιώματος, ενάντια στον απεργοκτόνο νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και σημείωσε ότι για πρώτη φορά, μετά το Δεκέμβρη του 2009, το ΣΕΤΗΠ κήρυξε απεργία μόνο του στον κλάδο, χωρίς καμία άλλη συνδικαλιστική οργάνωση να έχει προκηρύξει. Αν και με δεδομένες αυτές τις συνθήκες, επισήμανε, η συμμετοχή δεν ήταν τόσο μεγάλη, άφησε ωστόσο σημαντική παρακαταθήκη στον κλάδο. Ακόμα είπε ότι το ΣΕΤΗΠ προχώρησε σε μια σειρά από άλλες πρωτοβουλίες (ωράρια, «εθελούσιες», ΣΣΕ κ.ά.) μαζί και με σωματεία του κλάδου, πολλά από τα οποία δεν συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ.
Από την εκλογοαπολογιστική συνέλευση του σωματείου |
«Από αυτήν τη δράση τους», τόνισε, «κατορθώσαμε να κάνουμε σημαντικά βήματα στην αλλαγή των συσχετισμών. Αυτήν τη διετία μετράμε συν ένα επιχειρησιακό σωματείο, της "Wind", στο οποίο άλλαξε ο συσχετισμός και την πλειοψηφία έχουν οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ. Ακόμα δημιουργήθηκαν δύο επιχειρησιακά σωματεία. Το ένα στον όμιλο "Vodafone", που δέχεται ως μέλη του κάθε εργαζόμενο από όλο τον όμιλο, σε αντίθεση με αυτό το μόρφωμα που είχε καταντήσει το ΠΑΣΕ. Το δεύτερο είναι το επιχειρησιακό στην "Cosmote eValue", που και αυτό έχει αφήσει απέξω τους διαχωρισμούς μεταξύ εργαζομένων, τους οποίους προωθεί η εργοδοσία».
Η δράση που ανέπτυξε το ΣΕΤΗΠ, υπογράμμισε, «υποχρέωσε και τις άλλες δυνάμεις να ανοίξουν τη συζήτηση για το ζήτημα της ύπαρξης κλαδικής Ομοσπονδίας, που αποτελεί πάγιο αίτημα του ΣΕΤΗΠ από την ίδρυσή του». Ωστόσο, επισήμανε, το ζήτημα αυτό δεν είναι μονοδιάστατο, «πρέπει να δώσουμε τη μάχη για την ανατροπή του συσχετισμού δυνάμεων στο κίνημα του κλάδου, σε κάθε επιχείρηση και σε κάθε επιχειρησιακό». Στο πλαίσιο αυτό κατέθεσε πρόταση, που υπερψηφίστηκε από την εκλογοαπολογιστική συνέλευση, το ΣΕΤΗΠ να ζητήσει να εγγραφεί και στην ΟΜΕ ΟΤΕ, όπως είναι μέλος και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας.
Στις τοποθετήσεις που ακολούθησαν μεταφέρθηκε εμπειρία από τη δράση του ΣΕΤΗΠ στους χώρους δουλειάς, αλλά και τον επιζήμιο χαρακτήρα της δράσης των άλλων δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα του χώρου.
Οπως ειπώθηκε, η Σωματειακή Επιτροπή στην «Teleperformance», που δημιουργήθηκε το Δεκέμβρη του 2017, κατάφερε να πετύχει πολλά. Στάθηκε στο πλάι των εκατοντάδων εργαζομένων που απέλυσε μαζικά η εργοδοσία. Εδωσε μάχη ενάντια στις προσπάθειες εφαρμογής αντεργατικών σχεδιασμών, ενάντια στις προσπάθειες της εργοδοσίας να στήσει απεργοσπαστικό μηχανισμό. Πέτυχε να προσληφθούν ξανά πολλοί εργαζόμενοι και ακύρωσε αρκετά από τα αντεργατικά μέτρα της εργοδοσίας. Αλλος εργαζόμενος από την ίδια εταιρεία αναφέρθηκε στο γεγονός ότι συνάδελφοι στην «Teleperformance», μεταξύ των οποίων και πολλοί μετανάστες, αναγνωρίζουν πως το ΣΕΤΗΠ και η Σωματειακή Επιτροπή κρατούν ψηλά τη σημαία του αγώνα.
