Associated Press |
Η καθιερωμένη «οικογενειακή» φωτογραφία |
Ξεκάθαρο μήνυμα για επιτάχυνση της ολομέτωπης επίθεσης με στόχο να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στους λαούς και να θωρακίσουν παραπέρα τα μονοπώλια έστειλαν οι ηγέτες της ΕΕ, που εμφανίστηκαν αποφασισμένοι να αξιοποιήσουν την κρίση για να σαρώσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και των λαών.
Με συντονισμένο τρόπο και σε απόλυτη σύμπνοια προχωρούν σε νέα μέτρα στήριξης και ισχυροποίησης της θέσης των ευρωμονοπωλίων, φορτώνοντας ολόκληρο το λογαριασμό της κρίσης στην εργατική τάξη και στα άλλα λαϊκά στρώματα.
«Τα μέτρα που λαμβάνονται προς υποστήριξη της ανάκαμψης μπορούν επίσης να διαμορφωθούν κατά τρόπον ώστε να βοηθήσουν την ΕΕ να οικοδομήσει ισχυρότερη οικονομία για το μέλλον», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο κείμενο των συμπερασμάτων, επιβεβαιώνοντας ότι ήδη οι 27 ηγέτες σχεδιάζουν την πολιτική τους με το βλέμμα στην επόμενη μέρα της κρίσης, από την οποία επιδιώκουν να βγουν, αφήνοντας ...πίσω εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα. Προκειμένου να μην αφήσουν περιθώρια παρερμηνειών για τις προθέσεις τους οι «27» διατράνωσαν ότι «η κρίση τονίζει την ανάγκη για τη συνέχιση και επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», ταυτόχρονα με τα μέτρα που παίρνονται για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας.
Πανίσχυρα όπλα οι δύο πυλώνες του ευρωοικοδομήματος, το Σύμφωνο Σταθερότητας και η Στρατηγική της Λισαβόνας, στα οποία έδωσαν νέους όρκους πίστης οι 27 ηγέτες, εκφράζοντας τη βούλησή τους να κινηθούν πιο αποφασιστικά για να πετύχουν τους στόχους που θέτουν. «Στη σημερινή κρίση, η ανανεωμένη Στρατηγική της Λισαβόνας παραμένει το ουσιαστικό πλαίσιο για την προώθηση της βιώσιμης μεγέθυνσης και απασχόλησης», τονίζεται στο κείμενο των συμπερασμάτων. Στην κατεύθυνση αυτή «προσυπογράφουν τις επικαιροποιημένες συστάσεις ανά χώρα για τις οικονομικές πολιτικές και πολιτικές απασχόλησης των κρατών - μελών» και ζητούν την ταχεία εφαρμογή τους. Με απλά λόγια οι παραπάνω διατυπώσεις σηματοδοτούν την υλοποίηση όλων των αντιδραστικών αλλαγών με στόχο τη δραστική μείωση του λεγόμενου εργατικού κόστους και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλίων. Κυριαρχία των ελαστικών μορφών απασχόλησης, απελευθέρωση των απολύσεων, ατομικές συμβάσεις εργασίας, παραπέρα συρρίκνωση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, είναι στην ατζέντα της Στρατηγικής της Λισαβόνας που υλοποιούν το διάστημα αυτό οι κυβερνήσεις της ΕΕ.
Μοχλός για την κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων είναι η αυξανόμενη ανεργία και τα εκατομμύρια των απολυμένων που προστίθενται στις ατέλειωτες στρατιές των ανέργων. Οι «27» σχεδιάζουν να κάνουν συντονισμένα και πιο συγκεκριμένα βήματα το επόμενο διάστημα με αλλεπάλληλες αποφάσεις των κοινοτικών οργάνων. Μπορεί η έκτακτη σύνοδος για την απασχόληση, που είχε προγραμματιστεί να γίνει στις 7 του Μάη στην Πράγα, να αναβλήθηκε, καθώς αρκετοί ηγέτες της ΕΕ αναλογίστηκαν το πολιτικό κόστος από τις ανατροπές στα εργασιακά δικαιώματα ένα μήνα πριν από τις ευρωεκλογές, αλλά στη θέση της θα γίνει μια συνάντηση της τρόικας (τσεχική προεδρία, Κομισιόν, κοινωνικοί εταίροι). Κυρίως όμως υπάρχει ξεκάθαρη κατεύθυνση: «Η διατήρηση των επιπέδων απασχόλησης θα γίνει μέσω της ευελιξίας με ασφάλεια και της κινητικότητας στην αγορά εργασίας», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο κείμενο των συμπερασμάτων. Ακόμα πιο καθαρό είναι πού θέλουν να το πάνε: «Να ενισχυθεί η αναδιάρθρωση της αγοράς εργασίας, προκειμένου να είναι έτοιμη για το μέλλον». Με άλλα λόγια, μετά την κρίση η αγορά εργασίας πρέπει να είναι πλήρως υποταγμένη στις ανάγκες του κεφαλαίου.
Από την άλλη οι «27» συνεχίζουν τις συντονισμένες προσπάθειες για ενίσχυση των μονοπωλίων και τη θωράκιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αναδεικνύουν την «αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και της εύρυθμης λειτουργίας της χρηματοπιστωτικής αγοράς» ως απαραίτητη προϋπόθεση «για την έξοδο από την τρέχουσα οικονομική και χρηματοοικονομική κρίση». Διατυπώνουν την εκτίμηση ότι χάρη στα τεράστια πακέτα, ύψους 2 τρισ. ευρώ, που πήραν τα κράτη - μέλη αποτράπηκε η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και συνιστούν νέα μέτρα στην κατεύθυνση της οριστικής απαλλαγής τους από τα «τοξικά» προϊόντα, εννοείται στις πλάτες των λαών.
Σε ό,τι αφορά στα προγράμματα για την ανάκαμψη της καπιταλιστικής οικονομίας οι «27» εκφράζουν την ικανοποίησή τους για την πρόοδο που έχει γίνει από τον περασμένο Δεκέμβρη και ζητούν ένταση των προσπαθειών «εντός του πλαισίου της ενιαίας αγοράς και της ΟΝΕ», εκφράζοντας τη βεβαιότητα ότι «η ΕΕ θα ξεπεράσει την κρίση και θα αναδυθεί ισχυρότερη».
Χαρακτηρίζουν τη συνέχιση της υλοποίησης των συμφωνηθέντων μέτρων ανάκαμψης ως ζωτικής σημασίας τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο.
Παράλληλα, επιβεβαιώνεται η στοχοπροσήλωση στο Σύμφωνο Σταθερότητας και καλούνται τα κράτη - μέλη «να επανέλθουν στους μεσοπρόθεσμους δημοσιονομικούς στόχους τους το συντομότερο δυνατόν, συμβαδίζοντας με την οικονομική ανάκαμψη και σύμφωνα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, επιστρέφοντας με αυτόν τον τρόπο, το συντομότερο δυνατόν, σε θέσεις που συνάδουν με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών».
Η απόλυτη ομοφωνία απέναντι στην επίθεση κατά των λαών δεν μπορεί να αποκρύψει ότι την ίδια στιγμή βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη οι ενδοϊμπεριαλιστικές διαμάχες για το ποιος θα φορτωθεί τις μεγαλύτερες ζημιές από την κρίση, με το βλέμμα βέβαια στην ενίσχυση της ηγεμονικής θέσης στην εποχή της ανάκαμψης. Οι «27» αρνήθηκαν, για παράδειγμα, να ανταποκριθούν στις εκκλήσεις των ΗΠΑ για να διοχετεύσουν περισσότερα κρατικά πακέτα για την ανάκαμψη της οικονομίας, ενώ επιχειρούν να περάσουν στην αντεπίθεση διεκδικώντας ηγεμονικό ρόλο στη «μεταρρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών», ασκώντας πιέσεις για να έχουν μεγαλύτερο ρόλο σε αυτό το πλαίσιο. Βέβαια, την ίδια στιγμή αναθέτουν στο «αναβαθμισμένο» ΔΝΤ κεντρικό ρόλο στην παρακολούθηση των παγκόσμιων αγορών και στην πρόληψη των κρίσεων...
