Να περνάς καλά στις διακοπές σου, όπου κι αν πας, για όσο αντέχει η τσέπη σου. Μόνο μην ξεχνάς: Αντί να κλαίγεσαι γιατί σου χρεώνουν 7 ευρώ τον καφέ (δυο χιλιάρικα δηλαδή), κάτσε στην άμμο, ή το βράχο, με καφέ απ' το σπίτι κι ένα βιβλίο από κείνα που σε κάνουν καλύτερο, για να αντιμετωπίσεις στην επιστροφή τα κουστούμια που στην απουσία σου ράβονται. Κι είναι πολλά.
Η έκθεση του ΟΟΣΑ συμπυκνώνει την κλασική συνταγή (κάθε χρόνο, μια τέτοια μέρα, ο ίδιος μπαμπούλας, για να πειστούμε ότι χάνεται η γη κάτω απ' τα πόδια μας, αν δεν εφαρμοστεί σωστά η συνταγή). Μόνο, που, ήδη, τη συνταγή την έχουμε μεταφράσει: «Κόψε απο τους πολλούς για να αυξηθεί το κέρδος των λίγων», λέει. Κι αυτό ακουμπά όλο το φάσμα της ζωής. Από το Εργασιακό ως την Παιδεία και την Υγεία. Με μπαμπούλα το έλλειμμα, λες και το έλλειμμα είναι δικό μας, όλων μας, κι όχι δικό τους, αποκλειστικά δικό τους, αυτωνών που έχουν το ταμείο, ένα ταμείο που βασίζεται αποκλειστικά στην αφαίμαξη εργατών. Ε, αυτή η συνταγή - κουστούμι απορρίπτεται.
Πέρνα, λοιπόν, καλά εκεί που πας. Μη χολοσκάς καθόλου για το έλλειμμα. Πέρνα καλά την προσωρινή διακοπή της άμεσης εκμετάλλευσης (εκμετάλλευση είναι και οι εμπορευματοποιημένες διακοπές). Μάζεψε δύναμη, θα τη χρειαστείς. Οχι για να αναπαράγεις τη σχέση εκμετάλλευσης, αλλά ακριβώς για να την ανατρέψεις. Μάζεψε δύναμη για να γυρίσεις το παιχνίδι υπέρ σου.
Εχεις να παλέψεις όχι μόνον αυτούς των διεθνών οργανισμών, αλλά και τους βασιλικότερους του βασιλιά, στα μέσα προπαγάνδας που κατέχει η αστική τάξη. Αυτούς που γεράσαμε να τους ακούμε να λένε «βουλιάζουν σε δέκα χρόνια τα Ταμεία». Δεν το κάνουν από βλακεία. Το πλάνο έχουν στο μυαλό τους. Για να περάσει στον εργάτη όλη αυτή η απειλή, πρέπει το μυαλό του να βομβαρδίζεται καθημερινά με επιλεγμένα δεδομένα. Ετσι, σαν δεδομένο κύριο πλασάρουν ότι αυτό είναι το σύστημα, δεν αλλάζει, άρα να νοικοκυρέψουμε το ταμείο.
Είναι το πρώτο δεδομένο, που πρέπει να ανατρέψεις. Οταν πεις ότι δεν είναι δεδομένο το σύστημα, περνάς στο επόμενο ότι δε χρειάζεται ρύθμιση στο ταμείο, γιατί στο δικό μας ταμείο, στο δικό μας σύστημα, δεν μπορούν να σταθούν βδέλλες. Τόσο απλή η αντιμετώπιση.
Στο βομβαρδισμό του φόβου απαντάς με το σχέδιο που έχεις, που έχει εφαρμοστεί (με τις ελλείψεις του, αλλά έχεις διδαχτεί απ' αυτές) και που τώρα ξέρεις τι να κάνεις, ώστε την επόμενη φορά να εφαρμοστεί καλύτερα.
Παραμύθι το «δεν υπάρχει χρήμα». Μπόλικο, αλλά είναι σε άλλα σεντούκια. Που μπορούν να καταργηθούν. Και πρέπει να αποφασίσεις: Αν θα είσαι ο ήρωας του χότζα που θα περιμένει να βγάλει τη γίδα απ' το δωμάτιο για να αναπνεύσει, ή θα κτίσει χωρίς το χότζα καινούριο σπίτι, ευρύχωρο.
Πάμε γι άλλα: Να φταίνε οι ζέστες, ή η έρμη η πραγματικότητα, που ενίοτε εμφανίζεται γυμνή, ίσως και λόγω ζέστης; Να διαβάζεις στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» για τον εφιάλτη του κράτους - ματάκια και στην «ΑΥΓΗ» την αποθέωση του καπιταλισμού ως το καλύτερο σύστημα που γνώρισε η ανθρωπότητα; Κάτι δεν πάει καλά, ή, ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα; Δηλαδή, η «Καθημερινή» δεν έχει κανένα πρόβλημα να περιγράψει τον εφιάλτη, ποτέ οι περιγραφές μόνες τους δεν ήταν ανατρεπτικές, αντίθετα στην «Αυγή» κάποτε έπρεπε να γραφεί δημόσια αυτό που σαν συμπέρασμα προκύπτει κατά καιρούς απο τις θέσεις του κόμματος που εκφράζει: Οτι η περίφημη ανανεωτική αριστερά δεν παλεύει για τίποτα άλλο, αλλά για να γίνει καλύτερος ο καπιταλισμός. Δεν είναι κάτι που μάθαμε τώρα, αλλά τώρα το υπογράφουν κιόλας. Κράτα σημειώσεις για το Σεπτέμβρη, που θα γυρίσουν απο τα νησιά και θα αρχίσουν πάλι τα «ανατρεπτικά» τους μαζί με το ΠΑΣΟΚ.
ΚΛΑΣΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ: «Ο ΟΟΣΑ ζητά: "ποινές" σε όσους άρχισαν να εργάζονται σε μικρή ηλικία και θα κάνουν χρήση της συνταξιοδότησης με 37 έτη απασχόλησης αλλά και σε γυναίκες που συνταξιοδοτούνται πρόωρα λόγω ανήλικων παιδιών, κατάργηση της λίστας βαρέων και ανθυγιεινών και αντικατάστασή της με "συμβατικές κοινωνικές πολιτικές", αύξηση των ετών απασχόλησης και σταδιακή αύξηση των ορίων ηλικίας, διαχωρισμό των κλάδων σύνταξης και περίθαλψης στα ασφαλιστικά ταμεία (...) για τα ακίνητα που ανήκουν στα νοικοκυριά (0,1% της αντικειμενικής αξίας) εξίσωση με τον συντελεστή ΕΤΑΚ για τα ακίνητα που ανήκουν σε επιχειρήσεις (0,6%) (...) Επιβολή διδάκτρων στο προπτυχιακό επίπεδο, είσοδο ιδιωτικών πανεπιστημίων (...) αύξηση ποσοστών συμμετοχής των ασφαλισμένων στα φάρμακα (...) κατάργηση κρατικού τιμολογίου περίθαλψης και αντικατάστασή του με σύστημα διαπραγμάτευσης τιμών μεταξύ νοσοκομείων και ασφαλιστικών ταμείων (το θέμα στην ηλεκτρονική ΗΜΕΡΗΣΙΑ).
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ: «Μείωση της απασχόλησης, «πάγωμα» μισθών και συντάξεων (...) καταγράφουν, το δεύτερο τρίμηνο του 2009, τα στοιχεία του Ινστιτούτου για τις Κοινωνικές και Συνδικαλιστικές Μελέτες (...) «φως στην άκρη του τούνελ» δεν θα φανεί παρά μόνο στα μέσα του 2010 (...) μέχρι τότε όμως οι Βούλγαροι πρέπει "να σφίγγουν το ζωνάρι" (...) τα εισοδήματα που χρειάζονται για τη διαβίωση του κάθε μέλους μιας οικογένειας με δύο ενήλικες και δύο παιδιά ανέρχεται σε 240 ευρώ (...) όμως, τα ποσά που διαθέτει μια μέση βουλγαρική οικογένεια για να αντεπεξέλθει στην καθημερινότητά του καλύπτουν μόλις το 63,5% των απαιτούμενων δαπανών του» (το θέμα επίσης στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ).
