Τα στοιχεία των ίδιων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών καταγράφουν το γεγονός μιας ανυπέρβλητης προς το παρόν κρίσης, με τις προβλέψεις να μιλούν για τα χειρότερα. Τα στοιχεία δε μιλούν για «κρίση χρέους», αλλά για κανονικότατη καπιταλιστική κρίση, και παραπέμπουν σε πρόβλημα υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων που αδυνατούν να επενδυθούν έτσι που να αυξάνονται τα κέρδη.
Το σύστημα, όλο και περισσότερο, δείχνει τα όριά του. Γεγονός που αυξάνει την επιθετικότητά του απέναντι στην εργατική τάξη από τη δύναμη της οποίας προσδοκά κέρδη και μόνο κέρδη με αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσής της.
Αυτή του η δράση, για ένταση της εκμετάλλευσης, καθιστά αυτονόητη και ποια πρέπει να 'ναι η αντίδραση των εργατών, αντίδραση που συγκροτείται ήδη σε πραγματικότητα.
Αυτήν την πραγματικότητα προσπαθούν να αποτρέψουν - ανατρέψουν, όσοι στον αστικό Τύπο επιμένουν να δείχνουν τον μπαμπούλα του χρέους για να κηρύξουν υποταγή των εργατών που την ονομάζουν «συναίνεση». Αυτό ακριβώς κάνουν και οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ. αυτές τις μέρες στη Βουλή. Σ' αυτήν τη γραμμή κινούνται και όσοι από την περίφημη «αριστερά» επιμένουν να αναζητούν λύσεις σε μια άλλη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, χωρίς να φύγουν από τη μέση οι καπιταλιστές. Ρίχνουν νερό στο μύλο των καπιταλιστών που ισχυρίζονται πως το σύστημά τους είναι αιώνιο.
Το νέο στοιχείο είναι η όλο και πιο ισχυρή εργατική λαϊκή αντίδραση στις πολιτικές που για να υπηρετήσουν το κεφάλαιο αυξάνουν το βαθμό εκμετάλλευσης των εργατών, βυθίζουν τεράστιες μάζες εργατών στην εξαθλίωση.
Απέναντι σ' αυτό το νέο στοιχείο πληθαίνει το κλάμα διαφόρων, γιατί το ΚΚΕ αρνείται να γίνει μέρος του προβλήματος (να συναινέσει, δηλαδή, σ' αυτήν την πολιτική) και επιμένει να δείχνει στην εργατική τάξη το πραγματικό πρόβλημα και τη διέξοδο: Τα όρια και τη βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος και την ανάγκη ισχυρής εργατικής λαϊκής συμμαχίας για την ανατροπή σαν ζήτημα προς αντιμετώπιση σήμερα.
Στον αστικό Τύπο ομολογούν πλέον καθαρά: Οι πολιτικές του μνημονίου δεν οδηγούν σε λύση, τα λαϊκά στρώματα ψάχνουν λύση πέρα κι έξω από την κυβερνητική πολιτική. Υπάρχει κίνδυνος να αυξηθεί η λαϊκή συσπείρωση γύρω από τη γραμμή του ΚΚΕ.
Μπροστά σ' αυτόν τον κίνδυνο, αρχίζουν οι μικρές και μεγάλες προβοκάτσιες. Η συνολική πρόταση του ΚΚΕ που περιέχει στόχους πάλης και για το σήμερα (προστασία των ανέργων, κανένα χαράτσι στα λαϊκά στρώματα, αύξηση της φορολόγησης των καπιταλιστών κ.ά.) αντιμετωπίζεται σα να μην υπάρχει. Στη θέση της παρουσιάζεται μια καρικατούρα θέσης για να πειστούν τα λαϊκά στρώματα πως το ΚΚΕ παραπέμπει τις λύσεις σε μια άλλη ζωή. Καθώς όμως οι θέσεις του ΚΚΕ περπατούν στην ίδια τη ζωή, υιοθετούνται από το εργατικό λαϊκό κίνημα, γίνονται δύναμή του, το παραμύθι περί απουσίας θέσης εγκαταλείπεται μια παράγραφο παρακάτω για να φανεί αυτό που πράγματι ζητά η αστική τάξη από το ΚΚΕ: Να προτείνει λύσεις, όπως «για μερική έστω απασχόληση των νέων», λύσεις, δηλαδή που να ανταποκρίνονται στα συμφέροντα του κεφαλαίου, να τσακίζουν τους εργάτες.
