Associated Press |
Διαμαρτυρία Γάλλων αγροτών για τις αυξήσεις στα καύσιμα |
Οσον αφορά στη διεθνή αγορά του πετρελαίου, μετά την απόφαση του ΟΠΕΚ να αυξήσει την ημερήσια παραγωγή, αποδεικνύεται ότι οι δυο παράγοντες που οδηγούν στη συνεχή αύξηση των τιμών είναι η υψηλότατη φορολογία που επιβάλλουν τα κράτη της ΕΕ στα υγρά καύσιμα και τα κέρδη των μεγάλων εταιριών πετρελαίου, που κερδοσκοπούν χωρίς κανέναν περιορισμό.
Στο μεταξύ, τη βδομάδα αυτή το δολάριο ξεπέρασε τις 400 δραχμές, προκαλώντας τη διόγκωση του εξωτερικού χρέους της χώρας και την ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση του εμπορικού ισοζυγίου.
Οι όποιες εξελίξεις στο τέλος της βδομάδας (μικρή μείωση της τιμής του αργού πετρελαίου, επιβράδυνση της πτώσης του ευρώ) δεν μπορούν να αλλάξουν την κατάσταση. Ο χειμώνας και οι αυξημένες ανάγκες για καύσιμα θέρμανσης, όπως και το ότι όλοι οι παράγοντες που οδηγούν στην κούρσα του δολαρίου θα συνεχίσουν να λειτουργούν, δείχνουν πως πολύ δύσκολα το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα θα ξεφύγει από αυτή τη δίνη των προβλημάτων.
ΣΤΗΡΙΞΗ της διπλωματικής οδού των ελληνικών κυβερνήσεων για το Κυπριακό σ' αυτούς οι οποίοι όχι απλώς ανέχτηκαν την εισβολή του «Αττίλα», αλλά στην ουσία την προετοίμασαν και τη βοήθησαν παρασκηνιακά. Εδώ βρίσκεται η ουσία της σημερινής εξέλιξης που διχοτομεί την Κύπρο (σελίδες 6-7)
ΔΗΜΟΣΙΑ δωρεάν παροχή υπηρεσιών υγείας για όλο το λαό. Αυτό το μέτωπο είναι υπόθεση λαϊκής πάλης ενάντια στις κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις, ενώ συνδέεται τόσο με τις εργασιακές σχέσεις όσο και με την κοινωνική ασφάλιση (σελίδες 8-9)
ΟΛΑ και όλοι για την επιτυχία της πανεργατικής απεργίας στις 10 του Οκτώβρη! Αυτό είναι το μήνυμα που μεταφέρουν τα στελέχη και τα μέλη του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα, ενώ εντείνονται οι προετοιμασίες για τα συλλαλητήρια στην Πράγα (σελίδες 10-11)
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ: Είναι όρος και προϋπόθεση ελληνικότητας; Πολύ της μόδας έγινε το ερώτημα στις μέρες μας, καθώς το θέμα των ταυτοτήτων έθεσε επί τάπητος το ζήτημα των στοιχείων που διαμορφώνουν τη συνείδηση ενός έθνους (σελίδα 14)
«ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ» είναι ένα, ανάμεσα σ' άλλα, πρόσχημα για την επιβολή και εδραίωση της ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων, από κάθε καπιταλιστικό κράτος και την αστική του κυβέρνηση ενάντια στο λαό της χώρας του (σελίδα 15)
ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ οι πάντες πλέον ότι ο τελευταίος γύρος του πολέμου της «διαπλοκής» είναι πιο άγριος και ανηλεής, γιατί τα συμφέροντα και τα ποσά που βρίσκονται στο τραπέζι είναι τεράστια (σελίδα 16)
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ενός δυναμικού συνδικαλιστικού κινήματος των μικρών ΕΒΕ. Αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική γραμμή άμυνας απέναντι στις καταστροφικές επιλογές κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ενωσης (σελίδα 17)
ΑΛΛΕΠΑΛΛΗΛΕΣ είναι οι ανατιμήσεις στα υγρά καύσιμα, που σε συνδυασμό με την υποτίμηση της δραχμής απέναντι στο δολάριο ΗΠΑ και το γιεν Ιαπωνίας απειλούν να τινάξουν στον αέρα τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς των εργαζομένων (σελίδες 18-19)
ΝΕΡΟ στην Ελλάδα υπάρχει. όπως αποδεικνύουν όλα τα στοιχεία και δηλώνουν όλοι οι αρμόδιοι επιστημονικοί φορείς, τις μαρτυρίες των οποίων θα επικαλεστούμε σήμερα και τις επόμενες μέρες σε ένα μικρό αφιέρωμα του «Ρ» σχετικά με τη δήθεν λειψυδρία. Πολιτική ορθολογικής διαχείρισης δεν υπάρχει (σελίδες 24-25)
