Το πάνε από δω, το πάνε από κει, περιγράφουν την κατάσταση τόσο καλά που σου 'ρχεται να βάλεις τα κλάματα μαζί με αυτούς τους καλούς δημοσιογράφους του αστικού Τύπου που αφουγκράζονται ό,τι συμβαίνει γύρω τους.
Κρατιέσαι και δεν κλαις μαζί τους καθώς διαπιστώνεις ότι στο διά ταύτα όχι μόνο είναι μούφα το κλάμα τους αλλά και επικίνδυνη τρίπλα για «να σου πάρουν και τα σώβρακα».
Εκτελούν αποστολή! Τελεία και παύλα. Ξέρουν, αλλά δε θέλουν να ομολογήσουν ότι αυτή η κρίση είναι ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ! Που σημαίνει κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων τα οποία ψάχνουν τρόπο και χώρο να επενδυθούν με προϋπόθεση ότι θα έχουν αυξημένο ποσοστό κέρδους, που για να το έχουν πρέπει να εξασφαλίσουν ακόμα μεγαλύτερο ποσοστό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης.
Οι αναλυτές - αρθρογράφοι που θέλουν να συγκαλύψουν αυτή την πραγματικότητα, είναι υποχρεωμένοι να αναμασάνε διάφορα περί «υποκατανάλωσης», που - δήθεν - αν αντιμετωπιστεί όλα θα είναι ζαχαρένια.
Δεν θέλουν να δουν ούτε καν τα στοιχεία που οι στατιστικές της αστικής τάξης παρουσιάζουν. Οτι οι άνθρωποι ήδη καταναλώνουν μεν όσα τους είναι απολύτως απαραίτητα για να ξυπνάνε ζωντανοί κάθε πρωί - είναι οι λεγόμενες ανελαστικές δαπάνες - αλλά το σύστημα βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην κρίση του.
Βλέπουν, όμως, ότι η κατάσταση έχει οδηγηθεί ήδη στα «μη περαιτέρω». Και χτυπάνε καμπανάκι στο σύστημα «λασκάρετε το σφίξιμο», γιατί φοβούνται αυτό που είναι πραγματικός κίνδυνος για το σύστημα: Οτι μεγάλες μάζες εργαζομένων - πλατύτερων λαϊκών στρωμάτων, είναι στο «παρά πέντε» να πουν με πράξεις το «ως εδώ και μη παρέκει».
Κανένα κλάμα γι' αυτό το σύστημα. Η εργατική τάξη μετράει ήδη πολλά, πάρα πολλά θύματα. Καιρός να μετρήσουν ήττες και οι καπιταλιστές.
Ούτε να τους φτύσεις δεν πρέπει. Είναι προ-κλη-τι-κό-τα-τοι! Ειδικά αυτοί στο συγκρότημα Λαμπράκη. Εχουν κάνει ό,τι περνά από το χέρι τους για να διαλυθούν τα όποια ψήγματα συστήματος δημόσιας Υγείας είχαν κατακτηθεί και τώρα δήθεν κλαίνε για τα χάλια του ΙΚΑ. Δεν μπορούν να κρυφτούν, όμως, γιατί είναι πολλά τα λεφτά που προσμένει η αστική τάξη από την απόλυτη εμπορευματοποίηση του συστήματος Υγείας.
Γι' αυτό και στο διά ταύτα του άρθρου στα «ΝΕΑ», παρά τις διαπιστώσεις προτείνεται να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις στην Υγεία. Δηλαδή, η παράδοσή της στο κεφάλαιο. Δηλαδή, η ένταση της λειτουργίας με όρους «κόστος - κέρδος». Αυτό ακριβώς που και η διοίκηση του ΙΚΑ χρησιμοποιεί για να εκτιμήσει ότι καλύτερα να κοπεί ένα πόδι παρά να πληρώσει το ΙΚΑ ένα ζευγάρι ειδικά παπούτσια.
Η απανθρωπιά στο κείμενο του ΙΚΑ εκφράζει την απανθρωπιά της αστικής τάξης και της κυβέρνησής της. Αυτή επέβαλε αυτήν την ιδεολογία στο ΙΚΑ. Αυτή θεωρεί κόστος τη δημόσια υγεία και θέλει να την μετατρέψει σε κερδοφόρα επιχείρηση. Η αστική τάξη και η κυβέρνησή της είναι που δεν αντέχει στην ιδέα ότι το ΙΚΑ θα πληρώνει σ' έναν διαβητικό ειδικά παπούτσια. Η αστική τάξη και η κυβέρνησή της θέλει τα Ταμεία να εισπράττουν από τους ασφαλισμένους κι αυτό το χρήμα να περνά στους καπιταλιστές για να γίνει επένδυση για περισσότερα κέρδη.
Η εργατική τάξηπου στον προηγούμενο αιώνα έχτισε τα Ταμεία σαν ταμεία αλληλοβοήθειας για να βοηθηθούν τα θύματα που άφηνε πίσω του το όργιο εκμετάλλευσης, έχει χρέος να θυμηθεί ένα ένα τα βήματά της. Εναν έναν τους ματωμένους αγώνες της. Μία μία τις κατακτήσεις της. Και να ορθώσει ένα γιγάντιο ΟΧΙ.
