Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο...
Σύμφωνα με τις κυβερνητικές κατευθύνσεις για το ποιος πρέπει να θεωρείται καλός συνδικαλιστής και ποιος όχι, κατευθύνσεις που φαίνεται να παίρνουν σοβαρά υπόψη και δικαστικοί λειτουργοί, ο πρόεδρος του ναυτεργατικού σωματείου «Ο ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ», Γιάννης Μανουσογιαννάκης, είναι περίπου εγκληματίας. Το «έγκλημα» που διέπραξε είναι ότι προσπάθησε να υπερασπιστεί το δικαίωμα του ναυτεργάτη στο μεροκάματο. Ετσι, διώκεται μετά από μήνυση ναυτιλιακού πράκτορα γιατί προσπάθησε να βοηθήσει δυο ναυτεργάτες, ο ένας εκ των οποίων διεκδικούσε πίσω τα χρήματα που του είχε αποσπάσει ο ναυτιλιακός πράκτορας. Ακριβώς λόγω αυτής του της πράξης τού επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι που περιλαμβάνουν 500.000 δραχμές εγγύηση, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και παρουσία στο Αστυνομικό Τμήμα μια φορά το μήνα. Αυτά, όταν ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας διαψεύδει τα όσα ο μηνυτής καταγγέλλει!
Σε ακόμα πιο αντιδραστική κατεύθυνση κινείται ο αρμόδιος εισαγγελέας, ο οποίος, μετά την προσφυγή του Γ. Μανουσογιαννάκη κατά των περιοριστικών μέτρων, με εισήγησή του απαιτεί να εφαρμοστούν οι παραπάνω όροι. Αφού προσπερνά τους μάρτυρες που διαψεύδουν τον μηνυτή, υποστηρίζει πως ο συνδικαλιστής «έχει σχηματίσει τη λανθασμένη αντίληψη ότι η συνδικαλιστική του ιδιότητα τού παρέχει το δικαίωμα να παρεμβαίνει σε ιδιωτικές διαφορές»! Αυτή η αντίληψη του εισαγγελέα επιβεβαιώνει τα όσα το συνδικαλιστικό κίνημα καταγγέλλει, από την πρώτη στιγμή που ο «τρομονόμος» έκανε την εμφάνισή του, για ευθεία «βολή» στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Μέρα με τη μέρα ξεδιπλώνεται το «κουβάρι» που αποκαλύπτει την πραγματική πρόθεση της κυβέρνησης, των όσων την υπηρετούν και από όποια θέση την υπηρετούν και δεν είναι άλλη από την προσπάθεια να καταστείλουν κάθε αγωνιστική φωνή και προσπάθεια, μπροστά στη «ζούγκλα» που ετοιμάζουν στο εργασιακό τοπίο.
«
Ποιος σου είπε να 'ρθεις;». Η ερώτηση αυτή είναι το σήμα κατατεθέν των σύγχρονων «δουλεμπόρων», όταν πρόκειται να ναυτολογήσουν «συστημένο» ναυτεργάτη που στάλθηκε από κάποιον έμπιστο... Μετά μετρούν δολάρια. Ετσι λειτουργεί το κύκλωμα. Αυτό το κύκλωμα, που λειτουργεί σε βάρος των ναυτεργατών, ο εισαγγελέας θεωρεί «ιδιωτική (!) διαφορά». Το «δουλεμπόριο» στον Πειραιά το γνωρίζουν και οι «πέτρες». Η Ακτή Μιαούλη είναι γεμάτη από «δουλέμπορους», που βγαίνουν στο σεργιάνι για να μαζέψουν «κεφάλια». Γύρω γύρω από τα δικαστήρια «ξεφυτρώνουν» καθημερινά τέτοια γραφεία, που εκμεταλλεύονται την ανάγκη του ναυτεργάτη για μεροκάματο. Αυτά τα γνωρίζει και το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και η Εισαγγελία του Πειραιά καθώς από το 1997 τα ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ και «ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ» μαζί με τους ναυτεργάτες δίνουν σκληρό αγώνα για το κλείσιμο αυτών των γραφείων και έχουν μαζέψει και προσκομίσει στους αρμόδιους πληθώρα στοιχείων. Το ΥΕΝ και συνολικά η κυβέρνηση δεν το... πειράζουν αφού εξυπηρετεί το εφοπλιστικό κεφάλαιο.
Είναι ξεκάθαρο πλέον στους εργαζόμενους του Πειραιά ότι η δίωξη ενάντια στον συνδικαλιστή Γιάννη Μανουσογιαννάκη είναι και τρομοκρατική και πολιτική. Μπροστά στο συντονισμό και στην οργάνωση της πάλης όλων όσοι πλήττονται από την αντιναυτεργατική πολιτική της κυβέρνησης, θέλουν τώρα να δώσουν ένα αποφασιστικό χτύπημα σ' όσους σηκώνουν κεφάλι.
Λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο... Ενα ναυτεργατικό κίνημα που έχει περάσει από φωτιά και σίδερο για να φτάσει να θεωρεί αυτονόητο δικαίωμά του να ανακατεύεται σε τέτοιου τύπου «ιδιωτικές διαφορές»... Αν στον αρμόδιο εισαγγελέα δε λένε τίποτα ονόματα όπως Τατάκης και Αμπατιέλος, λένε πολλά σ' όσους έχτισαν με το αίμα τους τα βαπόρια και τις αμύθητες περιουσίες των εφοπλιστών. Και για λόγους ιστορικούς σ' αυτόν τον αγώνα οι ναυτεργάτες δεν είναι μόνοι τους, καθώς η εργατική τάξη της χώρας μας γνωρίζει πλέον πως ό,τι εφαρμόζεται στη ναυτιλία είναι πρόκριμα για όλη την τάξη.
Γιώτα ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