Η απόφαση για επιβολή εμπάργκο στις εισαγωγές πετρελαίου από το Ιράν, που πήραν προχτές οι υπουργοί Εξωτερικών της ΕΕ, με τη συγκατάβαση και της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου της Ελλάδας, αποτελεί άλλη μια επιθετική ενέργεια στο διαρκή πόλεμο που είναι σε εξέλιξη από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ταυτόχρονα, όσο βαθαίνει η οικονομική κρίση θα δημιουργούνται προϋποθέσεις και κίνδυνοι μιας γενικευμένης πολεμικής σύγκρουσης στην περιοχή μας. Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, που οξύνονται στο έπακρο και λόγω της οικονομικής κρίσης, όλο και πιο συχνά φέρνουν στο προσκήνιο την απειλή μιας γενικευμένης ανάφλεξης στην περιοχή της Ερυθράς Θάλασσας και του Περσικού, που για τους ιμπεριαλιστές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ αποτελεί συστατικό μέρος του λεγόμενου σχεδίου της «Ευρείας Μέσης Ανατολής» με πεδίο λείας την ενέργεια και τη μεταφορά της.
Η σύγκρουση ιμπεριαλιστικών συμφερόντων γίνεται όλο και πιο εμφανής. Ιδιαίτερα η Κίνα και η Ρωσία, που έχουν αναπτύξει σημαντικές εμπορικές και ενεργειακές συμφωνίες με το Ιράν, είναι αυτές που φαίνονται να θέλουν σταθερότητα του καθεστώτος του Ιράν. Από την άλλη, ΗΠΑ και ΕΕ, που «καίγονται» για την προώθηση των σχεδίων για τον αγωγό φυσικού αερίου «Ναμπούκο», που λειτουργεί ανταγωνιστικά στα σχέδια των ανερχόμενων καπιταλιστικών δυνάμεων Ρωσίας και Κίνας, φαίνεται να πιέζουν για αστικούς εκσυγχρονισμούς και νέο πολιτικό προσωπικό, ώστε αυτό να συμβάλει σε αυτά τα σχέδια. Η θέση - «κλειδί» που κατέχει το Ιράν στο πέρασμα των δρόμων της ενέργειας (πρόσβαση στην Κασπία και στον Περσικό) είναι που το κάνει «μήλον της Εριδος» για τα μονοπώλια.
Η ελληνική κυβέρνηση, η αστική τάξη, συμμετέχει στην επιθετικότητα κατά του Ιράν και ευθυγραμμίζεται με τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, όσο και αν είναι φανερό ότι «ζορίζεται» από το γεγονός ότι μπορεί να χάσει τους ευνοϊκούς όρους αγοράς ιρανικού πετρελαίου (καλύπτει το 35% των εγχώριων αναγκών). Βαθαίνει την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, ενισχύει τη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ. Κάνουν το λαό θύτη και θύμα στις ορέξεις του κεφαλαίου, που μέσω της εμπλοκής και σε πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς πασχίζει να συμμετάσχει στην όποια μοιρασιά της λείας.
Ολα αυτά πρέπει να σημάνουν συναγερμό για τα λαϊκά στρώματα. Επιβάλλεται η καταδίκη των προκλητικών επιθετικών ενεργειών της ΕΕ. Ταυτόχρονα, η παρεμπόδιση κάθε εμπλοκής της Ελλάδας σε έναν πιθανό ιμπεριαλιστικό πόλεμο κατά του Ιράν. Δίπλα στην πάλη ενάντια στα βάρβαρα μέτρα κυβέρνησης - ΕΕ είναι κρίσιμο ζήτημα οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι νέοι και οι γυναίκες από τα λαϊκά στρώματα να δυναμώσουν την αντιιμπεριαλιστική πάλη, κόντρα στην πολιτική και στην εξουσία των μονοπωλίων στην Ελλάδα, ως την ανατροπή τους, να μην πέσουν στην παγίδα της επιλογής ιμπεριαλιστή, όπου τον σπρώχνουν διάφορες αστικές δυνάμεις, στο όνομα της λεγόμενης πολυπολικότητας του κόσμου και του «σύγχρονου ρεαλισμού».