Associated Press |
Η προετοιμασία των εκλογικών καταλόγων |
Ολόκληρη η Σερβία είναι χωρισμένη σε 26 εκλογικές περιφέρειες, ενώ το Μαυροβούνιο αποτελεί μια και μοναδική εκλογική περιφέρεια. Τις εκλογές παρακολουθούν παρατηρητές απ' όλη τα μέρη του κόσμου - και από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Υπολογίζεται ότι οι αντιπροσωπείες με ξένους παρατηρητές υπερβαίνουν τις 200.
Για το αξίωμα του Γιουγκοσλάβου Προέδρου συναγωνίζονται 5 υποψήφιοι, αλλά οι κυριότεροι είναι δύο: Ο σημερινός Πρόεδρος Σλ. Μιλόσεβιτς και ο ηγέτης του Συνασπισμού της αντιπολίτευσης Β. Κοστούνιτσα. Ο παλιός ηγέτης της αντιπολίτευσης Βουκ Ντρόσκονιτς, και πρώην αντιπρόεδρος της χώρας, προτίμησε να μην είναι ο ίδιος υποψήφιος, γεγονός που από τη σημερινή αντιπολίτευση θεωρείται ως έμμεση, αλλά φανερή στήριξη του Προέδρου Μιλόσεβιτς.
Επειδή έχει γίνει ιδιαίτερη συζήτηση σ' ολόκληρη τη Δύση - και στην Ελλάδα - γύρω από το αδιάβλητο των εκλογών, αξίζει να αναφερθούμε έστω και περιεκτικά στον τρόπο με τον οποίο θα γίνουν οι εκλογές αυτές. Σε αντίθεση μ' αυτά που είναι γνωστά στις ελληνικές εκλογικές διαδικασίες, η εκλογική διαδικασία της Γιουγκοσλαβίας απαγορεύει να έρχεται σε επαφή με ψηφοδέλτια ο εκλογέας πριν μπει στο εκλογικό τμήμα για να ψηφίσει. Μ' άλλα λόγια, δεν υπάρχει το μοίρασμα των σταυρωμένων ψηφοδελτίων καθ' όλη την προεκλογική περίοδο, που τόσο γνωρίζουμε στη χώρα μας και συνεπώς αποφεύγεται η κατευθυνόμενη ψηφοφορία των γερόντων, των αγραμμάτων και των κάθε λογής αδυνάτων. Τυπώνονται για κάθε συνδυασμό τόσα ψηφοδέλτια όσοι και ψηφοφόροι. Μετά, αυτά τα ψηφοδέλτια μοιράζονται στα εκλογικά τμήματα, ανάλογα με τον αριθμό των εκλογέων κάθε τμήματος. Την ημέρα των εκλογών, πρώτη δουλιά κάθε εφορευτικής επιτροπής είναι να καταμετρήσει τα ψηφοδέλτια, για να διαπιστώσει αν έχει τόσα για κάθε συνδυασμό υποψηφίων, όσοι και οι ψηφοφόροι που είναι εγγεγραμμένοι στις καταστάσεις του τμήματος. Στο τέλος της ψηφοφορίας, ελέγχεται ο αριθμός των ψηφισάντων με τον αριθμό των ψηφοδελτίων, για να διαπιστωθεί αν κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας προστέθηκαν, παράνομα, ψηφοδέλτια. Εφόσον όλα διαπιστωθεί πως είναι εντάξει, γίνεται η καταμέτρηση των ψηφοδελτίων της κάλπης. Τέλος, υπογράφονται έξι (6) πρακτικά - ίδια μεταξύ τους - που συμπεριλαμβάνουν τα στοιχεία του εκλογικού αποτελέσματος. Το ένα πρακτικό στέλνεται στην κεντρική εφορευτική επιτροπή της εκλογικής περιφέρειας. Το άλλο πρακτικό τοιχοκολλείται στο εκλογικό τμήμα. Τα υπόλοιπα 4 πρακτικά μοιράζονται στους 4 μεγαλύτερους συνδυασμούς.
Μ' αυτόν τον τρόπο, οι Γιουγκοσλάβοι θεωρούν ότι εξασφαλίζουν, όχι μόνο το αδιάβλητο των εκλογών, αλλά και τη δυνατότητα ελέγχου τους, κάτι για το οποίο, αξίζει να αναφερθεί, δεν έχει εκφραστεί θεμελιωμένη αμφισβήτηση, παρ' όλο που πολύ μελάνι χύνεται στις ΗΠΑ και στην ΕΕ για να πειστεί η κοινή γνώμη πως το αποτέλεσμα θα είναι νόθο. Πρέπει, τέλος, να σημειώσουμε πως ενισχύεται η θέση της γιουγκοσλαβικής κυβέρνησης ότι οι εκλογές θα είναι γνήσιες και από το γεγονός ότι το καθεστώς που υπάρχει για τους ξένους παρατηρητές επιτρέπει στους τελευταίους ανεμπόδιστα να πάνε σε όποιο εκλογικό τμήμα επιθυμούν, σε οποιαδήποτε εκλογική περιφέρεια και να κάνουν όποιον έλεγχο θέλουν.
Τα βλέμματα, φυσικά, όλου του κόσμου είναι στραμμένα στην επόμενη, από τις εκλογές, μέρα. Εκεί κυρίως έχει στρέψει την προσοχή της η αμερικανοΝΑΤΟική πλευρά, που κάνει ό,τι είναι δυνατό για να προεξοφλήσει πως το εκλογικό αποτέλεσμα, ως προς τον Πρόεδρο κυρίως, θα είναι νόθο. Ο ισχυρισμός αυτός, που εκ των πραγμάτων πιστοποιεί μια εκ των προτέρων παραδοχή της ήττας της αντιπολίτευσης και τη νίκη του Προέδρου Μιλόσεβιτς, δεν είναι δυνατόν να αφήσει αδιάφορες τις γιουγκοσλαβικές πολιτικές δυνάμεις.
Το στρατόπεδο του Κοστούνιτσα, που θεωρεί μάλλον βέβαιη την ήττα του, σχεδιάζει πώς θα αντιδράσει και το στρατόπεδο του Προέδρου Μιλόσεβιτς πώς θα απαντήσει στην αντίδραση των ηττημένων και στην ξένη παρέμβαση που αυτή η αντίδραση θα προκαλέσει. Αυτή είναι η εικόνα της Γιουγκοσλαβίας από πολιτική άποψη, λίγες ώρες πριν ανοίξουν οι κάλπες και τίποτα δεν αποκλείεται για το άμεσον μέλλον. Το τι θα γίνει, το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις, ένθεν κακείθεν, εξαρτάται άμεσα από το εκλογικό αποτέλεσμα και ειδικότερα από το μέγεθος της νίκης του Προέδρου Μιλόσεβιτς. Αλλιώς θα είναι τα πράγματα, αν ο Μιλόσεβιτς κερδίσει τη μάχη από τον πρώτο γύρο συγκεντρώνοντας πάνω από το 50% των ψηφοφόρων, αλλιώς θα είναι αν έχουμε και δεύτερο γύρο και πολύ δύσκολη η συνέχεια, αν οι δυο μονομάχοι, Μιλόσεβιτς και Κοστούνιτσα, έχουν μικρή, μεταξύ τους, διαφορά ψήφων.
Στη βάση των προαναφερομένων, έχει αξία να αναφέρουμε ορισμένες πληροφορίες και στοιχεία που μας έδωσε αξιόπιστη αμερικανική πηγή στο Βελιγράδι. Σύμφωνα με την εν λόγω πηγή, για τους Αμερικανούς δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ο Μιλόσεβιτς θα βγει νικητής από τις εκλογές, χωρίς να πραγματοποιήσει την παραμικρή νοθεία. Ολος, βέβαια, αυτός ο θόρυβος περί νοθείας γίνεται σκόπιμα, για να μειωθεί, να συρρικνωθεί, να κηλιδωθεί η νίκη του σημερινού Γιουγκοσλάβου Προέδρου και η αίγλη αυτής της νίκης στο εξωτερικό. «Φαντάζεστε - μας έλεγε ο συνομιλητής μας - να έχουν οι Αμερικανοί απέναντί τους έναν Μιλόσεβιτς νικητή των εκλογών, του οποίου τη νίκη αναγνωρίζουν; Δε θα έπρεπε τότε να αλλάξουν πολλά από την πολιτική τους στην περιοχή και να μην το ήθελαν, θα έσπρωχναν τη διεθνή κοινή γνώμη εναντίον τους, ούτως ή άλλως, πράγμα που φυσικά δεν επιθυμούν».