«ΠΟΡΚΑ ΜΙΖΕΡΙΑ»: «8.780.000 Ιταλοί ζουν με λιγότερα απο 1.000 ευρώ μηνιαίως, όσο τα... καθημερινά έξοδα του Μπερλουσκόνι. Η Ιταλία, μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου, μέλος της Ομάδας των Επτά (G7), βυθίζεται στη φτώχεια. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της χώρας, ένας στους 7 Ιταλούς πασχίζει να τα βγάλει πέρα με λιγότερα από 1.000 ευρώ τον μήνα και ένας στους 20 ζει σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Σε σχετική φτώχεια, που ορίζεται ως 999,67 ευρώ τον μήνα ζούν 8,78 εκατομμύρια. Στη νότια Ιταλία το ποσοστό των «σχετικώς» φτωχών ανέρχεται στο 26,7% (...) σε απόλυτη φτώχεια, δεν έχουν δηλαδή αρκετά λεφτά για να αγοράσουν ακόμη και ένα καλάθι με βασικά αγαθά που χρειάζονται για το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης (...) τα 2,9 εκατομμύρια» (το θέμα στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΜΑΧΗΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ για τα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Καλοκαιρινός αναβρασμός σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ
ΤΑ ΝΕΑ: Νέο φορο-σοκ και μείωση συντάξεων
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Μεγάλη ανατροπή στο ΧΑ
ΑΥΡΙΑΝΗ: ΚΡΥΒΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ τα πραγματικά περιουσιακά τους στοιχεία
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ για τη γρίπη
ΕΘΝΟΣ: 300 ΤΡΥΠΕΣ στο «έσχες» της Βουλής
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Στάσις εμπορίου
ΤΟ ΒΗΜΑ: «Μυστικές» οδηγίες εκλογικής ετοιμότητας
Η ΑΥΓΗ: Βαριά και ανθυγιεινή η κυβερνητική πολιτική
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ: ΕΣΧΕΣ αλλά χωρίς... πόθεν
Ο ΛΟΓΟΣ: ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ κατά της γρίπης δήμοι - νομαρχίες
«Κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικοί υπολογιστές, playstation ή MP3 είναι μέρος της καθημερινότητάς μας. Είναι όμως και η αιτία του εμφυλίου πολέμου στο Κογκό. Η Αφρική συνεχίζει να πληρώνει το βαρύ τίμημα του πλούτου της, των μεταλλευμάτων (κασσίτερος, βολφραμίτης, χρυσός κ.ά.) που αγοράζουν οι εταιρείες για να κατασκευάσουν τα μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας» (το θέμα στην «Παρασκευή+13»).
«Eκατομμύρια κάμερες να σαρώνουν δημόσιους χώρους. Εκατομμύρια κοριοί, παγιδευμένα τηλέφωνα, τσιπάκια σε ρούχα εργαζομένων, σε κάρτες απεριόριστων διαδρομών να καταγράφουν τις κινήσεις των κατόχων τους. Αρχεία με εκατομμύρια αποτυπώματα, με εκατομμύρια δείγματα DNA. Σιδηρούν κράτος (...) δεκάδες τεχνολογικά μάτια σαρώνουν τη ζωή μας και ο κόσμος μας μοιάζει διάφανος (...) ούτε ιδιωτική ζωή ούτε καλά φυλαγμένο μυστικό. Εφιαλτικό (...) μας έχουν μετατρέψει σε κοινωνία «κατασκόπων», «ματάκηδων». Ενα ασύλληπτο κουβάρι από καταγραφές (...) διαπλέκεται αόρατα γύρω μας. GPS τοποθετούνται σε αυτοκίνητα εραστών, αντιζήλων, συζύγων, στο μηχανάκι του γιου, στη σάκα της κόρης, ώστε -με την πρόφαση της ασφάλειας (μην τους απαγάγουν, τους επιτεθούν, τους ληστέψουν) να ελέγχεται πού πηγαίνουν, ποιον συναντούν, τι βλέπουν, τι συζητούν. Μια κοινωνία σε συλλογική παράκρουση, με παρεκτροπές και χόμπι που (...) εθίζουν στην προοπτική της καθολικής κατόπτευσης και φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής, στο τέλος της αβίαστης επικοινωνίας, στη σύγχυση, τον κυνισμό, το χάος» (η Τασούλα Καραϊσκάκη στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
«Δυστυχώς φίλοι μου, η αστική δημοκρατία δυτικού τύπου είναι το καλύτερο καθεστώς στο οποίο έχουν ζήσει οι άνθρωποι. Κάποτε πρέπει να παραδεχτούμε αυτήν την αλήθεια και να επεξεργαστούμε τις προτάσεις μας για τη βελτίωση των πολλών στραβών που έχει αυτό το καθεστώς. Ο καπιταλισμός αντέχει ακόμα, μέχρι να έρθει η ώρα της αλλαγής δεν μπορεί να είμαστε άρνηση και να ταυτιζόμαστε με καθέναν που δεν θέλει να χάσει τα προνόμιά του» (το άρθρο στην ΑΥΓΗ).