Το δίκιο του εργάτη. Κανένα πλοίο δεν έλυσε κάβους στην απεργία της 17ης Δεκέμβρη |
Ηδη, απόφαση για την απεργία έχουν πάρει 13 Εργατικά Κέντρα και επτά Ομοσπονδίες και δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία. Κάθε μέρα που περνά προστίθενται καινούρια. Τις επόμενες μέρες συνεχίζονται και πληθαίνουν οι συζητήσεις στους χώρους δουλειάς, οι συσκέψεις, οι γενικές συνελεύσεις.
Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η Επιτροπή Ανέργων Ναυτεργατών καλεί τους ναυτεργάτες όλων των ειδικοτήτων σε ευρεία σύσκεψη που θα γίνει την Τετάρτη 27 Γενάρη, τις 11 π.μ. στα γραφεία της ΠΕΜΕΝ. Η Γραμματεία Νέων του ΠΑΜΕ από κοινού με το Σύλλογο Σπουδαστών Κατάρτισης οργανώνουν περιοδείες στις σχολές κατάρτισης. Την Τρίτη 26 Γενάρη θα γίνει περιοδεία στη Σιβιτανίδειο. Θα ακολουθήσουν στα ΙΕΚ Χαλανδρίου την Τετάρτη, Αγ. Δημητρίου την Πέμπτη και Ηλιούπολης την Παρασκευή. Επίσης, την Τρίτη 26 Γενάρη, οι εργαζόμενοι στη SOFTEX καθορίζουν με γενική συνέλευση τα επόμενα αγωνιστικά τους βήματα. Την Πέμπτη 28 Γενάρη θα γίνει σύσκεψη των Σωματείων στον Τύπο και το Χαρτί της Αττικής, στις 6.30 μ.μ., στα γραφεία της Ομοσπονδίας (Σολωμού 65). Την Παρασκευή 29 Γενάρη αντίστοιχη σύσκεψη θα γίνει στην Πάτρα, στις 2 Φλεβάρη στη Θεσσαλονίκη και στις 3 Φλεβάρη στο Βόλο. Στην ίδια κατεύθυνση το Συνδικάτο Επισιτισμού - Τουρισμού Νομού Λάρισας καλεί τους εργαζόμενους στην απεργία και θα πραγματοποιήσει τακτική γενική συνέλευση την Πέμπτη 28 Γενάρη, για τον προγραμματισμό της δράσης στο επόμενο διάστημα. Το θέμα της απεργίας θα συζητήσει αύριο το ΔΣ του Εργοταξιακού Σωματείου στα μεταλλεία S&B στη Φωκίδα.
Οι ταξικές δυνάμεις δίνουν σκληρή και επίμονη μάχη για να ξεπεραστεί το κλίμα εργοδοτικής τρομοκρατίας στους χώρους δουλειάς. Να αποκρουστεί η παραπληροφόρηση, ο αποπροσανατολισμός, η ιδεολογική τρομοκρατία που ασκεί η κυβερνητική προπαγάνδα με τη στήριξη των αστικών μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Να απαντήσουν στις μεθοδεύσεις του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού που στοχεύουν ανοικτά πια στο να εμποδίσουν την ενιαία αγωνιστική απάντηση των εργαζομένων. Ακολουθεί απεργοσπαστική τακτική, κωλυσιεργεί, προσπαθεί να διαιρέσει τους εργαζόμενους. Θέλει να εμποδίσει την ενιαία αγωνιστική έκφραση των εργαζομένων στο Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα. Ακόμα περισσότερο να δημιουργήσει αναχώματα στη δυναμική των ταξικών δυνάμεων, καθώς βλέπουν με τεράστια ανησυχία ότι οι ταξικές δυνάμεις έχουν βρει πλέον νέους τρόπους και μορφές και ξεπερνούν τους αρνητικούς συσχετισμούς στα ΔΣ των Συνδικάτων.
Σε αυτή την κατεύθυνση οι ταξικές δυνάμεις αναπτύσσουν μια σειρά παρεμβάσεων. Στα σωματεία όπου οι συμβιβασμένες πλειοψηφίες απορρίπτουν την απεργία, οι ταξικές δυνάμεις απευθύνονται κατευθείαν στους ίδιους τους εργαζόμενους. Με κάθε αφορμή γίνεται προσπάθεια να οργανώνονται συζητήσεις στους χώρους δουλειάς. Στήνονται σωματειακές επιτροπές και επιτροπές αγώνα. Μια δράση που με τη σειρά της πιέζει τις ίδιες τις συμβιβασμένες πλειοψηφίες. Παραπέρα συντονίζεται καλύτερα η δράση σωματείων με μαζικούς φορείς στις εργατικές γειτονιές.
Με την πείρα της προηγούμενης απεργίας, το παράδειγμα που έδωσαν και δίνουν τα στελέχη των ταξικών δυνάμεων, εργαζόμενοι, μπαίνει καθαρά πια ότι η απόφαση των ίδιων των εργατών είναι καθοριστική για την επιτυχία της απεργίας. Αυτό που τους καθοδηγεί είναι οι ίδιες οι ανάγκες τους και αυτές επιβάλλουν την οργάνωση της πάλης τους. Η αγωνιστική τους απάντηση δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν αυτή είναι θεμιτή ή τουλάχιστον ανεκτή από κάποιον αστικό νόμο, κάποιες θεσμικές διαδικασίες ή τις διαθέσεις των απεργοσπαστικών μηχανισμών του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Το δικαίωμα της απεργίας δε δόθηκε από το αστικό κράτος χάρισμα στους εργάτες, αλλά κατακτήθηκε χάρη στους πολύχρονους αγώνες της εργατικής τάξης όταν το επέβαλε στην πράξη. Το μάθημα αυτό παραδόθηκε στην προηγούμενη απεργία, όταν μαζικά οι ναυτεργάτες, με τη στήριξη των απεργών της Αθήνας, αψήφισαν την απόφαση του δικαστηρίου που χαρακτήρισε παράνομη την απεργία. Επίσης όταν έπεσε στο κενό η προσπάθεια της διοίκησης της ΕΥΔΑΠ να τρομοκρατήσει όσους απήργησαν χωρίς να καλύπτονται συνδικαλιστικά. Οι ίδιοι εργαζόμενοι δήλωσαν περήφανοι που απήργησαν και κάλεσαν ανοιχτά στην απεργία στις 10 Φλεβάρη. Μέσα από το σχολείο της ταξικής πάλης παραδόθηκαν ανάλογα μαθήματα σε πολλούς χώρους δουλειάς, σπάζοντας την τρομοκρατία των εργοδοτών, του αστικού κράτους, του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού. Εργάτες βγήκαν μόνοι τους στο χώρο δουλειάς, ανέβασαν την ανακοίνωση «εγώ απεργώ» και αποτέλεσαν το παράδειγμα για τους άλλους.
Σήμερα οι ταξικές δυνάμεις στέκονται ψηλότερα από τα πριν. Γιατί η γραμμή της ταξικής σύγκρουσης πατά πάνω στην ταξική αλήθεια ότι κεφάλαιο και εργάτες έχουν εκ διαμέτρου αντίθετα συμφέροντα. Και αυτή η αντίθεση μπορεί να λυθεί οριστικά μόνο με όρους σύγκρουσης, σε κάθε πεδίο, με στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού, σε όφελος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.