Μια νέα φουρνιά «κόκκινων» δανείων εκκολάπτεται αυτήν την περίοδο, εξαιτίας των μεγάλων αυξήσεων στα επιτόκια των τραπεζών. Σύμφωνα με τις επίσημες εκτιμήσεις, για το 30% των στεγαστικών η δόση θα αυξηθεί κατά 25% τουλάχιστον σε σχέση με τον περασμένο Ιούνη, επιβαρύνοντας κι άλλο τα λαϊκά νοικοκυριά που «παλεύουν» με το τεράστιο κόστος της στέγης.
Η κατάσταση «μυρίζει» νέο γύρο πλειστηριασμών, δίπλα στους 40.000 που υπολογίζεται ότι θα γίνουν το 2022 από τράπεζες και funds, με τους νόμους των κυβερνήσεων ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ.
Τραγική ειρωνεία: Τα λαϊκά νοικοκυριά που στενάζουν ήδη από την αύξηση των δόσεων και θα βρεθούν κατά χιλιάδες στον προθάλαμο των πλειστηριασμών, πληρώνουν την αύξηση των επιτοκίων που γίνεται για λόγους ...«αποπληθωρισμού»!
Πληρώνουν δηλαδή την προσπάθεια των κεντρικών τραπεζών, των κυβερνήσεων και των άλλων αστικών κομμάτων να αντιμετωπίσουν με άλλα αντιλαϊκά μέτρα τον πληθωρισμό, που εκτοξεύτηκε από την εκτεταμένη κρατική στήριξη στους επιχειρηματικούς ομίλους για τη διαχείριση της οικονομικής κρίσης και της πανδημίας.
Και ενώ ο λογαριασμός καταλήγει ξανά στον λαό, έχουν το θράσος να χαρακτηρίζουν «μπαταχτσήδες» τους δανειολήπτες που δεν μπορούν να πληρώσουν, όταν η απόκτηση ενός σπιτιού, εκτός από πανάκριβη υπόθεση, τους δένει πισθάγκωνα στα σκαμπανεβάσματα της καπιταλιστικής αγοράς και πληρώνουν αυτοί τα σπασμένα, για να διασφαλίζεται η κερδοφορία ομίλων και τραπεζών.
Ετσι φτάσαμε σήμερα η πλειοψηφία των δανειοληπτών να δυσκολεύεται να πληρώσει τη δόση του δανείου. Να γίνεται έρμαιο εκβιασμών από τις τράπεζες και τα κάθε είδους αρπακτικά, με τον κίνδυνο του πλειστηριασμού να καραδοκεί στην επόμενη στροφή, αφού καμιά ουσιαστική προστασία δεν υπάρχει από το κράτος.
Και ενώ η ομηρία τους έχει τη σφραγίδα όλων διαχρονικά των κυβερνήσεων, η κοροϊδία απογειώνεται με αφορμή τα παζάρια κυβέρνησης - τραπεζών για τη διαχείριση των συνεπειών από τη νέα αύξηση των επιτοκίων, για να μην ξεφύγουν τα «κόκκινα» δάνεια και η λαϊκή δυσαρέσκεια που φουντώνει με κάθε πλειστηριασμό.
Το πλαίσιο της «λύσης» που συζητούν είναι δεδομένο και επιβεβαιώνει ότι τίποτα δεν έχει να περιμένει ο λαός: Δεν πρέπει να έχει δημοσιονομικό κόστος για το κράτος. Δεν πρέπει να επιβαρύνει τα κέρδη των τραπεζών, την ώρα που συζητιέται η είσοδος επενδυτών στο μετοχικό τους κεφάλαιο. Θα πρέπει να αφορά ελάχιστους και να τα εγκρίνει προηγουμένως ο αρμόδιος μηχανισμός της ΕΕ.
Προετοιμάζουν ορισμένες «διευκολύνσεις» μόνο για όσους βρίσκονται στα όρια της ανέχειας και τα δάνειά τους κινδυνεύουν άμεσα να κατρακυλήσουν στα «μη εξυπηρετούμενα», χωρίς να τους ανακουφίζουν πραγματικά.
Ολοι οι υπόλοιποι, ακόμα και όσοι βρίσκονται σε ρυθμίσεις και προσπαθούν με το ζόρι να πληρώσουν τις δόσεις, θα χρειαστεί να βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη, να κόψουν κι από τα ...κομμένα (!) για να μην κινδυνεύσουν να χάσουν το σπίτι τους.