Ο καθορισμός της βασικής αιτίας για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, στο φόντο της εξαγοράς της «Cyta» από τη «Vodafone», ήταν το βασικό σημείο αντιπαράθεσης στον όμιλο «Vodafone» με άλλες συνδικαλιστικές δυνάμεις που στέκονται ενάντια στο ΠΑΜΕ. «Στην περιγραφή της κατάστασης», σημειώθηκε, «σχεδόν όλοι μπορούμε να πάρουμε άριστα. Ομως, από την αρχή οι δυνάμεις που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ βάλαμε το ζήτημα ότι οι σχεδιασμοί της εργοδοσίας καθορίζονται με γνώμονα την κερδοφορία της. Οι άλλες δυνάμεις προσπαθούσαν να αποπροσανατολίσουν τη συζήτηση από αυτό το κύριο ζήτημα, ότι για την εξαγορά φταίνε οι ανταγωνισμοί, η αναγκαιότητα της επιχείρησης να είναι κερδοφόρα και προσπαθούσαν να αποδώσουν αλλού τις αιτίες. Ο καθορισμός της βασικής αιτίας της κατάστασης καθορίζει και τους στόχους πάλης, κόντρα στις λογικές που προβάλλουν το επιμέρους και το εφήμερο». Παράλληλα, έγινε αναφορά στη στάση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ που διευκόλυνε την εργοδοσία του ομίλου προκειμένου να επιβάλει 9ωρη εργασία, την οποία άλλες δυνάμεις, που αυτοαποκαλούνται «αριστερές», τη βάφτισαν «νίκη».
Οπως υπογραμμίστηκε, «ο αγώνας που έχει αποτέλεσμα είναι αυτός που έχει ανειρήνευτο μέτωπο με το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις. Που δεν πιστεύει ότι μπορεί να υπάρξει ταξική ειρήνη και συνεργασία ανάμεσα στο κεφάλαιο και τον εργαζόμενο».
Αναφορά έγινε και στη δράση της πλειοψηφίας του ΔΣ στο επιχειρησιακό σωματείο της «ΝΟΚΙΑ», που απορρίπτει οποιαδήποτε συμπόρευση με το ΣΕΤΗΠ εδώ και χρόνια. Η πλειοψηφία, όπως ειπώθηκε, «υπηρετεί μια θολή γραμμή. Δεν φθάνει μόνο να μην είσαι εργοδοτικός ή να είσαι τίμιος αγωνιστής, αν δεν έχεις ξεμπερδέψει με αυταπάτες για αριστερές και δεξιές κυβερνήσεις, αν δεν αντιπαλεύεις τη λογική ότι οι ανάγκες μας μπορούν να χωρέσουν στην κερδοφορία των επιχειρήσεων. Αυτή η λογική, για παράδειγμα, οδήγησε πιο παλιά την πλειοψηφία του σωματείου της "ΝΟΚΙΑ" να περιμένει τον ΣΥΡΙΖΑ να επαναφέρει τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ και να έχει σταματήσει τη διεκδίκηση επιχειρησιακής ΣΣΕ. Πιο πρόσφατα, τους οδήγησε να ψάχνουν για ποιους ιδεολογικούς λόγους δεν υπογράφει ΣΣΕ η εργοδοσία ή να ψάχνουν τα οικονομικά της επιχείρησης για να πείσουν την εργοδοσία ότι τη συμφέρει να υπογράψει ΣΣΕ!».
Από το χώρο της «Cosmote eValue» μεταφέρθηκε η πείρα από τη δημιουργία του επιχειρησιακού σωματείου, που το Φλεβάρη του 2019 έκανε τις πρώτες αρχαιρεσίες του. Ειπώθηκε ότι «το ΣΕΤΗΠ και η Σωματειακή Επιτροπή ήταν το στήριγμα των εργαζομένων τόσα χρόνια. Ανέδειξαν την αναγκαιότητα οργάνωσης σε κλαδικό και σε επιχειρησιακό επίπεδο και ωρίμασε αυτή η ανάγκη. Βρήκε τεράστια απήχηση στους εργαζόμενους, οργανώθηκε σειρά παρεμβάσεων. Η εργοδοσία και οι άλλες δυνάμεις έριξαν λάσπη στο σωματείο, προσπάθησαν να εμποδίσουν τη δράση μας. Προσπάθησαν να οργανώσουν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς. Σε μέρα απεργίας, εργοδοσία και εργοδοτικός συνδικαλισμός θυμήθηκαν... το "δικαίωμα στην εργασία", αυτοί που κάθε μέρα ξεχνάνε το δικαίωμα στη δουλειά με δικαιώματα, όπως τη θέλουμε εμείς. Τους πειράζει ότι το σωματείο είναι ταξικό. Τώρα είναι ώρα και το Επιχειρησιακό Σωματείο να γίνει στήριγμα του ΣΕΤΗΠ και για την κλαδική και για την επιχειρησιακή ΣΣΕ στον όμιλο ΟΤΕ».
«Το θέμα της κλαδικής οργάνωσης, που είναι αλληλένδετο με την κλαδική Σύμβαση, είναι ένα αίτημα που έχει αγκαλιαστεί από το σύνολο των εργαζομένων του κλάδου», τόνισε εργαζόμενος από τον όμιλο ΟΤΕ, αναφερόμενος στο αίτημα του ΣΕΤΗΠ για μετατροπή της ΟΜΕ ΟΤΕ σε κλαδική Ομοσπονδία. Οπως εξήγησε, το γεγονός ότι στην Ομοσπονδία έχει ανοίξει η σχετική συζήτηση, τη στιγμή που η εργοδοτική πλειοψηφία λίγα χρόνια πριν δεν ήθελε ούτε να ακούσει τις σχετικές προτάσεις, είναι αποτέλεσμα της δράσης του κλαδικού Συνδικάτου και της πίεσης που αυτή ασκεί. Ακόμα, αναφέρθηκε στην αναγκαιότητα εγγραφής των «ενοικιαζόμενων» εργαζομένων στα σωματεία.
