Στις αρχές της επόμενης βδομάδας το ΕΚΟΦΙΝ
Με αυξανόμενη πτωτική τάση κινήθηκε η οικονομική δραστηριότητα στη χώρα το τελευταίο τρίμηνο του 2009. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, η μείωση του ΑΕΠ το τρίμηνο Οκτώβρη - Δεκέμβρη, ήταν της τάξης του -2,6%. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη κάμψη που σημειώνεται στο ΑΕΠ σε όλη την περίοδο του προηγούμενου έτους και υποδηλώνει ότι η οικονομία της χώρας δεν είδε ακόμα τα "χαμηλά" της οικονομικής κρίσης που έχει ξεσπάσει.
Συνολικά, το 2009 το ΑΕΠ της χώρας υποχώρησε κατά 2%, ποσοστό κατά πολύ υψηλότερο από τις κυβερνητικές εκτιμήσεις (-1,2%).
Με βάση τα παραπάνω στοιχεία για την εξέλιξη του ΑΕΠ, αναπροσαρμόζεται αυτόματα, προς τα πάνω, και το περιβόητο δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας, το οποίο είναι πλέον στο -12,85% του ΑΕΠ. Το πιο σημαντικό πάντως είναι, ότι με την οικονομία να βουλιάζει στην οικονομική κρίση, η σφοδρή επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση στα λαϊκά εισοδήματα, πολύ πιθανό να φέρει τα αντίθετα από τα αποτελέσματα που προσδοκά, καθώς η αύξηση των κρατικών φόρων και η περιστολή των δαπανών, θα συρρικνώσουν περαιτέρω την ιδιωτική και δημόσια κατανάλωση, με συνέπεια να ρίξουν την οικονομία σε μεγαλύτερη κρίση.
Από την άποψη αυτή, η πρόβλεψη για μείωση του ΑΕΠ κατά -0,3% το 2010, φαντάζει ως υπεραισιόδοξη.
Τα νέα στοιχεία για την εξέλιξη του ΑΕΠ της χώρας, είναι πολύ πιθανό να απασχολήσουν και τους υπουργούς Οικονομικών της ΕΕ που συνέρχονται (Εκοφίν - Γιουρογκρουπ) στις αρχές της επόμενης βδομάδας, μια και στο κείμενο αξιολόγησης του Προγράμματος Σταθερότητας που ενέκρινε η Κομισιόν, προβλέπονταν ότι το ΑΕΠ της χώρας θα παρουσίαζε μείωση της τάξης του 1,2%.
Παράληλλα, σύμφωνα με το εισηγητικό κείμενο που θα συζητηθεί και εγκριθεί από τα κοιναγορίτικα όργανα:
Τεράστιες οι ευθύνες των αρμόδιων υπηρεσιών που κάνουν πως δεν ακούν και δεν καταλαβαίνουν
Eνας σκληρός κι αδυσώπητος «πόλεμος ανταγωνισμού» φαίνεται να εκδηλώνεται ανάμεσα στην ιδιωτική γαλακτοβιομηχανία «Ολυμπος» και το συνεταιριστικό εργοστάσιο γάλακτος Τρικάλων «ΤΡΙΚΚΗ». Ενας ανταγωνισμός που αφορά στο ποιος θα καταλάβει μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά της περιοχής, σπρώχνοντας τους άλλους στην έξοδο. Και, βεβαίως, αυτοί που μπορούν και σπρώχνουν δυνατότερα είναι οι πιο ισχυροί του κλάδου, που ανήκουν στον ιδιωτικό χώρο και δε θέλουν στα πόδια τους ό,τι απέμεινε από τις συνεταιριστικές επιχειρήσεις.
Στο πλαίσιο του «πολέμου», πάντως, ακούγονται εκατέρωθεν πολύ σοβαρές καταγγελίες. Απ' την πλευρά του ο Μ. Σαράντης, ο ένας εκ των ιδιοκτητών του «Ολυμπος» - που ας σημειωθεί ήταν συνεταιριστική γαλακτοβιομηχανία της Ενωσης Συνεταιρισμών Λάρισας και πουλήθηκε «αντί πινακίου φακής» στους αδελφούς Σαράντη - κατήγγειλε σε τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό ότι το γάλα που διακινεί στην αγορά το συνεταιριστικό εργοστάσιο περιέχει καρκινογόνα ουσία και συγκεκριμένα την ουσία αφυδατοξίνη, η οποία περνάει στο γάλα, μέσω ζωοτροφών, όταν αυτές έχουν μεγάλη υγρασία.