Η αστική τάξη γνωρίζει το σύνολο της πρότασης του ΚΚΕ. Και για το σήμερα και για το αύριο. Αναγνωρίζει πως η γραμμή του είναι συνεκτική. Αρνείται να την αντιμετωπίσει στα ίσα με επιχειρήματα απέναντι σε επιχειρήματα γιατί δεν μπορεί, είναι ενάντιά της. Καταφεύγει λοιπόν σε στρεβλώσεις αυτής της γραμμής, γιατί μόνο έτσι μπορεί να την αντιμετωπίσει.
Το γεγονός ότι στο σύνολό τους οι τοποθετήσεις υπουργών και βουλευτών της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. στη χτεσινή συζήτηση στη Βουλή, προσπαθούσαν επί της ουσίας να αντιμετωπίσουν τη γραμμή του ΚΚΕ, να εκβιάσουν συναίνεση, δείχνει πως το σύστημα αντιλαμβάνεται και τα όριά του και τι είναι αυτό που το απειλεί:
- Το γεγονόςότι καθημερινά πλέον σε πολλές γειτονιές της Αθήνας γίνονται από τις λαϊκές επιτροπές κινητοποιήσεις ενάντια στα χαράτσια, για να υπερασπιστούν λαϊκές οικογένειες που απειλούνται με διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος.
- Το γεγονός ότι 16 μέρες τώρα οι εργάτες της Χαλυβουργίας όχι μόνο αρνούνται να υποταχτούν στον βιομήχανο Μάνεση, αλλά και δηλώνουν περήφανα πως τραβάνε μπροστά στο δρόμο της αξιοπρέπειας.
- Το γεγονός ότι τα παιδιά στα σχολεία, με τη μια ή την άλλη ευκαιρία, δένουν τη δική τους πάλη στο σχολείο με την πάλη των εργατών.
- Το γεγονός ότι αγρότες την ώρα που δέχονται νέα χτυπήματα επιλέγουν να εκφράσουν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους σε αγωνιζόμενους εργάτες.
- Το γεγονός ότι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων συσπειρώνονται στις λαϊκές επιτροπές και υπερασπίζονται την ίδια τη ζωή, όταν σε συνεργασία με συλλόγους γονέων και δασκάλους οργανώνουν συσσίτια για τα υποσιτισμένα παιδιά.
Αυτά κι άλλα πολλά που μαρτυρούν πως η λαϊκή αυτενέργεια κινείται πλέον σε ρότα σύγκρουσης με την πολιτική του κεφαλαίου, αναγνωρίζονται ως απειλή από το σύστημα.
Αυτή η απειλή πρέπει να γίνει πιο ισχυρή. Πιο αποτελεσματική. Κι εδώ ισχύει το ο καθένας και τα όπλα του.
Ο ρόλος του αστικού Τύπου ξεσκεπάζεται πλέον όλο και πιο έντονα ως ρόλος ποδηγέτη των λαϊκών συνειδήσεων, όπλο στα χέρια της αστικής τάξης.
Στον αντίποδα, ο «Ριζοσπάστης», τα μέσα ενημέρωσης που διαθέτει το ΚΚΕ, κατοχυρώνονται ως συλλογικοί εκφραστές του αγωνιζόμενου λαού, παίρνουν μέρος στη μάχη από την κρίσιμη θέση του οργανωτή του λαϊκού κινήματος έτσι που αυτό να γίνει νικηφόρο. Οπλο στα χέρια του λαού.
ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ: «Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης προβλέπει επιβράδυνση για όλες τις μεγάλες οικονομίες του κόσμου, διακρίνοντας όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι οι ρυθμοί φθίνουν παντού (...) η παραγωγή της Ευρωζώνης κατέγραψε τη μεγαλύτερη πτώση των τελευταίων 2,5 ετών, μειούμενη κατά 2% έναντι του Αυγούστου (...) Στη Γερμανία και τη Γαλλία, η πτώση ήταν της τάξης του 2,9% και 1,9%, αντίστοιχα. Στην Ιταλία υπήρξε βουτιά 4,8%. Για την Πορτογαλία η ύφεση παραμένει γεγονός. Η οικονομία της συρρικνώθηκε για τέταρτο τρίμηνο (...) Στις ΗΠΑ, η επιβράδυνση ήταν μόνο οριακή (...) όπως και στην Κίνα (...) στοιχεία δείχνουν ότι η βιομηχανική παραγωγή της Ευρωζώνης συρρικνώθηκε δραστικά επίσης τον Σεπτέμβριο, απειλώντας όλο και περισσότερο την περιφέρεια με ύφεση» (το θέμα στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΚΑΙ Η ΑΝΗΣΥΧΙΑ: «Γνωρίζουμε πολύ καλά πια, από την 18μηνη εμπειρία εφαρμογής τους, ότι τα σχέδια της τρόικας δεν οδηγούν σε έξοδο από την κρίση (...) η κοινή γνώμη στρέφεται προς τα αριστερά (...) Εχουν όμως να αντιπροτείνουν μια ολοκληρωμένη πρόταση διάσωσης; Το ΚΚΕ αρκείται να αναλύει την κρίση σαν κρίση του καπιταλισμού εν γένει και υπόσχεται μια άλλη ζωή όταν επικρατήσει ο σοσιαλισμός (...) Απουσιάζουν συγκεκριμένες λύσεις (...) για μερική έστω απασχόληση των νέων» (από άρθρο, επίσης, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ).