Η ίδια πηγή, μας πληροφόρησε πως η αμερικανική πλευρά πολύ δύσκολα θα τολμήσει να αξιοποιήσει την αντιπολίτευση για αποσταθεροποιητικούς σκοπούς στη Γιουγκοσλαβία, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο το επιχείρησε το 1996, με πολύ ευνοϊκότερους όρους και απέτυχε. Εντούτοις δεν απέκλεισε ότι υπάρχουν σενάρια αποσταθεροποίησης στα συρτάρια των αμερικανικών υπηρεσιών. Ενα τέτοιο σενάριο κατήγγειλε δημόσια η γιουγκοσλαβική κυβέρνηση διά του υπουργού Ασφαλείας. Το εν λόγω σενάριο προβλέπει ότι σε περίπτωση μικρής διαφοράς ψήφων υπέρ του Μιλόσεβιτς, η αντιπολίτευση να μην αναγνωρίσει το αποτέλεσμα, να ανακοινώσει πως πλειοψήφησε ο δικός τους υποψήφιος και, ταυτόχρονα, η φιλοδυτική κυβέρνηση του Μαυροβουνίου να δηλώσει πως στο έδαφός της δεν έγιναν καθόλου εκλογές. Μ' άλλα λόγια, μ' ένα σμπάρο δύο τρυγόνια: Αποσταθεροποίηση και διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας. Η αμερικανική πηγή, με την οποία μιλήσαμε, θεωρεί ανέφικτο να πραγματοποιηθεί αυτό το σενάριο, γιατί τα στοιχεία που έχουν οι αμερικανικές υπηρεσίες - πάντα κατά την ίδια πηγή - δείχνουν νίκη του Μιλόσεβιτς από τον πρώτο γύρω με 55% έως και 60%, αλλά και να πάρει στο Μαυροβούνιο περισσότερους ψήφους απ' αυτούς που πήρε ο Τζουγκάνοβιτς όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος.
Κλείνοντας αυτήν την ανταπόκριση από το Βελιγράδι, πρέπει να προσθέσουμε ότι ο αρχηγός των γιουγκοσλαβικών ενόπλων δυνάμεων ανακοίνωσε πως ο στρατός θα αναγνωρίσει το οποιοδήποτε εκλογικό αποτέλεσμα και δεν πρόκειται να αναλάβει δράση, παρά μόνο στην περίπτωση που επέμβουν στη Γιουγκοσλαβία ξένες δυνάμεις.
«Η πολιτική παρέμβαση των ΗΠΑ στη Σερβία, κόστους περίπου 77.000.000 δολαρίων, προσπαθεί να επιτύχει ό,τι δεν κατάφεραν να κάνουν οι ΝΑΤΟικές βόμβες στη διάρκεια των περσινών επιδρομών κατά της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας: Να "εξαφανίσει" τον Γιουγκοσλάβο Πρόεδρο, Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς». Μ' αυτό το σχόλιο ο συντάκτης της εφημερίδας ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ ΠΟΣΤ Τζον Λάνκαστερ επέλεξε την περασμένη βδομάδα να αναφερθεί - σε αδρές γραμμές και μεσούσης της προεκλογικής περιόδου στις ΗΠΑ... - στο χοντρό παιχνίδι πολιτικής χειραγώγησης που εφαρμόζουν οι ΗΠΑ στη Σερβία, από το τέλος των ΝΑΤΟικών επιδρομών.
Μέχρι να οδηγηθούν τα περίπου 7.810.000 εγγεγραμμένων Γιουγκοσλάβων ψηφοφόρων στις κάλπες που στήνονται σήμερα στην ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, Αμερικανοί, Βρετανοί, Γάλλοι και άλλοι δυτικοί κυβερνητικοί αξιωματούχοι και πράκτορες έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να πετύχουν τη συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου από τις δυνάμεις των δεκάδων κομμάτων που συνθέτουν το παζλ της σερβικής αντιπολίτευσης. Και σε ένα βαθμό κάτι πέτυχαν... Οπως, για παράδειγμα, την κατασκευή του τάχα αντιδυτικού και αντιΝΑΤΟικού προφίλ του Βόγισλαβ Κοστούνιτσα, του υποψηφίου 18 κομμάτων της σερβικής αντιπολίτευσης στις σημερινές εκλογές για την ανάδειξη του επόμενου Προέδρου της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας.
Διόλου τυχαία δεν είναι επιπλέον ούτε η ευνοϊκή αντιμετώπιση που απολαμβάνει ο Κοστούνιτσα, τόσο από τα λεγόμενα ανεξάρτητα ΜΜΕ της Σερβίας, όσο και από τα μεγάλα δυτικά ΜΜΕ και τηλεοπτικά δίκτυα. Ούτε είναι επίσης μυστήριο γιατί ο Βόγισλαβ Κοστούνιτσα προβάλλεται σαν ο επί της ουσίας... «πραγματικός νικητής» των προεδρικών εκλογών εάν αυτές... «διεξάγονταν δίχως τη νοθεία και τη βία του καθεστώτος Μιλόσεβιτς»! Μόνον που ο Κοστούνιτσα είναι ψήγμα από την κορυφή του «παγόβουνου», που επιχειρούν να δημιουργήσουν στη Σερβία οι στημένες σε ΗΠΑ και Ευρώπη μηχανές προπαγάνδας.
