Το βιβλίο του για τη Συμφωνία Σένγκεν (παραπέμπει και σε βιβλιογραφία), αρχίζει με το ιστορικό της σύναψής της, την οποία πρώτες υπέγραψαν η Γερμανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο, την ίδια μέρα που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε τη... θεόμαυρη «Λευκή Βίβλο» (14/6/1985). «Μ' ένα σμπάρο πολλά τρυγόνια»... που λέει ο λαός μας. Οι παραπάνω χώρες στις 9/6/1990 υπέγραψαν και Σύμβαση Εφαρμογής της Συμφωνίας Σένγκεν, «αποφασίζοντας και διατάσσοντας» την υπογραφή της και από τις άλλες χώρες-μέλη. Το Μάρτη του 1997, η κυβέρνηση του «σοσιαλ-εκσυγχρονιστικού» ΠΑΣΟΚ, με νομοθέτημά της, πέρασε και στον ελληνικό λαό το «χαλκά» της Σένγκεν. Τα νέα δεσμά, που «χάλκευσε» για κάθε αντιστεκόμενο άνθρωπο, κάθε αντιστεκόμενο λαό, η ιμπεριαλιστική, αμερικανοευρωπαϊκή «νέα τάξη πραγμάτων», για να καταστεί αυτή το μόνο γκουβέρνο της οικουμένης, για να ορίζει αυτή τη «μοίρα» κάθε λαού και ανθρώπου. Να γιατί μας αφορά όλους το βιβλίο αυτό. Αλίμονο αν αφεθούμε στην άγνοια. Αν αγνοούμε ποιοι και με ποιο σκοπό τη συνέταξαν. Πώς λειτουργεί το σύστημα πληροφοριών. Ποιες ομάδες και ποια εκτελεστικά όργανα την εφαρμόζουν. Ποια είναι η Αρχή Προστασίας - τάχα - των προσωπικών μας δεδομένων, των δημοκρατικών και κοινωνικών μας δικαιωμάτων. Πώς παρέχεται σε ξένους αστυνομικούς και πράκτορες το ελεύθερο να εισβάλλουν στον τόπο μας και να δένουν, «χειροπόδαρα», οποιονδήποτε πολίτη κι όλο το λαό αν χρειαστεί.