Παρεμβάσεις του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ, στη συνεδρίαση της Επιτροπής Γεωργίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
«Στην πράξη με τις επιδοτήσεις, βοηθάτε τους μεγαλεμπόρους και βιομηχάνους», τόνισε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, Στρ. Κόρακας, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση της Επιτροπής Γεωργίας του ΕΚ για την Κοινή Οργάνωση του τομέα των οπωροκηπευτικών.
«Την κριτική μας για την πρόταση της Κομισιόν για τα οπωροκηπευτικά και τις προτάσεις μας», σημείωσε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, «διατυπώνει στην έκθεσή του ο εισηγητής της Ενωτικής Ευρωπαϊκής Αριστεράς, Σαλβαδόρ Χοβέ Πέρεθ».
«Προσωπικά θα αναφερθώ στην απαράδεκτη κατάσταση που βιώνουν οι Ελληνες αγρότες παραγωγοί οπωροκηπευτικών. Ετσι, οι παραγωγοί εσπεριδοειδών πούλησαν τα βιομηχανικά πορτοκάλια τους στους βιομηχάνους μία δραχμή το κιλό (!!!) για να μπορέσουν να εισπράξουν την επιδότηση. Οι παραγωγοί βιομηχανικής ντομάτας την έδωσαν σχεδόν τζάμπα για τον ίδιο λόγο. Ετσι, οι βιομήχανοι αρπάζουν την πρώτη ύλη τζάμπα από τους παραγωγούς αποκομίζοντας τεράστια κέρδη».
«Εχουμε επίσης τα τεράστια προβλήματα του ροδάκινου. Φέτος με μια φυσιολογική παραγωγή 600.000 τόνων βιομηχανικού ροδάκινου, οι βιομηχανίες απορρόφησαν σε τιμές πολύ χαμηλότερες του κόστους, περίπου 230.000, οι χωματερές 50.000 τόνους και το υπόλοιπο έμεινε αδιάθετο. Το επιτραπέζιο ροδάκινο πουλήθηκε από τον παραγωγό στον έμπορο στο 50% του κόστους, ενώ ο καταναλωτής το πλήρωσε 3-4 φορές πιο ακριβά».
«Πρέπει λοιπόν η Επιτροπή», κατέληξε ο Στρ. Κόρακας, «να μας πει πώς αντιμετωπίζει αυτή την κατάσταση. Θα συνεχίσει την πολιτική υπερεκμετάλλευσης - εξόντωσης του παραγωγού ή θα αλλάξει προσανατολισμό; Θα συνεχίσει από κοινού με τις εθνικές κυβερνήσεις τη δίωξη των συνεταιρισμών, που με μια άλλη πολιτική θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα πραγματικό και αποτελεσματικό όπλο υπεράσπισης των συμφερόντων του μικρομεσαίου αγρότη, μετατρεπόμενοι σε παραγωγικούς συνεταιρισμούς;».
Εξάλλου, την επέλαση διαδοχικών καταστροφικών για τη γεωργική παραγωγή και τους αγρότες κανονισμών καταδίκασε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Στρατής Κόρακας παρεμβαίνοντας στη συζήτηση της Επιτροπής Γεωργίας του ΕΚ για το ρύζι.
«Το ρύζι», επισήμανε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ, «αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα προϊόντος που ενώ η ΕΕ είναι ελλειμματική, αντί να ενθαρρύνει την αύξηση της παραγωγής του, για να καλύψει με κοινοτική παραγωγή τις ανάγκες της, εφαρμόζοντας την κοινοτική προτίμηση, προτείνει μέτρα που θα επιδεινώσουν την κατάσταση για τον παραγωγό».
«Μεταξύ άλλων, καταργεί την παρέμβαση αφού προηγούμενα φρόντισε να την εκφυλίσει κατεβάζοντάς τη σε απαράδεκτα επίπεδα και θέτοντάς τη σε λειτουργία 7-8 μήνες μετά το πέρας της σοδειάς. Ετσι παρέδιδε στην ουσία τον παραγωγό στο έλεος του μεγαλεμπόρου που εκμεταλλευόταν την πιεστική ανάγκη πόρων του παραγωγού. Τώρα όμως με την παντελή κατάργηση της παρέμβασης, αν γίνει δεκτή η πρόταση της Κομισιόν, η ληστεία του ιδρώτα των παραγωγών θα κορυφωθεί. Εχουμε το παράδειγμα του ελαιολάδου, που αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος της γενέτειράς μου, της Λέσβου. Πριν ένα χρόνο καταργήθηκε η παρέμβαση, η τιμή παραγωγού έπεσε κατακόρυφα και οι έμποροι εκβιάζουν για μεγαλύτερη πτώση».
«Αυτό λοιπόν που χρειάζεται», κατέληξε ο Στρ. Κόρακας, «δεν είναι η κατάργηση της παρέμβασης, όπως προτείνει η Επιτροπή, αλλά η αύξηση της τιμής παρέμβασης στο ύψος του κόστους παραγωγής και η έναρξή της από το τέλος της σοδειάς, όταν ο παραγωγός πουλά το προϊόν του».
ΒΕΡΟΛΙΝΟ.-
Η είσοδος της Ελλάδας στη ζώνη του Ευρώ δεν ενίσχυσε την εμπιστοσύνη σ' αυτό το νόμισμα γιατί αυτή η χώρα είναι αναμφίβολα η πιο ανίσχυρη από όλες τις χώρες του ευρώ. Το δημοψήφισμα που θα γίνει σε τρεις βδομάδες στη Δανία και οι σφοδρές συζητήσεις για το ευρώ στην Αγγλία, δείχνουν ότι το ευρώ διασπά ολόκληρους λαούς. Οσο περισσότερα ανίσχυρα έθνη μπαίνουν στο ευρώ, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος για τη σταθερότητα των τιμών.
Αυτή τη γνώμη διατυπώνει ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου Βίλχελμ Νέλινγκ, στην εφημερίδα «Bild» της Κυριακής (10/9).
Η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα, απαντάει ο καθηγητής στη συνέντευξή του, από το Νοέμβρη του 1999 ύψωσε τα επιτόκια έξι φορές, προσπαθώντας να φρενάρει την καθοδική τάση του ευρώ. Ομως το αποτέλεσμα ήταν ότι τα επιτόκια ανέβηκαν κατά 2%, αλλά οι τιμές αυξήθηκαν γρηγορότερα και η εξωτερική αξία του ευρώ απέναντι στο δολάριο έπεσε κατά το 1/4. Παρ' όλα αυτά, θα υπάρξει και νέα άνοδος των επιτοκίων. Αδύνατες νομισματικά χώρες όπως η Ιταλία, η Φινλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία σπρώχνουν τις τιμές στα ύψη.
Βρισκόμαστε, τονίζει ο πανεπιστημιακός σοσιαλδημοκράτης, μπροστά στο μεγαλύτερο νομισματικό πείραμα όλων των εποχών. Υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν προσαρμογές των μισθών και ημερομισθίων, μειώσεις των κοινωνικών παροχών, περικοπές κοινωνικών κονδυλίων και πλήρης αποδέσμευση των εργασιακών σχέσεων. Ολα αυτά, υπογραμμίζει, «αποτελούν πολιτικά ναρκοπέδια και τολμώ να αμφιβάλλω ότι θα γίνει δυνατό αυτά τα ναρκοπέδια να αποσυρθούν».
Τη στιγμή που βρισκόμαστε στο κατώφλι του ΚΑ αιώνα, οι «οραματιστές» του νεοφιλελευθερισμού και νοσταλγοί «αμαρτωλών εποχών» πασχίζουν να μας πισωγυρίσουν στα μεσαιωνικά σκοτάδια και στους χαλεπούς καιρούς του «στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας». Κι, ακόμα, οι κυβερνώντες δε σταματούν ξεδιάντροπα να διαφεντεύουν τον «αμερικάνικο πολιτισμό» της βίας, της εγκληματικότητας, της τρομοκρατίας, των ναρκωτικών και των χιλιάδων αστέγων και ανέργων.
Και μ' αυτό το πρότυπο, επιμένουν να αγνοούν κάθε νομιμότητα, κάθε ασυδοσία του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου, κάθε απαράδεκτη επέμβαση των ΗΠΑ στα εσωτερικά μας.
Συνάμα, σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στα καταπιεζόμενα λαϊκά στρώματα, για να τα υποτάξουν στα κελεύσματα και τις επιθυμίες του πλανητάρχη και του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών, και με την πολιτική τους αυτή να επιδεινώνουν τη θέση τους σε όφελος της ολιγαρχίας.
Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας, που ετσιθελικά έχουν αποδεχτεί τις αρχές της «νέας τάξης» και της παγκοσμιοποίησης, προσπαθούν με παραπλανητικές και απατηλές διακηρύξεις να παγιδέψουν το λαό, να τον παραπλανήσουν και να τον κάνουν να πιστέψει πως, ό,τι κάνουν, το κάνουν για το καλό του. Μάλιστα, δίχως πολιτική ευθιξία, δίχως πολιτική εντιμότητα, υποστηρίζουν πως επικύρωσαν το εμπάργκο κατά της Κούβας, του Ιράκ και της Γιουγκοσλαβίας για το συμφέρον της Ελλάδας και πως παίρνουν μέρος στις εγκληματικές επιδρομές ενάντια σε ελεύθερα, ανεξάρτητα και κυρίαρχα έθνη σε όφελος του λαού μας. Και πως επικροτούν τις τρομοκρατικές ενέργειες των ΗΠΑ ενάντια στα κράτη που δεν υποκύπτουν στις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστών και γερακιών του ΝΑΤΟ, γιατί αυτό θα ωφελήσει τη χώρα μας (!).
Ομως, ποτέ άλλοτε, στη μακραίωνη πορεία του βίου του, ο ελληνικός λαός δεν παραπλανήθηκε, δεν ξεγελάστηκε, δεν εξαπατήθηκε τόσο άμεσα, τόσο μεθοδικά, τόσο οργανωμένα από τις αστικές πολιτικές δυνάμεις της χώρας μας. Αλλά και η φωνή του λαού θεριεύει, για να ανακόψει το επιθετικό μένος της άρχουσας τάξης, να σταματήσει το αντιλαϊκό εκμεταλλευτικό έργο των ιμπεριαλιστών και την αντιδημοκρατική πολιτική των αστικών κομμάτων, που όλο σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στους εργαζόμενους και την αγροτική τάξη και προβάλλουν απειλητικά και για εκφοβισμό το αποκρουστικό πρόσωπό τους.
Την ιστορική τούτη στιγμή της ασυγκράτητης ροής των γεγονότων, που ένας κόσμος χρεοκοπημένος πασχίζει να κρατηθεί, οι λαϊκές μάζες έχουν νιώσει πως όλα τούτα, που διαδραματίζονται μπροστά στα μάτια τους, δίχως τη δικιά τους θέληση κι έχουν άμεση σχέση με την ύπαρξή τους, είναι ανάγκη να αντιμετωπιστούν, να ανατραπούν. Γι' αυτό διαπιστώνουμε πως, μέρα με τη μέρα, ένα μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης, των εργαζομένων, γυρίζουν την πλάτη στα υποταγμένα στην κυβερνητική πολιτική συνδικάτα της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ κλπ., και οργανώνονται στις προοδευτικές ομάδες του ΠΑΜΕ, στα Κινήματα Ειρήνης, συσπειρώνονται στο Λαϊκό Μέτωπο.
Οι εργαζόμενοι και όσοι είναι θύματα αυτής της κατάστασης έχουν αρχίσει πια φανερά να κλείνουν τ' αυτιά τους στις κυβερνητικές σειρήνες και σ' όλους εκείνους που προσπαθούν να τους εξαπατήσουν, να τους παραπλανήσουν.
Οι υποσχέσεις και οι διακηρύξεις των αστών πολιτικών και η πληροφόρηση που γίνεται από τα ΜΜΕ, οι επίσημες υποκριτικές φωνές, ακόμα κι αυτές της Εκκλησίας του Χριστόδουλου δεν έχουν πια τη δύναμη να πείσουν μήτε κι αυτούς, που ως τα χτες ήσαν εύκολοι ακροατές τους. Και αν ένα κομμάτι του ελληνικού λαού είναι ακόμα παγιδευμένο στον καπιταλιστικό κλοιό, γρήγορα κι αυτό η καθημερινή πρακτική θα το αποδεσμεύσει, θα το ελευθερώσει και θα το διαφωτίσει να στραφεί προς τη σωστή κατεύθυνση.
Σήμερα, η προβολή και υποστήριξη των προβλημάτων του λαού μέσα στο Κοινοβούλιο από τους κομμουνιστές βουλευτές αποτελεί το ένα σκέλος του αγώνα αυτού για την αντιμετώπιση της αντιλαϊκής πολιτικής. Το άλλο σκέλος είναι η πάλη έξω από τη Βουλή των λαϊκών δυνάμεων, με τις ασταμάτητες κινητοποιήσεις τους, τις διαδηλώσεις, τις διαμαρτυρίες τους. Σε τούτη την κρίσιμη καμπή της σύγκρουσης της εργασίας με το κεφάλαιο - και ας υποστηρίζει ο κ. Σημίτης πως έχει καταργηθεί η πάλη των τάξεων - ο ελληνικός λαός πρέπει να αγρυπνεί και να αγωνίζεται αδιάκοπα για να ξεφύγει από την εκμετάλλευση της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας. Οι εργαζόμενοι, τα πλατιά λαϊκά κινήματα, που αναπτύσσονται στη χώρα μας, η προοδευτική διανόηση και οι προσωπικότητες καλής θέλησης, που αποτελούν τις δυνάμεις του λαϊκού μετώπου, με την πάλη τους και την πρωτοπορία του ΚΚΕ, θα συμβάλουν για να ανοίξει ο δρόμος υλοποίησης του ρεαλιστικού οράματος για το πέρασμα από τον καπιταλισμό σε ένα άλλο κοινωνικό οικονομικό σύστημα, που θα εξασφαλίσει στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα, στον ελληνικό λαό ΨΩΜΙ - ΔΟΥΛΙΑ - ΕΙΡΗΝΗ.