Ο χορός των 77.000.000 αμερικανικών δολαρίων, που έστησαν και στήνουν οι ΗΠΑ γύρω από τη Σερβία, δεν είναι, όπως θα φανταζόταν κάποιος «αφελής», ούτε μυστικός, ούτε ακούει στις νότες μίας περιθωριακής «συνωμοσιολογικής» πανδαισίας «πληροφοριών». Αποτελεί τμήμα της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον, που εφαρμόζεται με τη βοήθεια εκατομμυρίων δολαρίων, που φέρουν, ενίοτε, τη «βούλα» του αμερικανικού Κογκρέσου. Βασικά όργανα «εξαγωγής» αμερικανικής προπαγάνδας στη Σερβία είναι η«Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης ΗΠΑ» (USAID) και μη κυβερνητικές οργανώσεις όπως το - με έδρα την Ουάσιγκτον -«Εθνικό Κληροδότημα για τη Δημοκρατία» (NED), το οποίο μεταξύ άλλων συντόνισε τη διενέργεια εκτενέστατων πολιτικών προεκλογικών δημοσκοπήσεων στη Σερβία από την εταιρία «Πεν, Σοέν και Μπέρλαντ», η οποία, σημειωτέον, πραγματοποιεί δημοσκοπήσεις για λογαριασμό του Προέδρου Κλίντον.
Οπως μας πληροφορεί το ρεπορτάζ του Λάνκαστερ στην «Ουάσιγκτον Ποστ», οι Αμερικανοί «εκπαίδευσαν στελέχη της αντιπολίτευσης» (κυρίως σε χώρες της Βαλκανικής αλλά και της Ανατολικής Ευρώπης, π.χ., Ουγγαρία, Βουλγαρία), «χρηματοδότησαν και εξόπλισαν τα κομματικά γραφεία με κάθε σύγχρονο επικοινωνιακό μέσο». Παρείχαν στα κόμματα της αντιπολίτευσης «ακόμη και εξεζητημένες έρευνες σφυγμομέτρησης της σερβικής κοινής γνώμης από την εταιρία που χρησιμοποιεί και ο Πρόεδρος Κλίντον»!
Οι Αμερικανοί δεν αρκέστηκαν μόνον στα κόμματα, αλλά και στη χειραγώγηση συνδικαλιστικών, φοιτητικών οργανώσεων, μη κρατικών ΜΜΕ, ακόμη και στην πρόσληψη συγκροτημάτων... χέβι-μέταλ μουσικής, που έδιναν στη Σερβία συναυλίες στο πλαίσιο της εκστρατείας εγγραφής νέων ψηφοφόρων με την επωνυμία... «Rock the Vote»!
«Για πρώτη φορά εδώ και έναν χρόνο βλέπουμε την εμφάνιση μίας πραγματικής δημοκρατικής αντιπολίτευσης», «εξομολογούνταν» στην «Ουάσιγκτον Ποστ» ο Τζέιμς Ο' Μπράιεν, ειδικός σύμβουλος του Προέδρου Κλίντον και γραμματέας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με χαρτοφύλακα «Δημοκρατία στα Βαλκάνια». Ο ίδιος χαρακτήρισε τις γιουγκοσλαβικές εκλογές «σταθμό» στην πολιτική που ασκούν οι ΗΠΑ στα Βαλκάνια, μετά τις περσινές επιδρομές.
Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο σχετικό άρθρο της «Ουάσιγκτον Ποστ», «οι προσπάθειες των ΗΠΑ να χειραγωγήσουν πολιτικά την ΟΔ Γιουγκοσλαβίας δεν αποτελούν μυστικό». Ισα ίσα που έγιναν απροκάλυπτα όχι μόνον υπό τη σκέπη του τρομοκρατικού «Συμφώνου Σταθερότητας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη», αλλά και στα χνάρια και «πρότυπα παρόμοιων εκστρατειών εκδημοκρατισμού που εφάρμοσαν οι ΗΠΑ σε χώρες όπως η Χιλή, η Νότια Αφρική και στην Ανατολική Ευρώπη».
