Η προχτεσινή ομιλία του υπουργού Εθνικής Αμυνας Α. Τσοχατζόπουλου στο συνέδριο του περιοδικού ECONOMIST ήταν πραγματικά αποκαλυπτική, για τα ποια είναι τα σχέδια των ιμπεριαλιστών, η στρατηγική των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, οι επιδιώξεις της άρχουσας τάξης της χώρας μας και των πολιτικών εκφραστών της, που διεκδικούν ρόλο σ' αυτό το παιχνίδι, με εισιτήριο την πλήρη εκχώρηση της εθνικής ανεξαρτησίας, την όλο και μεγαλύτερη υποτέλεια και την υποθήκευση του μέλλοντος του ελληνικού λαού. Μιλώντας σαν τον τοπικό ντελάλη της «νέας τάξης», εξήγγειλε την εκστρατεία των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών - από κοινού ή και ανταγωνιστικά με τους Αμερικάνους - για την κατάκτηση των πετρελαίων της Κασπίας και των δρόμων προς αυτά, την εκστρατεία για την κατάκτηση της Ασίας, σε μια επανέκδοση της χιτλερικής θεωρίας περί ζωτικού χώρου για την Ευρώπη.
Σε αυτό το παιχνίδι των πολυεθνικών υποτάσσονται τα πάντα. Η λεγόμενη σταθερότητα, η ειρήνη, η ανάπτυξη, αποκτούν το περιεχόμενο που χρειάζονται οι καπιταλιστές, για να εξυπηρετήσουν το βασικό τους σκοπό, που είναι η όλο και μεγαλύτερη αύξηση των κερδών τους, με όποιο τίμημα αυτό συνεπάγεται για τους λαούς. Μίλησε, λοιπόν, για τη «σταθερότητα» που φέρνει στους λαούς της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της ευρύτερης περιοχής η νέα τάξη του ιμπεριαλισμού. Τη σταθερότητα της νέας τάξης πραγμάτων, που είδαμε στα Βαλκάνια, που έζησε και ζει στην πλάτη του ο λαός της Γιουγκοσλαβίας. Μίλησε για τις ...προοπτικές που ξανοίγονται για την παγκόσμια ειρήνη, μέσω της έντασης του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Τη «σταθερότητα» αυτή τη βλέπει σαν αναγκαία προϋπόθεση για να προχωρήσουν τα νέα σχέδια. Είναι η «σταθερότητα» της «νέας τάξης», που επιβάλλεται μέσω του ΝΑΤΟ.
Μια τέτοια «σταθερότητα», όμως, προϋποθέτει κλείσιμο των κλασικών μετώπων αντιπαράθεσης, ώστε οι ιμπεριαλιστές, απερίσπαστοι από «εσωτερικά» προβλήματα, από προβλήματα εντός των κλασικών τους ορίων, να επιδοθούν στο κυνήγι του θησαυρού προς την Ανατολή. Σε αυτό το παιχνίδι του ιμπεριαλισμού, στη γεωστρατηγική σκακιέρα υπάρχει και ο παίκτης που λέγεται Ευρωπαϊκή Ενωση, δηλαδή η πολιτική έκφραση των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, που διεκδικεί τον δικό του πρωταγωνιστικό ρόλο. Στη μέση βρίσκεται η Ρωσία, που αποτελεί εν δυνάμει το Μήλον της Εριδος μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικάνων ιμπεριαλιστών. Το ερώτημα «εάν τα συμφέροντα της Ευρώπης θα συνυπάρξουν με τα συμφέροντα των ΗΠΑ», ο Α. Τσοχατζόπουλος το άφησε να κινείται μετέωρο.
Εκεί που δεν άφησε μετέωρο κανένα ερωτηματικό, και ήταν περισσότερο από αποκαλυπτικός, είναι οι προσπάθειες της ελληνικής άρχουσας τάξης και των πολιτικών της εκφραστών για τη διεκδίκηση ενός ρόλου σε αυτά τα πλαίσια. Παραδέχτηκε, χωρίς μισόλογα, ότι η αναπροσαρμογή των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και οι νέοι εξοπλισμοί εντάσσονται απόλυτα στο νέο ρόλο του ΝΑΤΟ και στην ευρωπαϊκή συμβολή σε αυτόν. Είμαστε είπε, έτοιμοι για όλα, η Ελλάδα έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Ενός στρατού με καθαρά ιμπεριαλιστικό προσανατολισμό. Του στρατού, που προορίζεται να συνδράμει με το δικό του τρόπο στην εκστρατεία των ιμπεριαλιστών στην Ανατολή. Οι ιμπεριαλιστές, λοιπόν, ετοιμάζονται για νέες εκστρατείες. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε, όποτε η χώρα μας μπήκε στο παιχνίδι των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και της απονεμήθηκε κάποιος ρόλος, ο ελληνικός λαός το πλήρωσε πολύ ακριβά σε αίμα και δάκρυα. Γι' αυτό ο λαός πρέπει να ανησυχεί και να αγωνίζεται για την ανατροπή των ολέθριων σχεδίων.