Για τη σταθερή δράση των δυνάμεων του ΠΑΜΕ στο επιχειρησιακό σωματείο, που έχει αναδείξει την παράταξη «Ταξική Ενότητα» στο τιμόνι του τα δύο τελευταία χρόνια, μίλησε εργαζόμενος από τη «Wind».
Στο «ενδιαφέρον» που επιδεικνύουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι για την «ισότητα», σε έναν κλάδο όπου συγκεντρώνεται σημαντικός αριθμός εργαζόμενων γυναικών, επικεντρώθηκε εργαζόμενη. Αφορμή στάθηκε πρόσφατο «συνέδριο» για τη «διαφορετικότητα» στις επιχειρήσεις και την υπογραφή σχετικής «χάρτας», με τη συμμετοχή του υπουργείου Εργασίας, της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και μιας σειράς εταιρειών των Τηλεπικοινωνιών και της Πληροφορικής. «Οι εργαζόμενες δεν έχουμε ανάγκη από "χάρτες" που υπαγορεύονται και προασπίζονται τα συμφέροντα των λίγων», τόνισε από το βήμα της συνέλευσης και στηλίτευσε την επέκταση των «ευέλικτων» εργασιακών σχέσεων με το επιχείρημα της «ισότητας». Υπενθύμισε, τέλος, τις διεκδικήσεις του ΣΕΤΗΠ για τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζόμενων γυναικών, κόντρα στην επίθεση των επιχειρηματικών ομίλων και των κυβερνήσεων που υπόσχονται «ίσες ευκαιρίες» στο έδαφος της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.
Σε πρώτη εφαρμογή ένα ακόμα δώρο της κυβέρνησης στο κεφάλαιο: Η δυνατότητα να μπλοκάρει την υποχρεωτικότητα Συλλογικών Συμβάσεων!
Για την πραγματική κατάσταση στον κλάδο, η οποία αποτελεί άλλο ένα ξεμπρόστιασμα των προπαγανδιστικών μύθων της κυβέρνησης περί «ενίσχυσης της θέσης των εργαζομένων» και περί «επαναφοράς των Συλλογικών Συμβάσεων», ο «Ριζοσπάστης» συζητά με τον πρόεδρο του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγοεπισκευαστικής Βιομηχανίας Ελλάδας, Σωτήρη Πουλικόγιαννη.
-- Με δεδομένα τα εμπόδια από εργοδοσία και κυβέρνηση, πώς έγινε δυνατή η υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ;
-- Από το 2009, οπότε και είχαμε την τελευταία κλαδική Σύμβαση Ναυπηγοεπισκευαστικών Εργασιών, καταφέραμε να υπογράψουμε νέα κλαδική Σύμβαση το Νοέμβρη του 2017. Η υπογραφή ΣΣΕ βέβαια δεν ήταν εύκολη υπόθεση.
Χρειάστηκε αφενός να δοθεί σκληρή ιδεολογικοπολιτική μάχη για μεγάλο διάστημα, κόντρα σε αντιλήψεις που καλλιεργούσε η προπαγάνδα των εργοδοτών και των κομμάτων τους, ότι για την κρίση και την αναδουλειά φταίνε τάχα οι αγώνες των ταξικών συνδικάτων, οι κατακτήσεις μας, το 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο, τα δήθεν υψηλά ημερομίσθιά μας. Αντιμετωπίσαμε την τάση μείωσης των απαιτήσεων που υπάρχει σε αρκετούς εργαζόμενους.
INTIME NEWS |
Από την απεργιακή κινητοποίηση στις 22 Μάη, μετά το τελευταίο θανατηφόρο «ατύχημα» στη Ζώνη |
-- Ποια είναι τα βασικά στοιχεία της ΣΣΕ που υπεγράφη και πώς έχει προχωρήσει η εφαρμογή της;
-- Οι βασικοί άξονες της νέας ΣΣΕ είναι οι σημαντικές αυξήσεις, από 20% έως και 100%, στα ημερομίσθια τα οποία είχαν επιβάλει μέσα στην κρίση οι εργοδότες, η επαναφορά του 7ωρου - 5ήμερου - 35ωρου, το οποίο η εργοδοσία καταστρατηγούσε, μετατρέποντάς το σε 8ωρο, και δεκάδες άλλες θεσμικές κατακτήσεις, με σπουδαιότερες αυτές που αφορούν τα μέτρα προστασίας των εργαζομένων που υποχρεούνται να παίρνουν οι εργοδότες.