Μυστικά δεν είναι ούτε τα ποσά, που λάδωσαν την αμερικανική μηχανή προπαγάνδας στη Σερβία. Γι' αυτό το σκοπό, πέρσι οι ΗΠΑ ξόδεψαν 10,7 εκατομμύρια δολάρια. Από το Γενάρη του 2000 έως σήμερα, οι ΗΠΑ διπλασίασαν τις «δαπάνες» για την «εκδημοκρατικοποίηση της Σερβίας» φθάνοντας τα 25 εκατομμύρια δολάρια. Για το επόμενο οικονομικό έτος (αρχής γενομένης από 1η του ερχόμενου Οκτώβρη) η κυβέρνηση Κλίντον ζήτησε από το Κογκρέσο την έγκριση ενός επιπλέον ποσού, ύψους 41,5 εκατομμυρίων δολαρίων. Το σύνολο; Για μία περίοδο τριών χρόνων, οι ΗΠΑ έχουν ή πρόκειται να δαπανήσουν πάνω από 77.200.000 δολάρια! Οπως φαίνεται, ο βραχυπρόθεσμος στόχος των ΗΠΑ μπορεί να είναι οι σημερινές γιουγκοσλαβικές εκλογές, αλλά (όπως μαρτυρούν και οι αυξημένες δαπάνες για το μέλλον) τα μακροπρόθεσμα σχέδιά τους είναι πολύ μεγαλύτερα... Υπερβολή; Ο γραμματέας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήξερε τι έλεγε όταν δήλωνε πως οι ΗΠΑ «δεν επιλέγουν συγκεκριμένους υποψήφιους αλλά προσπαθούν να επιτύχουν μία αρχιτεκτονική δίκαιων εκλογών».
Οι ευρωπαϊκές «βιομηχανίες προπαγάνδας»
Εάν η ατμομηχανή της αμερικανικής μηχανής προπαγάνδας στη Σερβία είναι η «Υπηρεσία Διεθνούς Ανάπτυξης των ΗΠΑ» (USAID), στην Ευρώπη υπάρχουν πολλές... Αλλες λειτουργούν «νομότυπα» υπό τη σκέπη φορέων που συγκροτούν το «Σύμφωνο Σταθερότητας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη», άλλες μηχανές προπαγάνδας χρηματοδοτούνται και λειτουργούν από διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις ή ιδρύματα, όπως το «Ιδρυμα Ανοιχτή Κοινωνία» του Τζορτζ Σόρος.
Οπως επισημαίνει στο εκτενές και άκρως αποκαλυπτικό άρθρο του «Το ΝΑΤΟ προετοιμάζει τη νέα στρατιωτική επιδρομή» ο δημοσιογράφος Gregory Elish («NATO Preparing New Military Strike», 27/8/00, στον κόμβο του «Independent Media Organization»), το Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο (NDI) είναι «ένα από τα μυριάδες ημι-ιδιωτικά ιδρύματα και οργανισμούς που έχουν κολλήσει σαν βδέλλα σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης».
Το NDI άνοιξε το 1997 γραφείο στο Βελιγράδι, με την ελπίδα πως θα επωφεληθεί από τις προσπάθειες της σερβικής αντιπολίτευσης να ανατρέψει την κυβέρνηση πραγματοποιώντας καθημερινά πορείες και διαδηλώσεις στους δρόμους σερβικών πόλεων. Εως το 1999 είχε εκπαιδεύσει πάνω από 900 στελέχη δεξιών και κεντρώων κομμάτων και «ακτιβιστές» πάνω στην «ανάπτυξη επικοινωνίας, τεχνικές προσέγγισης πολιτών και στρατηγική εκλογών». Το ίδιο «ινστιτούτο» έχει δημόσια αναγνωρίσει πως παρείχε σε κόμματα της σερβικής αντιπολίτευσης «οργανωτική εκπαίδευση και παροχή συμβουλών από εμπειρογνώμονες σε θέματα συγκρότησης πολιτικών συνασπισμών»...
Το«Φόρουμ Νέας Σερβίας» είναι ένας ακόμη μηχανισμός προπαγάνδας που ιδρύθηκε και χρηματοδοτείται από το βρετανικό υπουργείο Εξωτερικών. Δρα στρατολογώντας Σέρβους επιχειρηματίες και ακαδημαϊκούς, τους οποίους στέλνει τακτικά σε γκρουπ στην Ουγγαρία για να παρακολουθήσουν σεμινάρια «Βρετανών και Κεντροευρωπαίων ειδικών»! Βασική θεματολογία των «σεμιναρίων» είναι ο «σχεδιασμός της μετά τον Μιλόσεβιτς σερβικής κοινωνίας και πολιτικής σκηνής»(!), ή προγράμματα προώθησης των ιδιωτικοποιήσεων στη Σερβία. Βασικό σύνθημα του «Φόρουμ Νέας Σερβίας»; «Η επανένταξη της Γιουγκοσλαβίας στην ευρωπαϊκή οικογένεια»...