Παράλληλα, τα ισχυρά κράτη της ΕΕ με πρώτη τη Γερμανία δηλώνουν ότι δε θα εγκαταλείψουν κανένα από τα αδύναμα κράτη - μέλη, εντός ή εκτός Ευρωζώνης, αλλά θα το κάνουν με επαχθείς όρους και νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα. Το πιο πιθανό είναι βέβαια να τα παραδώσουν στις αγκάλες του ΔΝΤ, το οποίο αποφάσισαν να ενισχύσουν με 75 δισ. ευρώ για να μπορεί να ανταποκριθεί στο νέο ρόλο που του αναθέτουν.
Μετά από πολύμηνα παζάρια οι «27» συμφώνησαν πώς θα μοιράσουν τα 5 δισ. από τα κονδύλια του κοινοτικού προϋπολογισμού, τα οποία θα διατεθούν βέβαια για να ενισχύσουν έργα και σχέδια στην υπηρεσία των ευρωμονοπωλίων κυρίως στους τομείς της ενέργειας και του ευρυζωνικού διαδικτύου.
Εν μέσω κρίσης και παρά τις ενστάσεις για νέα διεύρυνση, οι κυβερνήσεις της ΕΕ απλώνουν διαρκώς τη ζώνη επιρροής προς τα ανατολικά, αναζητώντας νέες αγορές και πλουτοπαραγωγικές πηγές για τα ευρωμονοπώλια. Στο στόχαστρο αυτή τη φορά είναι έξι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης - Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσία, Ουκρανία, Γεωργία, Μολδαβία - με τις οποίες η ΕΕ θέλει να σφίξει τους δεσμούς και τη στρατηγική σχέση μαζί τους. Για το σκοπό αυτό ενέκριναν χτες σχετική δήλωση για την «ανατολική εταιρική σχέση», στην οποία υπογραμμίζεται «η στρατηγική σημασία» που έχουν για την ΕΕ οι παραπάνω χώρες. Οι «27» υπόσχονται χρηματοδότηση 600 εκατ. ευρώ μέχρι το 2013 σε αυτές τις χώρες, θέτοντας βέβαια ως προϋποθέσεις την υποστήριξη πολιτικών και κοινωνικών μεταρρυθμίσεων στη βάση των αρχών της οικονομίας της αγοράς. Παράλληλα, προχωρά και η Ενωση για τη Μεσόγειο με επόμενο βήμα τη δημιουργία μόνιμης γραμματείας στη Βαρκελώνη.
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ: Του απεσταλμένου μας
Στη γραμμή της κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης, που επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, πλειοδότησε ο Κ. Καραμανλής, δίνοντας το «πράσινο φως» για την πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και στηρίζοντας την παραπέρα ισχυροποίηση του κεφαλαίου μέσα από την κρίση.
Εξειδικεύοντας τις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής στη χώρα μας, ο πρωθυπουργός σηματοδότησε νέο κύκλο στην ολομέτωπη αντιλαϊκή επίθεση με έμφαση αυτή τη φορά την κατεδάφιση των εργασιακών δικαιωμάτων και την ένθερμη υποστήριξη της κερδοφορίας των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Στο όνομα της αντιμετώπισης της κρίσης και του να μη γίνουν απολύσεις, ο Κ. Καραμανλής τάχτηκε υπέρ των νέων μοντέλων εργασιακών σχέσεων, που προωθούν οι επιχειρήσεις, ενθαρρύνοντας γενίκευση και κλιμάκωση της επίθεσης σε βάρος των στοιχειωδών δικαιωμάτων της εργατικής τάξης. Ειδικότερα, ευλόγησε τα αντεργατικά μέτρα που πήρε πρόσφατα ο πρόεδρος του ΣΒΒΕ και ιδιοκτήτης της «Αλουμύλ» Γ. Μυλωνάς, αναπαράγοντας ακριβώς την επιχειρηματολογία του μεγαλοβιομήχανου. Οτι, δηλαδή, σε περιόδους κρίσης μπορεί να εφαρμοστεί το μοντέλο των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, αρκεί να γίνεται νόμιμα και με τη συναίνεση των εργαζομένων. «Καταλαβαίνω ότι, υπό συνθήκες κρίσης, αναζητούνται ενίοτε και λύσεις ανάγκης, κατά περίπτωση. Αυτό δεν περιλαμβάνεται στις δικές μου αρχές, αλλά έχω την άποψη ότι, εάν πρόκειται για κάτι το οποίο είναι μέσα στο πλαίσιο των νόμων που ισχύουν, γίνεται με διαβούλευση και συμφωνία με τους εργαζόμενους και, κυρίως, έχει προσωρινό χαρακτήρα, όσο και αν δεν είναι ευχάριστο, είναι καλύτερο από το να κλείσει μια επιχείρηση και να βγουν όλοι οι άνθρωποι στην ανεργία», ήταν επί λέξει η δήλωση του πρωθυπουργού. Ενθαρρύνοντας την επέκταση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων επικαλέστηκε ότι «στην Ελλάδα η μερική απασχόληση και οι ελαστικές μορφές απασχόλησης καλύπτουν πολύ μικρό ποσοστό σε σχέση με όλη την υπόλοιπη Ευρώπη»...
