Αναυδη, σύμφωνα με τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, η κοινή γνώμη παρακολούθησε, πριν λίγες μέρες, τα όσα δραματικά συνέβησαν στη σουηδική πόλη Γκέτεμποργκ. Το απαίσιο πρόσωπο του ιμπεριαλισμού πρόβαλε πάλι στο προσκήνιο, με όλη την αποκρουστική του «μεγαλοπρέπεια». Η «σοσιαλιστική» Σουηδία, εταίρος πιστός και φερέγγυος στο ισχυρό «κλαμπ» των επίδοξων κοσμοκρατόρων, έδωσε και αυτή «τα ρέστα της» εκεί στην όμορφη παραθαλάσσια πόλη της, προκειμένου να διασφαλίσει τις απαραίτητες συνθήκες ώστε να πραγματοποιηθεί απρόσκοπτα η «Σύνοδος Κορυφής» των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Θωρακισμένοι σαν αστακοί οι φρουροί της καθεστηκυίας τάξης, με τις έφιππες μονάδες τους σε δράση, με ασπίδες, ρόπαλα και κράνη «τελευταίας τεχνολογίας», εξορμούν κατά των «αναρχικών» που διαδηλώνουν την άρνησή τους να υποταχθούν στο ζυγό της ολέθριας «παγκοσμιοποίησης». Αναυδοι και εμβρόντητοι κάποιοι ανύποπτοι τηλεθεατές έβλεπαν αυτή την απίθανη αγριότητα, αυτούς τους «ακατανίκητους» Ράμπο της εξουσίας, να σπάζουν κεφάλια και πλευρά νεαρών και άοπλων παιδιών, και ανατρίχιαζαν. Μερικοί, μάλιστα, θαυμαστές του «σουηδικού μοντέλου», θα αναρωτιούνταν: «Μα, στη Σουηδία; Σ' αυτό το κράτος - πρότυπο και υπόδειγμα δημοκρατίας, σοσιαλιστικής ευαισθησίας και κοινωνικής πρόνοιας γίνονται όλα αυτά;».
Και να που γίνονται. Η πείρα έχει διδάξει στους «στυλοβάτες» του συστήματος, ότι τα «ήπια» μέσα καταστολής δεν είναι πλέον ικανά να εμποδίσουν τους λαούς να κατεβούν στο δρόμο για να διεκδικήσουν το δικαίωμά τους στη ζωή. Ετσι, επιστρατεύουν και είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιήσουν τα «μεγάλα μέσα», με όλη την «γκάμα» του φονικού οπλοστασίου τους, από ρόπαλα, δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες, μέχρι - όταν χρειαστεί - και βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου, δηλαδή πυρηνικά όπλα. Στις πρόσφατες ταραχές, στο Γκέτεμποργκ, ένα δεκαεφτάχρονο παιδί έπεφτε νεκρό, χτυπημένο από τις σφαίρες ενός αστυνομικού. Και ο κτηνώδης «υπερασπιστής του νόμου και της τάξεως» (που ίσως πάρει και προαγωγή γι' αυτό του το «κατόρθωμα») δήλωνε με... αφοπλιστική απλότητα μπροστά στις κάμερες: «Μου είχαν τελειώσει τα δακρυγόνα και οι πλαστικές σφαίρες, γι' αυτό αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω τις πραγματικές».
Ας είναι, όμως, βέβαιοι οι επίδοξοι κοσμοκράτορες, πως αυτόν το θυμωμένο χείμαρρο που κατεβαίνει ορμητικός και ακράτητος, δε θα μπορέσουν με τίποτα να τον σταματήσουν. Ο ποιητής, έγκαιρα τους προειδοποίησε: Βουνό το μίσος / πετροκάρβουνο αναμμένο / που με τίποτα δε σβήνει. / Θολό ποτάμι η οργή, που κατεβαίνει / σέρνοντας δέντρα ζωντανά / κι αλίμονό του / στο δρόμο του όπου βρεθεί».
Η «καμπάνα του Σιατλ» έδωσε πρώτη το σύνθημα. Και τον αχό της τον πήραν με τη σειρά και τον αντιλάλησαν στα πέρατα της οικουμένης, η Ουάσιγκτον, η Πράγα, το Νταβός, το Πόρτο Αλέγκρε, και, προχτές, το άλλοτε «ήρεμο και ήσυχο λιμάνι» του Γκέτεμποργκ.
Θέλουμε, για μια ακόμα φορά, από τούτη εδώ την έπαλξη, με πίστη και με βεβαιότητα να το φωνάξουμε. Ο καπιταλισμός «τα ψωμιά του τα έχει φάει». Τα ρόπαλα και τα άψυχα «σιδερικά», οι «έξυπνες» βόμβες, τα «αόρατα» «Στελθ» και οι θωρακισμένοι καταστολείς, έφιπποι ή πεζοί, δε θα μπορέσουν να νικήσουν την ψυχή και τη θέληση των ανθρώπων να ζήσουν ελεύθεροι. Η δύναμη των λαών είναι ακατανίκητη. Το σκοτάδι της ιμπεριαλιστικής βίας και του πολέμου θα νικηθεί, και η μέρα της λευτεριάς και της παγκόσμιας ειρήνης θα ανατείλει.
Βασίλης ΦΥΤΣΙΛΗΣ