Ειδικά για τα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας, εξασφαλίσαμε τα ατομικά μέσα προστασίας, την αποζημίωση του εργατικού «ατυχήματος» από την πρώτη μέρα χωρίς καμία προϋπόθεση, συγκεκριμένα μέτρα προστασίας από τη θερμική καταπόνηση και πολλά άλλα.
Φυσικά, με την υπογραφή δεν τελείωσε και ο αγώνας, αφού το δυσκολότερο κομμάτι είναι ό,τι υπογράφτηκε να εφαρμοστεί στη ζωή. Σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά, η σύμβαση δεν έχει εφαρμοστεί 100%. Οι δυνάμεις μας δίνουν καθημερινά τη μάχη για την εφαρμογή της.
Οι εργοδότες, στην προσπάθειά τους να μην εφαρμόσουν αυτό το οποίο αναγκάστηκαν να υπογράψουν υπό την πίεση του αγώνα μας, είχαν έναν πολύ σημαντικό σύμμαχο: Την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία μέχρι σήμερα έχει αρνηθεί μετ' επιτάσεως να τη στηρίξει ως υποχρεωτική. Παρά τις τυμπανοκρουσίες περί «εξόδου από τα μνημόνια», «επαναφοράς των συμβάσεων» κ.λπ., στην πραγματικότητα βάζει πλάτη στην εργοδοσία και αρνείται να υπογράψει την υποχρεωτικότητα της Σύμβασής μας.
Η εργοδοτική ένωση αρνείται να παραδώσει το μητρώο της στο υπουργείο Εργασίας, έχει παραδώσει μόνο τη σύσταση του ΔΣ της, αξιοποιώντας το νόμο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος τους δίνει το δικαίωμα να αποφασίζουν αν θα δώσουν ή όχι το μητρώο των μελών τους, προκειμένου να κριθεί αν μια Σύμβαση καλύπτει το «50% συν 1» των εργαζομένων για να γίνει υποχρεωτική.
Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση αρνείται να παραλάβει από το Συνδικάτο μας τον κατάλογο των επιχειρήσεων οι οποίες είναι μέλη της εργοδοτικής ένωσης και έχουν υπογράψει διμερές κείμενο με το Συνδικάτο, που επιβεβαιώνει και τη συμφωνία τους για την κήρυξη υποχρεωτικότητας της Σύμβασης...
-- Οπως υπογράμμισε το κλαδικό Συνδικάτο και κατά τα πρόσφατα εργατικά «ατυχήματα», μεγάλο μέρος της ΣΣΕ αφορά τα μέτρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία. Ποια είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζετε σήμερα;
-- Η εργοδοσία αντιμετωπίζει τα μέτρα προστασίας ως «κόστος» που μειώνει την ανταγωνιστικότητα. Δεν είναι λίγες οι φορές που στις παρεμβάσεις μας μας λένε «έχετε δίκιο, αλλά αν κάνουμε όλα αυτά τα οποία ζητάτε τότε κανείς δεν θα μας φέρει καράβι». Δεν κρύβουν δηλαδή ότι η κερδοφορία τους δεν «χωράει» την προστασία της ζωής των εργαζομένων. Παράλληλα, για να υπερασπιστούν αυτή τους τη θέση, καλλιεργούν μια σειρά «επιχειρήματα», όπως «τι να κάνουμε, σκληρή δουλειά διαλέξατε», «φταίει ο εργαζόμενος που δεν προσέχει» κ.λπ.
Η κυβέρνηση από την πλευρά της, υπηρετώντας τις ανάγκες των εργοδοτών, υπονομεύει ανοιχτά όλους τους ελεγκτικούς μηχανισμούς για τα μέτρα πρόληψης.
Ετσι, αντί για λειτουργία των Επιτροπών Ελέγχου καθημερινά επί 24ώρου βάσεως και τις επτά μέρες της βδομάδας, έχουμε τη συρρίκνωση των ελέγχων πέντε μέρες το μήνα, τεράστιες ελλείψεις σε υλικοτεχνική υποδομή των Επιτροπών Ελέγχου, τη μη πρόσληψη επιστημονικού προσωπικού ως επιθεωρητών από το υπουργείο Εργασίας, τη μη ύπαρξη μηχανισμού επανελέγχου «gaz free» και πολλά άλλα...
Μάλιστα υπάρχουν περιπτώσεις που η κυβέρνηση δεν διστάζει να παρέμβει ανοιχτά, μπλοκάροντας ακόμα και αποφάσεις ελεγκτικών μηχανισμών όταν έχουν εντοπίσει παραβάσεις και έχουν δώσει διακοπή εργασιών. Οπως έγινε πέρυσι με το πλοίο «Moby Love», όταν η πενταμελής Επιτροπή Ελέγχου εντόπισε παράνομες εργασίες αποψίλωσης αμιάντου και με εντολή του υπουργείου Εργασίας έγινε επανέναρξη των εργασιών, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο διακόσιους και πλέον εργαζόμενους, μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσει τον εφοπλιστή.
