Συνεχίζεται ο κατήφορος της καπνοκαλλιέργειας μετά την εφαρμογή των ολέθριων αποφάσεων της νέας ΚΑΠ από το 2006 και μετά. Χρόνο με το χρόνο, όλο και λιγότεροι αγρότες ασχολούνται με τα καπνά.
Με βάση τις τελευταίες δηλώσεις του ΟΣΔΕ, φαίνεται ότι απέμειναν το 2008 μόνο 14.909 καπνοπαραγωγοί, από 16.093 το 2007 και 51.312 το 2003. Η μείωση του αριθμού των καπνοπαραγωγών το 2008 σε σύγκριση με το 2003 είναι 70,9%! Με άλλα λόγια, έφυγαν από τη μέση μέσα σε αυτή την πενταετία 36.403 καπνοπαραγωγοί. Το μεγάλο μπαμ έγινε το 2006, όπου από 47.000 καπνοπαραγωγούς που ήταν το 2005, απέμειναν μόνο 17.891. Και όπως πάνε τα πράγματα, το κακό θα συνεχιστεί μέχρι τελικής εξαφανίσεώς τους... Οι καπνοπαραγωγοί πλήρωσαν πολύ ακριβά το μάρμαρο της νέας ΚΑΠ και ακόμα δεν τους ήρθε ολόκληρος ο λογαριασμός. Από το 2010, η ΕΕ θα τους κόψει και το 50% της επιδότησης, που, σε συνδυασμό με τις εξευτελιστικές τιμές που υπάρχουν, θα εξαναγκαστούν να φύγουν και όσοι βάζουν ακόμα καπνά. Η καπνοκαλλιέργεια είναι το πιο τρανταχτό παράδειγμα της πολιτικής φτώχειας και ξεκληρίσματος της ΕΕ.
To ζωτικής σημασίας αίτημα χιλιάδων ψαράδων της χώρας για απελευθέρωση χωρητικότητας και ιπποδύναμης στα σκάφη τους, έχει μπει στη λοταρία από πλευράς υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΥΠΑΑΤ). Η πλεονάζουσα συνολική χωρητικότητα και ιπποδύναμη, που προέκυψε εξαιτίας της επιδοτούμενης διάλυσης σκαφών, που ξεπέρασε το όριο συνολικής μείωσης που είχε βάλει η ΕΕ στη χώρα μας κατά 1.500 GT στη χωρητικότητα και 2.500 KW στην ιπποδύναμη, θα κατανεμηθεί, υποτίθεται, στους χιλιάδες παράκτιους ψαράδες που έχουν ανάγκη.
Επειδή δεν είναι εφικτό να υλοποιηθεί τέτοιου είδους «γενναιοδωρία», το ΥΠΑΑΤ έχει προωθήσει με υπουργική απόφαση πολύπλοκες διοικητικές διαδικασίες και προϋποθέσεις χορήγησης επιπλέον χωρητικότητας και ιπποδύναμης, ευελπιστώντας στην αποτροπή μαζικής υποβολής αιτήσεων απ' όλα τα λιμάνια της χώρας.
Σε χρόνο μόλις 20 ημερών, απ' την ημερομηνία έκδοσης της Υπουργικής Απόφασης και όχι κοινοποίησης στους παραλήπτες, οι ψαράδες θα πρέπει να τρέξουν και να μαζέψουν ένα σωρό δικαιολογητικά και να τα υποβάλουν μέχρι τέλος του χρόνου στις περιφερειακές Υπηρεσίες Αλιείας του κάθε νομού.
Στη συνέχεια, οι νομαρχιακές υπηρεσίες θα τις στείλουν εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του 2009 για την οριακή επιλογή των επιλαχόντων. Οσο οι ψαράδες αφήνουν το πεδίο πρωτοβουλιών στην ΕΕ και το ΥΠΑΑΤ, που εφαρμόζει την πολιτική της, η λαβίδα των περιορισμών στην άσκηση του επαγγέλματός τους συνεχώς θα σφίγγει μέχρι ο ένας μετά τον άλλο να εγκαταλείψει την αλιεία.
Μόνο με τον οργανωμένο αγώνα κόντρα στην πολιτική της πλουτοκρατίας και του ευρωμονόδρομου θα καταφέρουν να ανοίξουν το δρόμο για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους και να ανταμειφθεί ο κόπος τους σ' αυτό το δύσκολο επάγγελμα.