Σε νέα φάση εισέρχεται η διαμάχη κυβέρνησης και ιεραρχίας με επίκεντρο το θέμα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στα νέα δελτία ταυτότητας. Ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος και οι πλειοψηφούντες στην Ιερά Σύνοδο έθεσαν τελικά σε εφαρμογή το σχέδιο συλλογής υπογραφών κατά ενορία, κάτω από το αίτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Με την τακτική αυτή υπολογίζουν ότι θα έχουν τη δυνατότητα να συντηρούν το θέμα για ένα τουλάχιστον εξάμηνο (όσο θα διαρκέσει η συλλογή υπογραφών). Βεβαίως, το ερώτημα παραμένει: Και μετά τι;
Η απόφαση της ηγεσίας της Εκκλησίας, να προχωρήσει σε συγκέντρωση υπογραφών υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος για την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, δηλαδή για ένα θέμα που δεν εμπίπτει στις θρησκευτικές της αρμοδιότητες, αποτελεί μία ακόμη σοβαρή απόδειξη, ότι η ηγεσία της Εκκλησίας χρησιμοποιεί τη θρησκευτική πίστη του λαού, όπως και τα σύμβολα και τελετουργίες, ως μέσα για την κατοχύρωση των προνομίων που της παρέχει η σύμπλεξή της με το Κράτος.
Το ΚΚΕ, με ανακοίνωσή του την περασμένη Τετάρτη, τονίζει:
«Οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους αντιλήψεις, δεν πρέπει να στηρίξουν αυτές τις ενέργειες. Στήριξη του "δημοψηφίσματος" σημαίνει αντικειμενικά "ναι" στη χρησιμοποίηση των θρησκευτικών πεποιθήσεων ως πολιτικού όπλου και μέσου διαίρεσης του λαού, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που αυτός δέχεται μια σκληρή ολομέτωπη επίθεση στο βιοτικό του επίπεδο και στα δικαιώματά του».
Το ΚΚΕ υπογραμμίζει και πάλι «τις ευθύνες της κυβέρνησης, που αρνείται επί χρόνια να προχωρήσει στο χωρισμό της Εκκλησίας από το Κράτος, και κινείται ανάμεσα σε ημιτελή μέτρα αμφιλεγόμενου στόχου».
Η δήλωση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, με την οποία χαρακτηρίζονται «πολιτικά ισότιμοι» συνομιλητές οι εκπρόσωποι της Κυπριακής Δημοκρατίας (ανεξάρτητου, κυρίαρχου κράτους, μέλους του ΟΗΕ) και της «Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» (κατασκευάσματος της τουρκικής εισβολής και κατοχής), ήταν μια εντυπωσιακή εξέλιξη αυτής της βδομάδας. Μια εξέλιξη, που επιβεβαιώνει ότι, με την καθοδήγηση των ΗΠΑ, το Κυπριακό απομακρύνεται οριστικά από το πλαίσιο των αποφάσεων του Συμβουλίου Ασφαλείας και μετατρέπεται σε διαφορά μεταξύ δυο «ισότιμων» πλευρών, της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής.
Η δήλωση Ανάν (έγινε κατά την έναρξη του τέταρτου γύρου των συνομιλιών Κληρίδη - Ντενκτάς στη Νέα Υόρκη) «βραχυκύκλωσε» την ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τελικά και μετά τις «διευκρινίσεις» του ΓΓ του ΟΗΕ - αλλά και τις πολύμορφες πιέσεις της Αθήνας και άλλων διεθνών παραγόντων - το Εθνικό Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών της Κύπρου αποφάσισε να επιστρέψει ο Πρόεδρος Κληρίδης στο «τραπέζι» των συζητήσεων. Οι δηλώσεις Ανάν, όμως, έχουν δημιουργήσει πλέον ένα νέο, αρνητικό τετελεσμένο. Γεγονός, που έγινε περισσότερο φανερό, καθώς το αξιοποιεί τώρα ο Ρ. Ντενκτάς, ζητώντας διευκρινίσεις, επί των «διευκρινίσεων», προκειμένου να επιστρέψει αυτός τώρα στις συζητήσεις. Ουσιαστικά, έχει γίνει ένα ακόμη, καθοριστικό βήμα, στην κατεύθυνση της οριστικής διχοτόμησης - με τον ένα ή άλλο τρόπο - της Κύπρου, σύμφωνα με τα σχέδια και τις επιδιώξεις των ΗΠΑ και της «νέας τάξης».