Των αιώνων οι όργητες...
Οχι. Δε θ' αφήσουμε τους θραύστες των βιτρινών να θρυμματίσουν το δίκιο του αγώνα. Θα τους «βγάλουμε τις κουκούλες» για να δουν όλοι τα βρώμικα μούτρα τους. Δε θ' αφήσουμε τις πύρινες γλώσσες της προβοκάτσιας να κάψουν το αγνό και άδολο αγωνιστικό φρόνημα της νεολαίας. Θα τροφοδοτούμε, διαρκώς, με «αγωνιστικό ρεύμα» τις καρδιές των νέων για να μην πάψουν ποτέ να χτυπούν στο ρυθμό της καθαρής και στοχευμένης πάλης. Δε θ' αφήσουμε τα «τσιράκια των μυστικών υπηρεσιών» και τα «καλόπαιδα» που τους ακολουθούν στα «πύρινα γιουρούσια» τους, ν' ανοίξουν την κρυφή δίοδο απ' όπου θα περάσουν οι βάρβαροι των κρατικών κατασταλτικών μηχανισμών για να χτυπήσουν καίρια το νεολαιίστικο και το λαϊκό κίνημα. Θα στήσουμε παντού «οδοφράγματα» και θα κλείσουμε όλες τις «κερκόπορτες». Δε θ' αφήσουμε τους «βάνδαλους» να αμαυρώσουν τη μνήμη ενός παιδιού που όλοι αγαπήσαμε. Θα υπερασπιστούμε, με κάθε τρόπο και όλα τα μέσα, το πραγματικό μήνυμα του πρόωρου και άδικου χαμού του.
Οχι. Οι μυριάδες νεολαίοι που διαδηλώνουν, υπό το φως της ημέρας, με φανερά τα πρόσωπά τους, στους δρόμους όλης της Ελλάδας, ουδεμία σχέση έχουν με τους «φαντομάδες της νύχτας» που καίνε και ρημάζουν ό,τι βρουν μπροστά τους. Είναι οργισμένοι, αλλά η οργή τους δεν είναι τωρινή και πρόσκαιρη. «Των αιώνων οι όργητες» τους οδηγούν. Οι αιώνιες όργητες για τις κοινωνικές ανισότητες και αδικίες που δημιουργεί και συνεχώς διευρύνει το καπιταλιστικό σύστημα. Είναι οργισμένοι για τους ταξικούς φραγμούς που επιβάλλει αυτό το σύστημα στις σπουδές και στη μόρφωσή τους. Τη σκληρή ταξική εκμετάλλευση που υφίστανται και τη φτώχεια που βιώνουν οι γονιοί τους. Την όλο και μεγαλύτερη σμίκρυνση του ορίζοντα του μέλλοντός τους.
Οχι. Οι νέοι που διαδηλώνουν τη θλίψη και την οργή τους για τον άδικο χαμό του Αλέξη, δε βγαίνουν στους δρόμους για να πάρουν εκδίκηση από τους μπάτσους στο σκοτάδι. «Των φονιάδων το αίμα, με φως ξεπληρώνω», λέει ο ποιητής. Στο πρόσωπο του μπάτσου - δολοφόνου δε βλέπουν έναν «τρελό εγκληματία», όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν οι εκπρόσωποι των κομμάτων της κυρίαρχης τάξης και τα «ενεργούμενά» τους στα ΜΜΕ. Βλέπουν ένα από τα «εκτελεστικά όργανα» μιας ταξικής εξουσίας που χρησιμοποιεί την αστυνομία και άλλους μηχανισμούς της για την τρομοκράτηση της νεολαίας και του λαού και για την άγρια καταστολή των αγώνων τους.
Οχι. Την απάντηση στην πολιτική του κυβερνητικού αυταρχισμού και της κρατικής τρομοκρατίας δε θα τη δώσουν τα «φαντάσματα της νύχτας», που γυροφέρνουν σκυφτά στα σοκάκια και κρύβουν τα σαρκία τους από το λαό. Θα τη δώσει ένα ρωμαλέο μαζικό, λαϊκό κίνημα, στο οποίο τον κυρίαρχο ρόλο και τον πρώτο λόγο θα έχει η εργατική τάξη. Αυτό το κίνημα θα είναι ικανό, όχι μόνο να ορθώσει αντίσταση, αλλά να περάσει και στην αντεπίθεση, θέτοντας ζήτημα ανατροπής της τρομοκρατικής καπιταλιστικής εξουσίας...
Παύλος ΡΙΖΑΡΓΙΩΤΗΣ