Προσπάθησε να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου ότι είναι έκτακτα μέτρα που τάχα ανταποκρίνονται σε έκτακτες συνθήκες, αποκρύπτοντας βέβαια ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται το κεφάλαιο να ...επιστρέψει εργασιακά δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αγώνες και θυσίες δεκαετιών.
Γενικότερα ο Κ. Καραμανλής έκανε ακόμα μια φορά επίδειξη της αποφασιστικότητας της κυβέρνησης να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για την έξοδο από την κρίση, εννοείται σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
Ταυτόχρονα, υπερασπίστηκε τη στήριξη της κερδοφορίας των μονοπωλίων, ως το βασικό εργαλείο και μονόδρομο για την έξοδο από την κρίση. «Σε ώρα κρίσης, και μάλιστα τη στιγμή που ήδη πάρα πολλές χώρες στην Ευρώπη αντιμετωπίζουν ύφεση, άρα κλείσιμο επιχειρήσεων και εκρηκτική αύξηση σε ορισμένες περιπτώσεις της ανεργίας, είναι λάθος πολιτική να επιχειρήσει κανείς φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων»(!). Αμέσως μετά επανήλθε, για να μην αφήσει περιθώρια για παρερμηνείες: «Οταν λοιπόν συνολικά η μεγάλη πρόκληση είναι να διασφαλισθεί και να ενισχυθεί η ρευστότητα της οικονομίας, δεν είναι ώρα για να επιχειρήσει κανείς φορολογική επιβάρυνση. Αυτό είναι στοιχειώδες», αποφάνθηκε. Παραβλέποντας ότι οι τράπεζες ξεχειλίζουν από ρευστότητα, δικαιολόγησε τα μέτρα θωράκισης της κερδοφορίας τους, λέγοντας ότι «στόχος είναι η διασφάλιση μεγαλύτερης ρευστότητας για την πραγματική οικονομία».
Ο πρωθυπουργός διέψευσε ότι υπάρχει ενδεχόμενο να εφαρμοστεί σχέδιο έκτακτης ανάγκης από την ΕΕ για τη διάσωση της Ελλάδας από τη χρεοκοπία, αλλά την ίδια στιγμή εξέφρασε τη βούληση της κυβέρνησης να παίρνει όλα τα (αντιλαϊκά) μέτρα που απαιτούνται από το Σύμφωνο Σταθερότητας. «Είμαστε σε διαρκή παρακολούθηση, διαρκή επικαιροποίηση και αν χρειαστεί, βεβαίως, είμαστε έτοιμοι να προσαρμόσουμε τις πολιτικές μας στις νέες ανάγκες», είπε με νόημα. Παράλληλα, επιχείρησε να εκτονώσει την κατακραυγή για τα πρόσφατα μέτρα, ισχυριζόμενος ότι πρόκειται για έκτακτα μέτρα που θα ισχύσουν μόνο για φέτος...