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΟ ΥΠΑΡΧΕΙ στην ταξική πάλη στην κοινωνική συμμαχία
ΝΕΑ: Απολύσεις εξπρές στον δημόσιο τομέα
ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Μειώσεις έως 52% στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων
ΒΡΑΔΥΝΗ: Πόσο μειώνονται συντάξεις και εφάπαξ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ: Καρμπόν από το παρελθόν
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Αλήθειες και διλήμματα από Παπαδήμο
ΕΘΝΟΣ: Ξεκίνημα με καθαρά λόγια σε όλους
ΑΥΓΗ: Μια απ' τα ίδια οι προγραμματικές Παπαδήμου
ΛΟΓΟΣ: Οι κατά Λουκά προγραμματικές δηλώσεις...
ΗΜΕΡΗΣΙΑ: Μοναδική επιλογή το ευρώ
ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ: Συστράτευση όλων για να παραμείνουμε στο ευρώ
ΝΙΚΗ: Τι πρέπει να προσέξετε στο χαράτσι της ΔΕΗ
ΑΥΡΙΑΝΗ: 168.000.000 ευρώ έκαναν φτερά από το υπουργείο Εξωτερικών στη διετία που κυβέρνησε ο Γιωργάκης
«Η χτεσινή ομιλία του νέου πρωθυπουργού με τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης της άκρως εχθρικής συμμαχίας για το λαό, των ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και των ιδεολογικών απογόνων του δικτάτορα Μεταξά και των βασανιστών της Μακρονήσου, των προβοκατόρων του ΛΑ.Ο.Σ., επιβεβαιώνει τη στρατηγική τους ταύτιση να οδηγήσουν στο ακόμα χειρότερο σφαγείο όσα λαϊκά δικαιώματα έχουν απομείνει, με τη δανειακή σύμβαση και τα μνημόνια χρεοκοπίας. Στόχος, να επιβάλουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου της Ελλάδας και των άλλων κρατών - μελών της ΕΕ και, σε συνθήκες κρίσης και ανταγωνισμού, να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες των αστών. Φέρνουν νέα μέτρα, ακόμη πιο αβάσταχτα για το λαό, ενώ τον έχουν ήδη χρεοκοπήσει με τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις, τη δημοσιονομική πειθαρχία (...) Ο λαός να ανατρέψει τη νέα κυβέρνηση όσο γίνεται πιο γρήγορα. Μαχητικά, με απεργίες, συλλαλητήρια, άλλες μορφές πάλης, στον αγώνα για τα προβλήματα σε σύνδεση με την πάλη ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής. Λαϊκή οργάνωση παντού, σε κάθε τόπο δουλειάς και κατοικίας. Οι λαϊκές δυνάμεις από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ να συμπορευτούν τώρα με το ΚΚΕ. Αντεπίθεση για την ανατροπή αυτής της κυβέρνησης και της εξουσίας των μονοπωλίων.
(...) Ούτε ώρα χαμένη. Πριν η κυβέρνηση κάνει το πρώτο βήμα, το εργατικό, το λαϊκό κίνημα, της νεολαίας και των γυναικών πρέπει να κάνει δύο βήματα εμπρός. Ελπίδα υπάρχει στην ταξική πάλη, στην κοινωνική συμμαχία, στη λύτρωση από τις φοβίες και τα ψευτοδιλήμματα. Ολα τα αιτήματα που είχαν αναγραφεί στις σημαίες και στον αγώνα πρέπει να προβληθούν, να γίνουν απαίτηση προτεραιότητας. Οι εργαζόμενοι, οι νέοι άνθρωποι ανεξάρτητα αν σήμερα έχουν ενιαία άποψη για τη διέξοδο, πρέπει να κρίνουν την κυβέρνηση από αυτό που δε θέλει να κάνει, δηλαδή να πάρει πίσω τα χαράτσια, να επαναφέρει τις συλλογικές συμβάσεις, να πάρει πίσω τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, την αύξηση του ΦΠΑ κλπ. Πιο αποφασιστικά να αντιτάξουμε το κοινωνικοπολιτικό λαϊκό μέτωπο, που αντεπιτίθεται και διεκδικεί την ανακούφιση των εργαζομένων, συγκεντρώνει δυνάμεις για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων» (από την πρώτη σελίδα του ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ).