Ομως, επειδή εκεί στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αποκλείεται να έχασαν κάθε αίσθηση της πραγματικότητας μάλλον έχουν χάσει κάθε ίχνος τσίπας. Γιατί πάει πολύ να γράφουν όσα γράφουν για το ΚΚΕ αυτοί που σήμερα, τώρα, ομνύουν στη συνεργασία με τις δυνάμεις της «δημοκρατικής αντιπολίτευσης», στις οποίες βεβαίως εντάσσουν το ΠΑΣΟΚ. Είναι αυτοί που σήμερα, τώρα, στηρίζουν σε δεκάδες δήμους και νομαρχίες το ΠΑΣΟΚ και στηρίζονται απ' αυτό. Είναι αυτοί που σήμερα, τώρα, προχωρούν σφιχταγκαλιασμένοι με τους ρεφορμιστές της ΓΣΕΕ. Και το πράττουν γνωρίζοντας τι είναι το ΠΑΣΟΚ σήμερα, τι είναι και τι ρόλο παίζουν σήμερα οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες. Είναι αυτοί που η υπογραφή τους φιγουράρει φαρδιά πλατιά κάτω απ' τη Συνθήκη του Μάαστριχτ κι από πλήθος άλλων ευρωενωσιακών αντιδραστικών αντιλαϊκών αποφάσεων. Και όχι μόνο δεν έκαναν ποτέ την αυτοκριτική τους για τα έργα και τις ημέρες τους, που άλλα λένε κι άλλα πράττουν και υπογράφουν, αλλά προσπαθούν να βγουν κι από πάνω. Αυτοί που ενώνουν τις δημοτικές τους παρατάξεις με αυτές του ΠΑΣΟΚ σε δήμους, όπως έκανε ο υποψήφιος βουλευτής τους στα Γιάννενα, Φ. Φίλιος. Τέτοιο θράσος πηγάζει από τη φύση εκείνου που κάποτε μαζί με τους ομοίους του επιχείρησε να παραδώσει το ΚΚΕ στα σχέδια της αστικής τάξης και επειδή δεν του έγινε η χάρη του έμεινε το αδίστακτο του απελπισμένου.
Εκλογές έχουμε και είναι καλό όσοι εκφράζουν θέσεις και απόψεις να είναι κάπως περισσότερο προσεκτικοί από άλλες φορές.
Οπως η καταναλωτική οργάνωση ΕΚΠΟΙΖΩ, η οποία θεώρησε καλό να διατυπώσει τις δικές της θέσεις, παραινέσεις και συμπεράσματα προς τα πολιτικά κόμματα. Για να πει, πριν απ' όλα, ότι τα προβλήματα των καταναλωτών οφείλονται κατά βάση: Στην καταστρατήγηση της νομοθεσίας, στην έλλειψη διαφάνειας, στην έλλειψη... υγιούς ανταγωνισμού και την έλλειψη καταναλωτικής παιδείας.
Για ποιους νόμους κάνει λόγο; Γι' αυτούς που πήραν οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ υπέρ των μεγαλεμπόρων και μεγαλοβιομηχάνων; Για την κατάργηση των ορίων στις τιμές; Για τις αθρόες εισαγωγές σε βάρος της εγχώριας βιοτεχνίας;
Για ποια διαφάνεια μιλούν; Γι' αυτή που φρόντισαν να μην υπάρχει οι ίδιοι οι νόμοι που «καταστρατηγούνται»; Για ποιον υγιή ανταγωνισμό; Γι' αυτόν που προκύπτει από το διαρκή πόλεμο ενάντια στις μικρές επιχειρήσεις και τα μέτρα ενίσχυσης των πολυκαταστημάτων; Οσο για την καταναλωτική παιδεία, ποια είναι αυτή; Αυτή που πρεσβεύει το εμπάργκο αγοράς για προϊόντα που δε γίνεται να στερηθεί το νοικοκυριό; 'Η της αναζήτησης προϊόντων φθηνότερων, που, ακόμη κι αν βρεθούν, ο χρόνος και το κόστος απόκτησης ακυρώνει το πλεονέκτημα της τιμής;
Θα το ξαναπούμε: Την ευθύνη για τα προβλήματα του καταναλωτή την φέρουν το μεγάλο κεφάλαιο και οι πολιτικοί υπηρέτες του. Αυτοί που κλέβουν τον πλούτο που παράγει ο λαός. Αυτοί που λιανίζουν τα μεροκάματα και εκμεταλλεύονται τους πάντες και τα πάντα.
Οι επιχειρηματίες του τουρισμού, που εκπροσωπούνται από το Σύνδεσμο Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, και η «Eurobank» ανακοίνωσαν ότι θα εκπονήσουν από κοινού μια έρευνα για τον «Ελληνικό Τουρισμό το 2020», προκειμένου να καταλήξουν στο νέο αναπτυξιακό μοντέλο του κλάδου, σε αντιδιαστολή με αυτό των τελευταίων 30 χρόνων, που φαίνεται να έχει ολοκληρώσει τον κύκλο του.
Θα πει κάποιος, «και τι έγινε;». Και μάλλον δε θα έχει άδικο. Καθώς, για τον εργαζόμενο, το ζητούμενο σήμερα δεν είναι το αναπτυξιακό τουριστικό μοντέλο, αλλά το πώς θα μπορέσει να κάνει καλές και φτηνές διακοπές με την οικογένειά του. Αυτό του στερούν όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια τα αφεντικά και η πολιτική της ΕΕ και του δικομματισμού. Και, φυσικά, οι έρευνες των επιχειρηματιών δεν ασχολούνται με αυτό το θέμα.
Ο διευθύνων σύμβουλος της τράπεζας, Ν. Νανόπουλος, επεσήμανε χαρακτηριστικά ότι το νέο μοντέλο, γενικά, αλλά και ειδικά στον τουρισμό, «θα πρέπει να είναι ανοικτά και χωρίς "ενοχές" προσανατολισμένο στην τόνωση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και επιχειρηματικότητας».
Καιρός είναι, όμως, να σχεδιαστεί ένα «μοντέλο» που θα είναι ανοικτά και χωρίς «ενοχές» προσανατολισμένο στην τόνωση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στον τουρισμό και στη διεύρυνση του λαϊκού δικαιώματος στον παραθερισμό. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με πιο ισχυρό ΚΚΕ, συστράτευση των μικρών επιχειρηματιών του τουρισμού σε ένα πολύμορφο κίνημα ενάντια στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Ας γίνει η αρχή από τις κάλπες.
Αλλωστε, ούτε «δύσκολες» πιστεύουμε ότι είναι για τις κυβερνήσεις που τις παίρνουν (μια χαρά κοιμούνται το βράδυ) και, πολύ περισσότερο, δεν πιστεύουμε ότι είναι «αναγκαίες»...
Δεν ξέρουμε κανέναν Ελληνα μισθωτό, μικρομεσαίο, αγρότη ή νέο, που να έχει ...ανάγκη από δυο ακόμη χρόνια λιτότητας, φτώχειας, καταστολής και ανεργίας.
Αντιθέτως, ξέρουμε πολλούς εφοπλιστές, τραπεζίτες, βιομηχάνους, που έχουν ανάγκη από κέρδη, υπερκέρδη, και κέρδη επί των υπερκερδών.
Γιατί έτσι πάει ...συντακτικά! Οποιος μιλάει για «δύσκολες και αναγκαίες αποφάσεις», πρέπει να μας αποσαφηνίζει το ...«για ποιον» είναι «αναγκαίες». Ετσι, για να συνεννοούμαστε.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, έχουμε τον Γιώργο Παπανδρέου, που δηλώνει «πράσινος» μέχρι το κόκκαλο. Εκτός από ...ΠΑΣΟΚ, είναι και σοσιαλιστής και οικολόγος.
Κι ως εκ τούτου, θα «συμφιλιώσει», όπως λέει, την παραγωγή και την ανάπτυξη με το περιβάλλον. Εχει τον τρόπο.
Μόνο που παραλείπει να μας πει ότι όταν αυτά τα δύο βρίσκονται σε αναντιστοιχία υπάρχει ένας τρίτος παράγοντας από πίσω: Το κέρδος των κεφαλαιοκρατών.
Και με αυτό το κέρδος δεν τίθεται - για το ΠΑΣΟΚ - θέμα συμφιλίωσης. Ως γνωστόν, είναι ...αχώριστοι φίλοι εδώ και πολλά πολλά χρόνια και κάνουν πολλές εξυπηρετήσεις ο ένας στον άλλον.
Αλλωστε, δυστυχείς κεφαλαιοκράτες όσο κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ αυτήν τη χώρα δεν είδαμε πουθενά. Αντιθέτως, είδαμε πολλούς (παλιούς και νέους) να πλουτίζουν και να βολεύουν τα συμφέροντά τους όσο δεν πάει άλλο.
Σας βεβαιώνουμε, δε, ότι τα ...εναλλακτικά, οικολογικά κέρδη (ναι, υπάρχουν και τέτοια και προωθούνται ιδιαιτέρως στην Ευρωπαϊκή Ενωση) είναι το ίδιο καλά με τα άλλα.
Δεν υπάρχει ...ελβετική τράπεζα, που να μην τα δέχεται.