Σε όλους αυτούς που η κυβέρνηση πουλάει «συμπάθεια», ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται «παρηγοριά στον άρρωστο» στο όνομα της «κοινωνικής συνοχής», με «κοστολογημένα» μέτρα στα όρια των «αντοχών της οικονομίας», που έχουν δοκιμαστεί και ποτέ δεν χαλάρωσαν τη θηλιά στον λαιμό των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Ούτε απέτρεψαν τους χιλιάδες πλειστηριασμούς, όπως αποδείχτηκε, ενώ το κόστος τους επέστρεψε από άλλον δρόμο ξανά στον λαό.
Ξιφουλκεί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για τα κέρδη των τραπεζών, ενώ όλοι μαζί τα στήριξαν και τα στηρίζουν, σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, με τις ανακεφαλαιοποιήσεις, τους νόμους για τα «κόκκινα» δάνεια και τους πλειστηριασμούς, που υλοποιούν κατά γράμμα τις μνημονιακές και «μεταμνημονιακές» δεσμεύσεις τους.
Στο έδαφος αυτής της βάρβαρης πολιτικής και των σιδερένιων νόμων του κέρδους, διέξοδο για το συμφέρον των νοικοκυριών κανένας «σωτήρας» - παλιός και νέος - δεν μπορεί να δώσει. Το κεραμίδι της λαϊκής οικογένειας θα παραμένει ακριβό εμπόρευμα και πάντα σε κίνδυνο.
Λύση και διέξοδο μπορεί να δώσει μόνο με την πάλη του ο λαός. Διεκδικώντας ουσιαστική ανακούφιση από τα δάνεια, με αιτήματα όπως αυτά που προβάλλουν τα συνδικάτα και στηρίζει το ΚΚΕ, σε σύγκρουση με την κερδοφορία ομίλων και τραπεζών. Παλεύοντας για φτηνή και σύγχρονη στέγη, που δεν είναι πολυτέλεια αλλά δικαίωμα και πραγματική ανάγκη.
«Το εμπάργκο στη θαλάσσια μεταφορά του ρωσικού πετρελαίου θα έχει θετικό αποτέλεσμα: Εμείς οι πλοιοκτήτες θα γίνουμε πλουσιότεροι». Αυτό το μνημείο κυνισμού ανήκει στον εφοπλιστή και πρόεδρο του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Ελλάδα, Νίκο Βερνίκο, ο οποίος πρόσθεσε στο ίδιο ύφος: «Παρά το εμπάργκο, ο καθένας θα συνεχίσει να κάνει τη δουλειά του. Οι μεταφορές θα συνεχιστούν, αλλά οι δρόμοι θα αλλάξουν. Ο μισός πλανήτης αδιαφορεί πλήρως για το μποϊκοτάζ και δεν επιβάλλει κυρώσεις στη Ρωσία». Επιβεβαίωσε επίσης αυτό που «ο κόσμος έχει τούμπανο», ότι το ρωσικό πετρέλαιο θα συνεχίσει να αναμειγνύεται με άλλα και να εισάγεται κανονικότατα στην ΕΕ! Αλλα αστικά επιτελεία καταγράφουν τις προθέσεις μεγάλων ευρωπαϊκών ομίλων να «μεταναστεύσουν» στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, βλέποντας την ψαλίδα της ανταγωνιστικότητας να «ανοίγει» εξαιτίας των ακριβότερων καυσίμων στην ΕΕ, ενώ αμφιβολίες εκφράζονται και για το αν μπορεί να διασφαλιστεί η τήρηση του εμπάργκο, εξαιτίας των ανταγωνισμών που οξύνονται στο ευρωατλαντικό στρατόπεδο. Το μόνο στο οποίο όλοι συμφωνούν, είναι πως η απόφαση αυτή φέρνει νέες μεγάλες αυξήσεις στα καύσιμα και μαζί σε μια σειρά από προϊόντα πρώτης ανάγκης για τα νοικοκυριά. Αδύνατο βέβαια όλα αυτά να μην τα ξέρουν η Κομισιόν και οι κυβερνήσεις της ΕΕ, που σε σχετική ανακοίνωση μιλούν για «ανασχεδιασμό του ενεργειακού χάρτη». Κι όταν αυτός «ανασχεδιάζεται», οι λαοί πληρώνουν τα «σπασμένα»: Με περισσότερη φτώχεια, ανεργία, νέες θυσίες, ακόμα και με το ίδιο τους το αίμα, όπως με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία.
