Τα χειροκροτήματα λοιπόν πέφτουν βροχή στα αστικά κόμματα που εμφανίζονται ως «σωτήρες» του λαού, άλλοτε από μεγαλοεπιχειρηματίες, τύπου Λάτση, κι άλλοτε από τον Αμερικανό πρέσβη. Αυτόν που δήλωνε τις προάλλες ότι καμιά αγωνία δεν έχει για το ποιος θα είναι η επόμενη κυβέρνηση, αφού οι «καλές» ελληνοαμερικανικές σχέσεις (διάβαζε «η ελληνική συμμετοχή στον αμερικανοΝΑΤΟικό σχεδιασμό») είναι δεδομένες. Απ' όλους αυτούς, που «παγιδεύουν» λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες στην πολιτική στήριξης των κερδών και της ιμπεριαλιστικής εμπλοκής, καμιά «σωτηρία» δεν μπορεί να περιμένει ο λαός. Ο δρόμος για να πάρει ανάσα και να «ανοίξει βήμα» για μια καλύτερη ζωή περνάει μέσα από τη σύγκρουση με την πολιτική τους, σε συμπόρευση με το ΚΚΕ.
«Οι υψηλές τιμές, τα αυξανόμενα κόστη, η οικονομική αβεβαιότητα, οι προβληματισμοί για την ενεργειακή ασφάλεια και οι επιτακτικές κλιματικές ανάγκες δημιουργούν ένα πανίσχυρο κοκτέιλ παραγόντων που κατευθύνουν σε παγκόσμιες ενεργειακές επενδύσεις». Αυτά καταγράφει στην ετήσια έκθεσή της η Διεθνής Υπηρεσία Ενέργειας (IEA) σχετικά με τις επενδύσεις, που για πρώτη φορά μετά από χρόνια καταγράφουν φέτος αύξηση σε όλους τους τομείς και τις περιφέρειες. Η αύξηση μάλιστα φτάνει το 8% και συνολικά οι επενδύσεις στην Ενέργεια τα 2,4 τρισεκατομμύρια δολάρια, πολύ παραπάνω από τα προ Covid επίπεδα, με τα περισσότερα από αυτά να κατευθύνονται προς τις λεγόμενες ΑΠΕ. Να λοιπόν πώς ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, οι κυρώσεις στο πλαίσιό του, η στρατηγική του «πράσινου» New Deal και οι τεράστιες αυξήσεις στις τιμές του ρεύματος και των καυσίμων, μαζί και οι «αβεβαιότητες», που είναι η άλλη όψη των ανταγωνισμών για τα κέρδη, δημιουργούν ένα «κοκτέιλ» απίθανων κερδών για τους επιχειρηματικούς ομίλους, την ώρα που οι λαοί πίνουν το «πικρό ποτήρι» της ενεργειακής φτώχειας για να θησαυρίζουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Αυτά που για τον λαό αποτελούν «κατάρα» με ονοματεπώνυμο, για τους επιχειρηματικούς ομίλους και τα κέρδη τους είναι «μάννα εξ ουρανού». Αυτά «κατοχυρώνουν» και οι συστάσεις της Κομισιόν ότι οι όποιες παρεμβάσεις στην αγορά Ενέργειας θα πρέπει «να διατηρούν τα κίνητρα για την πράσινη μετάβαση». Αυτά διασφαλίζει και το Ταμείο Ανάκαμψης, που είναι το πρόγραμμα της σημερινής και οποιασδήποτε επόμενης κυβέρνησης. Αυτούς, τους επιχειρηματικούς ομίλους, την ΕΕ, τους σημερινούς και επίδοξους κυβερνητικούς «σωτήρες», πρέπει να βάλει στο στόχαστρο η λαϊκή πάλη, στοχεύοντας στο κέντρο: Την Ενέργεια - εμπόρευμα.
Η γαλλική τσιμεντοβιομηχανία «Lafarge» κατέβαλε εκατομμύρια δολάρια στο «Ισλαμικό Κράτος», προκειμένου να παραμείνει ανοιχτό το εργοστάσιό της στη Συρία, κατά τη διάρκεια του πολέμου! Η «δήλωση ενοχής» έγινε στο πλαίσιο έρευνας της εισαγγελίας των ΗΠΑ, στο όνομα της «προστασίας των αμερικανικών συμφερόντων», που προδίδει και ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τα μονοπώλια άλλων κρατών. Αντίστοιχη έρευνα έχει ξεκινήσει νωρίτερα στη Γαλλία. Σύμφωνα με όσα προκύπτουν, η θυγατρική του γαλλικού μονοπωλίου στη Συρία κατέβαλε τουλάχιστον 6 εκατ. δολάρια στον ISIS και στο «Μέτωπο Αλ Νούσρα» μεταξύ 2011 - 2015 για να συνεχίσει το εργοστάσιο να λειτουργεί απρόσκοπτα. Η συγκεκριμένη μονάδα, μάλιστα, εμφανίζεται να πουλάει τσιμέντο στο «Ισλαμικό Κράτος» και να πληρώνει μεσάζοντες για να αγοράσει πρώτες ύλες από τζιχαντιστές. Οπως αποκαλύπτεται για άλλη μια φορά, πίσω από τις «αντιτρομοκρατικές» εκστρατείες των ιμπεριαλιστών κρύβεται πάντα το κυνήγι του κέρδους. Για τα συμφέροντα των αμερικανικών πολυεθνικών, οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν και εξόπλισαν τους τζιχαντιστές, για να δυσκολέψουν τους ανταγωνιστές τους στη διανομή της «πίτας» στην περιοχή. Για τα ίδια συμφέροντα έγινε η ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία, που αιματοκύλησε τον λαό της, αυτήν τη φορά για την εξουδετέρωση των τζιχαντιστών, την ώρα που ανταγωνίστριες δυνάμεις - «σύμμαχοι» των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ (!) προσπαθούσαν να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα, κάνοντας συναλλαγές με τους τζιχαντιστές. Ως εδώ λοιπόν με την υποκρισία όσων καμώνονται ότι πέφτουν από τα σύννεφα με τέτοιες «αποκαλύψεις».