Φαίνεται πως το 86,55% των ψήφων, που πήραν αθροιστικά ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, δεν αποδεικνύεται και τόσο ασφαλές για την εφαρμογή της πολιτικής που σχεδιάζουν, στις βασικές γραμμές της οποίας συμφωνούν και οι δύο εταίροι του δικομματισμού. Η κυβέρνηση, παρά τη νωπή, τη χτεσινή, «λαϊκή εντολή» και την εξασφαλισμένη εκ των προτέρων συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν αισθάνεται και τόσο ασφαλής, νιώθει τα νώτα της ακάλυπτα προς την πλευρά του λαού και γι' αυτό σπεύδει να διαμορφώσει κλίμα.
Γνωρίζουν πολύ καλά, ότι το ποσοστό αυτό, πέραν της κοινοβουλευτικής καταγραφής, δεν υποδηλώνει τίποτα περισσότερο, καθώς ο ελληνικός λαός μπορεί μεν να ψήφισε ό,τι ψήφισε και κάτω από τους δεδομένους όρους που έγινε η εκλογική μάχη, αλλά δεν είναι και διατεθειμένος να αυτοκτονήσει. Η άποψή του, που τη διακρίνει απεριόριστη δυσπιστία απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση και είναι από επιφυλακτική μέχρι αρνητική για την πολιτική της ΟΝΕ και του ΝΑΤΟ, δεν άλλαξε μέσα στην κάλπη. Για το λόγο αυτό σπεύδουν να τσιμεντάρουν τη λαϊκή συνείδηση, ερμηνεύοντας το εκλογικό ποσοστό ως «εν λευκώ» εξουσιοδότηση για την πολιτική τους. Πάνε να προλάβουν αυτά που έρχονται. Να βάλουν στο «γύψο» τη λαϊκή συνείδηση.
Ετσι, λοιπόν, η επιχείρηση εξαπάτησης του λαού και υφαρπαγής της ψήφου του, όπως αυτή εξελίχθηκε στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, πέρασε ήδη στη δεύτερη φάση της, την πιο ουσιαστική, της χρησιμοποίησης του εκλογικού αποτελέσματος. Στόχος τους είναι η ψήφος ανοχής, που έδωσε ο ελληνικός λαός στο δικομματισμό, να μετατραπεί σε «εν λευκώ», σε διαρκή εξουσιοδότηση για το σύνολο της πολιτικής τους. Η βιασύνη τους αυτή να τσιμεντάρουν τη λαϊκή συνείδηση, επιβεβαιώνει την ανασφάλειά τους, δείχνει τον πραγματικό τους φόβο, ότι η πολιτική που ετοιμάζονται να εφαρμόσουν, σε συνέχεια της μέχρι τώρα πολιτικής τους, θα συναντήσει μεγάλες λαϊκές αντιδράσεις. Αλλά είναι και ένα είδος προειδοποίησης προς το λαό γι' αυτά που θα ακολουθήσουν.
Μιλάνε, όμως, για εξουσιοδότηση του λαού στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής. Πότε, άραγε, ρωτήθηκε ο λαός; Αν ανατρέξει κανείς στην προεκλογική περίοδο το μόνο που θα διαπιστώσει είναι ότι αυτή η περιβόητη εξουσιοδότηση αφορούσε το ποιος θα δώσει το δεκαχίλιαρο στους χαμηλόμισθους και ποιος θα δώσει το υψηλότερο φιλοδώρημα στους χαμηλοσυνταξιούχους. Σε αυτή, τη χωρίς ίσως προηγούμενο επιχείρηση εξαπάτησης του λαού και αλλοίωσης του εκλογικού του κριτηρίου καμία κουβέντα δεν έκαναν οι δύο πόλοι του δικομματισμού, για τα σοβαρά προβλήματα του λαού και του τόπου.
Κατά συνέπεια η «εξουσιοδότηση» σε καμία περίπτωση δεν αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις, την αρπαγή των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων, την κατεδάφιση του όποιου «κοινωνικού κράτους», την ιδιωτικοποίηση της παιδείας, το ξεκλήρισμα της αγροτιάς, την εμπλοκή της Ελλάδας στους πολεμικούς τυχοδιωκτισμούς του ΝΑΤΟ, την ΟΝΕ, τη Σένγκεν και τόσες άλλες συμφωνίες που δεσμεύουν τη χώρα και εκχωρούν εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα σε ιμπεριαλιστικά πολυεθνικά κέντρα. Στα μέτωπα αυτά, λοιπόν, θα αντιμετωπιστεί η πολιτική της κυβέρνησης. Καμία λαϊκή εξουσιοδότηση για όλα αυτά δεν ισχύει, ούτε δόθηκε. Κανένα κλεμμένο «χαρτί» μέσα από την κάλπη δεν μπορεί να αποτρέψει τον ελληνικό λαό να υπερασπιστεί τα δικαιώματά του, να αγωνιστεί για ένα καλύτερο αύριο.