Την ίδια ώρα, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν και την ιδεολογική κάλυψη, προπαγανδίζουν ό,τι προπαγάνδιζαν για χρόνια τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ότι τάχα τα ταξικά συνδικάτα «διώχνουν τις επενδύσεις με τις παράλογες απαιτήσεις τους». Στην ίδια γραμμή, αντίστοιχο δηλητήριο ρίχνουν και τα μαντρόσκυλα της Χρυσής Αυγής. Αποδεικνύουν όλοι αυτοί ότι παρά τις επιμέρους διαφορές τους, συμφωνούν στο κύριο: Οτι οι εργάτες πρέπει να δουλεύουν από ήλιο σε ήλιο για ένα κομμάτι ψωμί, να λένε «ευχαριστώ» και «πάλι καλά» που έχουν ένα μεροκάματο, και να παίζουν τη ζωή τους κορόνα - γράμματα, μη γνωρίζοντας αν θα γυρίσουν σώοι και αβλαβείς στο σπίτι τους.
Μια ματιά στο τι επικρατεί στους χώρους δουλειάς της Ναυπηγοεπισκευής μόνο το τελευταίο δεκαήμερο, μετά το πρόσφατο θανατηφόρο «ατύχημα» στο Πέραμα στις 20 Μάη, είναι αρκετή για να καταλάβει κανείς τον εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλλουν εργολάβοι, ναυπηγεία, εφοπλιστές.
Ενδεικτικά αναφέρω:
Στις 24 Μάη καταστράφηκε ολοσχερώς ιπτάμενο δελφίνι που επισκευαζόταν στη Ναυπηγοεπισκευαστική Βάση Περάματος μετά από την εκδήλωση πυρκαγιάς σε αυτό. Από τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα, καθώς δεν υπήρχαν καν κρουνοί νερού στο χώρο της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης. Οι κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ περιόρισαν σε βαθμό υπολειτουργίας τον πυροσβεστικό σταθμό της Ναυπηγοεπισκευαστικής Βάσης, ενώ η σημερινή τον κλείνει τελείως.
Σε έλεγχο κλιμακίου του Συνδικάτου μας στις 28 Μάη στο λιμάνι του Αιγίου, διαπιστώθηκε η εκτέλεση εκτεταμένων εργασιών και με χρήση φλόγας, ο προγραμματισμός και άλλων σε δύο πλοία της εταιρείας «Βεντούρης», χωρίς καμιά άδεια από τις οικείες αρχές - που δεν θα μπορούσαν άλλωστε να εκδοθούν.
Σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε στις 29 Μάη από τη μεικτή Επιτροπή για την Υγιεινή και Ασφάλεια, στο Ναυπηγείο Χαλκίτη σε κατασκευή μεγκαγιότ, όπου εκτελούνται εργασίες από τις εταιρείες «Golden Yachting» και «Tanfoclio Marko», διαπιστώθηκε για τη μεν πρώτη ότι οι σκαλωσιές ήταν ακατάλληλες, χωρίς προστατευτικά ρέλια, και για τη δεύτερη ότι οι τροχοί που χρησιμοποιούνταν δεν είχαν προφυλακτήρες.
Στις 30 Μάη εκδηλώθηκε νέα πυρκαγιά, στο πλοίο «Boi Branco», στον νέο μόλο Δραπετσώνας. Σε ένα πλοίο στο οποίο υποτίθεται ότι δεν γίνονταν εργασίες, αφού καμία άδεια δεν είχε εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές...
-- Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, ποια είναι η απάντηση του Συνδικάτου, τι σχεδιάζετε για το επόμενο διάστημα;
-- Το Συνδικάτο μας έχει στην πρώτη θέση στην ιεράρχηση της δουλειάς μας το ζήτημα της προστασίας της ζωής και της υγείας των εργαζομένων.
Το επόμενο διάστημα προετοιμάζουμε συνελεύσεις σε κάθε χώρο δουλειάς, πλατιά συζήτηση για τις αιτίες του προβλήματος, το πλαίσιο πάλης μας και την επικαιροποίησή του. Στόχος μας είναι να οργανώσουμε νέες αγωνιστικές πρωτοβουλίες.
Οι παρεμβάσεις αυτές θα συνδυαστούν με καμπάνια εγγραφής νέων μελών στο Συνδικάτο, πρωτοβουλίες για την αύξηση του βαθμού συσπείρωσης και συμμετοχής των εργαζομένων στη ζωή και στη δράση του, καθώς και με την προσπάθειά μας να εφαρμοστεί η κλαδική Σύμβαση και για τον τελευταίο εργαζόμενο.
