Πείνα...
Κάθε φορά η ίδια ιστορία, που όλοι τη γνωρίζουν και κανένας δεν ομολογεί τα πραγματικά της αίτια. Με τη μία ή την άλλη αφορμή, οι διεθνείς οργανισμοί, με πρώτο τον ΟΗΕ, καταπιάνονται κάθε τόσο με το πρόβλημα της πείνας, που μαστίζει εκατομμύρια ανθρώπους στον πλανήτη. Τέτοια είναι και η Διάσκεψη Κορυφής του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, που έγινε αυτές τις μέρες στη Ρώμη.
Για άλλη μια φορά, ακούστηκαν οι αρκετά ακριβείς περιγραφές του προβλήματος από τους ηγέτες εκπροσώπους, που μετείχαν στη διάσκεψη. Για άλλη μια φορά, οι διαπιστώσεις αποκαλύπτουν το αληθινό πρόσωπο του «πολιτισμού» του σύγχρονου κόσμου της εκμετάλλευσης. Για παράδειγμα, ακούστηκε στη διάσκεψη πως ο αριθμός των θυμάτων λιμού και υποσιτισμού ανέρχεται σε 815 εκατομμύρια, αριθμός, που μάλλον ακούγεται συντηρητικός, με δεδομένη την παγκόσμια πραγματικότητα. Πρόκειται για στοιχεία, που, μετά το τέλος τέτοιων διασκέψεων, τα «πετάνε σε κανένα φάκελο», που θα ανανεωθεί με λίγα νούμερα παραπάνω, για να ξαναχρησιμοποιηθεί στην επόμενη ανάλογη διάσκεψη.
Στο μεσοδιάστημα, θα κάνουν στην πράξη ό,τι είναι δυνατόν για να αυξηθούν αυτοί οι αριθμοί των θυμάτων τους, ετοιμάζοντας, ταυτόχρονα, και τα άλλοθι, που θα κρύβουν τον πραγματικό τους ρόλο. Δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Για να μπορέσουν πραγματικά και ουσιαστικά να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, έπρεπε να αρνηθούν την ίδια την εκμεταλλευτική φύση του συστήματος του ιμπεριαλισμού.
Τα άλλα όλα που ακούγονται σε ανάλογες περιπτώσεις είναι «παραμυθάκια», για να γεμίζουν τα δελτία ειδήσεων και να τραβούν, επίσης, την προσοχή από τις πραγματικές αιτίες. Εγινε, για παράδειγμα, του κόσμου η συζήτηση στην πρόσφατη διάσκεψη στη Ρώμη για μέτρα του τύπου «έλεγχος των γεννήσεων» και τις αντιρρήσεις της καθολικής εκκλησίας.`Η θίχτηκαν τα «προβλήματα επικοινωνίας» ανάμεσα στις χώρες... Δηλαδή, «γύρω - γύρω από το πρόβλημα, μπας και αγγίξουμε την πραγματική του αιτία και μας πάρουν είδηση...».
Και όμως, μία και μόνο φράση του Κ. Ανάν αποκαλύπτει το αληθινό πρόσωπο του εκμεταλλευτικού συστήματος, όταν ομολόγησε πως «η παγκόσμια γεωργική παραγωγή αρκεί από μόνη της για την κάλυψη των διατροφικών αναγκών όλων...». Μια αλήθεια, απλή, πασίγνωστη, που κάθε φορά μένει στα χαρτιά, για να διαιωνίζεται η καταπίεση των φτωχών λαών και να μεγαλώνει ο πλούτος των ιμπεριαλιστών.
Χάρη στις διάφορες «συνταγές», που ακούγονται κάθε τόσο, είναι, που έχει διασωθεί και φουσκώσει ο απάνθρωπος ιμπεριαλισμός. Χάρη σε κάτι προτάσεις τύπου «φόρου Τόμπιν» είναι, που κερδίζει χρόνο, αλλά και δυνατότητα, να σκοτώνει ακόμα περισσότερα πεινασμένα παιδιά στον πλανήτη. Τη μοναδική αληθινή συνταγή δεν είναι δυνατόν να την προτείνουν οι ένοχοι ή εκείνοι που «τους κάνουν πλάτες»... Τη μοναδική συνταγή θα τη φτιάξουν οι ίδιοι οι λαοί, τινάζοντας με την πάλη τους τους εκμεταλλευτές τους.