Παρόμοιους σκοπούς εξυπηρετούν τα παραρτήματα του «Ιδρύματος Ανοιχτή Κοινωνία» του διεθνούς φήμης κερδοσκόπου Τζορτζ Σόρος σε διάφορες πόλεις της Σερβίας. Τα παραρτήματα και ιδρύματα που λειτουργούν στο πλαίσιο της«Ανοιχτής Κοινωνίας» του Τζορτζ Σόρος έχουν ποικίλες δραστηριότητες, που ξεκινούν από τη δημιουργία και λειτουργία ιδρυμάτων για τα «παιδιά του πολέμου», νηπιακούς και παιδικούς σταθμούς, και εκτείνονται στη - με το αζημίωτο - χρηματοδότηση, εξοπλισμό πολιτικών της αντιπολίτευσης αλλά και στην εξαγορά και «στήριξη» μη κρατικών ραδιοτηλεοπτικών ΜΜΕ και εφημερίδων στη Σερβία, αλλά και οργανώσεων που κόπτονται για την ελευθεροτυπία στη Σερβία, προωθώντας συνήθως διάφορες αντικυβερνητικές εκστρατείες «ενημέρωσης» στο εξωτερικό.
«Εάν ο Μιλόσεβιτς αποφασίσει να προκαλέσει μια στρατιωτική σύγκρουση με το Μαυροβούνιο, τότε δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να υπερασπιστούμε το κράτος και την ελευθερία». Αυτά δήλωνε μεσοβδόμαδα ο Πρόεδρος του Μαυροβουνίου, Μίλο Τζουκάνοβιτς στο ρωσικό τηλεοπτικό σταθμό ORT. Μπορούμε να πούμε πως ο κ. Τζουκάνοβιτς διόλου δεν υπερέβαλλε όταν εξέφραζε μ' αυτόν τον τρόπο την ετοιμότητά του να αναμετρηθεί στρατιωτικά με τη Σερβία. Εχει από καιρό προετοιμαστεί κατάλληλα, αφού έχει ήδη δημιουργήσει έναν ιδιωτικό στρατό 20.000 ανδρών που ακούει στην εύηχη ονομασία «Ειδική Αστυνομία» ενώ έχει λάβει - ανεπίσημες... -διαβεβαιώσεις από το ΝΑΤΟ πως σε περίπτωση «πολεμικής κρίσης», το Βορειοατλαντικό Σύμφωνο θα αναπτύξει «αερασπίδα» πάνω από το Μαυροβούνιο.
Οι δυνάμεις της «Ειδικής Αστυνομίας» δε διαθέτουν... γκλομπς, αλλά υπερσύγχρονα αντιαρματικά και αντιαεροπορικά όπλα. Εχουν εκπαιδευτεί από Βρετανούς, Γάλλους στρατιωτικούς «αξιωματούχους» σε ειδικά διαμορφωμένα «στρατόπεδα» κυρίως της Ουγγαρίας, της Βουλγαρίας ή της Ρουμανίας. Εδώ και μήνες τεράστιες ποσότητες λαθραίων πυρομαχικών, αρμάτων μάχης, και όπλων καταφθάνουν στη χώρα από την Κροατία και την Ιταλία. Αλλωστε, μέλος των δυνάμεων της «Ειδικής Αστυνομίας» του Μαυροβουνίου, ονόματι Βέλιμπορ, φέρεται να δήλωσε πρόσφατα πως αυτός και άλλοι εκπαιδεύτηκαν από άνδρες της βρετανικής «SAS» και πως «εάν υπάρξει κατάσταση που τα όπλα θα αποφασίσουν το αποτέλεσμα, είμαστε έτοιμοι, γιατί είμαστε εκπαιδευμένοι για κάτι τέτοιο»...
ΝΑΤΟική «κινητικότητα» σε Αδριατική και Ρουμανία...