Αυτό που χρειάζεται το ΙΚΑ δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις που προωθεί το ΠΑΣΟΚ, αλλά ίσα ίσα να φύγει από τη μέση κάθε πλάνο που μετατρέπει το ΙΚΑ σε επιχείρηση. Δηλαδή, να φύγουν από τη μέση οι καπιταλιστές και η κυβέρνησή τους, μαζί και τα παραφερνάλια τους στον Τύπο.
Οταν η βαρβαρότητα εμφανίζεται και ως θράσος, είναι η ώρα να αγριέψουν τα θύματα.
Δεν πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους καπιταλιστές να κερδίσουν και από τα έσοδα της κηδείας των εργατών. Πρέπει να φύγουν από τη μέση.
Η κυβέρνηση κι όλοι αυτοί οι τύποι που μιλάνε για κόστος στην Υγεία, είναι αυτοί που και η παραμικρή δεκάρα στην τσέπη τους έχει βγει από μια πάρα, μα πάρα πολύ μεγάλη εκμετάλλευση εργατών.
Υπάρχει ένα ως εδώ και μη παρέκει. Κι αυτό έχει ήδη ξεπεραστεί.
Η ψήφος στις 7 και 14 του Νοέμβρη αποκτά και τέτοια χαρακτηριστικά. Κάθε ψήφος που θα εγκρίνει την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, ή της ΝΔ, την πολιτική που με παραλλαγές προωθούν τα συμπληρώματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ (κάτι ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑ.Ο.Σ. και διάφοροι δήθεν ανεξάρτητοι) θα είναι πράσινο φως για ένταση της εκμετάλλευσης σε βαθμό που δεν έχει γνωρίσει μέχρι τώρα η εργατική τάξη στη χώρα μας. Τα πράγματα είναι πολύ πέρα από τα όρια του γενικού συναγερμού. Η αστική τάξη και η κυβέρνησή της πρέπει από σήμερα και βεβαίως στην κάλπη να νιώσουν την οργισμένη ανάσα των εργατών στο σβέρκο τους.
ΨΑΧΝΟΥΝ ΓΙΑΤΡΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΧΑΣΟΥΝ: «Οι διαπιστώσεις για τη δραματική υποχώρηση της πραγματικής οικονομίας δεν είναι πλέον θεωρητικές ούτε μόνον εμπειρικές (...) αν δεν αλλάξει κάτι σε όλα αυτά - και μάλιστα γρήγορα - η ύφεση θα βαθύνει κι άλλο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις θέσεις εργασίας (...) την ανάγκη αυτή, άλλωστε, αρχίζουν να διαπιστώνουν και διεθνείς οργανισμοί. Μόλις χθες ο εκπρόσωπος του ΟΟΣΑ μίλησε για τον κίνδυνο οι κυβερνήσεις να το... παρακάνουν με τη λιτότητα, για να δείξουν ότι εφαρμόζουν πιστά το πρόγραμμα και να εξευμενίσουν έτσι τις αγορές (...) τι άλλο χρειάζεται για να αντιληφθούν - οι διεθνείς δανειστές, που επέβαλαν στη χώρα το ασφυκτικά περιοριστικό πρόγραμμα και η κυβέρνηση, που το αποδέχτηκε - ότι αυτή η πολιτική φτάνει στα όριά της; Το μόνο που χρειάζεται είναι να δουν τα πραγματικά στοιχεία και να αξιολογήσουν τον κίνδυνο της επιδείνωσης. Κι αυτό πρέπει να γίνει εγκαίρως, για να μην οδηγηθούμε στο μη περαιτέρω» (από το κύριο άρθρο στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ).
ΓΙΑΤΡΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥΣ: Το φθινόπωρο του 2007, εκδηλώνεται, πρώτα στις ΗΠΑ, η οικονομική κρίση, η οποία σταδιακά εξαπλώνεται σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο, ενώ στην Ελλάδα εμφανίζεται με κάποια χρονική υστέρηση το 2009 (...) τα όσα συνέβησαν στις αρχές του 2010 στην Ελλάδα (...) και όσα συμβαίνουν σήμερα σε Ισπανία, Πορτογαλία και Ιρλανδία (...) είναι ενδεικτικά της έκτασης και του βάθους της καπιταλιστικής κρίσης (...) όλες οι κυβερνήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης παίρνουν δραστικά μέτρα περιορισμού των κρατικών δαπανών (...) όλες οι προσπάθειες ρύθμισης των καπιταλιστικών οικονομιών, οδηγούνται σε αδιέξοδο, καθώς, η επιχειρούμενη αντιμετώπιση του ενός προβλήματος οδηγεί στη δημιουργία νέων και αυτό είναι ενδεικτικό στοιχείο ενός συστήματος, που λειτουργεί και δρα μόνιμα και σταθερά με αντιφάσεις. Οι θυσίες, στις οποίες υποβάλλεται σήμερα ο ελληνικός λαός, αλλά και οι άλλοι λαοί του κόσμου, όχι μόνο είναι άδικες και βάρβαρες, αλλά είναι και χωρίς προοπτική. Ο καπιταλισμός, δε θεραπεύεται από την οικονομική κρίση. Ας τα αναλογιστούν αυτά οι εργαζόμενοι και ας προετοιμάσουν τα μέτωπα αντίστασης και αντεπίθεσης για την ανατροπή του» (το σχόλιο στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΡΕΥΜΑ ΦΤΗΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ διατράνωσαν χτες οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ
Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Κόβουν και το επίδομα ανεργίας
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ: Ερευνα του Ευρωβαρόμετρου: Η Ελλάδα σε κατάθλιψη
ΤΟ ΒΗΜΑ: Ευκολίες... πληρωμής από τρόικα και ΔΝΤ
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Πράσινο φως ΔΝΤ για επιμήκυνση
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Σε παράταση συγκλίνουν Ελλάδα - ΕΕ - ΔΝΤ
ΤΑ ΝΕΑ: Τριπλή ανάσα για την οικονομία
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Ξεκλειδώνει η Εθνική τη διατραπεζική αγορά
Η ΑΥΓΗ: Παρατείνεται η ομηρεία
Ο ΛΟΓΟΣ: Ανοιχτή η παράταση αποπληρωμής των δανείων
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ: Καίνε τον ψεύτη και υπονομευτή πρωθυπουργό
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Και το όνομα αυτού Γιώργος!
ΑΥΡΙΑΝΗ: Δούρειος Ιππος του ΠΑΣΟΚ ο Μητσοτάκης
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Βατερλώ Παπανδρέου με θύμα την Ελλάδα
ΕΘΝΟΣ: Χρυσά κόλπα από τη «μαφία των καυσίμων»
«Η τελική διατύπωση της απορριπτικής απάντησης που, κατ' αρχάς, δόθηκε από τη Διεύθυνση Παροχών του ΙΚΑ στους ασφαλισμένους, οι οποίοι πάσχουν από διαβήτη και ζητούσαν από το ίδρυμα να τους καλύπτει το κόστος των θεραπευτικών υποδημάτων που χρειάζονται ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο ακρωτηριασμού, είναι υπόδειγμα σκληρότητας (...) Τα ασφαλιστικά ταμεία, σήμερα (που συχνά αρνούνται στοιχειώδη, ενώ κατά τα άλλα κάνουν τεράστιες σπατάλες), σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν περιφρονώντας και τον πολίτη και το δημόσιο χρήμα (...) Ενας από τους λόγους, μάλιστα, που πολλές ασθένειες αντιμετωπίζονται σε προχωρημένα στάδια, οφείλεται στην αδιαφορία του Ιδρύματος να προωθήσει προγράμματα πρόληψής τους, πριν εξελιχθούν σε βαριές και χρόνιες (...) Είναι ιδιαίτερα θλιβερό ότι οι Ελληνες πολίτες έχουν να κάνουν με ασφαλιστικά ταμεία που λειτουργούν κοντόφθαλμα, ανορθολογικά, στενά γραφειοκρατικά. Οσο αυτή η κατάσταση θα διαιωνίζεται, θα πάσχουν τόσο η πρόληψη όσο και η περίθαλψη (...) Για να αλλάξουν τα πράγματα, είναι ανάγκη να προχωρήσουν με μεγάλη ταχύτητα οι μεταρρυθμίσεις στην Υγεία. Ακόμα μια φορά, την πρωτοβουλία των κινήσεων πρέπει να πάρει η κυβέρνηση» (από το κύριο άρθρο στα ΝΕΑ).
«Να αποσείσουν τις πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης για τις απάνθρωπες και επικίνδυνες περικοπές που γίνονται στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων απ' τις διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων, κατ' εντολή της, επιχείρησαν κυβερνητικά στελέχη τις προηγούμενες μέρες (...) επιχειρώντας να εκτονώσουν την αγανάκτηση που προκάλεσε η απάνθρωπη απόφαση ο μεν υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος χαρακτήρισε "απαράδεκτο" το έγγραφο, ο δε διοικητής Ροβέρτος Σπυρόπουλος επιχείρησε να κρυφτεί πίσω απ' το δάχτυλό του και να φορτώσει την ευθύνη στις διοικητικές υπηρεσίες του ΙΚΑ. Και αυτά την ώρα που η κυβέρνηση επιταχύνει με αφοσίωση την εμπορευματοποίηση της Υγείας και της Πρόνοιας (...) Χαρακτηριστική είναι και η ανακοίνωση που κυκλοφόρησε τελικά χτες η διοίκηση του ΙΚΑ (...) αναφέρει ότι βάσει του τελευταίου ασφαλιστικού νόμου "προβλέπεται η έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ύστερα από γνώμη των Διοικήσεων των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης και του ΟΠΑΔ προκειμένου να εναρμονιστούν οι κανόνες που καθορίζουν τις παροχές υγειονομικής περίθαλψης στα άτομα που πάσχουν από διαβήτη"» (το θέμα στο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).