Πέμπτη 21 Μάη 2009
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
Σελίδα 40
ΤΗΛΕ ...ΠΑΘΗ

ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ
Προλεταριάτο

Θα ήθελα πολύ να έρθω στη μεγάλη δημοκρατία της Αμερικής προς χάρη του προλεταριάτου της, από τον Ατλαντικό μέχρι τον Ειρηνικό, από την Αλάσκα μέχρι το Μεξικό. Περιμένω να αφυπνιστεί, να ταρακουνηθεί, να κάνει τη μεγάλη επανάσταση, μου έγραφε χρόνια πριν η Κατερίνα Γώγου.

Δεν την γνώριζα. Είχε εκδώσει το ποιητικό της βιβλίο, Τρία Κλικ Αριστερά, και ο εκδότης, Θανάσης Καστανιώτης, της είχε δώσει τη διεύθυνσή μου. Την γνώρισα ύστερα από μερικούς μήνες σ' ένα ταξίδι μου στην Αθήνα. Μικροσκοπική, με ένα έξυπνο μουτράκι, μαύρα κοντά μαλλιά και μαύρα διαπεραστικά μάτια. Με κάλεσε σπίτι της, να γνωρίσω τη μητέρα της και την κόρη της. Τρεις γενιές, που δεν μπόρεσα να τις ξεχωρίσω.

Η Κατερίνα, μου μιλούσε με μια γλώσσα που δεν ήμουν βέβαιη ότι την καταλάβαινα. Συχνά, χρησιμοποιούσε την έκφραση: Μας την έχουνε στημένη. Η υποψία της ή η προειδοποίησή της χωρίς προσωπική αντωνυμία ηχούσε αόριστη. Παραμείναμε γνωστές.

Στην ταινία Ρεμπέτικο είχε συναρπάσει, όπως και η ερμηνεία της Βίκυ Βανίτα, που παρουσίαζε την τραγουδίστρια Εσκενάζυ. Στην Αμερική τα τραγούδια που ακούγονται στην ταινία τα ονόμασαν ελληνικά μπλουζ, ενώ σ' ένα ταξίδι μου στην Κωνσταντινούπολη, είπαν ότι το ζεϊμπέκικο ξαναγύρισε με τους Ελληνες στην Τουρκία, και οι ουρές στους κινηματογράφους έστριβαν το τετράγωνο.

Θα ήθελα πολύ, τώρα με τη σειρά μου, να ερχόταν η Κατερίνα Γώγου να δει το μεγάλο προλεταριάτο της Αμερικής, που ακόμα και μέσα σε αυτή την οικονομική κρίση δεν έχει πάρει το σχήμα και τα χαρακτηριστικά εκείνα που θα το έφερναν στο ποθητό για εκείνη σημείο.

Η ίδια δεν έχω τη δυνατότητα να προσδιορίσω τις αιτίες, αλλά υποθέτω πως όταν ο κάθε εργαζόμενος προσπαθεί περισσότερο να λύσει το προσωπικό του δικαίωμα στην εργασία, και όχι το ομαδικό, όταν διαπραγματεύεται με τις τράπεζες την υποθηκευμένη του περιουσία - συνήθως το σπίτι που κατοικεί με την οικογένειά του - και όχι την ανθρώπινη ανάγκη να ζει κάτω από ένα κεραμίδι και να προστατεύεται από τις καιρικές συνθήκες, όταν πεθαίνει από την έλλειψη εθνικής υγειονομικής προστασίας και η ζωή του εξαρτάται από το προσωπικό του συμβόλαιο με κάποια ασφαλιστική εταιρεία, και όλα αυτά, που είναι κοινές, ανθρώπινες αναζητήσεις μιας οργανωμένης κοινωνίας, η μαζική εξέγερση αργεί.

Συνήθως, όταν μιλάμε γι' αυτά τα θέματα, αναφερόμαστε στο δυτικό κόσμο και όχι στους λαούς της Αφρικής ή της Ασίας. Αλλά πόσο ενημερωμένοι είμαστε και, πολύ περισσότερο, από ποιες πηγές; Ισως, το μέλημα κάθε λαού είναι να βρίσκει πρώτα τις δικές του ασθένειες και να επιμένει για τη θεραπεία τους και ύστερα διεθνιστικά και αλληλέγγυα να ενωθεί με τους άλλους λαούς.

Στην Καλιφόρνια, μια εργαζόμενη γυναίκα, με τέσσερις θυγατέρες, έχασε πενήντα χιλιάδες δολάρια, που είχε επενδύσει σε μια εταιρεία απατεώνων, τις οποίες είχε εισπράξει από την αμερικανική κυβέρνηση για το θάνατο του γιου της στο Ιράκ.

Ισως εκείνος ο σκοτωμένος στρατιώτης και πολλοί συνάδελφοί του να ανήκαν στο προλεταριάτο της Αμερικής που ήθελε να συναντήσει η Γώγου. Είχε βρει μια δουλειά.


Ιωάννα ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ



Ευρωεκλογές Ιούνη 2024
Μνημεία & Μουσεία Αγώνων του Λαού
Ο καθημερινός ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 1 ευρώ