Την περασμένη Τρίτη, το αμερικανικό Πεντάγωνο διέταξε το μεταγωγικό πολεμικό σκάφος «USS Abraham Lincoln», να αφήσει τα θαλάσσια ύδατα της Ταϊλάνδης και να κατευθυνθεί προς τον Περσικό Κόλπο, για να αποδεσμεύσει από τα εκεί καθήκοντά του το αεροπλανοφόρο «USS George Washington». Ο προορισμός του «USS George Washington» δεν ήταν άλλος από τα νερά της Αδριατικής, όπως και άλλων πολεμικών πλοίων του έκτου αμερικάνικου στόλου τα οποία ξεκινούν αύριο (την επόμενη των γιουγκοσλαβικών εκλογών!) «κοινές στρατιωτικές ασκήσεις» με τις κροατικές δυνάμεις στο πλαίσιο του προγράμματος «Συνεταιρισμός για την Ειρήνη». Εκτός από τις «ασκήσεις» θεωρείται βέβαιο πως οι δυνάμεις του 6ου αμερικάνικου στόλου θα αναλάβουν - άμα παραστεί «ανάγκη» - και ρόλο «προστασίας» του Μίλο Τζουκάνοβιτς, για την τύχη του οποίου «ανησύχησε» προ ημερών και η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μαντλίν Ολμπράιτ.
Την περασμένη Τετάρτη ο υπουργός Πληροφόρησης της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, Γκόραν Μάτιτς, ανακοίνωσε πως οι εξελισσόμενες στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ στο ρουμανικό έδαφος, αποβλέπουν στην αποσταθεροποίηση της χώρας του ενόψει των εκλογών της Κυριακής. Ο Μάτιτς κατονόμασε μάλιστα τα δύο σχέδια που επεξεργάζεται το ΝΑΤΟ ανάλογα με τα αποτελέσματα των σημερινών εκλογών στη Γιουγκοσλαβία. Το πρώτο σχέδιο προβλέπει «καθημερινές πορείες και λαϊκή εξέγερση στη Σερβία» σε περίπτωση που χάσει ο αντιπολιτευόμενος υποψήφιος Πρόεδρος Βόγισλαβ Κοστούνιτσα. Εάν αποτύχει το σχέδιο «Α», τότε θα τεθεί το σχέδιο «Β» το οποίο, σύμφωνα με τον Μάτιτς, προβλέπει την επέμβαση αεροπορικών δυνάμεων του ΝΑΤΟικού προγράμματος «Συνεταιρισμός για την ειρήνη», με τη συμμετοχή 310 Ρουμάνων στρατιωτών...
Ακόμη και εάν επιτύχουν τα παραπάνω αμερικανικά και ΝΑΤΟικά σχέδια, για ανατροπή της γιουγκοσλαβικής και σερβικής ηγεσίας, τότε οι σπίθες της επόμενης στρατιωτικής σύγκρουσης θα ανάψουν (αργά ή γρήγορα) στο Μαυροβούνιο, ή κοντά στα διοικητικά όρια Νότιας Σερβίας με Βόρειο Κοσσυφοπέδιο και επίκεντρο τη σερβική κοιλάδα του Πρέσεβο.
Ηδη από τον Οκτώβρη του 1999, ο πρώην επικεφαλής των ΝΑΤΟικών δυνάμεων στην Ευρώπη, Αμερικανός στρατηγός Γουέσλεϊ Κλαρκ, σχεδίαζε τη ΝΑΤΟική εισβολή στο Μαυροβούνιο, προβλέποντας την αποστολή μιας αμφίβιας ομάδας περίπου 2.000 πεζοναυτών οι οποίοι θα καταλάμβαναν το λιμάνι Μπαρ του Μαυροβουνίου, μετά το αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα ενώ ΝΑΤΟικά αεροσκάφη θα βομβάρδιζαν τις εκεί δυνάμεις του ομοσπονδιακού γιουγκοσλαβικού στρατού. Ανάλογα σενάρια και ανάλογους ρόλους επεξεργάζονται τα στρατιωτικά επιτελεία ευρωπαϊκών χωρών.
Μια ακόμη εστία νέας έντασης εντοπίζεται στη σερβική κοιλάδα του Πρέσεβο όπου δρα το παρακλάδι του ΟΥΤΣΕΚΑ, «Απελευθερωτικός Στρατός Πρέσεβο, Μεντβέγια, Μπουγιάνοβατς». Ανάφλεξη βίας στην περιοχή με ευθύνη των Αλβανών αυτονομιστών, παρατηρείται από τις αρχές της βδομάδας και θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως θα πάρει νέες διαστάσεις, σε περίπτωση που δοθεί η σχετική εντολή από ΝΑΤΟ και ΕΕ...
