Μεγάλη συναυλία πολυφωνικού τραγουδιού, αύριο, στο Θέατρο Πέτρας
Πολυφωνικός Ομιλος Δερβιτσάνης |
Σε λίγες περιοχές του κόσμου κατάφερε να επιβιώσει μέχρι τις μέρες μας αυτό το μοναδικό πολιτισμικό είδος, που ονομάζεται Λαϊκή Πολυφωνία. Μέσα από διαφορετικούς δρόμους εξέλιξης και επιρροών τη συναντάμε σε Ηπειρο, Νότιο Αλβανία, Κάτω Ιταλία, Κορσική, Βοσνία, Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Σλοβακία, Νότια Πολωνία, Αιθιοπία, Γεωργία, Βόρειο Πακιστάν, νότιους πρόποδες Ιμαλαΐων, Ινδονησία και Ταϊβάν. Η εξάπλωσή της πάντως συνεχίζει να διατηρεί τους απόηχους πολιτισμικών αλληλεπιδράσεων άλλων εποχών, αναδεικνύοντας την ώσμωση, τις συγγένειες και τις γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα στους πολιτισμούς γειτονικών λαών σε περιοχές όπου σήμερα τα σύνορα φαντάζουν ανυπέρβλητα. Σπουδαία δείγματα συλλογικής έκφρασης και δημιουργίας, με αρχέγονες ρίζες και υψηλή πολιτισμική αξία, αποτελούν τα πολυφωνικά τραγούδια, που στη χώρα μας άνθισαν ιδιαίτερα στην Ηπειρο. Το ηπειρώτικο πολυφωνικό τραγούδι, αναμφίβολα, αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες μουσικές φόρμες στην Ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, αλλά και στο παγκόσμιο ρεπερτόριο της Λαϊκής Πολυφωνίας.
Στην αυριανή συναυλιακή βραδιά στο Θέατρο Πέτρας θα συμμετέχουν ορισμένοι από τους καλύτερους εκφραστές του ηπειρώτικου πολυφωνικού τραγουδιού, αλλά και εκείνου που άνθισε σε άλλες γειτονιές του κόσμου. Συγκεκριμένα θα εμφανισθούν: Οι κυράδες της Ανω Δερόπολης, οι πολυφωνικοί όμιλοι της Δερβιτσάνης, της Πολύτσανης, του Χλωμού Ανω Πωγωνίου, ο αντιφωνικός όμιλος και το χορευτικό της Ομοσπονδίας Μουργκάνας, η κυρα-Ολγα η μοιρολογίστρα από τον Παρακάλαμο, ο βοσκός Ηλίας Κούρος από το Δολό, οι νέοι της «Χαονίας», της Αετόπετρας και του «Πολύφωνου». Και δίπλα στην ηπειρώτικη πολυφωνία οι γυναικείες διφωνίες από την ελληνόφωνη Κάτω Ιταλία, η μελωδική βλάχικη πολυφωνία, οι υπέροχες βουλγάρικες γυναικείες φωνές των «Rodhina», η ακμαία αλβανική πολυφωνία των «Lot Kurbeti», η μελισματική πολυφωνία των «Pesvebi» από τη Γεωργία. Παρόντες, αυθεντικοί ερμηνευτές, οι τελευταίοι εναπομείναντες της παλαιότερης κι αυθεντικότερης μουσικής κληρονομιάς. Και δίπλα τους, οι νέοι ιχνηλάτες που εμπνέονται και συναντώνται στην αλήθεια, τη συλλογικότητα, την αυθεντικότητα της πολυφωνικής έκφρασης.
Η μεγαλύτερη πολυφωνική σύναξη του ταξιδιού του Διεθνούς Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού θα είναι μια γιορτή εν φωναίς και οργάνοις που σμίγει τις πολύφωνες φωνές με τους πιο όμορφους ηπειρώτικους σκοπούς και χορούς από μια κορυφαία, ατόφια ηπειρώτικη κομπανία. Με το κλαρίνο, το βιολί, το λαούτο και το ντέφι να συνοδεύουν, στο τέλος της γιορτής, έναν μεγάλο κυκλωτικό χορό, έναν ηπειρώτικο χορό που, όπως και το πολυφωνικό τραγούδι, θέλει τον κόσμο να ενώνει χέρια, βήματα, ψυχές. Αυτός ο συλλογικός χαρακτήρας της ερμηνείας των ηπειρώτικων πολυφωνικών τραγουδιών, βασισμένος σε συγκεκριμένες, ιστορικά, κοινωνικές δομές και συλλογικές νοοτροπίες, αναγορεύεται σε κυρίαρχο στοιχείο προβολής και επιβίωσης του είδους σε μια εποχή εξατομίκευσης και κατακερματισμού, όπως η σημερινή. Και είναι γεγονός πως αυτή η συλλογικότητα αποτελεί και το βασικό κίνητρο του ενδιαφέροντος για πολλούς νέους ανθρώπους που στρέφονται στο πολυφωνικό τραγούδι αναζητώντας αυθεντικά ακούσματα ψυχής και συλλογική καλλιτεχνική έκφραση. Δίνοντας νέα πνοή σε ένα είδος που, στη δίνη των νέων πολιτιστικών μοντέλων και αλλαγών, έδειχνε να πορεύεται απαρέγκλιτα προς τη δύση του και το μελλοντικό του αφανισμό...
Η συναυλία αποτελεί μια από τις σημαντικές δραστηριότητες της «Απείρου» και του Διεθνούς Φεστιβάλ Πολυφωνικού Τραγουδιού, που κορυφώνεται κάθε καλοκαίρι με τις εξαίρετες εκδηλώσεις του στην παραμεθόρια Ηπειρο και όχι μόνο. Η προπώληση των εισιτηρίων συνεχίζεται στο βιβλιοπωλείο «Πολιτεία» (Ασκληπιού 3) και στη «Λέσχη του Δίσκου» (Ακαδημίας 57). Τιμή προπώλησης 17 ευρώ και πώλησης (στο ταμείο) 20 ευρώ.
2. Αναξιοπρεπής λόγω πρωθυπουργού, βδελυρή λόγω Πάγκαλου και εξαχρειωτική λόγω Λοβέρδου, η κυβέρνηση - σάπια και εκδυτικισμένη - συνεχίζει το έργο της.
3. «Ενα δόντι δικό μας, μια μασέλα δική τους», θαυμάσιο σύνθημα που είχα διαβάσει στους τοίχους του Παρισιού. Το πέρασμα από τη ζωή είναι σύντομο. Και το χειρότερο είναι ότι μπορεί να μη φύγουμε περήφανοι για τις πράξεις μας όταν έρθει η ώρα.
4. Ενστικτωδώς θα ξεπεράσουμε την απάθεια. Τα κάθε λογής καθάρματα πιστεύουν πως έχουμε χάσει κάθε έλεγχο, πως βουλιάζουμε μέσα σε φαντασιώσεις, πως συναντιόμαστε μόνο στα όνειρα. Είμαστε τυχεροί γιατί μας υποτιμούν και, όταν οι αντίπαλοι σε υποτιμούν - για να θυμηθώ τον Ζεν και την τέχνη της τοξοβολίας -, το βέλος σου τινάζεται αστραπιαία και «πέφτει όπως το φορτίο του χιονιού από το φύλλο του μπαμπού».
5. Δεν θ' αργήσουμε να δούμε ν' αποσύρονται από τους δρόμους οι μπάτσοι και τη θέση τους να παίρνουν οι θηριοδαμαστές. Μας αντιμετωπίζουν σαν άγρια ζώα έτοιμα να εξημερωθούν, και με λίγη άσκηση - ποιος ξέρει - κάποτε στο τσίρκο της Ευρώπης μπορεί να διασκεδάζουμε την πλήξη τους.
6. Τον τελευταίο καιρό, μ' εντυπωσιάζει η ανάγκη του κόσμου να βρει παρηγοριά. Αυτό ακούω στους δρόμους και τα καφέ. Στην κατάσταση κατοχής που μας έχει υποβάλει η κυβέρνηση, το τελευταίο που μας χρειάζεται είναι η παρηγοριά. Πρέπει να προκαλέσουμε την πραγματικότητα όσο μπορούμε, ν' αφήσουμε κατά μέρος τη χρόνια ευγένεια, την αυτολύπηση, που είναι προνόμια των θεολόγων, και να επιδοθούμε σε μια συστηματική καταστροφή των αξιών και όσων τις μεταφέρουν. Η παρηγοριά είναι πολυτέλεια.
7. Οι συνθήκες ζωής στην καθημερινότητα είναι ατιμωτικές. Είμαστε θύματα της γενναιοδωρίας μας, απέναντι σε μια επιδέξια διεφθαρμένη τάξη. Η αμηχανία που νιώθουμε για πρώτη φορά θέτει εμάς στο επίκεντρο: Πώς επιτρέπουμε να μας λυγίζουν, να μας απαξιώνουν, να μας τυλίγουν με ασυναρτησίες; Υπάρχει κανείς που να μπορεί να συγχωρέσει τον εαυτό του γι' αυτό;
8. Είναι καιρός να επιστρέψουμε σε ό,τι καλύτερο έχει απομείνει μέσα μας. Η ένταση των ημερών βοηθά να κάνει γρήγορα το ταξίδι. Ας επιστρέψουμε στην πρώτη ύλη της παιδικής ηλικίας που, όσο κι αν προσπάθησαν, δεν κατάφεραν να την προσβάλλουν. Ας επιστρέψουμε στην εποχή της φιλίας. Στην εποχή που σχηματίστηκαν οι πρώτες αξίες μέσα μας. Είναι καιρός για εργασία σε βάθος.