Ταυτόχρονα με την κλιμάκωση της επίθεσης σε βάρος του εργαζόμενου λαού, η κυβέρνηση προωθεί την αυταρχική θωράκιση της πολιτικής της, χρησιμοποιώντας τη δράση των κουκουλοφόρων. Ο Κ. Καραμανλής διαβεβαίωσε πως θα κάνει ό,τι μπορεί, σε συνεργασία και με τους συμμάχους, για να αντιμετωπίσει τάχα την εγκληματικότητα και την τρομοκρατία, δίχως μάλιστα αυτή τη φορά να κάνει τον κόπο να επαναλάβει τη συνήθη προσθήκη ότι δε θα θιγούν τα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες.
Για έλλειψη «αξιοπιστίας» και «σοβαρότητας» κατηγορεί τον πρωθυπουργό
Στο γνωστό πλαίσιο του «φύγε εσύ να 'ρθω εγώ», κινήθηκε η κριτική του προέδρου του ΠΑΣΟΚ προς την κυβέρνηση, σε σύσκεψη στελεχών του ΠΑΣΟΚ για την οικονομία υπό την προεδρία του. «Η μεγαλύτερη κρίση σήμερα», είπε ο Γ. Παπανδρέου κατά τη διάρκεια σύσκεψης του τομέα Οικονομίας του ΠΑΣΟΚ, «είναι η κρίση διακυβέρνησης της χώρας», ενώ περιορίστηκε να χαρακτηρίσει τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση ως «άδικα και αναποτελεσματικά». Μάλιστα επιμελώς προσπάθησε να μη θίξει την ουσία της κυβερνητικής πολιτικής και τον πυρήνα των κατευθύνσεων του ευρωμονόδρομου και σκόπιμα έστρεψε την προσοχή σε ζητήματα... αξιοπιστίας του πρωθυπουργού, ενώ εξέφρασε και την ανησυχία του για την εικόνα που σχηματίζουν «οι Ευρωπαίοι εταίροι μας».
Σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, «ο πρωθυπουργός παραποιεί συστηματικά την αλήθεια και σήμερα φάνηκε η τεράστια έλλειψη αξιοπιστίας απέναντι στον πολίτη και τους Ευρωπαίους εταίρους μας». Επίσης η κριτική του προς την κυβέρνηση αφορούσε και τη «σοβαρότητα» της κυβέρνησης. Παράλληλα ο Γ. Παπανδρέου επιχείρησε να μη θιγούν τα θεμέλια της ΕΕ και γι' αυτό χρέωσε στη «συντηρητική πλειοψηφία στην Ευρώπη» τα όσα συμβαίνουν επειδή «δεν είναι αντάξια των κρίσιμων περιστάσεων». Και δεν παρέλειψε να πει ότι «απαιτείται διαφορετική προοδευτική και αναπτυξιακή πολιτική για να βγει η Ευρώπη από την κρίση, η οποία είναι ευκαιρία για να παίξει η ΕΕ ηγετικό ρόλο», δηλαδή ως ιμπεριαλιστική δύναμη για να στηρίξει το ευρωενωσιακό κεφάλαιο.
Στο ίδιο μήκος κύματος ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπακωνσταντίνου σε χτεσινές δηλώσεις του αναφορικά με τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις Βρυξέλλες σχολίασε ότι «η χώρα προσήλθε στις Βρυξέλλες για άλλη μια φορά ως πρόβατο επί σφαγή, χωρίς σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης και επιβαρυμένη από μια δημοσιονομική πολιτική πενταετίας, που έχει συσσωρεύσει χρέη και ελλείμματα». Εξέφρασε δε την αγωνία του για την αξιοπιστία της Ελλάδας απέναντι στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς καθώς «για πρώτη φορά μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ», σημειώνονται «τέτοια τεράστια περιθώρια επιτοκίων, που φθάνουν ως και 300 μονάδες πάνω από τα γερμανικά επιτόκια». Υμνησε δε τα... επιτεύγματα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ αναρωτώμενος «πότε είχε η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έλλειμμα 2,5% και πότε ακριβώς είχε έλλειμμα κάτω από τα όρια του Συμφώνου Σταθερότητας;».