2. Τι συμβαίνει πίσω από τα κλειστά παράθυρα; Πόσες αδιέξοδες ψυχικές μάχες δίνονται καθημερινά;
3. Ολα αρχίζουν με την απουσία της προσοχής. Το «Γιατί δε με προσέχεις;» σύντομα δίνει τη θέση του στο «Κοίτα τι κάνω για να με προσέξεις». Ετσι ξαφνικά βρίσκεται ο άλλος μέσα στο χρώμα της τρέλας. Η ψευδαίσθηση ότι έτσι μόνο σε προσέχουν γεννάει μια απίστευτη γκάμα διαπομπεύσεων και αυτοτραυματισμών. Οι συχνότερες διαπομπεύσεις γίνονται σε δημόσια θέα. Η τηλεόραση, αυτή η Μέδουσα που όλα τα πετρώνει, είναι ο προθάλαμος για τον καθένα - που αισθάνεται πως είναι βάρος σε όλους - να απευθύνεται προς όλους μέσω της κάμερας. Κανονικά θα έπρεπε να δικάζονται για κακούργημα όσοι χρησιμοποιούν τους συνανθρώπους μας που φέρουν το χρώμα της τρέλας.
4. «Πρόσεξε, με πατάς» θα μπορούσε να είναι το σήμα από τους χρωματισμένους τρελούς προς όλους τους άλλους. Η απλότητα του συνθήματος θα σάρωνε τα ιατρικά συνέδρια, γιατί το αίτημα της τρέλας δε θα παραδινόταν σε κανενός είδους τεχνικούς περί της ψυχής, οι οποίοι κόπτονται σαν μπακάληδες σε καιρό πολέμου πώς να βγάλουν φράγκα «σπρώχνοντας» το εμπόρευμα της τρέλας. Οσο για μας, τους λεγόμενους ευαίσθητους, μας έχει φωτογραφίσει για πάντα ο Βοβενάργκ με τον καλύτερο τρόπο: «Είμαστε υπερβολικά απρόσεκτοι ή υπερβολικά απασχολημένοι με τον εαυτό μας, για να εμβαθύνουμε αλλήλους: οποιοσδήποτε έχει δει μάσκες, σ' ένα χορό, να χορεύουν φιλικά μαζί και να κρατιούνται χέρι - χέρι χωρίς να γνωρίζονται, για να αποχωριστούν το επόμενο λεπτό και να μην ξαναϊδωθούν ούτε και να νοσταλγήσει η μία την άλλη, μπορεί να σχηματίσει μίαν ιδέα για τον κόσμο».
5. Τα καθωσπρέπει μαγαζιά της Πολιτείας με την τρέλα μυρίστηκαν ψητό. Πρώτη και καλύτερη η Εκκλησία, όπου τον πρώτο καιρό έτριβε τα χέρια της με χαρά όταν έβλεπε τους μόνιμους μνηστήρες της τρέλας να παραδίδονται στις κάμερες της τηλεόρασης. Οταν όμως κατάλαβε ότι οι δημοσιογράφοι τους παίρνουν την μπουκιά από το στόμα, το ράσο άλλαξε τροπάριο. Αποφάσισε να στέλνει εκπροσώπους του σε όλες τις εκπομπές, με σκοπό να στρέψουν τους μνηστήρες αυτούς στην εξομολόγηση, με το αζημίωτο βέβαια. Με τη σειρά τους, άλλαξαν στάση και οι πάσης φύσεως γιατροί, κυρίως ψυχαναλυτές. Γέμισαν και αυτοί με την παρουσία τους τις εκπομπές, χτυπώντας το μαγαζί των παπάδων εκεί που τους πονούσε πραγματικά: έγιναν μόνιμοι μαϊντανοί, και οι περισσότεροι καλοπληρωμένοι.
6. Η επιστήμη είναι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος της φύσης. Μεταφέρει την αλήθεια της χωρίς κόστος, αφού η σφραγίδα της είναι πιο δυνατή και από αυτή του εκάστοτε πάπα. Κι όμως μπροστά σε αυτούς τους μνηστήρες, σε αυτούς που συχνά τους φωνάζουν «τρελάρες», αυτούς που φλερτάρουν με το άπειρο, νιώθει πως κλυδωνίζεται, πως αμφισβητείται - ακόμα και η εξουσία της είναι η μόνη φορά που πραγματικά απειλείται.