Αμεση ήταν η απάντηση του προέδρου του συνεταιριστικού εργοστασίου γάλακτος Δ. Πολύζου, ο οποίος έκανε λόγο για «βρώμικη και ανήθικη επίθεση» και για επιχείρηση «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών», υποστήριξε ότι το συνεταιριστικό εργοστάσιο «έχει συγκεκριμένους παραγωγούς, συστήματα ποιότητας και είναι το μόνο που έχει πιστοποιηθεί για μη μεταλλαγμένα» και επισήμανε ότι «οι μεγάλες εταιρείες του κλάδου θέλουν όχι απλά να συνθλίψουν τις συνεταιριστικές βιομηχανίες, αλλά να μη μείνει τίποτα όρθιο».
Περνώντας, δε, στην αντεπίθεση άφησε, εμμέσως πλην σαφώς, να εννοηθεί ότι τα προϊόντα που παράγει ο «Ολυμπος» δεν είναι ποιοτικά και υγιεινά. Είπε χαρακτηριστικά: «Εμείς τι να βγούμε να πούμε; Οτι το γιαούρτι παράγεται από σκόνη; Και το ξέρουν αυτό και οι υπηρεσίες...».
Κι ενώ οι βαριές καταγγελίες «πέφτουν σαν το χαλάζι», δημιουργώντας αναστάτωση και ανησυχίες στο καταναλωτικό κοινό, οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, που είναι εντεταλμένοι και υπόχρεοι να ελέγχουν την ποιότητα και την ασφάλεια των τροφίμων και να παρεμβαίνουν, κάνουν πως δεν ακούν και δεν καταλαβαίνουν.
Στον «πόλεμο του ανταγωνισμού» μπορεί να λέγονται και υπερβολικά πράγματα - αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει, χωρίς να το αποδεικνύει - αλλά υποχρέωση των αρμοδίων είναι να κάνουν τους απαραίτητους ελέγχους και να πάρουν τα αναγκαία και κατάλληλα μέτρα.
Το ερώτημα που ούτως ή άλλως τίθεται είναι: Ποιος, πώς και πότε ελέγχει την ποιότητα και την ασφάλεια του γάλακτος και των άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων που διοχετεύουν στην αγορά οι γαλακτοβιομηχανίες; Υπάρχει τέτοιος έλεγχος ή η υγεία του λαού - και ιδιαίτερα των παιδιών - αφήνεται στη «διακριτική ευχέρεια» και την «ευαισθησία» των γαλακτοβιομηχάνων;
Μήνυμα συμπαράστασης στους αγωνιζόμενους Ελληνες αγρότες, έστειλαν οι ευρωβουλευτές του ΚΚΕ, Γ. Τούσσας και Μπάμπης Αγγουράκης, ο Rubiks Alfreds, (Λετονία, Κόμμα Αρμονίας του Κέντρου), Meyer Willy (Ισπανία, Ενωμένη Αριστερά), Figueiredo Ilda και Ferreira Joao (Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα), επισημαίνοντας τα εξής:
«Εκφράζουμε την ολόπλευρη στήριξη στα δίκαια αιτήματα και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των φτωχών και μικρομεσαίων αγροτών σε ολόκληρη την Ελλάδα. Οι αγρότες αντιτάσσονται στην αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ και στην ΚΑΠ, που από κοινού διαμορφώνουν και υλοποιούν η ΕΕ, οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Η μείωση της αγροτικής παραγωγής σε δυναμικές καλλιέργειες όπως βαμβάκι, τεύτλα, καπνός κ.ά. η αύξηση του κόστους παραγωγής, οι εξευτελιστικές τιμές που εξαναγκάζονται οι αγρότες να πωλούν τα προϊόντα στους μεγαλεμπόρους, τα υπέρογκα χρέη στις τράπεζες, ο διαχωρισμός των αγροτών σε κατά κύριο επάγγελμα ή μη, αποτελούν τους βασικούς άξονες προκειμένου να συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση ο μαζικός διωγμός των μικρομεσαίων - μικροπαραγωγών αγροτών της χώρας μας, για να περάσει η γη, η παραγωγή και η εμπορία των αγροτικών προϊόντων σε λίγες μονοπωλιακές επιχειρήσεις.
Υποστηρίζουμε τα αιτήματα των φτωχών, μικρομεσαίων αγροτών για το μη διαχωρισμό των αγροτών σε "κατά κύριο επάγγελμα ή μη", για την αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος, για εγγυημένες τιμές στα γεωργικά προϊόντα, για τη σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή, για την κατάργηση όλων των παρακρατήσεων, για τη μείωση του κόστους παραγωγής με κατάργηση του ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια και μηχανήματα, για το πάγωμα των αγροτικών χρεών και τη μείωση των επιτοκίων, για την ασφάλεια του γεωργικού κεφαλαίου και της παραγωγής από τις φυσικές καταστροφές με αποκλειστικά κεφάλαια του δημοσίου, για να μη φορολογηθούν τα χωράφια, για το διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων. Το πλαίσιο των απαιτήσεων των φτωχών, μικρομεσαίων αγροτών συνδέεται με την ανάγκη μιας ριζικά διαφορετικής αγροτικής ανάπτυξης που θα βασίζεται στον προγραμματισμό της παραγωγής και τους παραγωγικούς συνεταιρισμούς».
Αποφασισμένη να παραδώσει στους μεγαλοεπιχειρηματίες μέχρι και το τελευταίο σεντ από τα 10,3 δισ. ευρώ του ΕΣΠΑ για το 2010, είναι η κυβέρνηση την ίδια ώρα που με τον ίδιο ζήλο κοπιάζει για να αποσπάσει και το τελευταίο σεντ από τις τσέπες των εργαζομένων. Στη συνάντηση που είχε χτες με τους Περιφερειάρχες, η υπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας Λ. Κατσέλη τους κάλεσε να καταθέσουν μέχρι τις 10 του Μάρτη τις προτάσεις για την αναθεώρηση των προγραμμάτων που διαχειρίζονται.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις της υπουργού, η συνολική αναθεώρηση θα οριστικοποιηθεί μέχρι το τέλος του Μάρτη. Η νέα κατεύθυνση του ΕΣΠΑ θα στοχεύσει στη χρηματοδότηση εκείνων των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που κυβέρνηση και ΕΕ κρίνουν ότι είναι «βιώσιμες» και «χρήσιμες» για την οικονομία της ΕΕ με βάση την αντιδραστική Στρατηγική της Λισαβόνας.
Αποκαλυπτική από πολλές πλευρές είναι μία από τις ...προσφορές, που διαφημίζει αλυσίδα σούπερ μάρκετ, που ξεπουλάει, λέει, τα σαρακοστιανά, ενόψει Καθαράς Δευτέρας.
Η «προσφορά» αφορά τις πράσινες βρώσιμες ελιές Χαλκιδικής, που οι αγρότες εξαναγκάζονται και εκβιάζονται να τις πουλήσουν στους εμπόρους με 70 λεπτά το κιλό. Πόσο διαφημίζει ότι τις προσφέρει η συγκεκριμένη αλυσίδα σούπερ μάρκετ; «Μόλις» 4,65 ευρώ το κιλό.
Χωρίς πολλή σκέψη αντιλαμβάνεται ο καθένας το μέγεθος της κλοπής που υφίστανται και οι μικρομεσαίοι αγρότες της χώρας μας και οι εργαζόμενοι - καταναλωτές που για ένα είδος, όπως είναι οι ελιές, πληρώνουν τιμές εφταπλάσιες από τις τιμές που παίρνει ο παραγωγός. Μόνον έτσι, όμως, καταφέρνουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες να αυξάνουν συνεχώς τα κέρδη και τα κεφάλαιά τους.
Αυτήν την πολιτική αντιπαλεύουν οι αγρότες, διεκδικώντας κατώτερες εγγυημένες τιμές που να τους διασφαλίζουν εισόδημα για να συνεχίσουν να καλλιεργούν τη γη τους...