Πεντακάθαρο μήνυμα ασυμβίβαστης και αδιάλειπτης πάλης για την κατάργηση στην πράξη του αντεργατικού τερατουργήματος ήταν η αποχώρηση του ΚΚΕ από τη συζήτηση του νομοσχεδίου για τη «διευθέτηση του χρόνου εργασίας». Η πράξη της αποχώρησης θέλησε να υπογραμμίσει την κραυγαλέα αντίθεση του Κόμματος, με το βλέμμα, όμως, στην «επόμενη μέρα», όταν, δηλαδή, ο αντεργατικός νόμος θα κρίνεται καθημερινά και σε κάθε τόπο δουλιάς.
Και εδώ ακριβώς στόχευε, «γράφοντας» αγωνιστικές υποθήκες, η παρέμβαση του ΚΚΕ. «Μη νομιμοποιείτε στη συνείδησή σας τους αντεργατικούς νόμους - Μην αποδέχεστε το πισωγύρισμα στον εργασιακό μεσαίωνα - Καταργήστε τους στην πράξη», ήταν το μήνυμα προς την εργατική τάξη, που εκφράστηκε με σαφήνεια από την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Δεν ήταν, λοιπόν, μια αβασάνιστη και εντυπωσιοθηρική κίνηση η αποχώρηση του Κόμματος, ούτε, βέβαια, σήμαινε υπεκφυγή και αναχωρητισμό, όπως θα ήθελαν ορισμένοι. Ηταν ένα κάλεσμα αντίστασης, ταξικής συσπείρωσης και αντεπίθεσης. Η στάση αυτή υπαγορευόταν και από τις εκτιμήσεις που κάνει το Κόμμα για το νομοσχέδιο, το οποίο «σαρώνει κυριολεκτικά όσα δικαιώματα άφησε η σκούπα του ΠΑΣΟΚ στους εργαζόμενους» και «μας γυρίζει στο 19ο αιώνα». Η εργατική δύναμη γίνεται πιο φθηνή, αυξάνεται απότομα ο βαθμός εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης. Καταργείται το 8ωρο - 7ωρο, ενισχύονται οι ελαστικές εργασιακές σχέσεις, υπονομεύονται οι συλλογικές συμβάσεις για χάρη των ατομικών! Αποδιοργανώνεται πλήρως η οικογενειακή και ατομική ζωή, καθώς ο εργαζόμενος «θα υπάρχει» για να εργάζεται... Χωρίς δικαιώματα και «πιο παραγωγικά» για το κεφάλαιο. Τίποτα, όμως, δεν έχει κριθεί και πολύ περισσότερο δεν έχει χαθεί, από τη στιγμή που δεν έχει νομιμοποιηθεί στις συνειδήσεις των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση της ΝΔ μπορεί να ψήφισε το νομοσχέδιο, αλλά δεν κέρδισε καμιά μάχη, πολύ περισσότερο δεν κέρδισε τον πόλεμο. Η συζήτηση στη Βουλή κατέδειξε ακόμα μια φορά ότι το ΠΑΣΟΚ είναι απέναντι από τα συμφέροντα των εργαζομένων, στρατευμένο στην επιβολή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Το είπε χωρίς περιστροφές ο Γ. Παπανδρέου: «Χωρίς μεταρρυθμίσεις δεν επιβιώνουμε», είπε χαρακτηριστικά, υποστηρίζοντας, μάλιστα, ότι είναι λαϊκή απαίτηση «οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου να τολμήσουν σοβαρές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις». Σε αυτές τις πολιτικές δυνάμεις πάντως δεν ανήκει, ούτε θα μπορούσε, το ΚΚΕ, το οποίο και σ' αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές της ολομέτωπης επίθεσης, που σαρώνει τα δικαιώματα των εργαζομένων, μπαίνει μπροστά για να υπάρξει συνολική απάντηση της εργατικής τάξης και των συμμάχων της.
Είναι ανάγκη να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης προς όφελος των δυνάμεων, που παλεύουν αδιάλλακτα και ασυμβίβαστα τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό. Αυτός ο συσχετισμός δύναμης πρέπει να αλλάξει παντού. Στα σωματεία, στην αγροτιά, στους ΕΒΕ, στη νεολαία, παντού όπου υπάρχουν συμβιβασμένες πλειοψηφίες, που έχουν βάλει πλάτη να περάσουν τα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Να αλλάξει και στο πολιτικό επίπεδο, με την εγκατάλειψη μαζικά από τους εργαζόμενους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και την ενίσχυση του ΚΚΕ. Μόνον έτσι μπορεί να οργανωθεί το δικό τους κοινωνικοπολιτικό μέτωπο πάλης, που θα οργανώσει τη δική τους αντεπίθεση, για να καταργήσει οριστικά κάθε αντεργατικό νομοθέτημα της Βουλής της πλουτοκρατίας μαζί με την πολιτική της.