Εχουν βαρύτατο σύμπλεγμα ενοχής οι επίγονοι. Αταβιστικές είναι οι προελεύσεις και οι σχέσεις τους με τους πολιτικούς εκείνους χώρους της υποτέλειας, που ευθύνονται για την αντικομμουνιστική υστερία και τη μισαλλοδοξία. Μ' εκείνους που γέμισαν την Ελλάδα με φυλακές, ξερονήσια, με εκτελεστικά αποσπάσματα, με κρεμάλες, με στρατόπεδα, με το ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ. Μ' αυτούς τους δημίους, που, κατά τις διαδοχικές μεταμορφώσεις, ζουν ακόμα ανάμεσά μας, μασκοφόροι, τότε και τώρα, καταδότες, χαφιέδες, υποτακτικοί. Είναι αυτοί ...του εκσυγχρονισμού της ασυδοσίας - της αλαζονείας και της υποτέλειας, που, ντυμένοι τη χαμαιλεόντεια στολή της σοσιαλδημοκρατίας, νέμονται την εξουσία, που, όντας ναυάγια πολιτικής, ευθύνονται για ναυάγια σε όλους τους τομείς.
Αυτοί οι επικίνδυνοι άνθρωποι επιχειρούν τώρα να θάψουν το ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ στα νερά του θαλασσινού περάσματος, να ξεπλύνουν αμαρτίες των πολιτικών καταβολών τους, να εξωραΐσουν την ιστορία, να ενταφιάσουν - προ παντός - τις μνήμες μας και να καλύψουν τις ενοχές. Οπως καταγγέλλει, με ψήφισμά του, το ΔΣ της Πανελλήνιας Ενωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης (ΠΕΑΕΑ), απόφαση της κυβέρνησης είναι, να εντάξει το νησί των βασανισμένων αγωνιστών στο πρόγραμμα «Ολυμπισμός - Πολιτισμός», στα πλαίσια των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, τολμούν, δηλαδή, να κάνουν εγκαταστάσεις και να στήσουν φιέστες του εμπορευματοποιημένου αθλητισμού, εκεί που έπρεπε να έχει στηθεί μνημείο ιστορικής μνήμης φρονηματισμού και καταδίκης των δημίων. Εκεί, που, λίγο να ανασκαλέψεις, θα βρεις το χώμα ανακατεμένο με αίμα. Εκεί που οι χαράδρες κρατάνε ακόμα τον αχό των βασανισμένων και απροσκύνητων αγωνιστών.
Πριν από σαράντα χρόνια, είχαμε επιχειρήσει επιτόπια έρευνα στα γερμανικά στρατόπεδα θανάτου. Φτάσαμε στο Μόναχο και αναζητούσαμε το Νταχάου. Με μεγάλη προσπάθεια, καταφέραμε να μας πληροφορήσουν, όπως και για την «αετοφωλιά» του Χίτλερ. Είχαν το συλλογικό σύνδρομο της ενοχής. Οταν φτάσαμε εκεί, αντικρίσαμε μια αποστειρωμένη εικόνα. Είχαν απομακρύνει τα παραπήγματα και ό,τι θύμιζε την πραγματικότητα της φρίκης. Και στα όριά τους είχαν δημιουργήσει ουδέτερες αλέες με ...βοτσαλάκια και μια χαρακτηριστική γλυπτική σύνθεση.
Πρόσφατα, επιχειρείται να μετατραπεί το σφαγείο του Αουσβιτς σε χώρο ρέιβ πάρτι και το Μακρονήσι σε τάφο της ιστορικής μνήμης. Δε θα τους αφήσουμε, αυτούς τους «δείλαιους» να ασχημονούν.
Του Γιώργου Κ. ΤΣΑΠΟΓΑ