Ευτυχώς σωθήκαμε από τον κομμουνισμό! Με τέτοια κρωξίματα «τίμησαν» την επέτειο του Δεκέμβρη του 1944 όλοι οι σεσημασμένοι αντικομμουνιστές, από στελέχη της κυβέρνησης μέχρι τα γνωστά παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Επιφύλαξαν μάλιστα ιδιαίτερους ...ύμνους για τους «συμμάχους μας τους Αγγλους», που «έσωσαν την πατρίδα» και δεν πήρε κεφάλι ο ΕΛΑΣ στην ηρωική Μάχη της Αθήνας! Δικαιολογημένος ο οίστρος τους. Στη σκιά του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της ελληνικής εμπλοκής, τώρα που μεγαλώνουν οι κίνδυνοι να γενικευτεί η σύγκρουση, ο αντικομμουνισμός και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα κάθε προσπάθειας να συστρατευθεί ο λαός στα εγκληματικά σχέδια των ΑμερικανοΝΑΤΟικών, της αστικής τάξης και των κομμάτων της στην Ελλάδα. Κι όπως έδειξε ο Δεκέμβρης, όταν ο λαός αποφασίσει να βγει ορμητικά στο προσκήνιο, τότε βρίσκει απέναντι όλο τον αστικό κόσμο, που η εξουσία του απειλήθηκε σοβαρά αμέσως μετά την Απελευθέρωση. Γι' αυτό η αστική τάξη, παραμερίζοντας τις μεταπολεμικές διαφορές της, επιστράτευσε ενάντια στο λαϊκό κίνημα όλα τα μέσα: Από τα αποβράσματα των Ταγμάτων Ασφαλείας, μέχρι τον συμμαχικό αγγλικό στρατό, για να αιματοκυλήσει όσους με τον αγώνα τους «σφράγισαν» την ήττα του Αξονα στην Ελλάδα. Κι επειδή δεν τους λες και αφελείς στον τρόπο που διαβάζουν την Ιστορία, ο αντικομμουνισμός τους 78 χρόνια μετά τον Δεκέμβρη μόνο «επετειακός» δεν είναι...
Στον τόπο της εγκληματικής απολιγνιτοποίησης, στη Δυτική Μακεδονία, επέστρεψε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ για να πουλήσει ...τσάι και συμπάθεια στους εργαζόμενους και στους κατοίκους της περιοχής. Δεν τους είπε βέβαια για τις λιγνιτικές μονάδες που κι ο ίδιος έκλεισε ως κυβέρνηση. Ούτε για το «Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ενέργεια» που ψήφισε και υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, μετατρέποντας τη Δυτική Μακεδονία σε σύγχρονο Ελντοράντο για τους ομίλους της «πράσινης» Ενέργειας. Ούτε για το κοινό τους πρόγραμμα, το Ταμείο Ανάκαμψης, που «τρέχει» τις «πράσινες» μπίζνες. Βρήκε όμως να τους πει για τη ...«βίαιη απολιγνιτοποίηση», που δεν αξιοποιεί το «Ταμείο Ενεργειακής Μετάβασης» και τους «πόρους» που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ «για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας»! Απολιγνιτοποίηση θέλει δηλαδή και ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με ρυθμούς που εγγυώνται καλύτερα την «κοινωνική συνοχή» και τη μοιρασιά της πίτας στους μεγαλοεπιχειρηματίες. Για να βλέπει ο λαός το ποτήρι μισογεμάτο και να «καταπίνει» γουλιά - γουλιά την πολιτική που τον καταδικάζει στην ανεργία, στην ενεργειακή φτώχεια και τελικά στον ξεριζωμό. Οι κάτοικοι όμως της περιοχής και οι άνεργοι της ΔΕΗ κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα και μετρούν συντριπτικά χτυπήματα από τη στρατηγική της «πράσινης» ανάπτυξης, που ρίχνει στο περιθώριο τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους, για τα κέρδη μιας χούφτας μονοπωλίων. ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ μοιράζονται εγκληματικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση και σαν τέτοιους πρέπει να τους «μαυρίσει» ο λαός και τώρα και στις επερχόμενες εκλογές.