Μέρος αυτού του επικίνδυνου σκηνικού είναι και οι μεταφορές αμερικανικού στρατιωτικού εξοπλισμού που πραγματοποιούνται αυτές τις μέρες στην Αλεξανδρούπολη, βάζοντας τη χώρα και τον λαό βαθύτερα «στο στόμα του λύκου». Μετά και την υπογραφή της ανανεωμένης Συμφωνίας για τις Βάσεις και της MDCA, η Θράκη δεν είναι απλά μια περιοχή από όπου διέρχονται τα αμερικανικά στρατεύματα στο δρόμο για την Ανατολική Ευρώπη, αλλά ένας κόμβος με ουσιαστικό ρόλο στον επιθετικό σχεδιασμό της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας «προς Ανατολάς». Καθόλου τυχαία, οι υποδομές που αξιοποιούν οι ΑμερικανοΝΑΤΟικοί στην περιοχή προσφέρουν αναβαθμισμένη υποστήριξη και δυνατότητες άσκησης στα πεδία βολής του ελληνικού στρατού, μαζί με άλλες διευκολύνσεις. Μόνο επικίνδυνοι είναι λοιπόν όσοι υποστηρίζουν ότι η έλευση των Αμερικανών θα συμβάλει στη μεγαλύτερη ασφάλεια και στη θωράκιση της χώρας από κινδύνους. Τα αμερικανικά τανκς και ελικόπτερα έχουν τις κάννες στραμμένες προς τη Ρωσία, κι αυτή με τη σειρά της προς τις αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις που την απειλούν. Μια απ' αυτές, στην καρδιά της Αλεξανδρούπολης...
«Το υψηλό απόθεμα μη εξυπηρετούμενων δανείων, μαζί με το νέο κύμα αθετήσεων που δύναται να προκύψει μετά την οριστική απόσυρση των μέτρων στήριξης των δανειοληπτών από την πανδημία, παραμένει η μεγαλύτερη πρόκληση για τον τραπεζικό τομέα». Αυτό επισημαίνει η Τράπεζα της Ελλάδας στην τελευταία έκθεση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και συμπληρώνει ότι χωρίς κανέναν εφησυχασμό, «οι τράπεζες θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους προς την κατεύθυνση της περαιτέρω εξυγίανσης των ισολογισμών τους», καθώς το σύνολο των «κόκκινων» δανείων (σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις) στο τέλος Ιούνη 2021 εμφανίζεται στα 29,4 δισ. ευρώ, ή 20,3% σε σχέση με το σύνολο των τραπεζικών χορηγήσεων. Πρόκειται βέβαια για δάνεια που οι δανειολήπτες έχουν πληρώσει και ξαναπληρώσει, με τα ληστρικά επιτόκια και τις δόσεις να απλώνονται σε βάθος πολλών δεκαετιών. Τι σημαίνει όμως πρακτικά αυτό; Οτι τους επόμενους μήνες και χρόνια, απαλλαγμένες πλέον και από τους ελάχιστους περιορισμούς, οι τράπεζες θα επιδοθούν σε ένα νέο άγριο «σαφάρι» σε βάρος των οφειλετών, είτε για να εισπράξουν από λεφτά που δεν υπάρχουν είτε για να αρπάξουν το σπίτι της λαϊκής οικογένειας, με στόχο να το αποσύρουν από τη δανειακή επισφάλεια και να το αξιοποιήσουν στην κερδοφόρα σιγουριά της ενοικίασης, της πώλησης, του πλειστηριασμού. Αν σε αυτό προστεθεί και το γεγονός ότι αυτήν τη στιγμή, δάνεια ύψους 9 δισ. ευρώ τελούν υπό κάποιο είδος προστασίας/διευκόλυνσης πληρωμών, καταλαβαίνει κανείς τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν τα λαϊκά νοικοκυριά στο άμεσο μέλλον, προκειμένου να συμμαζευτούν τα «κόκκινα» ανοίγματα στους ισολογισμούς των τραπεζών και των άλλων μεγάλων ομίλων.
Σε μια αποστροφή του λόγου του ο Κυρ. Μητσοτάκης είπε τις προάλλες στον υπουργό Υγείας ότι θα πρέπει κάποια στιγμή να αποτιμήσουν την «προσφορά» του ιδιωτικού τομέα Υγείας στη διαχείριση της πανδημίας, επειδή - είπε - η ανταπόκρισή του δεν ήταν η επιθυμητή, παρά τα οικονομικά κίνητρα που δόθηκαν. Τι άλλαξε άραγε σε σχέση με λίγες μέρες πριν, όταν ο υπουργός Υγείας έσκιζε τα ρούχα του για την άψογη συνεργασία με τους κλινικάρχες, οι οποίοι υποτίθεται πως είχαν διαθέσει όλες τις απαραίτητες υποδομές στο ενδεχόμενο που αυτές χρειαστούν; Προφανώς τα πράγματα μόνο έτσι δεν είναι. Ολοι θυμόμαστε άλλωστε ότι και πέρυσι οι ιδιοκτήτες των μεγάλων ιδιωτικών κέντρων παζάρεψαν σκληρά τη συμμετοχή τους με μερικές εκατοντάδες κρεβάτια στο σύστημα των γιαλαντζί επιτάξεων που έκανε η κυβέρνηση, παρακαλώντας για μερικές κλίνες, τις οποίες στελέχωνε μάλιστα με υγειονομικούς από τα υποστελεχωμένα δημόσια νοσοκομεία! Σε όλα τα κύματα της πανδημίας το κράτος φέρθηκε με το γάντι στους ιδιώτες, αντί για άνευ όρων επίταξη των επιχειρήσεών τους, την ώρα που κόσμος πέθαινε για μια ΜΕΘ. Το ίδιο συνεχίζει να κάνει και τώρα, προσφέροντάς τους την επιλογή να διαθέσουν κάποια κρεβάτια με το αζημίωτο, στη βάση πάντα του «κόστους - οφέλους» για την κερδοφορία τους, που «πάει τρένο» μέσα στην πανδημία, ελέω του δημόσιου συστήματος Υγείας της μίας νόσου. Η εικόνα των «μαγαζιών γωνία» που συνεχίζουν ακόμα και τώρα να κάνουν χρυσές δουλειές με τον πόνο των ανθρώπων, την ώρα που άλλοι ασθενείς πεθαίνουν διασωληνωμένοι σε κοινές κλίνες, είναι κόλαφος τόσο για την κυβέρνηση όσο και για τον ΣΥΡΙΖΑ, που δηλώνει οπαδός της «συνέργειας» δημόσιου και ιδιωτικού τομέα με μια «λογική» αποζημίωση.