Eurokinissi |
Από τη συνάντηση του Γιούρογκρουπ |
Η βδομάδα σφραγίστηκε από τη θεατρική παράσταση στη Βουλή με την οποία η συγκυβέρνηση των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, από τη μια, και ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη, επιχείρησαν να σβήσουν από το χάρτη το γεγονός ότι η μεν κυβέρνηση κλιμακώνει την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων και του λαού, ο δε ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργεί αυταπάτες ότι μια δική του κυβέρνηση θα διαπραγματευθεί διαφορετικά με την τρόικα. Η σχετική συζήτηση ουσιαστικά αφορούσε στο ποιο μείγμα διαχείρισης και ποια κυβέρνηση μπορεί να στηρίξει την καπιταλιστική ανάπτυξη, μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Το δίλημμα που πρόβαλαν στο λαό ήταν να διαλέξει αν θα συστρατευθεί με τις ΗΠΑ και το ΔΝΤ, ή με τη Γερμανία και τους άλλους ισχυρούς της Ευρωζώνης.
Είχε προηγηθεί η ομιλία του Αλ. Τσίπρα στο Τέξας όπου έδωσε όρκους πίστης στην καπιταλιστική ανάπτυξη και αποκήρυξε κάθε ενέργεια που θα μπορούσε να διαταράξει τη σχέση της αστικής τάξης με την Ευρωζώνη και τη συνοχή της ΕΕ.
Στο ερώτημα αν πρέπει να καταδικαστεί η κυβέρνηση και με την ψήφο στη Βουλή, το ΚΚΕ απάντησε: Ναι! Το κρίσιμο ζήτημα, όμως, είναι να αποκτήσει το εργατικό - λαϊκό κίνημα την πίστη στη δύναμη και την ικανότητα να γκρεμίζει αυτή και κάθε κυβέρνηση, στο έδαφος της εξουσίας και της οικονομικής κυριαρχίας του κεφαλαίου. Ο λαός θα καθορίσει τις εξελίξεις, αν καταλάβει και χρησιμοποιήσει τη δύναμή του με σκοπό να πάρει ο ίδιος την εξουσία. Αν συνειδητοποιήσει ότι το «παιχνίδι» δεν «παίζεται» στο Κοινοβούλιο, αλλά στην οργάνωση στους τόπους δουλειάς. Αν οργανωμένος δυναμώσει την πάλη ενάντια στα μονοπώλια και την πολιτική που τα υπηρετεί και τα στηρίζει.
Πριν ακόμα κατακάτσει ο κουρνιαχτός από τη συζήτηση στη Βουλή η κυβέρνηση ανακοίνωσε τα νέα δώρα της προς το μεγάλο κεφάλαιο: Απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, μείωση των εργοδοτικών εισφορών και επέκταση του δουλεμπορίου των «ενοικιαζόμενων εργαζομένων» στο Δημόσιο.
Το ΚΚΕ κατάγγειλε ότι η κυβερνητική πολιτική αποτελεί βασικό παράγοντα που οδηγεί στη φτώχεια και στην επιδείνωση πλατιά λαϊκά στρώματα, κάνει καθαρό ότι την αντιπαλεύει στην πράξη, στην κατεύθυνση της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος και συγκρότησης της λαϊκής συμμαχίας. Καλεί το λαό να ξεμπερδεύει με τις αυταπάτες ότι μπορεί με μια απλή εναλλαγή στη διακυβέρνηση, στη διαχείριση, να υπάρξουν λύσεις στα λαϊκά προβλήματα, να δοθεί διέξοδος στα αδιέξοδά του.
Την ώρα που η κυβέρνηση μιλούσε για ανάσχεση της ανεργίας, τα στοιχεία από το σύστημα καταγραφής εισροών - εκροών στην αγορά εργασίας ανέφεραν ότι χάθηκαν 35.000 θέσεις εργασίας τον Οκτώβρη, ενώ σχεδόν οι μισές νέες συμβάσεις από τον περασμένο Γενάρη, ήταν μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας
Η επανάκαμψη των αρνητικών ροών στην απασχόληση αποδεικνύει ότι παρά τους όψιμους πανηγυρισμούς της κυβέρνησης τους προηγούμενους μήνες, δεν έχουμε ούτε τάση σταθεροποίησης της ανεργίας. Πολύ περισσότερο, δεν προκύπτει τάση ανάσχεσης της καπιταλιστικής μάστιγας που εξοντώνει κατά χιλιάδες την εργατική τάξη, αλλά και τους αυτοαπασχολούμενους της χώρας μας.
Οξύνονται οι αντιθέσεις των ΗΠΑ με τη Γερμανία, οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, οι αντιθέσεις μέσα στην ίδια την αστική τάξη κάθε χώρας. Τελευταίο επεισόδιο η προωθούμενη διαδικασία ελέγχου των «υπερβολικών πλεονασμάτων» της Γερμανίας από την Κομισιόν, με το σκεπτικό ότι αυτά επιβαρύνουν τις καπιταλιστικές οικονομίες του «νότου» και των υπόλοιπων χωρών της ΕΕ. Η συγκεκριμένη διαδικασία ήρθε να προστεθεί στις κόντρες που εκφράστηκαν μέσα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για το βασικό επιτόκιο δανεισμού και τις επικρίσεις του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών εναντίον της Γερμανίας επίσης για τα πλεονάσματά της. Στο επίκεντρο αυτής της αντιπαράθεσης βρίσκεται η διαμάχη μεταξύ των διαφόρων ιμπεριαλιστικών κέντρων, των διαφόρων αστικών τάξεων, των διαφόρων τμημάτων του κεφαλαίου για το πώς θα επιμεριστούν οι απώλειες από την καταστροφή κεφαλαίου που συνεπάγεται η καπιταλιστική κρίση, αλλά και το ποιοι πώς θα βρεθούν «στον αφρό» των ανακατατάξεων που επιταχύνονται από αυτήν.
Από το Παρίσι οι ηγέτες της ΕΕ εξέφρασαν την ανησυχία τους για την ανεργία των νέων. Ο Ελληνας πρωθυπουργός παρουσίασε τις «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» στις εργασιακές σχέσεις και στην οικονομία που θα καταστήσουν την αγορά εργασίας πιο «ευέλικτη» και θα ενισχύσουν την «κινητικότητα» των εργαζομένων και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων, ως βασικούς πυλώνες της κυβερνητικής πολιτικής.
Στο εσωτερικό της χώρας ανακοινώνεται στο συνέδριο των «Financial Times» από τον υπουργό Υγείας επέκταση των «συμπράξεων» με τις ασφαλιστικές εταιρείες και τα ασφαλιστικά ταμεία για τα νοσοκομεία και τις δομές του ΕΟΠΥΥ. Από κοντά ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Σταθάκης διαβεβαίωσε πως με το κόμμα του στην κυβέρνηση «η ιδιωτική ασφάλιση έχει τεράστια περιθώρια ωρίμανσης, ανάπτυξης, και εμείς θα είμαστε παρόντες σε αυτή την προσπάθεια ανάπτυξης αυτού του τομέα». Η δήλωσή του αυτή εξαφανίστηκε από την «Αυγή» η οποία, κατά τ' άλλα, ξιφουλκούσε για την απόφαση της κυβέρνησης να προωθήσει τη δημιουργία Επαγγελματικών Ταμείων, αλλά και ιδιωτικών συνταξιοδοτικών προγραμμάτων. Οτι αυτές οι εξελίξεις οδηγούν σε συντάξεις - επιδόματα πείνας και σε παραπέρα ραγδαία συρρίκνωση των παροχών σε υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας, προάγοντας ταυτόχρονα την κερδοφορία των ασφαλιστικών εταιρειών, είναι για τους εραστές της ανταγωνιστικότητας ψιλά γράμματα.
Ενας άλλος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλ. Μητρόπουλος κατήγγειλε παράλληλα την κυβέρνηση γιατί εμπόδιζε την «Cosco» να κάνει ένα «μερεμέτι» - όπως είπε, στο λιμάνι. Το «μερεμέτι» που τελικά επέτρεψε η κυβέρνηση είναι η παράδοση ενός ακόμα τεράστιου τμήματος του λιμανιού στο κινέζικο μονοπώλιο.
Εκπρόσωπος της ΕΕ δήλωσε ότι κυβέρνηση και τρόικα απέχουν μίλια στις εκτιμήσεις τους για το χρέος, προκαλώντας την αντίδραση της κυβέρνησης. «Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε, αν την κυβέρνηση και την τρόικα τις χωρίζουν μίλια ή μέτρα, το σίγουρο είναι ότι τις ενώνουν οι στόχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Γι' αυτό, ο αντιλαϊκός κατήφορος δε θα 'χει τέλος ό,τι και να λέει η κυβέρνηση, αλλά και όσοι κινούνται εντός αυτών των «τειχών», όπως η αξιωματική αντιπολίτευση» σχολίασε ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπας.
Προς επιβεβαίωση αυτής της εκτίμησης η κυβέρνηση προωθεί νέους φόρους που εξοντώνουν τη λαϊκή μικροϊδιοκτησία, ισχυριζόμενη ότι «παίρνει πολλά από λίγους και λίγα από πολλούς» και η αξιωματική αντιπολίτευση παζαρεύει τις αναλογίες στο μείγμα της φορομπηξίας.
Η βδομάδα έκλεισε με προξενιά. Η Ντ. Μπακογιάννη ζήτησε την είσοδο της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση και η μισή ΔΗΜΑΡ ανταποκρίθηκε. Η άλλη μισή φλερτάρει με το ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος όμως το παίζει δίπορτο με τους ΑΝΕΛ, ενώ ήδη έχει ισχυρό δεσμό με το ΠΑΣΟΚ (χωρίς τον Βενιζέλο, διευκρινίζουν). Το πράγμα μπέρδεψε ακόμα περισσότερο όταν ρίχτηκαν στο τραπέζι και σενάρια για κυβέρνηση που θα συγκροτηθεί από τμήματα της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ στο όνομα της εθνικής ανόρθωσης, στην οποία και οι δύο ομνύουν ανταποκρινόμενοι στην ανάγκη της αστικής τάξης για ισχυρές κυβερνήσεις με διευρυμένη λαϊκή στήριξη.
Με αυτά τα δεδομένα, η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ δεν είναι μόνο επίκαιρη, αντίθετα, παίρνει και χαρακτήρα επείγοντος: ΚΚΕ ισχυρό, ισχυρή αντιπολίτευση σήμερα, είναι εγγύηση για να καταργηθούν όλοι οι αντιλαϊκοί νόμοι που ψηφίστηκαν είτε με τα μνημόνια, είτε πριν τα μνημόνια και ξεζουμίζουν το λαό. Είναι εγγύηση για να φρενάρουμε νέα μέτρα από οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει εντός των τειχών της ΕΕ, με το αστικό σύστημα και το κράτος του άθικτα να βασανίζουν το λαό. Είναι εγγύηση για τη συμμαχία εργατών - αυτοαπασχολουμένων βιοπαλαιστών - φτωχών αγροτών.
Συσπείρωση, λοιπόν, ψήφος στο ΚΚΕ παντού, για εργατική - λαϊκή αντιπολίτευση, για αντεπίθεση, για υπεράσπιση μισθών, συντάξεων, εισοδήματος, των λαϊκών δικαιωμάτων, για να ανοίξει ο δρόμος για να αλλάξει τελικά τάξη στην εξουσία.