Το νέο πολιτικό κοντσέρτο ωμής παρέμβασης στα εσωτερικά της ΟΔ Γιουγκοσλαβίας που έδωσαν στις αρχές της περασμένης βδομάδας και οι 15 υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης το θυμάστε; Θυμάστε τη γραπτή απόδοση της γνωστής τακτικής του «μαστιγίου και του καρότου» της «δημοκρατικής» Ευρώπης; Τα κροκοδείλια δάκρυα για τη σημερινή δεινή οικονομική κατάσταση τής - μετά τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς - Σερβίας; Τις υποσχέσεις, ακόμη και τις χρηματικές επιταγές ορισμένων (όπως Νορβηγία!), για άμεση άρση των (παράνομων) κυρώσεων (που Ουάσιγκτον και Βρυξέλλες επέβαλαν) σε περίπτωση που νικήσουν στη Σερβία «οι δημοκρατικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης»; 'Η εκείνη τη μνημειώδη φράση μίας - ανάλογου περιεχομένου - ανακοίνωσης της γαλλικής πρεσβείας στην Αθήνα πως «η Ευρώπη ποτέ δεν ξέχασε πως οι Σέρβοι είναι Ευρωπαίοι»;
Θυμάστε επίσης, τα κάθε λογής «κοσμητικά» και «προβλέψεις» του Προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον («ο Μιλόσεβιτς είναι ικανός να κλέψει στις εκλογές»), του ΓΓ του ΝΑΤΟ, Τζορτζ Ρόμπερτσον («ο Μιλόσεβιτς δε φαίνεται πως είναι έτοιμος να αποχωρήσει από την εξουσία», το «ΝΑΤΟ επαγρυπνεί»), του φιλοδυτικού Προέδρου του Μαυροβουνίου Μίλο Τζουκάνοβιτς («οι εκλογές στην ΟΔ Γιουγκοσλαβίας είναι μία φάρσα» και «όποιος αγαπά το Μαυροβούνιο δεν ψηφίζει»), του διοικητή του ΟΗΕ στο Κοσσυφοπέδιο, Μπερνάρ Κουσνέρ και αξιωματούχων του ΟΑΣΕ (οι γιουγκοσλαβικές εκλογές «δεν τηρούν κανένα διεθνές στάνταρντ», υπάρχουν ενδεχόμενα «νοθείας, βίας») κ.ά.;
Εάν όλα αυτά νομίζετε πως είναι απλές «λεπτομέρειες», ή αθώες «συμβουλές και παραινέσεις», ή ακόμη και καθαρές «πολιτικές προβλέψεις», καλά θα κάνετε να αναθεωρήσετε... Γιατί όλοι αυτοί (μεταξύ αυτών και η ελληνική κυβέρνηση), που κόπτονται για το κατά πόσον δημοκρατικές και δίκαιες θα είναι οι εκλογές που διεξάγονται σήμερα στην ΟΔ Γιουγκοσλαβίας, διασπάθισαν δεκάδες εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια, στερλίνες, μάρκα ή γαλλικά φράγκα από τα ταμεία που γεμίζουν με το μόχθο των ασθενέστερων οικονομικο-κοινωνικών στρωμάτων και στις δύο όχθες του Ατλαντικού. Οχι βέβαια επειδή βάλθηκαν να «εκδημοκρατικοποιήσουν» τη σημερινή Σερβία... Αλλά για να μπορέσουν μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα - αύριο στη Σερβία, μεθαύριο σ' όλα τα Βαλκάνια, αργότερα όπου αλλού - να γεμίσουν ακόμη περισσότερο τα ταμεία πολυεθνικών εταιριών ή ακόμη και τις τσέπες διεθνούς φήμης κερδοσκόπων (όπως ο γνωστός Τζορτζ Σόρος, που τέθηκε προ μερικών μηνών «συντονιστής» του τρομοκρατικού «Συμφώνου Σταθερότητας για τη Νοτιοανατολική Ευρώπη»).
Ολοι αυτοί που κόπτονται για τη βία, ή την καταπίεση του καθεστώτος του Γιουγκοσλάβου Προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, δημιουργούν, συντηρούν και «επαγρυπνούν» προκειμένου να ανάψουν το φιτίλι της επόμενης βόμβας (Μαυροβούνιο, νότια σερβική κοιλάδα του Πρέσεβο) που θα αιματοκυλήσει και θα σπαράξει για μία ακόμη φορά την «ταραχώδη» γειτονιά των Βαλκανίων.
Μέχρι όμως να ξεδιπλωθεί η νέα ΝΑΤΟική θηριωδία στα Βαλκάνια, ας δούμε σε αδρές γραμμές πώς η Δύση έδρασε μέσα στα τελευταία λίγα χρόνια με στόχο την πολιτική χειραγώγηση της Σερβίας και την προώθηση νέων στρατιωτικών σχεδίων για γεωπολιτικές «ανακατανομές» στα Βαλκάνια.