Συζήτηση με τον Δ. Αλεξόπουλο, πρόεδρο του κλαδικού Σωματείου Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών Αθήνας
Κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στην απεργία και στη συγκέντρωση στο υπουργείο Εργασίας, στις 11 π.μ., απευθύνει το κλαδικό Σωματείο Προσωπικού Ιδιωτικών Κλινικών, Γηροκομείων, Εργαστηρίων, Διαγνωστικών Κέντρων και συναφών χώρων Αθήνας, διεκδικώντας την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) με όρους: Αύξηση 15% στους βασικούς μισθούς. Επαναφορά επιδομάτων, ειδικών αδειών, ωραρίων που καταργήθηκαν. Ακύρωση του παγώματος των επιδομάτων τριετίας - πολυετίας. Κατάργηση του μισθολογικού διαχωρισμού νέων - παλιών εργαζομένων. Καμία πρόσληψη με μισθό κάτω από 751 ευρώ.
Μπροστά στην απεργία, ο «Ριζοσπάστης» μίλησε με τον Δημήτρη Αλεξόπουλο, πρόεδρο του κλαδικού Σωματείου.
-- Ποια είναι η κατάσταση σήμερα σε ό,τι αφορά τις Συλλογικές Συμβάσεις στον κλάδο της ιδιωτικής Υγείας;
-- Στον κλάδο υπάρχουν διαφορετικοί εργοδοτικοί φορείς, ανάλογα με το είδος της επιχείρησης που εκπροσωπούν, οι οποίοι υπογράφουν διαφορετικές Συμβάσεις. Ετσι, έχουμε κλαδική Σύμβαση που αφορά εργαζόμενους που εργάζονται σε κλινικές μεγάλων ομίλων, σε μικρομεσαίες κλινικές, στα γηροκομεία, σε διαγνωστικά εργαστήρια.
Ο πρόεδρος του κλαδικού Σωματείου, Δ. Αλεξόπουλος |
Το Σωματείο μας έχει πάγιο αίτημα να υπογράφεται μία κλαδική Σύμβαση για όλους τους εργαζόμενους στην ιδιωτική Υγεία, για να μην υπάρχει αυτός ο κατακερματισμός.
Σήμερα ωστόσο καμία κλαδική Σύμβαση δεν είναι σε ισχύ. Η κατάργηση της υποχρεωτικότητας των Συλλογικών Συμβάσεων έδωσε τη δυνατότητα στους εργοδότες να προσλαμβάνουν με τους κατώτατους μισθούς. Σε συνδυασμό με την εφαρμογή της μερικής απασχόλησης, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις συναδέλφων, ιδιαίτερα σε διαγνωστικά κέντρα, που ο μισθός τους δεν ξεπερνάει τα 400 ευρώ το μήνα.
Το 2012 αποτέλεσε μια κομβική χρονιά για τον κλάδο, καθώς το προεδρείο της Ομοσπονδίας (ΟΣΝΙΕ) αποδέχτηκε τότε τις απαιτήσεις των εργοδοτών και υπέγραψε κλαδική Σύμβαση με τον ΣΕΚ που προέβλεπε κατάργηση επιδομάτων - παράδειγμα το νοσοκομειακό επίδομα 20% - κατάργηση ρυθμίσεων, όπως τα μειωμένα ωράρια για συγκεκριμένες ειδικότητες ή την κατάργηση επιπλέον αδειών για εργαζόμενους συγκεκριμένων τμημάτων. Ολες αυτές οι ανατροπές, σε συνδυασμό με τους νόμους που αναφέραμε παραπάνω ή άλλους μνημονιακούς νόμους, όπως το πάγωμα του επιδόματος τριετίας, έχουν ως αποτέλεσμα η συνολική μείωση του μισθολογικού «κόστους» στον κλάδο να αγγίζει το 40% από το 2011.
Η ηγεσία της ΟΣΝΙΕ υπέγραψε όλες αυτές τις περικοπές στο όνομα του να υπογραφεί μια Σύμβαση όπως όπως, λανσάροντας τη γνωστή λογική του τάχα «μικρότερου κακού».
Και εδώ όμως επιβεβαιώθηκε ότι αφού οι εργοδότες κατάφεραν να καταργήσουν κατακτήσεις, επιδόματα, θεσμικά δικαιώματα, στη συνέχεια προχώρησαν στο επόμενο βήμα: Σταμάτησαν να υπογράφουν Συμβάσεις. Ετσι, το «μικρότερο κακό» έγινε το «απόλυτο κακό». Ολα αυτά αφορούν τους περίπου 20.000 εργαζόμενους του κλάδου.
-- Ο κλάδος της ιδιωτικής Υγείας προβάλλεται από τους επιχειρηματίες και την κυβέρνηση για την «ανταγωνιστικότητα» και τις «αναπτυξιακές προοπτικές» του. Τι σημαίνουν τα παραπάνω για τους εργαζόμενους;
-- Πραγματικά, σήμερα πλήθος δημοσιευμάτων αναφέρονται στις προοπτικές ανάπτυξης των επιχειρήσεων ιδιωτικής Υγείας. Καταρχάς, η περιβόητη ανάπτυξη στηρίζεται στην απαξίωση και την εμπορευματοποίηση της δημόσιας Υγείας. Η γνωστή κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα δημόσια νοσοκομεία και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας δημιουργεί ένα ασφυκτικό περιβάλλον για τους εργαζόμενους και το λαό, με μεγάλο τμήμα να οδηγείται στις ιδιωτικές μονάδες για να εξασφαλίσει μια σειρά από στοιχειώδεις υπηρεσίες Υγείας. Είναι αναγκασμένοι να πληρώνουν διόλου ευκαταφρόνητα ποσά, ή να συνάπτουν πανάκριβα ασφαλιστικά συμβόλαια για να έχουν πρόσβαση στο αυτονόητο δικαίωμα της Υγείας.
Πάνω σε αυτό το έδαφος στηρίζονται οι επενδύσεις εκατομμυρίων που λαμβάνουν χώρα, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Επενδύσεις σε νέες μονάδες, σε επεκτάσεις νοσοκομείων, σε τεχνολογικό εξοπλισμό, σε εξαγορές. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιούνται πολυεθνικές εταιρείες, που επίσης βασίζουν τις επενδύσεις τους στην αυξημένη κερδοφορία. Χαρακτηριστικά, οι εισηγμένοι στο Χρηματιστήριο επιχειρηματικοί όμιλοι της Υγείας φιγουράρουν μετά το 2016 στις 161 επιχειρήσεις με τη μεγαλύτερη κερδοφορία.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον υψηλής κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, η κατάσταση που διαμορφώνεται την ίδια ώρα για τους εργαζόμενους στον κλάδο είναι αφόρητη. Στην κυριολεξία, καμία κλινική δεν λειτουργεί με επάρκεια προσωπικού. Η εξαντλητική δουλειά είναι από τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο εργαζόμενος. Οι παραιτήσεις λόγω φόρτου εργασίας, σε συνδυασμό με τους χαμηλούς μισθούς, είναι καθημερινό φαινόμενο, αφορούν μεγάλες μονάδες που διαφημίζονται για την ποιότητα, την εξυπηρέτηση κ.λπ. Η έλλειψη βασικών δικαιωμάτων, όπως το διάλειμμα, η αμοιβή των υπερωριών, τα ρεπό, η σταθερή εργασία, υφίσταται εκεί που η κερδοφορία και ο κύκλος εργασιών εκτοξεύονται.
Κι όλα αυτά σε συνθήκες ιδιαίτερης αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας. Μεγαλύτερος κατά πολύ αριθμός χρηστών υπηρεσιών Υγείας εξυπηρετείται σε μικρότερο χρόνο, λόγω της τεχνολογικής ανάπτυξης και της τεχνογνωσίας των εργαζομένων. Αυτή όμως η εξέλιξη αντί να «επιστρέφει» στον εργαζόμενο, με διεύρυνση δικαιωμάτων, αυξήσεις μισθών, μείωση ωραρίων κ.λπ., γίνεται μέσο ακόμα μεγαλύτερης εκμετάλλευσης. Οι εργοδότες προκειμένου να εξασφαλίσουν τη μεγαλύτερη δυνατή απόδοση έχουν δημιουργήσει έναν μηχανισμό εναλλαγής μεταξύ εκφοβισμού και υποσχέσεων για ανέλιξη, μέσω αξιολογήσεων, βαθμολογιών κ.λπ.
Χαρακτηριστική περίπτωση μείωσης του «κόστους» εργασίας είναι η λεγόμενη «εργολαβοποίηση», δηλαδή η παράδοση υπηρεσιών σε εργολαβικές εταιρείες. Υπηρεσίες όπως η αποθήκευση, η σίτιση, η καθαριότητα κ.ά. δίνονται σε εργολαβικές εταιρείες που αμείβουν με τους χειρότερους δυνατούς όρους τους εργαζόμενους. Πριν από ένα μήνα κορυφαίος μονοπωλιακός όμιλος έδωσε την υπηρεσία σίτισης σε εργολαβική εταιρεία προκειμένου να ελευθερώσει χώρο για δημιουργία χειρουργικών αιθουσών, λόγω αύξησης της δουλειάς. Απέλυσε 50 εργαζόμενους ακριβώς στο όνομα της ανάπτυξης.
Συνοψίζοντας, οι δύο βασικές και αλληλένδετες προϋποθέσεις ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων είναι η απαξίωση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας Υγείας, από τη μία, και η βαθιά εκμετάλλευση των εργαζομένων, από την άλλη.
-- Ποια είναι η σημασία της μάχης που δίνει το σωματείο για την υπογραφή κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης και ποια είναι η πείρα που βγαίνει από αυτή;
-- Συνδέοντας το κάθε ζήτημα που προκύπτει στους χώρους δουλειάς με την κλαδική Σύμβαση αναδεικνύονται όλες οι πλευρές της σημασίας αυτής της μάχης.
Δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στη διαμόρφωση των αιτημάτων. Με κριτήρια τη μισθολογική μείωση που, όπως είπαμε, φτάνει στο 40%, και τη μεγάλη κερδοφορία των επιχειρήσεων, δημιουργούμε πλαίσιο αιτημάτων που μπορεί να ενοποιήσει και να εκφράσει το σύνολο των εργαζομένων. Αιτήματα όπως οι αυξήσεις στους μισθούς, η επαναφορά επιδομάτων και θεσμικών δικαιωμάτων, φέρνουν στο προσκήνιο τις ανάγκες του εργαζόμενου.
Παράλληλα, αναδεικνύεται η σημασία να έχει την πρωτοβουλία το εργατικό κίνημα, ο ίδιος ο εργαζόμενος. Για τις 11 Ιούνη κηρύχθηκε από την Ομοσπονδία 24ωρη πανελλαδική απεργία. Την πρωτοβουλία για την απεργία πήρε αρχικά το κλαδικό Σωματείο, που κήρυξε απεργία σε επίπεδο Αττικής.
Μέσα από τον αγώνα για Συμβάσεις αναδεικνύονται οι ευθύνες των κυβερνήσεων που είτε ψήφισαν είτε διατήρησαν τους νόμους των μνημονίων. Οπως, για παράδειγμα, η κατάργηση της υποχρεωτικότητας των ΣΣΕ, που έδωσε τη δυνατότητα στους εργοδότες να απασχολούν συναδέλφους πληρώνοντας 400 ευρώ το μήνα.
Κυρίως η μάχη για την υπογραφή Σύμβασης αναδεικνύει την ανάγκη οργάνωσης στους χώρους δουλειάς, για σωματεία μαχητικά, μαζικά, που θα δίνουν τη δυνατότητα συμμετοχής σε όλους τους εργαζόμενους, που θα αναπτερώνουν το ηθικό και θα μετατρέπουν τη δυσαρέσκεια σε αγωνιστική διεκδίκηση.
Ιδιαίτερη πείρα έχει κατακτηθεί από τις εξορμήσεις του Σωματείου μας ενόψει της απεργίας. Εχουμε έρθει σε επαφή με περισσότερους από 2.500 εργαζόμενους μέχρι στιγμής, ενώ συναντηθήκαμε και με αρκετούς συναδέλφους που είναι μέλη ΔΣ επιχειρησιακών σωματείων.
-- Ποια είναι η στάση των άλλων δυνάμεων στην Ομοσπονδία για όλα αυτά τα ζητήματα;
-- Αντιπαρατιθέμεθα με την ηγεσία της Ομοσπονδίας από το 2012, οπότε δέχτηκε την απαίτηση των εργοδοτών για μειώσεις, γεγονός που είχε καταστροφικές συνέπειες για τους εργαζόμενους. Σήμερα, 7 χρόνια μετά, η ίδια λογική, δηλαδή η λογική του «μικρότερου κακού», παραμένει κυρίαρχη στο ηγετικό επίπεδο της Ομοσπονδίας. Ετσι, η ΟΣΝΙΕ αντί να συντονίσει τον αγώνα των σωματείων, να λειτουργήσει ως συνδετικός κρίκος, αναμεταδίδει τις δικαιολογίες των εργοδοτών για τη μη υπογραφή Σύμβασης. Χειρίζεται την υπόθεση της κλαδικής Σύμβασης σαν να είναι μια υπόθεση που αφορά συνδικαλιστικά στελέχη, από τη μία, και διευθυντικά στελέχη επιχειρήσεων, από την άλλη, και όχι τους ίδιους τους εργαζόμενους. Δεν βάζει επιτακτικά το αίτημα για αυξήσεις και κατάκτηση δικαιωμάτων που να βελτιώνουν ουσιαστικά τους εργασιακούς όρους. Εχει δοθεί πολύτιμος χρόνος στην εργοδοσία, δημιουργώντας παράλληλα αίσθηση ηττοπάθειας στους χώρους εργασίας.
Η αντιπαράθεση γίνεται με επίκεντρο τα αιτήματα και τους τρόπους πάλης. Μέσα από τις επίμονες προσπάθειες που κάνουμε καθημερινά μέσα στους χώρους δουλειάς, μετράμε αποτελέσματα. Περισσότεροι συνάδελφοι εμπιστεύονται το Σωματείο, οργανώνονται σε αυτό, έχουμε καταφέρει να το κάνουμε σημείο αναφοράς στον κλάδο.
Σήμερα δίνουμε τις δυνάμεις μας, με καλύτερους όρους, για την επιτυχία της απεργίας στις 11 Ιούνη. Γνωρίζουμε ότι η συμμετοχή στην απεργία, ειδικά από μεγάλους χώρους δουλειάς, θα παίξει καθοριστικό ρόλο και θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για την υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις.