Phasma |
Ο εργαζόμενος που ο μισθός του μειώθηκε ή έχασε τη δουλειά του, ο συνταξιούχος που δεν έχει πλέον σύνταξη, η λαϊκή οικογένεια που δεν μπορεί να πληρώσει το νοίκι, που ψάχνει να στείλει το παιδί της σε κάποιον παιδικό σταθμό για να βγει στο μεροκάματο και δεν βρίσκει, πρέπει να έχουν κριτήριο ψήφου, αυτά τα προβλήματα που τους τσακίζουν τη ζωή. Στις τοπικές εκλογές, κρίνεται το σύνολο της πολιτικής και πιο συγκεκριμένα, η ζωή του εργάτη, του υπάλληλου, του μισθωτού, του μικρομαγαζάτορα, του φτωχού αγρότη. Αλλωστε, από αυτές τις εκλογές εκλέγονται όργανα της Τοπικής Διοίκησης που είναι τμήμα και συνέχεια του αστικού κράτους και των μηχανισμών του που υλοποιούν μια συγκεκριμένη πολιτική.
Το τελευταίο διάστημα, εκδηλώνονται αντιπαραθέσεις μέσα στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ, σχετικά με το ποιος θα είναι επίσημος υποψήφιος, ενώ επιχειρούν να εμφανίσουν τους υποψηφίους τους ως «ανεξάρτητους», «άφθαρτους», «ανθρώπους της αυτοδιοίκησης». Επιπλέον, δημοσιεύματα κάνουν λόγο για συνεννοήσεις ανάμεσα σε κόμματα και πολιτικούς σχηματισμούς για να κατεβάσουν κοινό υποψήφιο - πρόσωπο ευρείας αποδοχής, όπως για παράδειγμα η περίπτωση του Γ. Καμίνη, του Συνήγορου του Πολίτη.
Ολη αυτή η συζήτηση είναι άκρως αποπροσανατολιστική. Επιχειρούν να κρύψουν ότι οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές είναι μια ακόμα μάχη, στην οποία συγκρούονται οι δύο δρόμοι ανάπτυξης, με βασικό πυρήνα τη στρατηγική διεξόδου από την κρίση. Θέλουν να κρύψουν ότι και στις τοπικές εκλογές συγκρούονται συμφέροντα ταξικά.
Από τη μία πλευρά, υπάρχουν οι μεγαλοβιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι και τα αστικά κόμματά τους και δήθεν ανεξάρτητοι υποψήφιοι, καλούν το λαό να ψηφίσει εκπροσώπους σε δήμους και περιφέρειες που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Και από την άλλη, οι κοινωνικές δυνάμεις της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων μικρών εμπόρων, βιοτεχνών, επαγγελματιών, της φτωχομεσαίας αγροτιάς, των νέων, των συνταξιούχων, των γυναικών, των νέων ζευγαριών. Τα συμφέροντά τους και οι αγωνίες τους βρίσκονται σε εντελώς αντίθετη κατεύθυνση και γι' αυτό πρέπει να ταχθούν με τους συνδυασμούς της «Λαϊκής Συσπείρωσης» που στηρίζει το ΚΚΕ σε όλη τη χώρα, σε κάθε δήμο και περιφέρεια.
Αναφέραμε και προηγούμενα ότι ένα νέο στοιχείο σε σχέση με παλαιότερες εκλογικές αναμετρήσεις σε τοπικό επίπεδο, είναι η εφαρμογή του «Καλλικράτη». Οταν με αυτή την αντιδραστική μεταρρύθμιση θα αυξηθούν οι έμμεσοι φόροι και η τοπική φορολογία, τι θέση θα πάρουν οι «ανεξάρτητοι» υποψήφιοι; Οταν με τον «Καλλικράτη» οι υψηλού επιπέδου υπηρεσίες Υγείας που έχει ανάγκη ο λαός, θα είναι μόνο για όσους έχουν υψηλά εισοδήματα, οι «αδέσμευτοι», «ανεξάρτητοι» και «άφθαρτοι» υποψήφιοι τι ακριβώς θα κάνουν;
Δεν πρόκειται να υπάρξει - όπως έχει αποδείξει η ιστορία - ούτε ένας εκλογικός συνδυασμός για τα τοπικά όργανα, που να μην έχει άμεση διασύνδεση με κάποιο πολιτικό κόμμα, είτε να στηρίζεται από περισσότερα του ενός κόμματα. Οταν μάλιστα οι εργαζόμενοι ακούν μεγάλα λόγια, ότι ο τάδε συνδυασμός είναι υπεράνω κομμάτων, πρέπει να... κουμπώνονται ακόμα περισσότερο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ακόμα πόσες φορές σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, οι δήθεν ανεξάρτητοι έχουν στηρίξει στο δεύτερο γύρο υποψηφίους που στηρίζονται από ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ...
Σήμερα, σε συνθήκες κρίσης, τα λαϊκά στρώματα είναι υποχρεωμένα από τα πράγματα να αποδοκιμάσουν τις όποιες «ανεξάρτητες» υποψηφιότητες. Επιπλέον, υπάρχουν και συγκεκριμένα παραδείγματα όπου υποψήφιοι συνδέονται άμεσα με συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα. Και βέβαια, τώρα με τον «Καλλικράτη», τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα έχουν πολλούς λόγους να ενεργοποιηθούν ενόψει των τοπικών εκλογών, αφού οι περιφέρειες και σε κάποιες περιπτώσεις οι δήμοι θα συνδεθούν άμεσα με τα «πακέτα» του ΕΣΠΑ, με τις κατευθύνσεις του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδιασμού και θα μοιράζουν μεγάλα έργα και χρήμα σε επιχειρηματίες.
Πολύ περισσότερο που μετά τις εκλογές οι εκλεγμένοι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν την κυβερνητική πολιτική, την πολιτική των κομμάτων που στηρίζουν ή ανέχονται την επιχειρηματική δράση. Το τι στάση κρατάς απέναντι σε αυτό, είναι κριτήριο για το πόσο «ανεξάρτητος» ή «εξαρτημένος» είσαι από μια συγκεκριμένη πολιτική που χτυπά αλύπητα τη λαϊκή οικογένεια.
Ας δούμε άλλη μία πλευρά: Το δίλημμα που βάζουν ορισμένοι αστοί δημοσιολόγοι αλλά και πολιτικοί των αστικών κομμάτων, ότι «τοπικές είναι οι εκλογές, με βάση τα τοπικά κριτήρια ψηφίζουμε», είναι παγίδα για το λαό. Ο άνθρωπος δεν διαχωρίζεται σε δημότη και σε εργαζόμενο. Μπορεί να δουλεύει αλλού και να ζει αλλού, όμως τα προβλήματα είναι ενιαία. Στην πραγματικότητα, το τοπικό πρόβλημα ή η τοπική ιδιαιτερότητα, είναι η έκφραση της γενικής αντιλαϊκής πολιτικής που ασκείται.
Για παράδειγμα, ακόμα και το γεγονός ότι ένας χώρος δε γίνεται χώρος πρασίνου και αναψυχής για το λαό, τη νεολαία, έχει τη ρίζα του στην πολιτική εμπορευματοποίησης της γης που εφαρμόζεται και που παραδίδει εκτάσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, με σκοπό την αναπαραγωγή των κερδών του. Ακόμα και το γεγονός ότι ένα φρεάτιο βουλώνει με αποτέλεσμα ένας δήμος να πλημμυρίσει, είναι αποτέλεσμα της κεντρικής πολιτικής των αστικών κομμάτων που δεν έχουν εκπονήσει έναν ενιαίο κεντρικό σχεδιασμό για την αντιπλημμυρική προστασία και θωράκιση της ανθρώπινης ζωής, των σπιτιών που μένουν οι λαϊκές οικογένειες, ολόκληρων περιοχών. Και δεν το έχουν κάνει όχι γιατί δεν μπορούν ή δεν θέλουν (σ.σ. πράγματι κανείς δεν θέλει να πνίγεται ο κόσμος και να καταστρέφονται σπίτια) αλλά γιατί η πολιτική στον τομέα των χρήσεων γης που εφαρμόζεται και έχει σαν γνώμονα την αύξηση της κερδοφορίας των καπιταλιστών, δεν έχει σαν προτεραιότητα τέτοια έργα και παρεμβάσεις. Πολύ απλά γιατί είναι επενδύσεις που δεν φέρνουν κέρδη. Αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν πολλά και σε όλες τις περιοχές της χώρας. Και πίσω από κάθε φαινομενικά τοπικό πρόβλημα, υπάρχει η αιτία που είναι γενική, πολιτική.
Το επόμενο διάστημα θα φουντώσει ακόμα περισσότερο η αστική προπαγάνδα, σχετικά με αυτά τα ζητήματα. Και για τους δήθεν «ακομμάτιστους» που πρέπει να αναδειχθούν, για το «τοπικό κριτήριο», για τις «συνεργασίες στο όνομα της Αυτοδιοίκησης». Οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να αποπροσανατολιστούν. Εχουν την ευκαιρία να μετατρέψουν αυτή την εκλογική μάχη σε εφαλτήριο αντεπίθεσης. Πρέπει μαζικά να ψηφίσουν και να σκεφτούν συνολικά την κατάσταση που βιώνουν. Και να στηρίξουν τους συνδυασμούς της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σε όλη τη χώρα.
Στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 7 και 14 Νοέμβρη 2010 ΟΛΟΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΟΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΟΙ.
Δε θα υπάρχουν κάλπες για ετεροδημότες όπως γίνεται στις βουλευτικές εκλογές. Δε θα υπάρξουν ειδικοί εκλογικοί κατάλογοι ετεροδημοτών. Πολύ απλά, αν κάποιος που διαμένει στην Αθήνα, αλλά είναι εγγεγραμμένος στα δημοτολόγια του Δήμου Θεσσαλονίκης, θα ψηφίσει στη Θεσσαλονίκη, άσχετα εάν στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές ψήφισε στον τόπο κατοικίας του ως ετεροδημότης.
Αν κάποιοι επιθυμούν να ψηφίσουν στο δήμο διαμονής τους (εφόσον είναι διαφορετικός από το δήμο που είναι γραμμένοι) πρέπει να κάνουν μεταδημότευση μέχρι τις 31/8/2010.
1. Διαμένουν τουλάχιστον επί μια διετία ή
2. Είναι δημότης ο άλλος σύζυγος ή
3. Ηταν δημότες πριν από το γάμο σε περίπτωση λύσης αυτού ή
4. Ηταν αρχικά δημότες οι ίδιοι ή οι γονείς τους, δυνατότητα όμως που παρέχεται για μια μόνο φορά.
Επισημαίνεται ότι:
Μέχρι την ίδια ημερομηνία 31/8/2010 πρέπει να εγγραφούν στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους: