Για την ερμηνεία του αποτελέσματος, θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι στη Δανία, από την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ το 1972, υπάρχει ένα ισχυρότατο κίνημα αντίστασης. Στα 28 χρόνια που μεσολάβησαν, πραγματοποιήθηκαν έξι δημοψηφίσματα που αφορούν στη σχέση της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Το κίνημα του «όχι» ποτέ δεν έπεσε κάτω από 34,8%, ενώ σε δυο δημοψηφίσματα, στις 2 Ιουνίου 1992 (για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ) και στο τελευταίο, πήρε την πλειοψηφία με 50,7% και 53,1%, αντιστοίχως. Και κάτι ακόμη που έχει σημασία είναι η μεγάλη συμμετοχή των πολιτών στα δημοψηφίσματα αυτά. Στο δημοψήφισμα της 28ης Σεπτεμβρίου η συμμετοχή έφθασε το 86%. Δείγμα για το πόσο μεγάλη σημασία αποδίδουν στο συγκεκριμένο θέμα.
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι, όπως σημειώνει ο Τύπος της Δανίας, ιδιαίτερο ρόλο στη διαμόρφωση του αποτελέσματος έπαιξε η πεποίθηση των εργαζομένων και των συνταξιούχων ότι η ένταξη στην ΟΝΕ θα οδηγήσει σε καταστροφή το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, το οποίο είναι ανεπτυγμένο σ' αυτή τη χώρα.